คืนฝนลวง

by Shusuke Michio, มิจิโอะ ชูสุเกะ, จันทิมา ทะคิโมะโตะ (Translator)

สายฝนเล่นตลกร้าย พรากชีวิตแม่อย่างกะทันหัน พ่อเลี้ยงเริ่มเปลี่ยนไปราวกับกลายเป็นปีศาจ สองพี่น้องจึงต้องก้มหน้าทน แม้ขึ้นชื่อว่า ‘ครอบครัว’ ก็ไม่อาจรู้ใจอีกฝ่าย และแล้วเมื่อสายฝนเป็นใจ พี่ชายจึงคิดฆ่า...

ท่ามกลางสำนึกผิดบาป หวั่นระทึก กลัวความจริงจะเปิดเผย พวกเขาภาวนาเพียงให้สายฝนช่วยชะล้างทุกสิ่ง ทว่าม่านฝนซึ่งหวังจะใช้เป็นฉากบังตา กลับชักนำสู่ปริศนาน่าตะลึง กว่าจะรู้ตัว ชีวิตก็ถูกสายน้ำพัดพามาไกลเกินกว่าจะหวนกลับ

Genres: Japanese Literature, Horror

262 pages, Paperback

First published May 1, 2009

About the author

Associated Names:
* Shusuke Michio
* 道尾秀介 (Japanese Profile)


Shūsuke Michio (1975–)  takes his pen name from the mystery writer Michio Tsuzuki, one of his idols. Michio first became interested in reading in high school, when he was inspired by the works of Yasunari Kawabata and Osamu Dazai. He began writing short-shorts in college and continued producing fiction after graduation in his time away from work. His first break as an author came when he received the Horror and Suspense Special Prize for Se no me (Eyes in the Back) in 2004; the following year he quit his job to write full-time. In 2009 his novel Karasu no oyayubi (By Rule of Crow’s Thumb) earned the Mystery Writers of Japan Award in addition to a Naoki Prize nomination; in a testament to the consistently high quality of his work, he was nominated for the biannual prize four more times on his way to winning it in 2011 withTsuki to kani (Moon and Crab). Other honors include the 2010 Yamamoto Shūgorō Prize for Kōbai no hana (Flowers of Light), a collection of linked short stories. With his knack for easily crossing over genres such as horror and the mystery, Michio is a promising hitmaker among the new generation of writers.

www.booksfromjapan.jp

Reviews

[Nuttawat Kalapat · Rating 5 out of 5]

คืนฝนลวง
โดย : มิจิโอะ ซูสุเกะ
จันทิมา ทะคิโมะโตะ แปล
สนพ. Bliss Publishing
ราคา 210 บาท
จำนวน 264 หน้า
.
เล่มนี้แนะนำเลยครับ ส่วนตัวชอบมาก เป็นหนึ่งในนิยายญี่ปุ่นที่ชอบในรอบหลายเดือน และมันดาร์ค ตามสไตล์ ญี่ปุ่นพอตัว
.
.
เหตุผลคือ การผูกพลอตที่ฉลาด ทำให้น่าติดตามตลอด หลายอย่างที่เราเดามันพลิกได้อย่างรวดเร็ว เป็นนิยาย ฆาตกรรม ที่ไม่สอบสวน
มีการเติมปมเข้ามาเรื่อยๆ ทำให้วางไม่ลง
.
.
เส้นเรื่องเล่าจากการพบกันของคน 2 ครอบครัว
ครอบครัวหนึ่ง กำพร้าแม่ แต่มีแม่เลี้ยง ลูกเป็นเด็กประถม 2 คน
อีกครอบครัว กำพร้าทั้งพ่อแม่ แต่มีพ่อเลี้ยง ลูกเป็น พี่ชาย 1 วัยมหาลัย และ น้องสาววัยมัธยม
.
โดยทั้งสองครอบครัวมีจุดร่วมกันโดยบังเอิญ ที่น่าสนใจมาก
จนทำให้เหิดเหตุน่าสลดทุกอย่างเกิดขึ้น
.
ชื่อเรื่องคืนฝนลวง เกิดจาก เหตุการณ์ทั้งเรื่องที่ยึดโยงกับ น้ำ และ สภาพอากาศ
.
.
ทำออกมาได้ดีทุกด้านในการบรรยายบรรยากาศที่ไม่ยืดเยื้อ ถ่ายทอด ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของมนุษย์ได้อย่างแนบเนียน
.
.
อ่านเล่มนี้ ผมต้องพัก อุทาน และหายใจ หายคอเป็น พักๆ ครับ 55
.
.
สรุป 9/10 กล่มกล่อม แนะนำครับ สนุกกก

