What do you think?
Rate this book
Jij kan beter: als je kind een onderpresteerder is
Het nieuwe boek van dé autoriteit op het gebied van hoogbegaafdheid. Veel kinderen zijn behoorlijk intelligent, misschien zelfs heel intelligent of eventueel hoogbegaafd. Maar lang niet altijd komt wat er in zit, er ook uit, tot grote frustratie van ouders, leraren en deze kinderen zelf. Kinderen en jongeren die in de loop der jaren zijn gaan onderpresteren, dragen een groot, onzichtbaar verdriet met zich mee en kampen voortdurend met negatieve opmerkingen (Jij kan beter!), negatieve commentaren en uiteindelijk ook een heel slecht zelfbeeld. En dat terwijl iedereen weet dat ze zo verstandig zijn! Hoe dat kan en hoe je je kind op een nieuw spoor zet en het stap voor stap weer zelf zijn verantwoordelijkheid laat opnemen voor zijn schoolresultaten, lees je in dit boek.
232 pages, Paperback
First published March 1, 2012
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
October 2, 2024
Als je kind een onderpresteerder is van Tessa Kieboom is een helder en praktisch boek dat ouders en leerkrachten begeleidt bij het herkennen en aanpakken van onderpresteren. Kieboom biedt duidelijke inzichten in waarom kinderen onder hun niveau presteren en hoe je hen kunt ondersteunen om hun volle potentieel te benutten. Met concrete voorbeelden en bruikbare tips is het een toegankelijk hulpmiddel voor iedereen die kinderen wil helpen weer gemotiveerd en succesvol te worden in hun leerproces. Een echte aanrader voor ouders en professionals in het onderwijs!
October 7, 2019
Een vlot boek dat je meer inzicht geeft in onderpresterende kinderen en vooral jongeren. Het boek legt een aantal oorzaken op tafel, toont de mogelijke evolutie en geeft ook een aantal adviezen om het onderpresteren aan te pakken. Het boek belicht bij de start het risico op onderpresteren bij hoogbegaafde kinderen en jongeren, maar beperkt zich verder in het boek niet tot deze groep onderpresteerders.
Het boek is vlot en toegankelijk geschreven, maar bevat naar mijn gevoel iets teveel herhaling. De combinatie van de vele herhalingen en het grote lettertype gaven me soms het gevoel dat er bladzijden gevuld moesten worden terwijl er niets meer te vertellen was. Verder ligt de nadruk grotendeels op onderpresteren bij jongeren (middelbare school), dus ik zat nog een beetje op mijn honger want ik wil vooral meer leren over onderpresteren bij jongere kinderen.
Het boek is vlot en toegankelijk geschreven, maar bevat naar mijn gevoel iets teveel herhaling. De combinatie van de vele herhalingen en het grote lettertype gaven me soms het gevoel dat er bladzijden gevuld moesten worden terwijl er niets meer te vertellen was. Verder ligt de nadruk grotendeels op onderpresteren bij jongeren (middelbare school), dus ik zat nog een beetje op mijn honger want ik wil vooral meer leren over onderpresteren bij jongere kinderen.
May 27, 2026
Amai. Een flink aantal scenario’s en situaties voelden alsof Tessa Kieboom als een tor met een recorder bij ons thuis of op oudergesprekken was en is teruggereisd in de tijd om het neer te schrijven.
14 jaar tussen dit boek en ons kind in het tweede middelbaar but it feels like yesterday. Deprimerend eigenlijk.
Soit. Het kan helaas mijn oordeel over dit boek niet veranderen: grote letters doen het ‘dik en belangrijk’ lijken, er is veel herhaling en door het gebrek aan bronvermelding lijkt(?) veel gebaseerd op assumpties en anekdotisch ‘bewijs’. De schrijfstijl is vlot maar zeker niet altijd enthousiasmerend. Meer dan eens werd naar
mijn gevoel van ouders net niet het onmogelijke gevraagd. ‘Wees gewoon lief, geduldig, beschermend, vasthoudend, kalm en schenk vertrouwen.’ Eh sure? No pressure??
Zoals leerkrachten vergeten dat het nuttig is als leerlingen moeite moeten doen en falen en vertrouwd
Krijgen (God forbid dat je iets moeilijk probeert!) lijkt Tessa Kieboom wel even te vergeten dat de meeste ouders geen zeven oefenexemplaren achter de rug hebben en dat vage motivaties niet helpen.
