What do you think?
Rate this book
Δύο τοις εκατό
Είναι ο μεσίτης με τα δύο ονόματα και τον έναν και μοναδικό έρωτα, πάντα ανεκπλήρωτο, την Ρόζα. Ο Νάσος Θάνος, κυνηγώντας τη μεσιτική αμοιβή, το δύο τοις εκατό επί των συμβολαίων, στο Κουκάκι το οποίο γνωρίζει σαν την παλάμη του, διαπιστώνει ότι μία πελάτισσά του είναι επί μήνες εξαφανισμένη. Καθώς ρωτά στη γειτονιά για την τύχη της, κινητοποιεί μία ομάδα ετερόκλητων ανθρώπων που θέτουν ως προτεραιότητα να βρουν τη γυναίκα, εξετάζοντας κατά κύριο λόγο το σενάριο της δολοφονίας. Η εμμονή τους σε έναν ύποπτο οδηγεί σε ευτράπελες καταστάσεις, ταυτόχρονα όμως αποκαλύπτει πλεκτάνες με επίκεντρο την κληρονομιά ενός ακινήτου.
Αλλά η κατάσταση αγριεύει, καθώς η άτυπη αστυνομική ομάδα λαμβάνει απειλητικά μηνύματα. Κάποιος φαίνεται πως παρακολουθεί κάθε τους κίνηση και δοκιμάζει τις αντοχές τους.
Και ξαφνικά, όλα, ακόμα και οι ζωές τους, δείχνουν να κρέμονται από μια κλωστή.
Η Σίβυλλα Αργυροπούλου και οι εκδόσεις Λυκόφως προσφέρουν στους αναγνώστες ένα πρωτότυπο αστυνομικό μυθιστόρημα, με έντονους χαρακτήρες, διακριτικό χιούμορ, ένταση και αγωνία.
Αλλά η κατάσταση αγριεύει, καθώς η άτυπη αστυνομική ομάδα λαμβάνει απειλητικά μηνύματα. Κάποιος φαίνεται πως παρακολουθεί κάθε τους κίνηση και δοκιμάζει τις αντοχές τους.
Και ξαφνικά, όλα, ακόμα και οι ζωές τους, δείχνουν να κρέμονται από μια κλωστή.
Η Σίβυλλα Αργυροπούλου και οι εκδόσεις Λυκόφως προσφέρουν στους αναγνώστες ένα πρωτότυπο αστυνομικό μυθιστόρημα, με έντονους χαρακτήρες, διακριτικό χιούμορ, ένταση και αγωνία.
414 pages, Paperback
Published March 31, 2023
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
October 8, 2024
Πολύ καλό!
5-6 άτομα που κάνουν παρέα στο Κουκάκι και αποφασίζουν να διαλευκάνουν την εξαφάνιση μιας γειτόνισσας. Το παίζουν ντετέκτιβ ενώ εμείς οι αναγνώστες γελάμε και κάνουμε υποθέσεις. Πραγματικά καλοδομημένοι χαρκατήρες και γενικά μπράβο στην συγγραφέα!
Σίγουρα το προτείνω. Προσωπικά χάρηκα με την φετινή μου αγορά στο φεστιβάλ βιβλίου, από τις εκδόσεις Λυκόφως.
ΥΓ. Μία μικρή παρατήρηση, πως ΔΕΝ λέγεται αναπηρικό καροτσάκι αλλά αναπηρικό αμαξίδιο. Οι λέξεις έχουν σημασία γιατί το κρατοσάκι είναι αυτό που πάμε στην λαϊκή ή βάζουμε ένα αβοήθητο μωρό μέσα. Οι χρήστες αμαξιδίου κινούνται αυτόνομα. Περπατάνε με το αμαξίδιο αντί των ποδιών.
ΥΓ1. Όντως αναζητήστε το βιβλίο. Είναι ευχάριστο και συχνά ανατρεπτικό.
5-6 άτομα που κάνουν παρέα στο Κουκάκι και αποφασίζουν να διαλευκάνουν την εξαφάνιση μιας γειτόνισσας. Το παίζουν ντετέκτιβ ενώ εμείς οι αναγνώστες γελάμε και κάνουμε υποθέσεις. Πραγματικά καλοδομημένοι χαρκατήρες και γενικά μπράβο στην συγγραφέα!
Σίγουρα το προτείνω. Προσωπικά χάρηκα με την φετινή μου αγορά στο φεστιβάλ βιβλίου, από τις εκδόσεις Λυκόφως.
ΥΓ. Μία μικρή παρατήρηση, πως ΔΕΝ λέγεται αναπηρικό καροτσάκι αλλά αναπηρικό αμαξίδιο. Οι λέξεις έχουν σημασία γιατί το κρατοσάκι είναι αυτό που πάμε στην λαϊκή ή βάζουμε ένα αβοήθητο μωρό μέσα. Οι χρήστες αμαξιδίου κινούνται αυτόνομα. Περπατάνε με το αμαξίδιο αντί των ποδιών.
ΥΓ1. Όντως αναζητήστε το βιβλίο. Είναι ευχάριστο και συχνά ανατρεπτικό.
August 20, 2023
Οφείλω να παραδεχτώ ότι δεν το περίμενα τόσο καλό. Όταν το ξεκίνησα είχα πιο χαμηλές προσδοκίες, για αστυνομικό. Από την σελίδα 40 και μετά το διάβασα με μανία για να μάθω τελικά την αλήθεια. Μια αλήθεια που ανά κάποιες σελίδες άλλαζε. Μια ιστορία μπλεγμένη. Πολλές οπτικές, πολλές αλήθειες πολλά ανεξήγητα γεγονότα.
Προς το τέλος κατανοείς τι έχει συμβεί αλλά αποτελεί κομμάτι της αφήγησης.
