Margaretha van Jan Siebelink
Het boek Margaretha van Jan Siebelink vertelt het verhaal van Margaretha van Parma, de onwettige dochter van keizer Karel V. Ze werd geboren op 22 juli 1522 in Oudenaarde en groeide op in een tijd van politieke intriges en machtsspelletjes. Vanaf jonge leeftijd werd haar leven gevormd door politieke huwelijken en haar rol als een pion in de machtsstrijd van de Europese adel. Aan het einde van haar leven, terwijl ze haar naderende dood voelt, blikt Margaretha terug op haar tumultueuze bestaan.
Margaretha's eerste huwelijk was met Alessandro de' Medici, de hertog van Florence, toen ze nog maar elf jaar oud was. Dit huwelijk was echter van korte duur, aangezien Alessandro al na een jaar werd vermoord. Haar tweede huwelijk, met Ottavio Farnese, was eveneens politiek gemotiveerd, maar ook dit huwelijk bracht haar weinig geluk. Ottavio was drie jaar jonger en het was een ongelukkig huwelijk waarin Margaretha zich vaak eenzaam en ongeliefd voelde. Ondanks de geboorten van haar zoon Alexander, bleef Margaretha’s leven in veel opzichten onbevredigend.
In 1559 werd Margaretha door haar halfbroer, koning Filips II van Spanje, aangesteld als landvoogdes van de Nederlanden. Hoewel ze officieel de macht had, was haar invloed in werkelijkheid beperkt. Kardinaal Granvelle, een invloedrijke adviseur, negeerde haar vaak en onderhield direct contact met Filips II, waardoor Margaretha buitenspel werd gezet. Ondanks haar pogingen om een actieve rol te spelen, zag ze zich genoodzaakt Granvelle uit de weg te ruimen door Filips II te overtuigen hem terug te roepen naar Spanje. Echter, zijn opvolger, de hertog van Alva, maakte haar positie alleen maar moeilijker.
De relatie tussen Margaretha en haar zoon Alexander Farnese was problematisch en werd uiteindelijk onherstelbaar beschadigd. Nadat Alexander was aangesteld als landvoogd van de Nederlanden, weigerde hij samen met zijn moeder te regeren en noemde hij haar zelfs een perfide moeder p. 327. Dit diepgaande verraad door haar eigen zoon was een klap die Margaretha niet te boven kwam. Ze werd gedwongen zich terug te trekken uit de politiek en keerde teleurgesteld en verbitterd terug naar Italië, waar ze de rest van haar dagen doorbracht.
Margaretha van Parma’s leven werd gekenmerkt door een constante strijd om erkenning en macht in een door mannen gedomineerde wereld. Habsburgse-Farnese? Haar herinneringen aan haar huwelijken, haar rol als landvoogdes, en haar gespannen relatie met haar zoon overschaduwen haar laatste jaren.
Ondanks haar pogingen om invloed uit te oefenen, bleef ze vaak geïsoleerd en ongelukkig.
Margaretha overleed op 63-jarige leeftijd op 18-1-1586, teleurgesteld in haar leven en met een diep gevoel van eenzaamheid en onvervulde ambities.
Het boek is ook een portret van de zestiende eeuw
Calvijn, Luther, schilders Michelangelo p. 66, Antonio Moro p. 141, Jeroen Bosch p. 187 en Durer.
Grote conflict in Europa katholicisme-reformatie p. 276; protestantisme, inquisitie, ketters werden ter dood veroordeeld p. 151 en Beeldenstorm in Nederland 1566
p. 283 en de positie van hugenoten. De moordenaar Balthazar Gerards p. 32 maakte op 10 juli 1584 een einde aan het leven van Willem van Oranje.
Luther ideeën van Erasmus afkomstig zijn p. 210
In die tijd hadden ze behoefte aan moderne religie, die eigen verantwoordelijkheid accentueerde 210 anders dan de rooms-katholicisme.
Kritiek op het boek
In Suezkade heeft D. Serdijn op 27-9-2008 in de VK kritiek geuit op Siebelink. Hij vindt passages in de roman Suezkade ongeloofwaardig vanwege anachronismen; feiten in de roman passen niet in de tijd waarin ze zich zouden moeten afspelen.
In Margaretha zijn vergelijkbare passages te vinden. Het gaat niet om het pistool op p. 124 of de granaten die op p. 187 worden gegooid. Het pistool en granaat zijn in de zestiende eeuw uitgevonden. Het gaat om het telegram op p. 137 (het eerste telegram werd pas in 1844 verzonden), en om de dierentuin op p. 145 (de eerste dierentuin in Wenen werd pas in 1752 geopend). Daarnaast is het logement Le Roi d’Espagne op p. 259 is pas in 1696 gebouwd, bijna honderd jaar na de dood van de hoofdpersoon.