De Man die Alles Had werkt als senior innovation manager voor techgigant Odium. Een bedrijf onder leiding van Moriko Molenaer, wonderkind, genie, miljardair en ‘s werelds machtigste vrouw. Op een zwak moment presenteert De Man onder hoge druk een idee, wetende dat het totaal onuitvoerbaar is. Zijn project wordt echter gebombardeerd tot het paradepaardje van Odium, waarmee zijn leven verandert in een megalomane leugen. Opgejaagd door een gedoemd project en een onbereikbare liefde, neemt hij de lezer mee op een wereldreis langs de excessen van het kapitalisme.
‘Eens in de zoveel tijd kom je een jong talent tegen dat anders klinkt dan alle anderen. John Niven meets Dave Eggers. Dario schrijft onbevangen en met veel humor, het plezier spat van het papier af. ’ – Michaël Roumen, literair manager van o.a. Ilja Leonard Pfeijffer.
Ik weet dat ik snel 5 sterren geef (ik ben overal enthousiast over) maar dit boek is ook echt 5 sterren goed! Zo origineel, zo veel lagen en zo’n goed onderwerp en fijne schrijfstijl!
De man die alles had krijgt nooit een naam, maar de beschrijving is voldoende, want hij heeft ook echt alles, dan komt er een dieptepunt en eindigt hij weer als man die alles had. Dit boek heeft meerdere lagen, maar er is er ook een van een verhaal met een dieptepunt als plot en gelukkig einde. Een verhaal waarin verleden en heden door elkaar lopen en samenkomen. Een liefdesverhaal. En bovenal een satire op het kapitalisme, erg treffend!
We lezen over miljoenenbedrijf Odium dat alles doet om geld te verdienen en daarbij allerlei mensen en landen uitbuit en nooit kan verliezen. We zien het op grote schaal bij een wereldwijd project om internet sneller te maken, maar ook op kleine schaal waarbij een rustige tikibar is veranderd in een club om de mensen op een eiland te vermaken: er is gekapitaliseerd. De man die alles had speelt een steeds grotere rol in al deze dingen, hij schetst hoe het tot stand is gekomen, hoe het slecht is voor de wereld (terwijl het voor de wereld soms lijkt dat het goed is), hoe het komt dat niemand het kapitalisme kan stoppen, en hoe hij uiteindelijk wint en eruit komt als de man die alles heeft.
Waar Dario Goldbach's officieuze novelle Vier Weekenden zich nog voornamelijk afspeelt in en om Den Haag, komt in De man die alles had een bonte verzameling decors aan bod; van New York tot Tokyo, van Franse chateaus tot afgelegen eilanden. Waar we ons eerst vonden tussen alternatieve jongeren op groezelige drugsfeestjes, kijken we nu aan tegen de maatpakken en turtlenecks van Big Tech en Venture Capital. Persoonlijk ben ik in geen van die twee werelden een echte insider, maar ik ken ze allebei wel van dichtbij, en voor mij voelen de gangenfeesten in uitgeleefde studentenhuizen die Goldbach op papier vastlegde veel realistischer aan dan de board meetings en investment pitches die hij nu beschrijft.
Desondanks blijft het een ongelooflijk meeslepend boek. De verhaallijn is complex en wordt fragmentarisch verteld met geweven chronologie. De tijdsprongen zijn echter met vakmanschap geschreven, waardoor het nooit verwarrend wordt en je als lezer zonder moeite het verhaal kan volgen. En dat verhaal is ontzettend rijk; de gebeurtenissen volgen zich in rap tempo op en een breed scala aan emoties komt voorbij: liefde, haat, trauma, verwaarlozing, en rehabilitatie. Centraal staat de baan van De man bij Odium, een alomvattend techbedrijf in de trant van The Circle uit Dave Eggers' gelijknamige boek. Kritiek leveren op super apps, social media en multinationals waar we gewillig onze persoonlijke data aanvoeren is terecht en vogue, maar ik ben hier niet echt een scherpe nieuwe blik op dit probleem tegengekomen.
Wel leest het boek als een trein en het enthousiasme voor het vertellen spat er vanaf. We maken geweldig veel mee; in de epiloog alleen al gebeurt meer dan in menig andere roman. Al met al een zeer ambitieus boek dat voor een groot deel zijn beloftes waarmaakt, maar af en toe nog wat hooi van de vork laat vallen. Ik kijk al uit naar Goldbach's volgende boek!
Wat is waarheid? En wat doet kapitalisme met de mens? Mooi en humoristisch omschreven in een roman. Alhoewel ik me wel echt vaak irriteerde aan de keuzes die de hoofdpersoon maakte, zegt dat meer iets over mij dan het boek zelf.
Ik vind Dario's schrijfstijl echt heerlijk om te lezen! :)
Het kost even tijd om erin te komen, maar is dan wel een leuk verhaal om te lezen, waarbij je benieuwd bent hoe het verder gaat. De sprongen heen en weer in de tijd houden het interessant; er is erg goed over nagedacht hoe alles steeds meer samenkomt, waardoor de lezer steeds beter begrijpt hoe alles verbonden is.
De kritiek van de schrijver op de huidige, kapitalistische samenleving is onvermijdbaar en zet tot denken aan, zonder dat het irritant wordt.
Het grootste minpunt is de schrijfstijl, die op middelbareschoolniveau is: het boek staat vol anglicismes, geforceerd gebruik van stijlfiguren (alsof het een opdracht Nederlands is), en misplaatste komma's.
Ik zag de schrijver bij het literaire podium Frontaal in Rotterdam en na een interview en wat voorgelezen passages uit deze debuutroman was mijn nieuwsgierigheid gewekt en heb ik het boek aangeschaft.
Er zijn parallellen tussen dit boek en "the Circle" en "the Every" van Dave Eggers. Ook in dit boek gaat het over een wereldomspannend techbedrijf. De stijl van het boek is echter compleet anders en ik was vanaf de eerste bladzijde verkocht.
Het boek is zowel verontrustend als grappig. Er gebeurt veel en de compositie van de roman is bijzonder en maakt dat het verhaal nog aanstekelijker.
Kortom, eigenlijk een aanrader voor iedereen en ik ga deze schrijver volgen!
Ik denk dat het feit dat ik, een stugge niet-lezer, dit boek in 2 dagen uit had boekdelen spreekt.
Mooie thema’s over vader en zoon, liefde (met name verliefdheid) en natuurlijk de harde wereld van de techreuzen. De schrijfstijl is overigens heerlijk en de vele heen en terug in de tijd houden je erg betrokken.
Weet niet of 5 sterren op zijn plaats is, gezien ik in lange tijd geen fictie meer heb gelezen. Toch omdat ik zo’n leuke tijd met het boek heb beleefd deze rating.
Lekker geschreven slim boek, beetje als the Circle, maar dan beter en origineler. Hoewel ik vond dat het soms erg lang in 1 fase bleef hangen dus er wel wat meer eindredactie gepleegd had mogen worden, was het een absolute pageturner. En: van mij had de Man best een naam mogen hebben. Maar verder heel enthousiast
Echt een heel goed boek. Het heeft alles: Humor, Herkenbaarheid, Romantiek, Plottwists, en een intrigerend eigentijds verhaal. Heel goed geschreven en je leest het zo uit! <3