[top. · Rating 3 out of 5]

ชอบความรู้สึกท้ายเรื่องตอนโดนมิจิโอะซังลงมือรื้อสมมุติฐานทั้งหมดที่อุตส่าห์ตั้งใจเก็บเล็กผสมน้อยมาตั้งแต่ต้น และเป็นอะไรไม่รู้พออ่านงานเขียนของเขา เราจะเกิดความรู้สึกสองอย่างผสมผสานกันไป หนึ่งคือ หลอกผมสิ ชี้นำผมเลย กับสอง ไม่ได้แอ้มผมหร๊อก 555 อ่านงานคุณมาหลายเล่มแล้วนะ ไอ้ที่เผยมาหมดนั่นกับดักทั้งนั้น เอาไว้หลอกเด็กน้อยเถอะนะ

แต่แล้วมันก็เป็นเหมือนนิยายที่เขียนไว้หลอกพวกตั้งใจจับผิดอีกที ซึ่งพอนักเขียนปล่อยหมัดเด็ด เราก็มึนไปขณะหนึ่ง, โดนหลอกอย่างจัง ยอมรับว่าผู้เขียนเก่งที่ลวงให้คนอ่านตัดเบาะแสที่สำคัญต่อการพลิกเรื่องทิ้งไปได้หมด เก็บไว้แต่อะไรที่ไม่สำคัญแต่ "ดูไม่ปกติ" และน่าจะเกี่ยวข้องกับปริศนาของเรื่องแทน

ซึ่งเหล่าตัวละครของมิจิโอะนั้น มักจะเผยความดิบและมีพฤติกรรมจิตประสาทลับๆ บางอย่างซึ่งเข้าใจได้ยาก จนเราเลือกที่จะสงสัยและยึดมั่นในสิ่งที่ไม่ปกติเหล่านั้น แต่สิ่งที่เป็นปกติในชีวิตคนทั่วไปที่พวกตัวละครทำ เรากลับละเลยคิดว่าไม่เกี่ยวข้อง

กระทั่งความเรียบนิ่งเหล่านั้นเวียนกลับมาหา ยามเมื่อมิจิโอะเปิดไพ่มรณะ เฝ้าดูชะตาของเหล่ามนุษย์ผู้หลงทางในคืนฝนลวง

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – คืนฝนลวง (龍神の雨 --- Ryujin No Ame)
ผู้แต่ง – มิจิโอะ ชูสุเกะ (道尾秀介) เขียน จันทิมา ทะคิโมะโตะ แปล


ตัวละคร
โซเอคิดะ เร็น, ซุสะ เร็น อายุ 19 ปี
โซเอคิดะ คาเอเดะ, ซุสะ คาเอเดะ อายุ 14 ปี
มิโซตะ ทัตสึยะ
มิโซตะ เคสุเกะ


รีวิวหลังอ่าน

อ่านรีวิวมีแต่คนชอบและบอกว่าสนุก แต่สำหรับเรานั้น อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องเนือยมากๆ และกว่าจะเฉลยก็เกือบจะจบเรื่อง พอจบเรื่องก็จบไปอย่างรวดเร็ว 555+ แล้วที่อ่านรายละเอียดมาเยอะๆ คือเพื่ออะไร

แต่จริงๆ ก็เข้าใจนะว่าคนเขียนต้องการเล่นประเด็นไหน ประเด็นหลักที่สำคัญคือ “อคติ” เพราะมีอคตินี่แหละ เลยทำให้ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้ หากไม่คิดหรือมโนไปเอง เรื่องราวมันคงไม่วุ่นวายจนไปกันใหญ่และเลยเถิดขนาดนี้

โดยรวมก็อ่านเพลินๆ แหละค่ะ ตอนเฉลยก็พอเดาได้ว่าใครเป็นคนนั้น แต่จุดพีคก็ยังมีให้ตกใจนิดหน่อย สำหรับเราเรื่องนี้อาจจะยังไม่ถูกจริตเราสักเท่าไร เลยอ่านไปง่วงๆ ไปไรงี้

