Bláznivá erotická feérie snivého francouzského prozaika a džezového muzikanta. Kniha je určena nekonvenčním čtenářům, kteří mají více než vyvinutý smysl pro drsný humor a akční děj.
Καυστικός, ανατρεπτικός, εξοργιστικός, ξεκαρδιστικός, ξεδιάντροπος, αισθησιακός, αλαζονικός, ιδιοφυής, μοναδικός, αγαπημένος Boris Vian. Μου είχε λείψει αυτό το τρίπτυχο σεξ-βία-μεγαλοφυΐα που συνδυάζει πάντα τόσο καλά.
Je suis une grande fan de Boris Vian mais alors ce livre... je ne comprends pas d’où il sort. Le personnage principal est une horreur ; homophobe, sexiste, raciste, violeur... il est immonde et il s’en tire bien. Je ne sais pas ce que Vian a voulu accomplir avec cette histoire, mais moi ça me dégoûte.
В края на 40-те години на миналия век, отчаян от търговския неуспех на книгите си, Борис Виан започва да пише еротични кримки под псевдонима Върнън Съливан. Една от тях е "Заблудени мацки", която е смесица от онези твърде популярни за времето си еротични булевардни романи и класически ноар - със задължителните фатални жени, детективи, мистериозни престъпления, наркотици и т.н. Това, което прави книгата уникална, е онзи саркастичен Борис Виан, който седи зад перото и с лекота, и с блестящ стил, галантно се шегува с жанра, както и с неговата комерсиалност.
В "Заблудени мацки" Франсис Дийкън разказва една история, в която се забърква, след като решава да си направи майтап с негова приятелка, организирала бал с маски. Франсис се дегизира като жена, при което на бала попада на нишка, която го води до хомосексуална банда, търгуваща с наркотици. Лидер на тази банда е закоравяла лесбийка, която крои коварен план.
Франсис и неговия брат Ричи тръгват да разследват случая, като междувременно решават да вкарат няколко от лесбийките от бандата в "правия път":
"Обръщам я с дупето нагоре и Ричи се заема да я шиба - с каиш, имам предвид. - Кой като теб - викам й - Ядеш пердах с колан от крокодилска кожа. Баровска работа. Тя се мята като риба на сухо. Дупето й се нашарва с червени ивици, никак не е грозно според мен. -По-вляво, Ричи - напътствам го - там има едно местенце, дето е бяло-беленичко."
Ако историята ви се струва проста и абсурдна, то със сигурност тънкия хумор и цветущите определения ще ви накарат да пуснете множество усмивки по време на четенето. Борис Виан от време на време иронизира и самите кримки:
"Зачитам се в някакво криминале, образец на пестеливост, в смисъл, че за единайсет страници стават едва пет убийства..."
Въобще забавна история, в която мъже, преоблечени като жени, преследват(или по-скоро биват преследвани от)банда от жени, които се правят на мъже...
"Заблудени мацки" е лек, остроумен черен роман, който може да се прочете за една вечер. Просто чудно.
Εξωφρενικά απολαυστικό.. Είναι από τα βιβλία που θεωρούνται.. εμπειρία. Δεν είναι από τα καλύτερα του θεωρώ παρότι θα το ξαναδιάβαζα ανά πάσα στιγμή. Το νήμα τώρα λοιπόν μας οδηγεί σε μια έκφανση πιο 'αστυνομικού μυστηρίου' φάση μα επειδή ο άνθρωπος έχει το ταλέντο και το χάρισμα, ξεγλίστρα από όποια στενά όρια κατηγοριοποίησης. Ο ήρωας μας και πάλι είναι γόνος αριστοκρατικής οικογενείας - όπως και πολλοί από τους ήρωες του- ο οποίος παρεκκλίνει σε πολλαπλά ολισθήματα εγκληματικής συμπεριφοράς. Νέα Ορλεάνη, Κάντιλακ, Τζαζ και όμορφα κορίτσια - στίγμα και απωθημένο του συγγραφέα, αποτυπωμένο σχεδόν σε όλα τα έργα του.. Το τελευταίο του που διάβασα, μου μένουν άλλα δυο ή τρία και το πρισματικό μου είναι: αν δεν έχετε διαβάσει Βιαν, μην ξεκινήσετε με αυτό δεν είναι το κατάλληλο. Αν έχετε διαβάσει τότε κάλο είναι να το συμπεριλάβετε!
