Υπάρχουν δυο ειδών συγγραφείς καινοτόμοι: εκείνοι που φέρνουν κάτι το καινούριο - το καινούριο παλιώνει. Και υπάρχουν εκείνοι που φέρνουν κάτι το ανεπανάληπτο - απ' αυτούς ο Τσέχωφ. Η εποχή μας αγωνίζεται με ζήλο για το καινούριο - αυτό της έχει γίνει ψύχωση. Δεν είναι όμως απόλυτα βέβαιο και πως έχει νιώσει τη διαφορά του και από το ανεπανάληπτο. Ανεπανάληπτο στην τέχνη είναι όχι απλά ένας "τρόπος", αλλά κάτι το αναφαίρετα προσωπικό, μια μελωδία που δεν μεταφέρεται σε άλλο όργανο. Αν ο Τσέχωφ είχε φέρει στο θέατρο μια πρωτόφαντη τεχνοτροπία, σήμερα θα είχε πάρει θέση στο σκονισμένο ράφι της Ιστορίας. Με τον συγγραφέα όμως του Βυσσινόκηπου συμβαίνει κάτι το ανεξήγητο: Τα έργα του είναι συνταιριασμένα με εκείνη τη ρωσική μερίδα που λιμνάζει, βουλιάζει παραδομένη στη μακάρια έκλυση της κάθε παρακμής. Από τέτοιες συνθήκες θα έπρεπε να προκύψουν έργα ηθογραφικά, ποτισμένα με τη χρυσόσκονη του γραφικού. Αντί γι' αυτό, βγήκαν έργα όλο σάρκα και χυμό, αντοχή ψυχής, διαποτισμένα από μια γοητεία ως τότε ανήκουστη.
Περιεχόμενα ΠΡΟΛΟΓΟΣ Λ. Καλλέργη Σχετικά με τις μεταφράσεις Ο Άγγελος Τερζάκης για τον Τσέχωφ Ο Κάρολος Κουν για τον Αντόν Τσέχωφ Οι τρεις αδελφές, το θεατρικό έργο Ο Βυσσινόκηπος, το θεατρικό έργο Ο Γάμος, το θεατρικό έργο Το κύκνειο άσμα, το θεατρικό έργο
Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born (Антон Павлович Чехов) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda, first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party, his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd. First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon, play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
Ο Τσέχοφ είναι ο πρωτοπόρος θεατρικός συγγραφέας που διέβλεπε το μέλλον της πατρίδας του και μέσα απο τα έργα του προσπαθούσε να προετοιμάσει το λαό του για το μέλλον, για τις νέες καταστάσεις που τον περίμεναν.Μιλάει για την ελπίδα και την αισιοδοξία που πρέπει διακατέχει το λαό του, για ένα καλύτερο αύριο. Σκηνοθετικά πάλι είναι ο συγγραφέας που πάνω στα έργα του καθιερώθηκε το νέο παίξιμο των ρόλων κατά τη μέθοδο Στανισλάφσκι. Ο Τσέχοφ σε όλα του τα έργα παρουσιάζει την αλλαγή που έχει επέλθει σε όλες της τάξης της Ρωσίας. Άλλοτε τους πάλαι ποτέ φεουδάρχες τους αντιμετωπίζει με σαρκασμό, άλλοτε με σοβαρότητα, άλλοτε με σκεπτικισμό, αλλά πάντα με συμπάθεια.Συμπάσχει με όλους τους ηρωές του, χωρίς να τους χλευάζει. Στις τρεις αδελφές μας παρουσιάζει τις αδελφές Σεργκέγεβιτς που ζουν μαζί με τον αδελφό τους σε μια επαρχία. Ο πατέρας τους έχει πεθάνει, η τάξη τους έχει πλέον πέσει και τους είναι φοβερά δύσκολο να συνηθήσουν τη νέα τάξη πραγμάτων. Έχουν τόσα προσόντα: πιάνο, ξένες γλώσσες που όμως σε αυτήν τη νέα τάξη πραγμάτων τους είναι εντελώς άχρηστα. Τους είναι τρομερά επώδυνο το γεγονός ότι πρέπει να δουλέψουν, γιατί απλά, ποτέ τους δν χρειάστηκε να δουλέψουν για να επιβιώσουν. Μόνο ένα τους σώζει: Στη Μόσχα! Στη Μόσχα αδελφές μου! Η ελπίδα τους, το ονειρό τους, είναι να επιστρέψουν στη Μόσχα. Εκεί όπου άλλοτε ήταν διαφορετικά, η ζωή τους ονειρική. Στο Βυσσινόκηπο τα πράγματα έχουν πάνω κάτω όπως και στις τρεις αδελφές.Επιστρέφει η Λιούμπα με την κόρη της στο πατρικό της σπίτι, στο σπίτι με τους βυσσινόκηπους.Εκεί όπου η Λιούμπα, η κόρη της,γεννήθηκαν, έζησαν και μεγάλωσαν. Επιστρέφουν πίσω με τέτοια συγκίνηση!! Και όμως τα χρέη τους είναι τόσο μεγάλα που πρόκειται να το χάσουν, εάν δεν κάνουν κάτι. Η Λιούμπα φαίνεται να μην το καταλαβαίνει, σκορπάει τα λίγα αυτά λεφτά που έχει και περιμένει απο ένα θαύμα, απο τον ουρανό να βρεθεί μια λύση.Τελικά, το χάνουν το σπίτι και μάλιστα απο έναν έμπορο ο οποίος ήταν ένας φτωχός, κατώτερης καταγωγής. Η κόρη όμως ξέρει ότι το μέλλον θα είναι πολύ καλύτερο αρκεί να δουλέψει. Βασικό στοιχείο για να πάει ο Ρώσικος λαός μπροστά είναι η δουλειά. Ο γάμος είναι μια μικρή κωμωδία παρεξηγήσεων όπου και εδώ γίνεται λόγος για τον ξεπεσμό της αριστοκρατικής τάξης που προκειμένου να δείξουν λίγο απο την προηγούμενή τους αίγλη πληρώνουν για να έρθει καλεσμένος στο γάμο της κόρης τους (ύστερα απο απαίτηση του γαμπρού και ως όρο για να παντρευτεί την κόρη τους)ένας στρατηγός. Το κύκνειο άσμα αφορά έναν ηθοποιό που κάποτε ήταν στις δόξες του και τώρα βλέπει το τέλος να πλησιάζει. Βέβαια όπως λέει και ο ίδιος <όπου υπάρχει τέχνη, ταλέντο, εκεί δεν υπάρχουν γεράματα, μήτε μοναξιά, μήτε αρρώστιες κι ο θάνατος ο ίδιος δεν τολμάει να...>
Οι τρεις αδελφές - 5 Ο βυσσινόκηπος - 5 Ο γάμος - 4 Το κύκνειο άσμα - 4
Συνολικά 5 γιατί η συγκεκριμένη έκδοση είναι από τις πιο προσεγμένες που έχω δει. Διαθέτει έναν εξαιρετικό πρόλογο, πλούσιο υλικό στην εισαγωγή και ανάμεσα στα έργα υπάρχουν φωτογραφίες από τις εκάστοτε ελληνικές παραγωγές των έργων του Τσέχωφ. Για τα κείμενα δε θα τολμήσω να γράψω κάτι, παρά μόνο το εξής. Με την πρώτη ευκαιρία που θα σας δοθεί, διαβάστε τον Βυσσινόκηπο.