Η φυλακή παλιά. Ψηλός άσπρος τοίχος ξεβαμμένος. Διαδικασία η γνωστή. Εποχή συγκεκριμένη. Οι κρατούμενοι του θύμιζαν εφιάλτες της εφηβείας του. Κατοχή. Κάτι όνειρα που και τώρα ακόμα έρχονταν και ξανάρχονταν χωρίς συγκεκριμένη αιτία.
«Γιατί τους κρατάτε εδώ;». «Είσαστε ο καινούριος γιατρός;». «Αναπληρώνω εκτάκτως τον συνάδερφο που αρρώστησε». «Εδώ έχει καφέ για σας, αμερικάνικα τσιγάρα και το φαρμακείο πλήρες στη διάθεσή σας». «Οι κρατούμενοι είναι πολιτικοί;». «Η σόμπα είναι αναμμένη για σας, γιατρέ». Όνομα, επίθετο, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όνομα μητρός, μητρός, μητρός… «Πώς τη λένε τη μάνα σου;» «Μαρία». «Θα σου πω εγώ πώς τη λένε». «Μαρία». «Τη λένε πουτάνα και γέννησε εσένα το ρουφιάνο, εσένα φίδι κολοβό, εσένα που δε θα βγεις ζωντανός από δω μέσα». «Μαρία».
Εξέδοσε, όσο ζούσε, 46 τίτλους συνολικά. 21 μυθιστορήματα, 12 συλλογές με διηγήματα, 3 νουβέλες, ένα χρονικό, 8 θεατρικά έργα και μια επιλογή από άρθρα της δημοσιευμένα στην εφημερίδα "Έθνος", όπου συνεργαζόταν δώδεκα χρόνια με στήλη δική της. Της απονεμήθηκε το Βραβείο Πεζογραφίας των Δώδεκα στα 1963 για το "Πρόσωπα και φιγούρες", το Βραβείο Καλύτερου Έργου και Παράστασης για το "Τέσσερις ερημιές" το 1977, το Α΄ Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη "Μεγέθυνση" στα 1984 και το Βραβείο European Script Fund για το σενάριό της "Το παλαιοπωλείο στην Τσιμισκή" στα 1989.
Σπούδασε Νομικά και παντρεύτηκε τον Μανόλη Παπουτσάκη. Ο διεθνισμός στα κείμενά της και στη ζωή της, την έφερε κοντά στα νέα "ρεύματα" της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής όπου μεταφράστηκε ως πεζογράφος και θεατρική συγγραφέας. Γνωστοί συνθέτες όπως οι: Μάνος Λοΐζος, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Νίκος Δανίκας, Χρήστος Νικολόπουλος κ.ά. έχουν μελοποιήσει στίχους της που θα βγουν σε δίγλωσσο τόμο στην Ιταλία. Στη δικτατορία υπέγραψε το Μανιφέστο των 18 Συγγραφέων και "σώπασε" μαζί με άλλους. Διδάσκεται στα ελληνικά Πανεπιστήμια, στην Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Μεξικό και Σικελία. Κυκλοφορούν μελέτες για τα βιβλία της και το θέατρό της.