Կիկոսի վերադարձը

by Armen Ohanyan, Արմեն Օհանյան, Զավեն Բոյաջյան (Editor)

Ժողովածուն հեղինակի առաջին գիրքն է, որտեղ ընդգրկված պատմվածքները, իր իսկ բնորոշմամբ, հայ ինտերակտիվ արձակի նմուշներ են:

«Կիկոսի վերադարձը» iպատմվածքների ժողովածուն լույս է տեսել ընկերներիս հորդորով, ես քաշվում էի, մտածում, որ գիրքը հին ու չաշխատող մի կրիչ է, ու խղճիս դեմ կգնամ, եթե աշխարհում մի քանի ծառ կտրվի էս առիթով, բայց, իմ սիրած հեղինակների և ընկերներիս կողքին լինելու գայթակղությանը չդիմացա ու մնում է հուսալ, որ ծառերն իզուր չեն զոհաբերվել»:
Ա.Օ.

128 pages, Hardcover

First published January 1, 2013

About the author

Armen Ohanyan is a writer and PR professional. He started his literary career only after his 30es. His first short stories were published in Inqnagir literary almanac and Gretert literary newspaper. He is an activist of the national movement and his political views are expressed in his works. Ohanyan critisizes contemporary Armenian literature and calls it merely discriptive. His own works have unusual structure and are written in the traditions of contemporary experimental arts, they are interactive and the choice of antagonists is always unexpected and rather eccentric. The reader has an exclusive opportunity to be a part of the narration and to end the story with his own conclusion.

In cooperation with other writer were put down two short stories: The Flying Bicycle, co-author Aram Pachyan and The Last Breakfast, co-author Lilit Karapetyan.

The first book by Aram Ohanyan is a collection of iStories The Return of Kikos, published in 2013.

Awards

2011 – Ardzak literary awards, 2nd prize for The Return of Kikos

2012 – Ardzak literary awards, prize for Superstar Mario

Reviews

[Mari Melikyan]

ինչ թույն էր ^^ պատմվածքները մեկը մեկից լավն էին: Ամենաշատը սիրեցի Պոչատումն ու էն Միլիոնատերը

մեկ էլ` հոմոֆոբները լավ կանեն չկարդան

《 Գիշերը ձեզ միավորում է: Բոլորը կարծում են, թե քնում են իրար հետ, ուրեմն միասին են: Բայց դուք գիտեք, որ միասին են անքունները:》 *_*

[arsen hakobian.]

ինստագրամյան գրքային էջումս, երկար խոսել եմ էս գրքի մասին։ մեկ տարուց ավել ա ուզում էի կարդալ։ սպասելիքներս բացարձակ չարդարացան։ անունը շատ էի հավանել ու մտածում էի մի թույն, շքեղ, դետեկտիվ, հայկական մոտիվներով գիրք ա լինելու կիկոսի վերադարձի մասին։ եթե իմանայի պատվածքներ են, ընդհանրապես գիրքը չէի վերցնի ձեռքս։ ես հայ ժամանակակից հեղինակներին խնդրում և կոչ եմ անում. սենց քաշող անուններ մի դրեք ձեր պատվածքային գրքերին, սաղ հարամ ա լինում ։դ
Ոչ մի պատմվածք չի հիշվել, ոչ մի տող չի մնացել, մի խոսքով անհետաքրքիր բան էր (

[Marat M. Yavrumyan]

Իրոք ինտերակտիվ պատմվածքների ժողովածու է, գիրքը խոսում է ինքն իր հետ, ու թվում է, քեզ հետ է խոսում։ Գիրքը, ի դեպ, ինձ 18+ թվաց։
«Ռադիո Երևանը», «Մարիոն», «Կիկոսի վերադարձը»՝ ամենաշատը սրանք հիշվեցին։ Ռադիո Երևանի աուդիո տարբերակը, իմիջիայլոց, գլուխգործոց է։ Չնայած եթե լսեք, հետո պատվածքը նույն տպավորությունը չի թողնի։ Լինկը, ամեն դեպքում՝ http://www.citybooks.eu/en/cities/cit...
Կարդալ, միանշանակ, շուտով նաև էլեկտրոնային հրատարակությունը ։)

[Garik]

ոնց եմ ապրել առանց Պ(ոչ)ատում-ների։ կիսատ, սա փակուղի է։ Եթե ելք չկա, անիմաստ է քայլել։

[Dató]

Իրականում ես շատ եմ հավանում այն գրողներին, ովքեր կարողանում են խաղալ բառերի հետ, կարողանում են հետաքրքիր ձևով ներկայացնել X երևույթը։ Կարդում ես ու մտածում՝ շատ յուրօրինակ նկարագրություն էր։

Արմեն Օհանյանը նշածս հեղինակների դասին է պատկանում։

Ամենաշատը հավանեցի «Կիկոսի վերադարձը», «Ռադիո Երևան» և «Մատրյոշկա» պատմվածքները։

[Lilith Hakobyan]

Լավն էր, մի տեսակ՝ սով կամ ծարավ հագեցնող:
Մմմ... Բայց նորից կարդալու գիրք էր,
կամ էլ՝ ինձ ուրիշ ժամանակ է պետք էս գրքի համար, որ կարգին մարսեմ:

[Rafo Zarbabyan]

Ինձ դզում ա, որ մտնում ես գրախանութ, ու հայ ժամանակակից գրականություն ես հանդիպում, ինձ դզում ա, որ հայկական գրքերը շատ սիրուն դիզայն ունեն, ինձ դզում ա, որ հաճախ չեմ ափսոսում ու վերջին կոպեկներս տալիս եմ էսպիսի գրքերի, բայց...
Ինձ չի դզում, որ հեղինակը չափից դուրս ժամանակակից ա, ինձ չի դզում, որ մեր գրականությունն էս վիճակում ա, ինձ չի դզում, որ գրականությունը հասանելի չի մասսաներին, ու չնայած շատ լավ ա, որ հեղինակն իր աշխարհում ա ապրում, բայց լավ չի, որ ուզում ա բոլորին կերցնի էդ աշխարհը...

[Vlad Mkhitaryan]

«Կիկոսի վերադարձը» պատմվածքի ոճը, հեղինակի մտահոգությունը ազգի նկատմամբ լավն էին, բայց միտքը անդուր էր, գրվածքը՝ ժարգոնային։ Ընդանուր տուպիզմ էր։ Ամոթ է, որ կարդացածս գրքերի ու պատմվածքների մեջ սա երևա Goodreads-ում, բայց մտել եմ հատուկ 1 աստղ դնեմ ու բացասական րիվյու գրեմ, որ հանկարծ չտարածվի որպես պոպուլյար պատմվածք

[Toma Ohanjanyan]

Վատ չէր, ամենահավանածս պատմվածքը Պահմտոցին էր, և Ո՞վ է ուզում դառնալ միլիոնատերից 2րդ կեսը ընտրել չընտրելու մասը ծիծաղելի էր)))
Երևանի մասին գրվածքը կարծում եմ հնացած կապույտ/վարդագույն արտահայտություններ ունի:

[Arpy Manusyan]

Կիկոսի վերադարձը և Ռադիո Երևանը հատկապես լավն էին։ Հայաստանցու էս ժողովածուն բաց էի թողել, ուշ լինի, նուշ լինի)

[Lida Armenakyan]

հետաքրքիր հավես ինչ-որ բան կա
ամենաշատը ռադիո-երեւան պատվածքն եմ հավանել
սիրուն էր ու լավը
հաճույքով էլի կվերընթերցեմ ինչ-որ ժամանակ հետո

[Haykuhi]

Օֆելի Մինասյան ։Ճ