Θα άλλαζα το τέλος γιατί δεν ήρθε η δικαίωση για όλους τους ήρωες. Ούτε ερωτικά, ούτε οικονομικά. Βέβαια αυτό, ίσως, είναι η ζωή.
Προς το τέλος κατανοείς τι έχει συμβεί αλλά αποτελεί κομμάτι της αφήγησης.
Θα άλλαζα το τέλος γιατί δεν ήρθε η δικαίωση για όλους τους ήρωες. Ούτε ερωτικά, ούτε οικονομικά. Βέβαια αυτό, ίσως, είναι η ζωή.
June 17, 2023
Ένα εξαιρετικό και πρωτότυπο βιβλίο με ήρωα και ντετέκτιβ έναν μεσίτη και την παρέα του. Έχει γρήγορο ρυθμό, κυλάει νεράκι και η γραφή της συγγραφέως είναι πολύ ωραία. Σου μένει αυτό που διάβασες και έχει κεφάλαια 'μπουκίτσες'. Προσωπικά τα προτιμώ από τα κεφάλαια που μοιάζουν να κυλάνε αιώνια και περιμένεις πως και πως να φτάσεις στο τέλος τους. Ήρωας μας και ντετέκτιβ, ένας μεσίτης και η παρέα του. Ένα πρωτότυπο και δυνατό παρεάκι. Καθημερινοί και ξεχωριστοί άνθρωποι με πάθη και λάθη που οι ιστορίες και οι ζωές τους πλέκονται.
Ένα αστυνομικό που δεν περιμένεις με τίποτα τον ένοχο. Δεν τους αγάπησα όλους τους ίδιο, δεν νοιάστηκα για όλους το ίδιο, όμως ήθελα να μάθω περισσότερα για αυτούς και την μοίρα τους. Είμαι σίγουρη πως η Σίβυλλα έχει πολύ μέλλον στο αστυνομικό αλλά και σε όποιο είδος καταπιαστεί. Θα ήθελα να υπάρξει και δεύτερο βιβλίο με τους ίδιους ήρωες.
Αν σε κάποιον δεν αρέσει το βιβλίο, είναι επειδή είναι ο δολοφόνος.
Ένα αστυνομικό που δεν περιμένεις με τίποτα τον ένοχο. Δεν τους αγάπησα όλους τους ίδιο, δεν νοιάστηκα για όλους το ίδιο, όμως ήθελα να μάθω περισσότερα για αυτούς και την μοίρα τους. Είμαι σίγουρη πως η Σίβυλλα έχει πολύ μέλλον στο αστυνομικό αλλά και σε όποιο είδος καταπιαστεί. Θα ήθελα να υπάρξει και δεύτερο βιβλίο με τους ίδιους ήρωες.
Αν σε κάποιον δεν αρέσει το βιβλίο, είναι επειδή είναι ο δολοφόνος.
October 18, 2023
Βαθμολογία 3.5/5
Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2023/10/3....
Καί το 3ήμερο αφιέρωμα στην σύγχρονη ελληνική αστυνομική λογοτεχνία ολοκληρώνεται με μία νέα ''φωνή'' στον χώρο της λογοτεχνίας, που θεωρώ πως ήρθε για να μείνει. Ο λόγος για το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Σίβυλλας Αργυροπούλου, που φέρει τον ευφάνταστο τίτλο ''Δύο τοις εκατό'', το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Λυκόφως. Ένα βιβλίο απ'αυτά που δεν τα πιάνει το μάτι σου εκ πρώτης όψεως, μα αποδεικνύονται σωστοί θησαυροί. Γιατί το λέω αυτό; Συνεχίστε να διαβάζετε το κείμενο, όπου θα ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου γύρω απ΄το εν λόγω έργο, καί θα μάθετε το γιατί (τουλάχιστον για τις δικές μου αναγνωστικές προτιμήσεις).
Το ''Δύο τοις εκατό'' δεν είναι ούτε το πρώτο, μα ούτε το τελευταίο αστυνομικό μυθιστόρημα που διαβάζω. Αυτό φυσικά καί δεν το κάνει απαραίτητα αξιομνημόνευτο! Αλλά ούτε καί το γεγονός πως το υπογράφει μία ανερχόμενη συγγραφέας. Το βιβλίο έχει τον τρόπο του καί με ''κέρδισε'' στα σημεία από την παρουσία του καί μόνο. Τί θέλω να πω;
- Αρχικά, ο τρόπος που έχει αποτυπωθεί ολογράφως ο τίτλος του πάνω στο εξώφυλλο καί όχι σαν άλλο αριθμητικό ποσοστό (2 %), δεν ξέρω για εσάς, μα για μένα μοιάζει να δίνει μία μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτόν τον αριθμό. Σαν να μην είναι ένας απλός αριθμός, μα κάτι παραπάνω. Κι αυτό το παραπάνω θα το ανακαλύπταμε, όταν θα ''βουτούσαμε'' μέσα στην υπόθεση.
- Έπειτα, αυτός ο περιεκτικός χάρτης μίας κεντρικής συνοικίας της Αθήνας, μοιάζει σαν ένας οδηγός για το που θα διαβούμε διαβάζοντας το βιβλίο. Ίσως καί σαν ένα αλλιώτικο ''δίχτυ'' που μας κρατά εντός των ορίων ασφαλείας μας; 'Η λειτουργεί με τέτοιον τρόπο ώστε να κρατά το ενδιαφέρον μας εκεί που πρέπει, εξακολουθώντας να περιβάλλει την υπόθεση με ένα πέπλο μυστηρίου καί αγωνίας; 'Η επιθυμεί να τονίσει την αντίθεση μεταξύ της μικρής εικόνας της περιοχής με εκείνης του τι θα συμβεί μέσα στην πλοκή; Κι αν τα συνδυάζαμε όλα τα παραπάνω, πού τελικά θα καταλήγαμε;
''Νάσος Θάνος. Ο μεσίτης με τα δύο ονόματα και τον έναν και μοναδικό έρωτα, πάντα ανεκπλήρωτο, την Ρόζα. Κυνηγώντας τη μεσιτική αμοιβή, το δύο τοις εκατό επί των συμβολαίων, στο Κουκάκι το οποίο γνωρίζει σαν την παλάμη του, διαπιστώνει ότι μία πελάτισσά του είναι επί μήνες εξαφανισμένη. Καθώς ρωτά στη γειτονιά για την τύχη της, κινητοποιεί μία ομάδα ετερόκλητων ανθρώπων που θέτουν ως προτεραιότητα να βρουν τη γυναίκα, εξετάζοντας κατά κύριο λόγο το σενάριο της δολοφονίας. Η εμμονή τους σε έναν ύποπτο οδηγεί σε ευτράπελες καταστάσεις, ταυτόχρονα όμως αποκαλύπτει πλεκτάνες με επίκεντρο την κληρονομιά ενός ακινήτου. Αλλά η κατάσταση αγριεύει, καθώς η άτυπη αστυνομική ομάδα λαμβάνει απειλητικά μηνύματα. Κάποιος φαίνεται πως παρακολουθεί κάθε τους κίνηση και δοκιμάζει τις αντοχές τους." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Καί τώρα θα σας εξομολογηθώ κάτι! Όχι, δεν πρόκειται για την διάπραξη κάποιου εγκλήματος, αλλά για κάτι που σχετίζεται με την επαφή μου με το βιβλίο. Πόσες φορές σας έχει τύχει να επιβραδύνετε την ανάγνωση ενός έργου καί να πηγαίνετε κόντρα στον ρυθμό που εκείνο έχει ορίσει, απλώς καί μόνο για να παρατείνετε την απόλαυση που αισθάνεσθε διαβάζοντάς το; Ε, λοιπόν, δηλώνω ένοχη! Εγώ αυτό το έπαθα με το εν λόγω βιβλίο. Καί για να είμαι ειλικρινής, δεν το περίμενα! Θέλετε αυτό να προκύπτει από τον εύστοχο, ευθύ καί καθημερινό λόγο της συγγραφέως; Τα μικρά καί περιεκτικά κεφάλαια που δεν σου επιτρέπουν να τα αφήσεις; Οι ρεαλιστικοί χαρακτήρες των προσώπων που, ενώ είναι τόσο ετερόκλητοι καί αντιφατικοί μεταξύ τους, αποτελούν μία αβίαστα σφιχτοδεμένη ομάδα; Ναι, για όλους κι όλες ανέπτυξα συναισθήματα. Τόσο θετικά, όσο καί αρνητικά. Ευχήθηκα δε να βρουν την όποια λύτρωση μέσω της εξέλιξής τους, κάτι που ωστόσο δεν έγινε σε όλες τις περιπτώσεις. Μα ξέρετε κάτι; Έτσι είναι καί η ζωή μας...
Φιλία, έρωτες ανεκπλήρωτοι ή μη, επιθυμίες, όνειρα, προδοσία, έγκλημα, αλλά καί προφανή που γίνονται ακόμη προφανέστερα συνθέτουν αυτό το σκηνικό που θα λάβει χώρα σε μία από τις πιο γνωστές γειτονιές της Αθήνας. Καταιγιστικός ρυθμός δράσης, ανατροπές, ευφυές κι όχι σαχλό χιούμορ, συγκίνηση καί αρκετή δόση περιπέτειας ήταν αρκετά ώστε το βιβλίο να μου κρατήσει πολύ όμορφη συντροφιά καί να με κάνει να θέλω καί συνέχεια...
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
https://vivliovamon.blogspot.com/2023...
Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2023/10/3....
Καί το 3ήμερο αφιέρωμα στην σύγχρονη ελληνική αστυνομική λογοτεχνία ολοκληρώνεται με μία νέα ''φωνή'' στον χώρο της λογοτεχνίας, που θεωρώ πως ήρθε για να μείνει. Ο λόγος για το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Σίβυλλας Αργυροπούλου, που φέρει τον ευφάνταστο τίτλο ''Δύο τοις εκατό'', το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Λυκόφως. Ένα βιβλίο απ'αυτά που δεν τα πιάνει το μάτι σου εκ πρώτης όψεως, μα αποδεικνύονται σωστοί θησαυροί. Γιατί το λέω αυτό; Συνεχίστε να διαβάζετε το κείμενο, όπου θα ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου γύρω απ΄το εν λόγω έργο, καί θα μάθετε το γιατί (τουλάχιστον για τις δικές μου αναγνωστικές προτιμήσεις).
Το ''Δύο τοις εκατό'' δεν είναι ούτε το πρώτο, μα ούτε το τελευταίο αστυνομικό μυθιστόρημα που διαβάζω. Αυτό φυσικά καί δεν το κάνει απαραίτητα αξιομνημόνευτο! Αλλά ούτε καί το γεγονός πως το υπογράφει μία ανερχόμενη συγγραφέας. Το βιβλίο έχει τον τρόπο του καί με ''κέρδισε'' στα σημεία από την παρουσία του καί μόνο. Τί θέλω να πω;
- Αρχικά, ο τρόπος που έχει αποτυπωθεί ολογράφως ο τίτλος του πάνω στο εξώφυλλο καί όχι σαν άλλο αριθμητικό ποσοστό (2 %), δεν ξέρω για εσάς, μα για μένα μοιάζει να δίνει μία μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτόν τον αριθμό. Σαν να μην είναι ένας απλός αριθμός, μα κάτι παραπάνω. Κι αυτό το παραπάνω θα το ανακαλύπταμε, όταν θα ''βουτούσαμε'' μέσα στην υπόθεση.