[สปอยล์]

เร็นทำงานที่ร้านเรดทัง ก่อนออกจากบ้านได้ทำเป็นเปิดเครื่องทำน้ำร้อนไว้ เผื่อเป็นเหตุบังเอิญและฆ่าพ่อเลี้ยงตัวเองตายไรงี้ เพราะพ่อเลี้ยงชอบทำร้ายร่างกายเขา ทั้งวันเขาก็ทำงานด้วยจิตใจที่กระสับกระส่าย

ทัตสึยะกับเคนสุเกะ สองพี่น้องที่อยู่กับแม่เลี้ยง เพราะแม่เสียชีวิตจากการเป็นโรคหัวใจและลงไปที่ทะเล ส่วนพ่อก็เป็นมะเร็งตาย ทัตสึยะทำเป็นบอกเคนสุเกะเสมอว่าแม่เลี้ยงเป็นคนฆ่าแม่ แต่เคนสุเกะมักโทษตัวเอง (เพราะเป็นคนพูดว่า ทำไมแม่ไม่ลองไปเล่นน้ำทะเลบ้าง แล้วสรุปว่าห่วงยางมันรั่วไง)

ตอนค่ำฝนตกหนัก ทัตสึยะชวนเคนสุเกะไปขโมยของในร้านเรดทัง เร็นจับได้ แต่ก็ไม่เอาความ เร็นกำลังกังวลกับการโทรหาคาเอเดะ น้องสาวของเขามากกว่า แล้วพอปล่อยตัว ก็กลับบ้านไปเจอคาเอเดะทำเป็นร่าเริงปกติ แต่แท้จริงแล้วซ่อนศพของพ่อเลี้ยงไว้ เร็นเลยช่วยคาเอเดะเอาศพไปทิ้ง

ทัตสึยะเห็นเหตุการณ์ คอซองที่มัดคอพ่อเลี้ยงไว้ ก็ตกอยู่ในมือเขา เขาเก็บเอาไว้ในกระเป๋ากางเกง ทุกเหตุการณ์เหมือนชี้ชัดไปว่าทัตสึยะส่งจดหมายข่มขู่ไปที่คาเอเดะ แต่จริงๆ เขาไม่ได้ทำ เพราะเขาตกหลุมรักคาเอเดะ

เคนสุเกะดูวีดีโอเหตุการณ์ทะเล แล้วเข้าใจว่าแม่เลี้ยงเจาะห่วงยางฆ่าแม่เขาตาย แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่ แม่เลี้ยงก็ปฏิเสธ แล้วก็เสียใจมากที่โดนเข้าใจผิดแบบนี้

ความจริงเจ้าของร้านเป็นคนมัดคอศพ แล้วก็อยากจะมีอะไรกับคาเอเดะ มาที่ห้องตอนพ่อเลี้ยงตายแล้ว เลยให้คาเอเดะแกล้งทำเป็นบอกว่าโดนข่มขืน แล้วฆ่าพ่อเลี้ยงตาย ส่วนศพคือเจ้าของร้านจัดการให้ แล้วก็ขู่ว่าอยากได้คาเอเดะ

ฮันซาวา เจ้าของร้านเรดทังเคยจับเด็กสาวชื่อโชโกะไว้ที่บ้าน เร็นเอะใจตามไปเจอ แล้วก็พบว่าคาเอเดะกับทัตสึยะโดนจับตัวไปที่ๆ ฮันซาวามีโครงการก่อสร้าง เขาจะฆ่าทัตสึยะ แต่เร็นกับเคนสุเกะโผล่มาก่อน

ฮันซาวาตกลงไปในหลุมลิฟต์ ก่อนตายบอกเร็นว่า แท้จริงแล้วพ่อเลี้ยงตายก่อนฮันซาวาไปเจออีก คนฆ่าก็คือเร็นไรงี้ เร็นช็อกไปเลย เพราะก่อนหน้านี้ได้รู้มาว่าพ่อเลี้ยงตั้งใจจะหางานทำ แล้วก็ไปที่สุสานของแม่ทุกวันเลย เพราะอคติคำเดียว ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น