" γιατί η άνοιξη είναι ιδιότητα και δεν συντρέχει λόγος να μην παρουσιάζεται μια ανοιξιάτικη μέρα οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου!"
“Yazdıklarımı yeniden okuyunca, bunları yazanın eğitimli bir herif olduğunu bir kerecik olsun düşünmeyeceksiniz gibi geliyor bana. Mesele sözcük dağarcığı mı? Hayır. Bana göre sorun, Latince alıntıların eksikliğinden kaynaklanıyor. Başlangıçta, bu konuda çaba gösterdim ama görüyorum ki kaptırmışım kendimi ve harbiden özenli bir üslupla yola çıkmama rağmen, doğallık galip gelmiş.” bahsedilen üslubun sadece dil mahiyetinde değil aykırı kafa yapısının cinsiyetçi kara mizahla ustaca birleştirilmiş olmasıyla da özenli ve eğitimli olmaktan uzak bir eser okuyacaksınız. Kitap her zaman olduğu gibi kendine çeken Hollywoodvari bir Boris Vian evrenine sahip. Muziplik yaparken bir gizemi aydınlatan karakterler görüyoruz. Toplumsal ve duygusal duyarlar bir kenara bırakılarak okunması gerekiyor. Özellikle kadınlar ve lezbiyenler konusunda aşırıya kaçılmaktadır. Son söz yerine geçen bölümde bu açıklanıyor. ”Çıtırlarla işi biraz abarttığımı söyleyeceksiniz belki de. Ne yapalım yani, çıtırlar farkında değil ki.” Kitabın alt metninde kadınların dünyasının gerçekleri yansıtılıyor. Duygusallığın ve ideal tip arayışının ağır bastığı kadın tiplemeleriyle erkeklerin materyalist yanlarının karşılaştırılması yapılmaktadır. “Çıtırlar Farkında Değil” Boris Vian’ın Vernon Sullivan adını kullanarak çıkardığı 4lünün içinde yer alıyor. Yani bu muziplikleri Boris Vian’a değil Vernon Sullivan’a borçluyuz.
Drogas, violencia, violaciones y de más crímenes. Una novela negra bastante inusual, con un protagonista único. Muy desagradable en algunas partes, aunque supongo que es lo que la hace diferente, esa incomodidad que el autor suscita, a la vez que lo mezcla con el humor y la sátira. No es el típico libro que recomendaría a todo el mundo, pues puede llegar a ser ofensivo, pero dejando eso aparte y sabiendo que en la literatura casi todo tiene cabida, sobre todo si es ficción, sí que diría que me ha gustado.
Es este mundo políticamente correcto, una novela como esta añade algo de frescura. Y es que se trata de una comedia de acción muy bruta, con un protagonista homófobo, maltratador y machista. Por otra parte, el argumento es de lo más inverosímil, se nota que el autor no se toma en serio, lo cual está bien.
No es una novela memorable, pero vale para pasar un rato divertido leyendo sus 150 páginas. Recomendado para aficionados a la acción y el humor irreverente.
Definitivamente no habría un lugar para Boris Vian en 2021. Sería un autor canceladísimo y más con una novela cómo esta. Me gustó mucho la narrativa, me parece que Vian era un genio para ir tejiendo una historia; un verdadero artista. Una novela negra que me divirtió mucho en su justa medida. Perdamos el miedo a leer autores que podrían estar cancelados… creo. O no.
That Gaya is about to marry another man, Francis, her childhood friend and occasional lover, might have been able to admit it. But that her fiancé is supplying her with drugs, no! Especially since this fiancé belongs to a strange group. And what's more, he doesn't like girls. And that's when things get downright suspicious. Because little Gaya comes from a very rich family. So Francis goes for it. Lots of fights, a fair bit of sex, a few deaths. You have to have what it takes: without it, they wouldn't notice!
A hard-hitting "Vernon Sullivan," which undoubtedly ranks Boris Vian among the classics of noir crime fiction.
It's a fun and fast-paced story about a cheeky guy, who's trying to dismantle a drug scheme in an unconventional way. Despite the author's need to constantly make distasteful homophobic and sexist remarks, I was still able to have fun with the unusual scenarios the characters found themselves in. Even so, I couldn't bring myself to give it a 3 star review, because of the questionable things the main character did to some women in the story. These things were played off as a quirky way of having them submit to him, and even was excused since "they don't realize", as it was said throughout the book, and reaffirmed at the end. It's disappointing to think how much more enjoyable this story could've been if it was written with a less old-fashioned mindset.