- Έπειτα, αυτός ο περιεκτικός χάρτης μίας κεντρικής συνοικίας της Αθήνας, μοιάζει σαν ένας οδηγός για το που θα διαβούμε διαβάζοντας το βιβλίο. Ίσως καί σαν ένα αλλιώτικο ''δίχτυ'' που μας κρατά εντός των ορίων ασφαλείας μας; 'Η λειτουργεί με τέτοιον τρόπο ώστε να κρατά το ενδιαφέρον μας εκεί που πρέπει, εξακολουθώντας να περιβάλλει την υπόθεση με ένα πέπλο μυστηρίου καί αγωνίας; 'Η επιθυμεί να τονίσει την αντίθεση μεταξύ της μικρής εικόνας της περιοχής με εκείνης του τι θα συμβεί μέσα στην πλοκή; Κι αν τα συνδυάζαμε όλα τα παραπάνω, πού τελικά θα καταλήγαμε;
''Νάσος Θάνος. Ο μεσίτης με τα δύο ονόματα και τον έναν και μοναδικό έρωτα, πάντα ανεκπλήρωτο, την Ρόζα. Κυνηγώντας τη μεσιτική αμοιβή, το δύο τοις εκατό επί των συμβολαίων, στο Κουκάκι το οποίο γνωρίζει σαν την παλάμη του, διαπιστώνει ότι μία πελάτισσά του είναι επί μήνες εξαφανισμένη. Καθώς ρωτά στη γειτονιά για την τύχη της, κινητοποιεί μία ομάδα ετερόκλητων ανθρώπων που θέτουν ως προτεραιότητα να βρουν τη γυναίκα, εξετάζοντας κατά κύριο λόγο το σενάριο της δολοφονίας. Η εμμονή τους σε έναν ύποπτο οδηγεί σε ευτράπελες καταστάσεις, ταυτόχρονα όμως αποκαλύπτει πλεκτάνες με επίκεντρο την κληρονομιά ενός ακινήτου. Αλλά η κατάσταση αγριεύει, καθώς η άτυπη αστυνομική ομάδα λαμβάνει απειλητικά μηνύματα. Κάποιος φαίνεται πως παρακολουθεί κάθε τους κίνηση και δοκιμάζει τις αντοχές τους." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Καί τώρα θα σας εξομολογηθώ κάτι! Όχι, δεν πρόκειται για την διάπραξη κάποιου εγκλήματος, αλλά για κάτι που σχετίζεται με την επαφή μου με το βιβλίο. Πόσες φορές σας έχει τύχει να επιβραδύνετε την ανάγνωση ενός έργου καί να πηγαίνετε κόντρα στον ρυθμό που εκείνο έχει ορίσει, απλώς καί μόνο για να παρατείνετε την απόλαυση που αισθάνεσθε διαβάζοντάς το; Ε, λοιπόν, δηλώνω ένοχη! Εγώ αυτό το έπαθα με το εν λόγω βιβλίο. Καί για να είμαι ειλικρινής, δεν το περίμενα! Θέλετε αυτό να προκύπτει από τον εύστοχο, ευθύ καί καθημερινό λόγο της συγγραφέως; Τα μικρά καί περιεκτικά κεφάλαια που δεν σου επιτρέπουν να τα αφήσεις; Οι ρεαλιστικοί χαρακτήρες των προσώπων που, ενώ είναι τόσο ετερόκλητοι καί αντιφατικοί μεταξύ τους, αποτελούν μία αβίαστα σφιχτοδεμένη ομάδα; Ναι, για όλους κι όλες ανέπτυξα συναισθήματα. Τόσο θετικά, όσο καί αρνητικά. Ευχήθηκα δε να βρουν την όποια λύτρωση μέσω της εξέλιξής τους, κάτι που ωστόσο δεν έγινε σε όλες τις περιπτώσεις. Μα ξέρετε κάτι; Έτσι είναι καί η ζωή μας...
Φιλία, έρωτες ανεκπλήρωτοι ή μη, επιθυμίες, όνειρα, προδοσία, έγκλημα, αλλά καί προφανή που γίνονται ακόμη προφανέστερα συνθέτουν αυτό το σκηνικό που θα λάβει χώρα σε μία από τις πιο γνωστές γειτονιές της Αθήνας. Καταιγιστικός ρυθμός δράσης, ανατροπές, ευφυές κι όχι σαχλό χιούμορ, συγκίνηση καί αρκετή δόση περιπέτειας ήταν αρκετά ώστε το βιβλίο να μου κρατήσει πολύ όμορφη συντροφιά καί να με κάνει να θέλω καί συνέχεια...
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
https://vivliovamon.blogspot.com/2023...
July 31, 2023
Δύσκολα καταλαβαίνει κάποιος ότι είναι το πρώτο βιβλίο ενός συγγραφέα. Πιο εύκολα θα μάντευε πως είναι το πολλοστό λογοτεχνικό έργο ενός δημιουργού με εμπειρία στα αστυνομικά μυθιστορήματα.
Βέβαια τυγχάνοντας να γνωρίσω την Σίβυλλα Αργυροπούλου, ξέρω πως είναι συστηματική αναγνώστρια αυτού του είδους και το πάθος της γι'αυτό, δεν θα της επέτρεπε να γράψει σε καμία άλλη λογοτεχνική μορφή.
Η αλήθεια είναι ότι είναι το πρώτο ολοκληρωμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που έχω διαβάσει (αν αφαιρέσουμε το νυχτερινό δελτίου του Πέτρου Μάρκαρη, το οποίο σε κάθε κεφάλαιο που διάβαζα, παρακολουθούσα το αντίστοιχο επεισόδιο στο youtube).
