Συνεχίζοντας ακριβώς από το σημείο όπου μας είχε αφήσει το τέταρτο το τεύχος, το πέμπτο επανέρχεται δυναμικά για να θίξει μέσα από 4 κεφάλαια, τρία διαφορετικά θέματα. Το πρώτο σχετίζεται με τον Kamiya, αλλά και τον αντίκτυπο που έχει στον ίδιο η στάση του Kyouya, που παρά τις προσπάθειες του πρώτου, δεν μοιάζει να έχει καμία πρόθεση να τον συνοδεύσει σε μια ακόλαστη ζωή, που φαντάζει πολύ μακρινή από αυτήν που έχει τώρα. Αντίθετα όμως με αυτό που περίμενε, είναι εκείνος που αρχίζει να προβληματίζεται και να αναρωτιέται μήπως οι επιλογές του δεν είναι οι ιδανικές, και μήπως είναι ανίκανος να έχει μια καθόλα φυσιολογική ζωή, και μία μοναδική κοπέλα. Όλο αυτό, βέβαια, δίνει ωραία τροφή για σκέψη, ειδικά συνδυαστικά με τις αλλαγές που έχουμε δει μέχρι τώρα στην συμπεριφορά του Kyouya, αλλά και στον τρόπο που πλέον αντιλαμβάνεται τις σχέσεις. Γιατί, καμιά φορά, για να αλλάξουμε, χρειάζεται να βρεθεί το κατάλληλο άτομο που θα μας δώσει κίνητρο και ώθηση για να το κάνουμε και κυρίως, το άτομο εκείνο που θα μας αγαπήσει γι' αυτό που είμαστε πραγματικά, χωρίς να προσπαθεί να μας αλλάξει, αλλά που θα αγκαλιάσει τα ελαττώματα και τα προτερήματά μας με κατανόηση και αποδοχή. Τα επόμενα δύο κεφάλαια αφορούν τα επικείμενα γενέθλια της Erika και το πως θα τα περάσει μαζί με τον Kyouya. Βέβαια, πέραν του ότι ο δεύτερος πρέπει να διαχειριστεί τις απαιτήσεις της, κάτι που η ιστορία έχει αποδείξει πως δεν κάνει ποτέ εύκολα ή με μεγάλη χαρά, πρέπει να πάρει και μια μεγάλη απόφαση. Να ομολογήσει ειλικρινά και ξεκάθαρα πως του αρέσει, λέξεις που θεωρητικά είναι εύκολο να της πει κανείς, όχι όμως όταν είσαι κάποιος σαν τον Kyouya, που ποτέ άλλοτε δεν έχεις βρεθεί αντιμέτωπος με τα συναισθήματά σου και με το ότι πρέπει να τα παραδεχθείς και να τα ομολογήσεις. Όλο αυτό δημιουργεί δύο διαφορετικά συναισθήματα. Από τη μία μεριά μας διασκεδάζει γιατί, κακά τα ψέματα, το να βλέπεις στριμωγμένο στη γωνία κάποιον σαν τον Kyouya είναι απολαυστικό, δεδομένης δε της κυνικότητας που τον χαρακτηρίζει, και από την άλλη μας συγκινεί σε πολλά σημεία επειδή αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι πάντα εύκολο να πεις αυτά που νιώθεις και πως καμιά θέλει θάρρος και τόλμη για να το κάνεις. Το τελευταίο κεφάλαιο έχει επίσης αρκετές διασκεδαστικές στιγμές, αφού η έκπληξη που ετοιμάζει η Erika για τα γενέθλια του Kyouya, δεν έχει την κατάληξη που περίμενε, εκπλήσσοντας τελικά την ίδια με την τροπή των γεγονότων, και με ένα φιλί από το πουθενά να αναστατώνει τους πάντες, αφού η ανασφάλεια της Erika τροφοδοτείται σε σημείο απελπισίας, οδηγώντας ωστόσο σε αμφότερες εκμυστηρεύσεις που μόνο θετικό αντίκτυπο έχουν τελικά.