เร็นกลับบ้านกับคาเอเดะ ตัดสินใจโทรไปหาตำรวจเพื่อมอบตัว แล้วก็จบแค่นี้แหละ ว่าทัตสึยะกับเคนสุเกะก็กลับบ้านไปใช้ชีวิตกับแม่เลี้ยงตามปกติ โดยรอฟังข่าวเร็น แต่ก็ไม่เจอข่าวเลย ส่วนการที่ทัตสึยะบอกเคนสุเกะว่าแม่เลี้ยงฆ่าแม่ เพราะเขาจงใจสร้างอคติให้กับเคนสุเกะนั่นเอง

Start 7.18 น. Fri 24 Nov 2017
End 15.11 น. Mon 27 Nov 2017
Review Date 12.10 น. Wed 29 Nov 2017

[Phu · Rating 2 out of 5]

Được cái vibe giống Ratman - Bản Sao Chép Lỗi, cuốn này đọc ngay mùa mưa đúng ưng luôn, kết hợp với đó là những quan niệm tâm linh mà Michio Shusuke cài cắm khá ok như mấy quyển trước. Nhưng lần này hai sự kiện của cuốn sách được liên kết không xuất sắc, cũng chẳng liên quan nên đâm ra quyển này nhạt.

[Thitima KT · Rating 5 out of 5]

นอกจากปกปิดการฆาตกรรมที่ก่อขึ้น ใน คืนฝนลวง ยังสอดแทรกบรรยากาศดราม่าของตัวละครเอาไว้ด้วย โดยเป็นการเล่าสลับกันระหว่างสองครอบครัวที่ชีวิตดันมาคล้ายกันโดยบังเอิญ

เรื่องนี้จะใช้การบรรยายที่ค่อนข้างเยอะ โดยจะค่อยๆ ปูพื้นให้เห็นถึงความเกลียดชังพ่อเลี้ยงและแม่เลี้ยงของพี่น้องสองคู่ในเรื่อง พี่น้องคู่หนึ่งเกลียดชังพ่อเลี้ยง ส่วนอีกคู่หนึ่งเกลียดชังแม่เลี้ยง จนฉากชีวิตของแต่ละคนค่อยๆ ขมวดปมทับซ่อนกันในที่สุด ก็เพราะว่ามันบรรยายความนึกคิดของตัวละครค่อนข้างเยอะ อ่านไปครึ่งเล่มก็เลยรู้สึกว่ามันธรรมดาไปมั้ย แต่ก็นั่นแหละ ผู้เขียนเขาเตรียมเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่ให้เราแบบไม่รู้จบ เกลียวแล้วเกลียวเล่าสู่การคลายปริศนาท้ายสุด ทำให้ประหลาดใจได้ในทุกหน้ากระดาษ เป็น คืนฝนลวง สมชื่อเรื่องจริงๆ

จากเล่มแปล : คืนฝนลวง

[Harperr · Rating 4 out of 5]

อ่านจบภายใน1คืนเลย สนุกจนวางไม่ลงเลยๆ
ตอนจบนี่หักมุม คาดไม่ถึง อินมากกก
ไม่ผิดหวังแน่นอนกับคืนฝนลวง :)

[Tanh Chomphooteep · Rating 4 out of 5]

หยิบมาอ่านอีกครั้ง เป็นเล่มที่มีความดราม่ามากกว่าสืบสวน บทบรรยายค่อนข้างเยอะ ดำเนินเรื่องแบบเรื่อยๆ ทำให้บางจุดอาจจะเนือย ตอนใกล้จบถึงค่อยเร่งเครื่องหน่อย ผู้เขียนเก่งเรื่องการตลบหลังคนอ่าน หลอกให้คิดอีกแบบแล้วค่อยเฉลยอีกอย่าง

การเล่าเรื่องจะแบ่งออกเป็น 2 เส้นที่มาบรรจบกัน ดำเนินเรื่องผ่านพี่น้อง 2 คู่ซึ่งมาจากครอบครัวที่มีปัญหา คู่แรกเป็นพี่ชายน้องสาวที่ต้องทนอยู่กับพ่อเลี้ยงนิสัยแย่ อีกคู่เป็นพี่ชายน้องชายที่ต้องปรับตัวเข้ากับแม่เลี้ยงหลังพ่อแม่เสียไป