Η πρώτη ερώτηση είναι εάν δικαιώνεται ο αναγνώστης, με το αποτέλεσμα. Για μένα δικαιώνεται. Οι ανατροπές πολυάριθμες: Υπάρχει προδότης μέσα στην παρέα ή όχι; Θα αντέξουν οι δεσμοί φιλίας και αγάπης ή θα σπάσουν;
Παρόλο που είναι αστυνομικό μυθιστόρημα είχε πολλές συγκινητικές στιγμές, χωρίς να χάνεται ο εύθυμος τόνος, που το χαρακτηρίζει, κάτι που το έκανε ανθρώπινο και άφηνε τον αναγνώστη να ταυτιστεί με τον κάθε ήρωα.
Είναι βιβλίο με πολλά κωμικά στοιχεία. Ο Νάσος είναι ένας λαϊκός άνθρωπος της διπλανής πόρτας, με τις αδυναμίες που μπορεί να έχει ο καθένας μας. Έτσι είναι και όλοι οι ήρωες του βιβλίου. Δεν υπάρχει ούτε υπερήρωας ούτε κάποιος άτρωτος από πάθη.
Είναι ιδανικό για αρχάριο αναγνώστη του είδους, γιατί παρόλο που είναι 400 σελίδες, το βιβλίο είναι χωρισμένο σε κεφάλαια μικρής έκτασης και μαζί με το χιούμορ που πλημμυρίζει το βιβλίο, μπορεί να διαβαστεί μέσα σε λίγες μέρες.
Επίσης, είναι ιδανικό για όσους Αθηναίους ζουν στο εξωτερικό, γιατί είναι μια ευκαιρία να νιώσουν ότι περπατούν στα στενά της Αθήνας. Τουλάχιστον εγώ το ένιωσα.
Το ότι είναι αστυνομικό και το χω διαβάσει σημαίνει πως τώρα πια ξέρω το τέλος, αλλά άνετα θα το ξαναδιάβαζα.
Put it in your list!!
Βέβαια τυγχάνοντας να γνωρίσω την Σίβυλλα Αργυροπούλου, ξέρω πως είναι συστηματική αναγνώστρια αυτού του είδους και το πάθος της γι'αυτό, δεν θα της επέτρεπε να γράψει σε καμία άλλη λογοτεχνική μορφή.
Η αλήθεια είναι ότι είναι το πρώτο ολοκληρωμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που έχω διαβάσει (αν αφαιρέσουμε το νυχτερινό δελτίου του Πέτρου Μάρκαρη, το οποίο σε κάθε κεφάλαιο που διάβαζα, παρακολουθούσα το αντίστοιχο επεισόδιο στο youtube).
Η πρώτη ερώτηση είναι εάν δικαιώνεται ο αναγνώστης, με το αποτέλεσμα. Για μένα δικαιώνεται. Οι ανατροπές πολυάριθμες: Υπάρχει προδότης μέσα στην παρέα ή όχι; Θα αντέξουν οι δεσμοί φιλίας και αγάπης ή θα σπάσουν;
Παρόλο που είναι αστυνομικό μυθιστόρημα είχε πολλές συγκινητικές στιγμές, χωρίς να χάνεται ο εύθυμος τόνος, που το χαρακτηρίζει, κάτι που το έκανε ανθρώπινο και άφηνε τον αναγνώστη να ταυτιστεί με τον κάθε ήρωα.
Είναι βιβλίο με πολλά κωμικά στοιχεία. Ο Νάσος είναι ένας λαϊκός άνθρωπος της διπλανής πόρτας, με τις αδυναμίες που μπορεί να έχει ο καθένας μας. Έτσι είναι και όλοι οι ήρωες του βιβλίου. Δεν υπάρχει ούτε υπερήρωας ούτε κάποιος άτρωτος από πάθη.
Είναι ιδανικό για αρχάριο αναγνώστη του είδους, γιατί παρόλο που είναι 400 σελίδες, το βιβλίο είναι χωρισμένο σε κεφάλαια μικρής έκτασης και μαζί με το χιούμορ που πλημμυρίζει το βιβλίο, μπορεί να διαβαστεί μέσα σε λίγες μέρες.
Επίσης, είναι ιδανικό για όσους Αθηναίους ζουν στο εξωτερικό, γιατί είναι μια ευκαιρία να νιώσουν ότι περπατούν στα στενά της Αθήνας. Τουλάχιστον εγώ το ένιωσα.
Το ότι είναι αστυνομικό και το χω διαβάσει σημαίνει πως τώρα πια ξέρω το τέλος, αλλά άνετα θα το ξαναδιάβαζα.
Put it in your list!!
June 15, 2024
📚Δύο τοις εκατό
🖋️Συγγραφέας: Σίβυλλα Αργυροπούλου
🖌️Εκδόσεις/Publication: @ekdoseislikofos
📝Σελίδες: 406
“’Το βρήκα! Θα ανοίγουμε κάθε βράδυ μια τρύπα στον τοίχο και τη μέρα θα την καλύπτουμε με μια αφίσα της Ρίτα Χέιγουορθ!’ επεμβαίνει η Νικολέτα και εγώ αναρωτιέμαι πώς καταφέρνω να συνεννοηθώ με αυτό το τρελό παρεάκι.”
📌Περίληψη:
Πόσο συναρπαστικό μπορεί να είναι το επάγγελμα ενός μεσίτη;
Αν ρωτούσατε τον Νάσο Θάνο θα σας έλεγε ότι είναι συναρπαστικό και μάλιστα πολύ.
