De taal is een hond

by A.L. Snijders

In de jaren negentig van de vorige eeuw schreef A.L. Snijders, die met zijn zeer korte verhalen (‘zkv’s’) een steeds groter lezerspubliek aan zich weet te binden, columns voor de Deventer Dagblad Combinatie. Zijn contactpersoon was de hoofdredacteur, de heer Van der Moer. Vanaf de eerste bijdrage liet Snijders zijn stukken vergezeld gaan van een begeleidende brief aan de heer Van der Moer, een man die hij overigens niet kende en ook niet leerde kennen, want de hoofdredacteur schreef zelden terug. In De taal is een hond (eerder verschenen als Heimelijke vreugde II) zijn die columns en brieven gebundeld.

287 pages, Paperback

First published January 1, 2011

About the author

The Dutch writer A.L Snijders, pseudonym of Peter Cornelis Müller (Amsterdam 1937), was the master of the Very Short Story (Zeer Kort Verhaal, ZKV). He published columns in several newspapers since the 1980's. Editor Thomas Rap published them in 4 books in de nineties. Since 2006 the columns have been republished in several books.


In November 2010 A.L. Snijders received the Dutch Constantijn Huygensprize for his entire oeuvre, but specifically for his Very Short Stories.

A.L. Snijders lived in Klein Dochteren.

Reviews

[Arjan Van Noort]

Vandaag gelezen in de trein van Brixen naar huis. Stukjes over dagelijkse belevenissen, veelal in verband met de les die Snijders geeft aan de adspirant politiemensen. Kenmerkende observaties van een origineel en onafhankelijk mens. Snijders is wars van conventies en burger like moraal, een anarchist met tegelijkertijd opvattingen over het belang van (historische) kennis en taalkundige correctheid die afsteken bij de moderne oppervlakkigheid. Mooi gechteven, puntig en menselijk. De briefjes aan de uitgever zijn ook een soort gesprek met de lezer en een waardevolle toevoeging.

[Casper]

'De taal is een hond die gaat liggen waar hij wil.' Zo is het maar net. Hoewel hij al een paar jaar dood is, hoor ik bij ieder ZKV dat ik van A.L. Snijders lees nog altijd zijn sonore stemgeluid dinsdagochtend op Radio 4 tegen Margriet Vroomans zeggen: 'Goedemorgen, Margriet.' Als zij dan zoals altijd antwoordde met 'Goedemorgen, meneer Snijders' was de dag pas echt begonnen. Zo lang zijn stem nog klinkt in mijn hoofd leeft hij voort.

[Anneke de Bundel]

Het blijft genieten. Ieder stukje weer