Es un poco raro que una historia en la que dos hombres vestidos de mujer arremeten contra todas las mujeres que encuentran, que resultan ser lesbianas, y además haya una banda de morfinómanos sea algo más que el guión de una peli porno... Pero tiene humor la cosa. El protagonista se ríe hasta de su sombra, pero especialmente de la vida fácil y ligera de los niňos bien y de la violencia de los bajos fondos, y contagia al lector. No hay lección moral. Ni climax emotivo. Casi tampoco escenas sexuales (aparece una línea de puntos cuando tienen lugar). Aunque sí es violenta.
Da para un rato entretenido. Quizá más aprovechable para los lectores de 1950, cuando se publicó.
Lettura che lascia poco o niente: lo stile è quello dell'hard-bolied alla Chandler - o forse più alla Spillane - la storia è inconsistente e pare proprio un divertissement scritto senza troppa fatica.
İlk vian kitabım, karakterler etkileyici. Yeni ve ilham verici. Diğer vernon kitaplarının daha yoğun olduğunu söylüyorlar. Ben de "getirin bakalım" diyorum.
Boris Vian'ın Vernon Sullivan ismiyle 1950'de yazıp yayınladığı, kendisini de çevirmen olarak gösterdiği kitaplardan biri "Kızlar Farkına Varmıyor".
Bir iki cümlesini çok beğenmekle birlikte kitabın genelinin bir şeye benzemediğini söyleme cesareti göstermek lazım. Pulp diye anılan, Amerikan edebiyatının "ucuz" ya da "10 paralık" romanlarını andırıyor hikayesi.
Vian'ın "Mezarlarınıza Tüküreceğim" ya da "Derilerinizi Yüzeceğim" romanlarındaki ırk meseleleri de yok bu romanda. Sadece kadın kılığına girebilecek kadar minyon, ufak tefek ve bu kılıktayken farkedilmeyecek bir erkek karakterin lezbiyen kızlarla sevişmesi, mayk hammer gibi dövüşmesi var.
Beğendiğim cümleleri de söyleyeyim de eleştirim tek boyutlu kalmasın:
Kitapta ".................." şeklinde boş bırakılmış bazı satırlar var. Kızlarla sevişme sahnelerinin ayırntıları böyle sansürlenmiş. Bu Türkiye'ye özgü bir durum değil anlaşılan, yazarın bu sansür ile ilgili şöyle bir notu var:
"Noktalı yerler, özellikle hoşa giden sahneleri simgelemektedir, fakat bu sahneler hakkında propaganda yapmak yasaktır, çünkü bu yüzden Çinhindi'ndeki ya da başka bir yerdeki insanları sevişmeye özendireceğimiz yerde, birbirlerini öldürmeye teşvik etme hakkına sahip oluruz."
Buradaki Çinhindi göndermesi önemli çünkü, 1946-1954 yılları arasında, yani romanın yazıldığı yıllarda Fransa, sömürgesi olan Çinhindi'nde, Komünist Kuzey Vietnam ile savaş halindeydi.
Bir diğer beğendiğim cümle ise kitabın finalindeki şu cümleler:
"Evet, yazdıklarımı bir kez daha okurken, düşünüyorum da, bir kerecik olsun buları yazan kişinin yazma konusunda çalışmış bir herif olduğunu söyleyemeyeceksinizdir. Sorun sözcük dağarcığı mı? Hayır. Bence sözcük dağarcığı sorunu daha çok Latince alıntıların eksikliğinden kaynaklanan bir şey. İlk başlarda bunun için çaba gösterdim, ama bakıyorum ki, kendimi konunun ellerine bırakmışım; çok özenle işlenmiş bir üsluptan yola çıkmama rağmen, doğallık sonradan yine üstün gelmiş."
Ezmiez? A Beverly Hills elődje? Társadalmi szatíra? Paródia? Nyelvlógató közönségnek milliomos kései tinédzserek fantasztikus kalandjai? Az én hibám, de elég nagy, mert én Vianra vágytam, ehelyett olvastam Vernon Sullivant. Legközelebb jobban utána kell néznem az olvasandónak… Mindenesetre paródia ide vagy oda, az biztos, hogy a közízlés sokat nem változott az elmúlt majd' hetven évben. Most is minden érdekes, amiben drog van, pénz, mindenhez értő főszereplő fergeteges (?) humorral és jobbegyenessel, nyüzsögnek benne a gonosz homokosok és leszbikusok. Utóbbiakat némi jól irányzott erőszakkal – nemire gondolok –, főszereplőink jó útra térítik, egyet legalábbis mindenképp. Hányinger. Nem csodálom, hogy milliós példányszámban fogytak ezek a könyvei. Nos, legközelebb megpróbálkozom egy vállalt Viannal, egy olyannal, amelyiket nem vett a kutya sem.
Vernon Sullivan isimli siyahi bir yazar kurgusu tam da Boris Vian tarzınız küçük özütü .
Yazarla bodoslama tanışma kitabım Devamlı önüme çıkıyordu okuyayım da kurtulayım dedim.
En son söylenecek kısmı en başta söyleyeyim bazı bölümler rahatsız edici olabilir hala günümüzde gözümüze gözümüze sokulan âlâ kurgular ve gerçek kesitlerden sonra bu da biraz formalite bir uyarı .
Tarantino filmleri tadını aldım .Belkide yönetmenin favorilerindendir .Şiddet ve erotik unsurlar, İroni ve kara mizah bir arada .
Toplumsal çelişkileri okurun yüzüne vurur ve şiddet erotizmin dozunu abartir. Cinsiyet rollerini üzerinden de verdiği mesajlar da ayrıca dikkat çekici .
J'adore Vian et le personnage qu'il a créé, j'adore les parodies de la société américaine notamment qu'il propose sois le pseudo de Vernon Sullivan... mais là c'est too much. Nombreuses scènes de viol, homophobie etc. on ne sait plus où est la parodie et où se trouve la réalité. La lecture peut être désagréable par les clichés véhiculés et scènes de violence bien que je n'ai pas d'habitude de problème avec les lectures qui dérangent mais seulement si elles viennent interroger/remettre en cause ce qui ne m'a pas semblé être le cas ici
De Boris Vían me encanto La espuma de los días, este segundo libro que leo de el, es muy entretenido y tiene partes absurdas, risibles pero sin llegar a la calidad de aquel.
La,anécdota de querer convertir a todas las lesbianas que se encuentra el protagonista en heterosexuales y lograrlo, es realmente extraño pero muy cómico.
Aunque me quedo a deber el misterio policiaco, no estuvo tan mal.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Podría ser una novela de aventuras/policíaca, maravillosa y divertida, con un argumento innovador para la época (una banda de mujeres que controla el cotarro), pero se transforma en una novela donde se abusa, hasta lo odioso, de los comentarios y actitudes machistas. De hecho, hay ciertas actitudes del protagonista que me han hecho sentir vergüenza.
Todo un recital de escritura políticamente incorrecta. Frases y personajes fuera de lugar en la actualidad. Divertido y escrito sin cumplir ningún criterio típico. Un escritor con mejores novelas y cuentos que esta al que hay que volver para tener aire fresco. www.preferirianotenerquehacerlo.wordp... www.enbuscadeaquellanoche.wordpress.com
Recuerdo que esta novela corta me pareció divertida y algo fuera de lo común allá cuando la leí hace la friolera de 15 años. Ahora, desde la distancia, diría que es una de esas historias que pasan por tu vida sin pena ni gloria pero que cumplen correctamente su función; entretener.
Dacă lipsește ceva, acela nu este umorul. Scurt roman alert, scris la persoana întâia, ar fi un minunat scenariu de film (mă miră că încă nu s-a găsit niciun regizor care să-l pună pe peliculă). Două ore de lectură într-un weekend cât de poate de plăcute.
Boris Vian (ou Vernon Sullivan) escreve como quem está a dar umas boas gargalhadas e a fazer-nos rir com ele. Mesmo nas situações de maior pancadaria, os nossos heróis (que são apenas como nós éramos quando éramos adolescentes) conseguem gozar com a situação. Aqui não há detectives experimentados ou musculosos, há apenas jovens sem nada a perder que são capazes de se meter nos maiores perigos para passar os lábios num corpo feminino.
Le Vernon Sullivan que j’ai le moins apprécié. Toujours décalé, absurde et amusant mais j’ai eu du mal avec les thèmes abordés et les moqueries de l’auteur. Évidemment, il faut les replacer dans le contexte de l’époque, mais ce scénario barré m’a moins parlé que les précédents.