Η ιστορία ξεκινάει με τον μεσίτη Νάσο Θάνο όπου ανακαλύπτει ότι έχει εξαφανιστεί η πελάτισσα του, η κυρία Λυμπεροπούλου και με τη βοήθεια μιας ετερόκλητης παρέας από το Κουκάκι(της μοδίστρας Φιλιώς, του Μπάμπη του ζεν πρεμιέ, της Νικολέτας το αστυνομικό σαϊνι και του άντρα της του Δήμητρη, εθισμένο με τον τζόγο) προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο και να ανακαλύψουν τι απέγινε.
📌Κριτική:
Το βιβλίο διαβάστηκε στο διάστημα ούτε 8 ωρών. Με μικρά κεφάλαια και ανάλαφρη αφήγηση, ούτε που κατάλαβα πως πέρασε η ώρα. Η συγγραφέας η οποία είναι και μεσίτρια έχει γράψει ένα βιβλίο που ενώ είναι ανάλαφρο με χιουμοριστικές σκηνές και ξεκαρδιστικούς διαλόγους, παράλληλα είναι και σκοτεινό καθώς δεν λείπουν οι ανατροπές και οι αποκαλύψεις.
Εμφανίζει συνέχεια καινούργιους χαρακτήρες που λες αυτός είναι ο ύποπτος και έτσι μέχρι και λίγο πριν από τέλος δεν ξέρεις ποιος είναι ο δράστης ωστόσο ότι στοιχείο εμφανίζεται στην ιστορία δεν είναι άσχετο και όλα δένουν στο τέλος.
Αγάπησα πάρα πολύ όλο το παρεάκι και μου άρεσε πολύ που η ιστορία εξελίσσεται σε μια τόσο ωραία περιοχή της Αθήνας.
Θα ήθελα να γράψει και ένα δεύτερο βιβλίο με τους ίδιους χαρακτήρες και ίσως με ένα δεύτερο μυστήριο που πρέπει να διερευνήσουν αυτή τη φορά.
📌Σκέψεις:
Η ιστορία μου θύμισε πάρα πολύ την σειρά “Murders in the Building” και φυσικά την αγαπημένη μας σειρά “Στο Παρά Πέντε”.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως.
🖋️Συγγραφέας: Σίβυλλα Αργυροπούλου
🖌️Εκδόσεις/Publication: @ekdoseislikofos
📝Σελίδες: 406
“’Το βρήκα! Θα ανοίγουμε κάθε βράδυ μια τρύπα στον τοίχο και τη μέρα θα την καλύπτουμε με μια αφίσα της Ρίτα Χέιγουορθ!’ επεμβαίνει η Νικολέτα και εγώ αναρωτιέμαι πώς καταφέρνω να συνεννοηθώ με αυτό το τρελό παρεάκι.”
📌Περίληψη:
Πόσο συναρπαστικό μπορεί να είναι το επάγγελμα ενός μεσίτη;
Αν ρωτούσατε τον Νάσο Θάνο θα σας έλεγε ότι είναι συναρπαστικό και μάλιστα πολύ.
Η ιστορία ξεκινάει με τον μεσίτη Νάσο Θάνο όπου ανακαλύπτει ότι έχει εξαφανιστεί η πελάτισσα του, η κυρία Λυμπεροπούλου και με τη βοήθεια μιας ετερόκλητης παρέας από το Κουκάκι(της μοδίστρας Φιλιώς, του Μπάμπη του ζεν πρεμιέ, της Νικολέτας το αστυνομικό σαϊνι και του άντρα της του Δήμητρη, εθισμένο με τον τζόγο) προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο και να ανακαλύψουν τι απέγινε.
📌Κριτική:
Το βιβλίο διαβάστηκε στο διάστημα ούτε 8 ωρών. Με μικρά κεφάλαια και ανάλαφρη αφήγηση, ούτε που κατάλαβα πως πέρασε η ώρα. Η συγγραφέας η οποία είναι και μεσίτρια έχει γράψει ένα βιβλίο που ενώ είναι ανάλαφρο με χιουμοριστικές σκηνές και ξεκαρδιστικούς διαλόγους, παράλληλα είναι και σκοτεινό καθώς δεν λείπουν οι ανατροπές και οι αποκαλύψεις.
Εμφανίζει συνέχεια καινούργιους χαρακτήρες που λες αυτός είναι ο ύποπτος και έτσι μέχρι και λίγο πριν από τέλος δεν ξέρεις ποιος είναι ο δράστης ωστόσο ότι στοιχείο εμφανίζεται στην ιστορία δεν είναι άσχετο και όλα δένουν στο τέλος.
Αγάπησα πάρα πολύ όλο το παρεάκι και μου άρεσε πολύ που η ιστορία εξελίσσεται σε μια τόσο ωραία περιοχή της Αθήνας.
Θα ήθελα να γράψει και ένα δεύτερο βιβλίο με τους ίδιους χαρακτήρες και ίσως με ένα δεύτερο μυστήριο που πρέπει να διερευνήσουν αυτή τη φορά.
📌Σκέψεις:
Η ιστορία μου θύμισε πάρα πολύ την σειρά “Murders in the Building” και φυσικά την αγαπημένη μας σειρά “Στο Παρά Πέντε”.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως.
January 8, 2026
Ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο έξυπνες ανατροπές, άρτια σκιαγραφημένους χαρακτήρες, σωστές δόσεις συγκίνησης και χιούμορ. Μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι είναι ένα από τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει.
February 21, 2026
Έξυπνο, με γρήγορη πλοκή, με χιούμορ, με ανατροπές.
June 19, 2026
Θεωρώ ότι το βιβλίο της Σίβυλλας Αργυροπούλου «Δύο τοις εκατό» είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της (επιτυχημένης!) εφαρμογής των αρχών της cucina povera * στο αστυνομικό μυθιστόρημα!
Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι από το μυθιστόρημά της λείπουν και οι μεθοδικοί αστυνόμοι και οι σκληροτράχηλοι ντετέκτιβ και οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ, ότι απουσιάζει, τέλος πάντων, από το «Δύο τοις εκατό» σύμπασα η χορεία των συνήθων πρωταγωνιστών ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, έχοντας αντικατασταθεί από έναν νεαρό, απελπισμένα ερωτευμένο μεσίτη ακινήτων!
Αλλά και τα υπόλοιπα «υλικά» της συγγραφέως, πολύ απέχουν από τα συνήθη ενός αστυνομικού «μενού». Ο ιδιοκτήτης του κοντινού μίνι μάρκετ και η φαντασιόπληκτη και «άρρωστη» με τις αστυνομικές σειρές κυρία του, η μοδίστρα της γειτονιάς, ο «ιπποδρομιάκιας» ιδιοκτήτης του παρακείμενου στεγνοκαθαριστήριου, ένας αστυνομικός του οποίου κύριο μέλημα είναι να βρει διαμέρισμα να νοικιάσει, οι συνάδελφοι του μεσίτη στο γραφείο, οι πελάτες του, που σκαρφίζονται τα πάντα για να γλυτώσουν εκείνο το "Δύο τοις εκατό", την νόμιμη και δίκαια αμοιβή ενός μεσίτη! Σας μοιάζουν όλοι τούτοι για κλασσικούς χαρακτήρες αστυνομικής ιστορίας; Όχι! Ακόμα και η ωραία και «μοιραία» της ιστορίας, η Ρόζα, που κάθε φορά άμα τη εμφανίσει της κυριολεκτικά κόβει την ανάσα του νεαρού μεσίτη μας, μου θύμισε κάπως την γλυκιά αλλά αφελή Νόρα Βαλσάμη των παλιών ελληνικών ταινιών αλλά καθόλου την Κιμ Μπάσιντζερ του «Λος Άντζελες Εμπιστευτικό»!
Και την ίδια «απλή» συνταγή χρησιμοποιεί η συγγραφέας για να στήσει το σκηνικό της. Η υπόθεση δεν εκτυλίσσεται με φόντο τίποτα μουντά σκανδιναβικά τοπία, τίποτα θαμμένα στο χιόνι απομονωμένα σαλέ, τίποτα πανάκριβα κότερα ή τίποτα λαμπερές επαύλεις των απανταχού βορείων προαστίων, με πισίνες και γήπεδα του γκολφ. Όχι! Εκτυλίσσεται στο Κουκάκι! Την πρώην χαρακτηριστική μικροαστική γειτονιά της πρωτεύουσας που «ξιπάστηκε» άσχημα τελευταίως, επειδή έχει την τύχη να γειτονεύει με τις πιο ωραίες αρχαιότητες του κόσμου…
Και όμως, το «Δύο τοις εκατό» είναι κατά την γνώμη μου, «γεύμα» αυθεντικά αστυνομικό, ιδιαίτερα πλούσιο σε γεύση και πολύ πολύ χορταστικό! Η cucina povera της Σίβυλλας Αργυροπούλου διαθέτει μυστήριο, αστυνομικούς συλλογισμούς στέρεους, χαρακτήρες ανάγλυφους, δράση, έγκλημα, ανατροπές και συνεχή εναλλαγή ανάμεσα στους υποψήφιους ενόχους!
Και τα συμβαίνοντα, μας τα γράφει η συγγραφέας με ωραία και γλαφυρά Ελληνικά και με χιούμορ που αναβρύζει αβίαστα από τους διαλόγους των ηρώων και από τις σκέψεις και τις παρατηρήσεις του νεαρού μεσίτη ο οποίος μας διηγείται την ιστορία. Το χιούμορ, ο πλήρης έλεγχος της πλοκής, η αμεσότητα των διαλόγων, η δύναμη της παρατήρησης και απόδοσης των λεπτομερειών, ακόμα και των πιο απλών, είναι βασικά συστατικά της γραφής της συγγραφέως. Η οποία γραφή έχει ήδη κατακτήσει αξιοζήλευτη ωριμότητα παρά το γεγονός ότι το «Δύο τοις εκατό» είναι το πρώτο δημοσιευμένο μυθιστόρημα της Σίβυλλας Αργυροπούλου.
Τρεις παρατηρήσεις ακόμα:
1. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο κεντρικός χαρακτήρας που έπλασε η συγγραφέας, εκείνος του νεαρού μεσίτη Νάσου Θάνου. Πίσω από τα απολύτως πειστικά αντρικά του χαρακτηριστικά κατάφερε να «κρύψει» μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία ενός χαρακτήρα που σε εμένα θύμισε έντονα την Μις Μαρπλ της Agatha Christie!
2. Απόλαυσα πραγματικά τον τρόπο με τον οποίο επανερχόταν κάθε τόσο στο κείμενο εκείνο το «Δύο τοις εκατό» του τίτλου, ακόμη και ως ποσοστό περιεκτικότητας του οινοπνεύματος στην μπύρα με λεμόνι!
3. Δηλώνω ότι κατανοώ (έως και συμπαθώ!) πλέον τους μεσίτες…
Για όλα αυτά και πολλά άλλα, συστήνω ανεπιφύλακτα το μυθιστόρημα «Δύο τοις εκατό» και περιμένω ανυπόμονα την επόμενη δουλειά της Σύβιλλας Αργυροπούλου.
Σημείωση: Η cucina povera είναι η ιταλική γαστρονομική παράδοση που βασίζεται σε απλά, φθηνά, τοπικά υλικά, μετατρέποντας «ταπεινές» πρώτες ύλες σε θρεπτικά πιάτα, "πλούσια" σε γεύση παρά τη «φτώχεια» των υλικών.
Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι από το μυθιστόρημά της λείπουν και οι μεθοδικοί αστυνόμοι και οι σκληροτράχηλοι ντετέκτιβ και οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ, ότι απουσιάζει, τέλος πάντων, από το «Δύο τοις εκατό» σύμπασα η χορεία των συνήθων πρωταγωνιστών ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, έχοντας αντικατασταθεί από έναν νεαρό, απελπισμένα ερωτευμένο μεσίτη ακινήτων!
Αλλά και τα υπόλοιπα «υλικά» της συγγραφέως, πολύ απέχουν από τα συνήθη ενός αστυνομικού «μενού». Ο ιδιοκτήτης του κοντινού μίνι μάρκετ και η φαντασιόπληκτη και «άρρωστη» με τις αστυνομικές σειρές κυρία του, η μοδίστρα της γειτονιάς, ο «ιπποδρομιάκιας» ιδιοκτήτης του παρακείμενου στεγνοκαθαριστήριου, ένας αστυνομικός του οποίου κύριο μέλημα είναι να βρει διαμέρισμα να νοικιάσει, οι συνάδελφοι του μεσίτη στο γραφείο, οι πελάτες του, που σκαρφίζονται τα πάντα για να γλυτώσουν εκείνο το "Δύο τοις εκατό", την νόμιμη και δίκαια αμοιβή ενός μεσίτη! Σας μοιάζουν όλοι τούτοι για κλασσικούς χαρακτήρες αστυνομικής ιστορίας; Όχι! Ακόμα και η ωραία και «μοιραία» της ιστορίας, η Ρόζα, που κάθε φορά άμα τη εμφανίσει της κυριολεκτικά κόβει την ανάσα του νεαρού μεσίτη μας, μου θύμισε κάπως την γλυκιά αλλά αφελή Νόρα Βαλσάμη των παλιών ελληνικών ταινιών αλλά καθόλου την Κιμ Μπάσιντζερ του «Λος Άντζελες Εμπιστευτικό»!
Και την ίδια «απλή» συνταγή χρησιμοποιεί η συγγραφέας για να στήσει το σκηνικό της. Η υπόθεση δεν εκτυλίσσεται με φόντο τίποτα μουντά σκανδιναβικά τοπία, τίποτα θαμμένα στο χιόνι απομονωμένα σαλέ, τίποτα πανάκριβα κότερα ή τίποτα λαμπερές επαύλεις των απανταχού βορείων προαστίων, με πισίνες και γήπεδα του γκολφ. Όχι! Εκτυλίσσεται στο Κουκάκι! Την πρώην χαρακτηριστική μικροαστική γειτονιά της πρωτεύουσας που «ξιπάστηκε» άσχημα τελευταίως, επειδή έχει την τύχη να γειτονεύει με τις πιο ωραίες αρχαιότητες του κόσμου…
Και όμως, το «Δύο τοις εκατό» είναι κατά την γνώμη μου, «γεύμα» αυθεντικά αστυνομικό, ιδιαίτερα πλούσιο σε γεύση και πολύ πολύ χορταστικό! Η cucina povera της Σίβυλλας Αργυροπούλου διαθέτει μυστήριο, αστυνομικούς συλλογισμούς στέρεους, χαρακτήρες ανάγλυφους, δράση, έγκλημα, ανατροπές και συνεχή εναλλαγή ανάμεσα στους υποψήφιους ενόχους!
Και τα συμβαίνοντα, μας τα γράφει η συγγραφέας με ωραία και γλαφυρά Ελληνικά και με χιούμορ που αναβρύζει αβίαστα από τους διαλόγους των ηρώων και από τις σκέψεις και τις παρατηρήσεις του νεαρού μεσίτη ο οποίος μας διηγείται την ιστορία. Το χιούμορ, ο πλήρης έλεγχος της πλοκής, η αμεσότητα των διαλόγων, η δύναμη της παρατήρησης και απόδοσης των λεπτομερειών, ακόμα και των πιο απλών, είναι βασικά συστατικά της γραφής της συγγραφέως. Η οποία γραφή έχει ήδη κατακτήσει αξιοζήλευτη ωριμότητα παρά το γεγονός ότι το «Δύο τοις εκατό» είναι το πρώτο δημοσιευμένο μυθιστόρημα της Σίβυλλας Αργυροπούλου.
Τρεις παρατηρήσεις ακόμα:
1. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο κεντρικός χαρακτήρας που έπλασε η συγγραφέας, εκείνος του νεαρού μεσίτη Νάσου Θάνου. Πίσω από τα απολύτως πειστικά αντρικά του χαρακτηριστικά κατάφερε να «κρύψει» μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία ενός χαρακτήρα που σε εμένα θύμισε έντονα την Μις Μαρπλ της Agatha Christie!
2. Απόλαυσα πραγματικά τον τρόπο με τον οποίο επανερχόταν κάθε τόσο στο κείμενο εκείνο το «Δύο τοις εκατό» του τίτλου, ακόμη και ως ποσοστό περιεκτικότητας του οινοπνεύματος στην μπύρα με λεμόνι!
3. Δηλώνω ότι κατανοώ (έως και συμπαθώ!) πλέον τους μεσίτες…
Για όλα αυτά και πολλά άλλα, συστήνω ανεπιφύλακτα το μυθιστόρημα «Δύο τοις εκατό» και περιμένω ανυπόμονα την επόμενη δουλειά της Σύβιλλας Αργυροπούλου.
Σημείωση: Η cucina povera είναι η ιταλική γαστρονομική παράδοση που βασίζεται σε απλά, φθηνά, τοπικά υλικά, μετατρέποντας «ταπεινές» πρώτες ύλες σε θρεπτικά πιάτα, "πλούσια" σε γεύση παρά τη «φτώχεια» των υλικών.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews