Η συνέντευξη

by Παύλος Μεθενίτης, Παύλος Μεθενίτης

Ύστερα από ένα αυτοκινητικό ατύχημα η ζωή του Νίκου Ιωνά γίνεται αφόρητα συναρπαστική. Αίφνης ο τριαντάρης υπάλληλος ασφαλιστικής εταιρείας μπορεί να προλέγει την ακριβή ημερομηνία θανάτου κάθε ανθρώπου κοιτώντας τον στα μάτια. Αυτό το απολύτως εξωφρενικό χάρισμά του για μερικούς γίνεται πολύ επωφελές, αλλά για τον ίδιο αποδεικνύεται κατάρα: η προσωπική του ζωή διαλύεται, οι άνθρωποι τον φοβούνται, τα μίντια τον ξεφωνίζουν - και, το χειρότερο, κάποιοι αποφασίζουν πως τους είναι απαραίτητος. Ο Ιωνάς θα κάνει αναγκαστικό τουρισμό μέσα στη σκοτεινή κοιλιά του Κήτους του: Ελλάδα, Σκόπια, Ιταλία - όπου θα αφηγηθεί τις περιπέτειές του στη δημοσιογραφική κάμερα, απομονωμένος και κρυμμένος σε μια βίλα στην Ασίζη. Ένα μυθιστόρημα με καταιγιστική δράση και κινηματογραφικό ρυθμό, για το θρίλερ που εκτυλίσσεται στη ζωή μας όταν παραβιάζουμε, συνειδητά ή ασυνείδητα, τα αυστηρά όρια που περιχαρακώνουν την ύπαρξή μας.

182 pages, Paperback

First published April 1, 2010

About the author

Ο Παύλος Μεθενίτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962. Είναι δημοσιογράφος – έχει συνεργαστεί με περιοδικά, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς ως σχολιογράφος, ελεύθερος ρεπόρτερ, κινηματογραφικός συντάκτης, ερευνητής, σεναριογράφος και σταυρολεξοποιός.

Πριν αποφασίσει να βιοποριστεί ως γραφιάς, εργάστηκε σε ναυτιλιακό πρακτορείο, βιβλιοδετείο, σουβλατζίδικο, εκδοτικό οίκο, κατάστημα ενδυμάτων, συνεργείο καθαρισμού, εταιρεία κούριερ και τράπεζα. Μετά θυμήθηκε πως έγραφε καλές εκθέσεις στο Δημοτικό. Είναι παντρεμένος με την Ευάννα Βενάρδου κι έχει ένα γιο, ο οποίος τον διδάσκει πώς να είναι πατέρας.

Reviews

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 3 out of 5]

Δεν ξετρελάθηκα. Ήταν μια συνηθισμένη ιδέα -για το χώρο του φανταστικού κι όχι για το χώρο του μέινστριμ που υποτίθεται ότι κυμαίνεται το βιβλίο-, που θα μπορούσε όμως να δώσει κάτι πολύ δυνατό. Δεν υπάρχει δα έλλειψη ταλέντου ή δυνατοτήτων από πλευράς συγγραφέα -αν εξαιρέσει κανείς κάποια ολισθήματα που ανήκουν στη χρήση της καθομιλουμένης, που όμως συγχωρούνται λόγω του ότι μιλάμε για 180 σελίδες μονόλογο. Όμως η επιλογή της οπτικής γωνίας -πρωτοπρόσωπη αφήγηση, στα πλαίσια μιας μαγνητοφωνημένης συνέντευξης, από την οποία ακούγεται μόνο ο ήρωας- ήταν ό,τι χειρότερο. Πρώτη φορά στη ζωή μου διαβάζω ένα βιβλίο που να έχει μια αξιοπρεπή ιδέα, αξιοπρεπείς χαρακτήρες, αξιοπρεπή γλώσσα και να καταστρέφεται ως αποτέλεσμα από την επιλογή της οπτικής γωνίας. Σε σημείο που καταντάει ένα αδιάφορο ανάγνωσμα.

[Μίλτος Τρ. · Rating 3 out of 5]

Καλή ροή. Ωραία γραφή. Καλή αν και όχι τόσο πρωτότυπη αρχική ιδέα. Όλα αυτά μπαίνουν στον αυτόματο πιλότο που προβλέψιμα σε πάει από το Α στο Β χωρίς πολλές αναταράξεις και εκπλήξεις.