แค่ปมครอบครัวก็หนักแล้ว แต่มันยังไม่จบเท่านี้ เพราะเนื้อเรื่องค่อยๆ พาเราไปสู่ด้านที่ดาร์กขึ้นเรื่อยๆ จนอดคิดไม่ได้ว่า เด็กที่อายุยังไม่ถึง 20 ต้องมาเจออะไรแบบนี้จริงดิ หนักหนามาก

การบรรยายของเรื่องนี้ค่อนข้างเน้นบรรยากาศและรายละเอียดของอารมณ์ความรู้สึก เรียกว่าบทบรรยายแน่นๆ เลย การดำเนินเรื่องจะช้าๆ ไม่ได้เร่งรีบ ทำให้บางช่วงอาจจะง่วงๆ เนือยๆ ได้เหมือนกัน หนังสือมาเร่งเครื่องตอนท้ายๆ ตอนเริ่มเฉลยปริศนา

แม้พล็อตจะไม่ได้เน้นไปที่การสืบสวน แต่ผู้เขียนก็ยังเก่งที่สามารถลวงคนอ่านได้ในหลายๆ จุดผ่านการบอกข้อมูลที่ไม่ครบ ให้เราเชื่อว่านั่นคือข้อมูลทั้งหมด ทั้งที่จริงๆ มันมีส่วนที่ไม่ได้เปิดเผยอยู่

ตัวเนื้อเรื่องเล่นกับความคิดไปเองของตัวละครค่อนข้างเยอะ เหมือนจะบอกว่า บางทีการคิดไปเองของเราก็อาจทำให้เราตัดสินใจผิดพลาดได้ พอมีอคติแล้วเราก็มักจะเชื่อแบบนั้นไปเลยโดยไม่คิดจะหาข้อมูลอื่นเพิ่ม

บรรยากาศในเรื่องก็ตามชื่อเรื่องเลย ฝนตกตลอดเวลา เปียกปอนกันไปทั้งเรื่อง ซึ่งเราคิดว่าการนำฝนมาประกอบพล็อตก็เป็นลูกเล่นได้ดี ในสภาวะฝนตกอะไรๆ ก็ไม่ชัดเจน อาจทำให้ตัดสินใจพลาด เลือกทางที่ผิด เหมือนตัวละครในเรื่อง ซึ่งจริงๆ ก็โทษฝนไม่ได้หรอก มันอยู่ที่ตัวเองมากกว่า

เป็นเล่มที่เหมาะสำหรับใครที่อยากเสพเรื่องราวกึ่งๆ ดราม่ากึ่งๆ ไขปริศนา ตัวเรื่องไม่ได้เน้นสืบสวนหรือฆาตกรรมขนาดนั้น เป็นเพียงองค์ประกอบนึงเฉยๆ เราคิดว่าหนังสือสะท้อนความรู้สึกของเด็กๆ ที่ไม่มีพ่อแม่อยู่เคียงข้างได้ดี อ่านแล้วเจ็บปวดตามเลย

[colorless tazaki · Rating 4 out of 5]

คืนฝนลวง - มิจิโอะ ชูสุเกะ ผู้เขียนนิยายสืบสวนในตำนาน ฤดูร้อนซ่อนเงา

เล่มนี้บางๆ อ่านจบไว ไม่ได้มีฟีลอะไรแบบฤดูร้อนซ่อนเงา (ซึ่งเป็นพล็อตในตำนานจริงๆ 5555) เล่าเรื่องแบบตัดสลับสองครอบครัว กับเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นในคืนฝนตก

[Chibi PK · Rating 5 out of 5]

Michio Shusuke is superior,he’s the master of flipping all the story. I remember the feeling while reading this book, I could almost feel the rain and that damp feeling written in the book. Another masterpiece

[Nuttakarn · Rating 5 out of 5]

ทำให้ประหลาดใจได้ทุกหน้าเลยค่ะ

[G. · Rating 5 out of 5]

4.5/5

[Tiny Raindrop · Rating 3 out of 5]

นิยายไม่สั้นไม่ยาวที่อ่านแล้วได้กลิ่นดินชื้นโชยมาจากเล่มเลย เพราะฝนตกมันทั้งเรื่องคนเขียนผูกปมได้ไม่ซับซ้อนเท่าไหร่สำหรับทริคต่างๆ แต่ปูเรื่องของความไม่เข้าใจและความหวาดระแวงได้ดีเลย