De soms schijnbaar flinterdunne lijn tussen onderpresteren en echt niet kunnen wordt doodgezwegen, net als de overlap met andere neurodivergentie (waarbij alles wel kan uitgelegd worden als een label of drie tegelijk). Of wat je moet doen als je de gouden aanpak wel al probeerde maar te niét lukte…
Het is op zich geen onnuttig boek - het kaart wel wat patronen aan, en soms wat aanpakken waar wij als ouders alvast met open ogen ingetuind zijn. Zeker de voorbeelden konden gekopieerd zijn uit ons huis of onze contacten met en de reacties van school.
Ik zou het daarom niet per se afraden. Je kan het alleen ook niet gebruiken als enige bron en al zeker niet als handleiding. Alleen ben ik niet zo zeker dat er zoveel anders is om op terug te vallen…
14 jaar tussen dit boek en ons kind in het tweede middelbaar but it feels like yesterday. Deprimerend eigenlijk.
Soit. Het kan helaas mijn oordeel over dit boek niet veranderen: grote letters doen het ‘dik en belangrijk’ lijken, er is veel herhaling en door het gebrek aan bronvermelding lijkt(?) veel gebaseerd op assumpties en anekdotisch ‘bewijs’. De schrijfstijl is vlot maar zeker niet altijd enthousiasmerend. Meer dan eens werd naar
mijn gevoel van ouders net niet het onmogelijke gevraagd. ‘Wees gewoon lief, geduldig, beschermend, vasthoudend, kalm en schenk vertrouwen.’ Eh sure? No pressure??
Zoals leerkrachten vergeten dat het nuttig is als leerlingen moeite moeten doen en falen en vertrouwd
Krijgen (God forbid dat je iets moeilijk probeert!) lijkt Tessa Kieboom wel even te vergeten dat de meeste ouders geen zeven oefenexemplaren achter de rug hebben en dat vage motivaties niet helpen.
De soms schijnbaar flinterdunne lijn tussen onderpresteren en echt niet kunnen wordt doodgezwegen, net als de overlap met andere neurodivergentie (waarbij alles wel kan uitgelegd worden als een label of drie tegelijk). Of wat je moet doen als je de gouden aanpak wel al probeerde maar te niét lukte…
Het is op zich geen onnuttig boek - het kaart wel wat patronen aan, en soms wat aanpakken waar wij als ouders alvast met open ogen ingetuind zijn. Zeker de voorbeelden konden gekopieerd zijn uit ons huis of onze contacten met en de reacties van school.
Ik zou het daarom niet per se afraden. Je kan het alleen ook niet gebruiken als enige bron en al zeker niet als handleiding. Alleen ben ik niet zo zeker dat er zoveel anders is om op terug te vallen…
December 5, 2022
Wat me uiteindelijk vooral aansprak is dat gaande weg blijkt dat de titel 'Jij kan beter' meer gericht is op de lezer, en minder het kind daarvan. Tenminste, de actiepunten liggen bij de ouders, niet per se het kind.
Ik vond het niet altijd fijn geschreven, misschien zijn het Vlaamse invloeden die mijn Nederlandse brein niet goed konden verwerken. Het leek soms alsof ik een misdruk las of een versie waar de uitgever nog niet een prettig leesbare versie van had gemaakt.
De boodschap is soms lastig te vinden, maar de rode draad wel: heb je een (vermoeden van) onderpresteerder in huis, doe daar dan wat aan, het kan en helpt en is een lang proces. Of het nou je kind is, of je inmiddels volwassen zelf.
Ik vond het niet altijd fijn geschreven, misschien zijn het Vlaamse invloeden die mijn Nederlandse brein niet goed konden verwerken. Het leek soms alsof ik een misdruk las of een versie waar de uitgever nog niet een prettig leesbare versie van had gemaakt.
De boodschap is soms lastig te vinden, maar de rode draad wel: heb je een (vermoeden van) onderpresteerder in huis, doe daar dan wat aan, het kan en helpt en is een lang proces. Of het nou je kind is, of je inmiddels volwassen zelf.
January 12, 2014
Erg veel woorden nodig om een punt te maken, maar er waren wel wat goede punten.
August 11, 2015
Heel handig en goed boek als je kind hoogbegaafd is maar dreigt te gaan onderpresteren. Goede reminder voor hoe je je als ouder daarin kunt opstellen.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews