What do you think?
Rate this book
Zeven pogingen om een geliefde te wekken
Oudering is een dorpje op het eiland Voorne-Putten waar de inwoners langs elkaar heen leven en hun nooit uitgekomen dromen in oude sokken bewaren. Lioba, een ambitieus en kunstzinnig meisje, wil niets liever dan het dorp ontvluchten. Als zij op een dag bewusteloos wordt aangetroffen op het nabije gors, gonst het dorp van de geruchten. Diverse dorpsgenoten zoeken koortsachtig naar een manier om haar weer wakker te krijgen. Wie weet Lioba te bevrijden uit haar mysterieuze slaap?
208 pages, Paperback
First published April 1, 2013
1 person is currently reading
97 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
January 4, 2017
Doornroosje woont in Holland en wordt er omringd door een schare mensen die met hun pogingen haar wakker te maken, ook zichzelf proberen te bevrijden van de beperkingen van hun leven en dorp.
Mooi geschreven!
Mooi geschreven!
January 22, 2022
Ik had dit echt graag goed gevonden, maar helaas! Er zit heel veel potentieel in het verhaal, maar dat wordt niet voldoende uitgewerkt en hierdoor heeft het voor mij te weinig diepgang. Ik blijf op mijn honger zitten.
"Ik had allang dood moeten zijn. Er zijn kansen genoeg geweest. Vrieskoude winternachten in een onverwarmde slaapkamer, tuinwerkzaamheden in de brandende zon, levensgevaarlijke verkeerssituaties. Ik maak desserts met rauwe eieren. Ik rook als een ketter. Ik lik mijn vingers af als ik de kip in de pan heb gedaan. Ik klim zelfs op het dak om de bladeren uit de dakgoot te vegen, ik was de zolderramen vanaf een ladder - ik ben tweeënnegentig. Een ongeluk zit in een klein hoekje, maar niet voor mij."
"Ik had allang dood moeten zijn. Er zijn kansen genoeg geweest. Vrieskoude winternachten in een onverwarmde slaapkamer, tuinwerkzaamheden in de brandende zon, levensgevaarlijke verkeerssituaties. Ik maak desserts met rauwe eieren. Ik rook als een ketter. Ik lik mijn vingers af als ik de kip in de pan heb gedaan. Ik klim zelfs op het dak om de bladeren uit de dakgoot te vegen, ik was de zolderramen vanaf een ladder - ik ben tweeënnegentig. Een ongeluk zit in een klein hoekje, maar niet voor mij."
November 6, 2025
Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Het was zeker geen slecht boek. Ik vond het vooral heel leuk dat het zich zo dichtbij afspeelde. Maar veel was ook gewoon onduidelijk. De wisseling van pov's waren verwarrend, omdat lang niet altijd duidelijk was vanuit wie je keek.
En wat er nou precies aan de hand was? Al sla je me dood. Er zijn aardig wat losse eindjes los gebleven.
En wat er nou precies aan de hand was? Al sla je me dood. Er zijn aardig wat losse eindjes los gebleven.
September 17, 2020
Een onverwacht fijn boekje deze debuutroman. We leren een aantal inwoners van het dorp Oudering kennen die allemaal mislukt lijken in de liefde. Één van hen is Lioba, een jong meisje dat elk jaar opnieuw meedoet aan de toelatingsproef voor de modeacademie maar daar niet in slaagt. In het eerste hoofdstuk leer je dat ze door alle dorpelingen wordt gemeden. Enkel mevrouw Troost spreekt haar wel eens aan. Op een dag wordt Lioba echter bewusteloos teruggevonden en slaagt niemand er in om haar wakker te maken. De geruchtenmolen schiet in gang maar bijzonder fijn aan dit boekje is dat je per hoofdstuk een andere inwoner leert kennen die een poging onderneemt om Lioba te wekken en terwijl zijn/haar verhaal ontdekt. Fijn tussendoortje!
August 22, 2013
Lioba keert met die plaat terug naar de oude boerderij waar ze samen met haar opa woont en vindt in de brievenbus een afwijzingsbrief. Het meisje ontwerpt immers kleren en zou dolgraag aan de academie gaan studeren. Maar niet dus, en daarom loopt ze in de richting van de zee, gaat in een oude roeiboot liggen en slaapt in, als een hedendaagse Doornroosje die op het Zeeuws eiland Voorne-Putten is beland. Riems boek heeft nog meer sprookjesachtigs te bieden. Zo is er bijvoorbeeld Neeltje, 92 jaar oud, snakkend naar de dood en nog steeds verliefd op de verboden Hanna. Er is de vrijgezelle dokter Wolff, met zijn erotische bibliotheek van meer dan duizend boeken, een dorpsdromer die acteur had willen worden en een inbreker die niets steelt, maar alleen de gewoonten van de mensen wil zien. In beelden eerder dan in woorden beschrijft Riem hoe deze personages aan onvervulde verlangens lijden en vast zitten op hun Zeeuwse eiland, maar vooral ook in zichzelf. Wie zal Lioba wakker kussen? Een verwant of een buitenstaander, een man of een vrouw? Als lezer raak je gegarandeerd in de ban van Riems bezwerende stijl. Dit is een debuut waar aan gewerkt is, indrukwekkend zonder opzichtigheid te zijn.
August 4, 2016
Dit debuut is proza, maar op een zeer mooie, poëtische manier geschreven. Ik heb geprobeerd om dit boek niet te snel te lezen, maar rustig en genietend. Dat is niet makkelijk, want het leest vlot. Ik vind het helemaal terecht dat dit boek voor een aantal prijzen is genomineerd en er ook een paar heeft gewonnen.
https://lalageleest.wordpress.com/201...
https://lalageleest.wordpress.com/201...
May 6, 2016
Wat een verrassend mooi debuut. En uitermate geschikt voor warmzonnige lentedagen. Fijne ontdekking!
July 23, 2023
Citaat : Het was geen bewuste keuze om in de boot te blijven liggen; het gebeurde omdat er niets anders gebeurde. Lioba verstopte zich in de hoeken van haar dromerige lichaam.
Review : De Bronzen uil 2013 ging naar de debuutroman Zeven pogingen om een geliefde te wekken van Ineke Riem. Het boek had stevige concurentie van andere genomineerden en de deskundige jury heeft haar werk dan ook goed gedaan. Persoonlijk kon haar concurrent Peter Van Kraaij met Wat rest in al zijn eenvoud mij een stuk meer overtuigen dan Ineke Riem met haar eigentijdse breed uitgewaaierde versie van een sprookje, maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak! Oudering is een denkbeeldig dorpje op het eiland Voorne-Putten waar de inwoners langs elkaar heen leven en hun nooit uitgekomen dromen in oude sokken bewaren. Lioba, een ambitieus en kunstzinnig meisje, wil niets liever dan het dorp ontvluchten. Na een zoveelste afwijzing als kledingontwerpster wordt zij op de dag van de rommelmarkt, bewusteloos aangetroffen op het nabije gors. Het artistieke meisje droomt ervan om het beklemmende dorp te ontvluchten. Ze wil heel graag naar de mode- of kunstacademie. Al vier jaar lang stopt ze al haar tijd en geld in materialen, cursussen en masterclasses. Maar elke keer krijgt ze nul op het rekest. Geef toe, je zou van minder in slaap vallen. Het dorp gonst van de geruchten en de veronderstellingen. Diverse dorpsgenoten zoeken koortsachtig naar een manier om haar weer wakker te krijgen. En ook de lezer zoekt voor een stuk mee naar een oplossing voor zover die er is om Lioba te wekken uit haar mysterieuze slaap. Aan de hand van twee verhaallijnen maken we kennis met de dorpsgenoten van Lioba. Deze verhaallijnen worden uitgewerkt door gebruik te maken van twee perspectieven; het enigszins neutrale vertellers-perspectief en het ik-perspectief. Er hangt een poëtische waas over het geheel en, er zitten in het verhaal dan ook allerlei verwijzingen naar gedichten. Denk aan Lucebert, J.J. Slauerhoff en John Keats. Uiteraard is ook een vergelijking met het sprookje Doornroosje van de Gebroeders Grimm niet te omzeilen. De roman vergt wel enig doorzettingsvermogen van de lezer, om door de perspectiefwisselingen en de vele namen heen te slalommen maar uiteindelijk heb je wel het gevoel iets moois en degelijks gelezen te hebben.
Review : De Bronzen uil 2013 ging naar de debuutroman Zeven pogingen om een geliefde te wekken van Ineke Riem. Het boek had stevige concurentie van andere genomineerden en de deskundige jury heeft haar werk dan ook goed gedaan. Persoonlijk kon haar concurrent Peter Van Kraaij met Wat rest in al zijn eenvoud mij een stuk meer overtuigen dan Ineke Riem met haar eigentijdse breed uitgewaaierde versie van een sprookje, maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak! Oudering is een denkbeeldig dorpje op het eiland Voorne-Putten waar de inwoners langs elkaar heen leven en hun nooit uitgekomen dromen in oude sokken bewaren. Lioba, een ambitieus en kunstzinnig meisje, wil niets liever dan het dorp ontvluchten. Na een zoveelste afwijzing als kledingontwerpster wordt zij op de dag van de rommelmarkt, bewusteloos aangetroffen op het nabije gors. Het artistieke meisje droomt ervan om het beklemmende dorp te ontvluchten. Ze wil heel graag naar de mode- of kunstacademie. Al vier jaar lang stopt ze al haar tijd en geld in materialen, cursussen en masterclasses. Maar elke keer krijgt ze nul op het rekest. Geef toe, je zou van minder in slaap vallen. Het dorp gonst van de geruchten en de veronderstellingen. Diverse dorpsgenoten zoeken koortsachtig naar een manier om haar weer wakker te krijgen. En ook de lezer zoekt voor een stuk mee naar een oplossing voor zover die er is om Lioba te wekken uit haar mysterieuze slaap. Aan de hand van twee verhaallijnen maken we kennis met de dorpsgenoten van Lioba. Deze verhaallijnen worden uitgewerkt door gebruik te maken van twee perspectieven; het enigszins neutrale vertellers-perspectief en het ik-perspectief. Er hangt een poëtische waas over het geheel en, er zitten in het verhaal dan ook allerlei verwijzingen naar gedichten. Denk aan Lucebert, J.J. Slauerhoff en John Keats. Uiteraard is ook een vergelijking met het sprookje Doornroosje van de Gebroeders Grimm niet te omzeilen. De roman vergt wel enig doorzettingsvermogen van de lezer, om door de perspectiefwisselingen en de vele namen heen te slalommen maar uiteindelijk heb je wel het gevoel iets moois en degelijks gelezen te hebben.
March 12, 2022
Stilistisch uitmuntend. Ook uitstekende compositie. Terecht bekroon met de Bronzen Uil.
May 30, 2025
Een boek om even in te verdwijnen. De karakters zijn zo heerlijk eigen en toch herkenbaar. Ineke creëert een sprookjes sfeer gesitueerd in onze tijd. I love it.
June 28, 2017
Modern Sprookje
Oudering is wat men bestempelt als een oer-Hollands dorpje, waar de jaarmarkt elk jaar weer het hoogtepunt van vormt van de activiteiten die er plaatsvinden. Lioba probeert al jaren het dorp te ontvluchten en toegelaten te worden tot een mode- of kunstopleiding. Wanneer de zoveelste afwijzingsbrief terugkomt verdwijnt Lioba in het riet. Een tijd later wordt ze daar gevonden door dorpsgenoten, slapend, bijna in comatische toestand. Verwoed proberen haar dorpsgenoten haar te wekken, een zoektocht waarbij hun eigen levens soms ook in verwarrende toestanden terechtkomen.
Nieuwsgierige dorpsgenoten
Lioba is in een vreemde slaapachtige toestand terechtgekomen en hoewel men eerder niet geïnteresseerd was in het jonge meisje vol ambitie, worden de dorpsgenoten uit Oudering steeds nieuwsgieriger. Wat is er met het meisje aan de hand? Bemoeizuchtig komen er verschillende dorpsgenoten een kijkje nemen en ondernemen een poging om Lioba te wekken. Het mooie aan de beschrijvende manier waarop Ineke Riem deze dorpsgenoten beschrijft is dat de lezer zelf een nieuwsgierige dorpsgenoot wordt. Je weet niet wat er met Lioba aan de hand is maar wordt er zelf ook steeds nieuwsgieriger naar. Gaandeweg het verhaal kom je echter wel steeds meer te weten over de bemoeizuchtige dorpsgenoten uit Oudering, die elk een eigen droom of geheim met zich meedraagt. De verschillende personages zijn geloofwaardig en hebben hun eigen weggestopte persoonlijkheden die hen stuk voor stuk als persoon interessant maakt.
“Maar nu, nu ze verdomme op sterven na dood was, kon ze ineens rekenen op ieders sympathie. Nu de o zo arme Lioba Hoogenboom gered moest worden van een onzichtbaar monster was ze getransformeerd van de dorpsgek tot het goede doel dat iedereen een warm hart toedroeg. Ziek was het.” - p. 175
Modern sprookje
Het verhaal van Lioba doet meteen denken aan een welbekend sprookje; dat van de schone slaapster. Het is dit sprookje dat de verschillende hoofdstukken in het boek bijeenhoudt en de lezer steeds opnieuw nieuwsgierig maakt naar meer. Naast de verhaallijn van Lioba zijn er meerdere verhalen van dorpsgenoten die op zich ook als verhaal zouden kunnen bestaan. Deze verhaallijnen worden kundig aan elkaar geweefd door de gezamenlijke interesse voor de toestand van Lioba. De vele verhaallijnen en namen zouden afschrikkend kunnen werken, ware het niet dat ze elkaar juist goed aanvullen en stukje bij beetje meer onthullen over Oudering en haar inwoners. Dit maakt dat de lezer hoofdstuk na hoofdstuk nieuwsgierig blijft naar een ontknoping en een oplossing voor Lioba. De beschrijvende stijl van Riem is een perfecte sfeermaker; een sfeer van mysterie en weggestopte verlangens schemert door het hele boek, de tekeningen door Riem zelf voegen hier nog meer schemering aan toe.
Perspectiefwisselingen
De schrijfstijl van Riem is prettig om te lezen en de beschrijvingen worden nooit langdradig of overbodig. De perspectiefwisselingen in het verhaal maken het boek, ondanks de toegankelijke en herkenbare thema’s als nieuwsgierigheid en mysterie, toch geen gemakkelijk boek om te lezen. De verschillende perspectieven hebben een vervreemdend effect en je moet er je hoofd goed bijhouden om het verhaal van een personage te kunnen plaatsen in het grotere geheel van het verhaal van Lioba. Lioba zelf blijft eigenlijk een van de minst ontwikkelde personages in het boek, we weten amper iets over haar verleden, haar huidige toestand is er een van slaap en over haar toekomst wordt niet gesproken nadat haar dromen in duigen zijn gevallen. De enige bewoner uit Oudering die nog enigszins zicht heeft op een toekomst buiten het dorp is Ramses en hij helpt Lioba te bevrijden uit dit uitzichtloze leven.
Ineke Riem weet met haar debuutroman Zeven pogingen om een geliefde te wekken toch een zeer geslaagd werk neer te zetten. De roman zet aan tot nadenken en ondanks de verwarrende perspectiefwisselingen wordt de lezer toch voldoende geprikkeld om door te blijven lezen. De nieuwsgierigheid overwint en bezorgt de lezer een zeer interessant verweven verhaal over dromen en geheimen binnen een klein dorp in Nederland.
Oudering is wat men bestempelt als een oer-Hollands dorpje, waar de jaarmarkt elk jaar weer het hoogtepunt van vormt van de activiteiten die er plaatsvinden. Lioba probeert al jaren het dorp te ontvluchten en toegelaten te worden tot een mode- of kunstopleiding. Wanneer de zoveelste afwijzingsbrief terugkomt verdwijnt Lioba in het riet. Een tijd later wordt ze daar gevonden door dorpsgenoten, slapend, bijna in comatische toestand. Verwoed proberen haar dorpsgenoten haar te wekken, een zoektocht waarbij hun eigen levens soms ook in verwarrende toestanden terechtkomen.
Nieuwsgierige dorpsgenoten
Lioba is in een vreemde slaapachtige toestand terechtgekomen en hoewel men eerder niet geïnteresseerd was in het jonge meisje vol ambitie, worden de dorpsgenoten uit Oudering steeds nieuwsgieriger. Wat is er met het meisje aan de hand? Bemoeizuchtig komen er verschillende dorpsgenoten een kijkje nemen en ondernemen een poging om Lioba te wekken. Het mooie aan de beschrijvende manier waarop Ineke Riem deze dorpsgenoten beschrijft is dat de lezer zelf een nieuwsgierige dorpsgenoot wordt. Je weet niet wat er met Lioba aan de hand is maar wordt er zelf ook steeds nieuwsgieriger naar. Gaandeweg het verhaal kom je echter wel steeds meer te weten over de bemoeizuchtige dorpsgenoten uit Oudering, die elk een eigen droom of geheim met zich meedraagt. De verschillende personages zijn geloofwaardig en hebben hun eigen weggestopte persoonlijkheden die hen stuk voor stuk als persoon interessant maakt.
“Maar nu, nu ze verdomme op sterven na dood was, kon ze ineens rekenen op ieders sympathie. Nu de o zo arme Lioba Hoogenboom gered moest worden van een onzichtbaar monster was ze getransformeerd van de dorpsgek tot het goede doel dat iedereen een warm hart toedroeg. Ziek was het.” - p. 175
Modern sprookje
Het verhaal van Lioba doet meteen denken aan een welbekend sprookje; dat van de schone slaapster. Het is dit sprookje dat de verschillende hoofdstukken in het boek bijeenhoudt en de lezer steeds opnieuw nieuwsgierig maakt naar meer. Naast de verhaallijn van Lioba zijn er meerdere verhalen van dorpsgenoten die op zich ook als verhaal zouden kunnen bestaan. Deze verhaallijnen worden kundig aan elkaar geweefd door de gezamenlijke interesse voor de toestand van Lioba. De vele verhaallijnen en namen zouden afschrikkend kunnen werken, ware het niet dat ze elkaar juist goed aanvullen en stukje bij beetje meer onthullen over Oudering en haar inwoners. Dit maakt dat de lezer hoofdstuk na hoofdstuk nieuwsgierig blijft naar een ontknoping en een oplossing voor Lioba. De beschrijvende stijl van Riem is een perfecte sfeermaker; een sfeer van mysterie en weggestopte verlangens schemert door het hele boek, de tekeningen door Riem zelf voegen hier nog meer schemering aan toe.
Perspectiefwisselingen
De schrijfstijl van Riem is prettig om te lezen en de beschrijvingen worden nooit langdradig of overbodig. De perspectiefwisselingen in het verhaal maken het boek, ondanks de toegankelijke en herkenbare thema’s als nieuwsgierigheid en mysterie, toch geen gemakkelijk boek om te lezen. De verschillende perspectieven hebben een vervreemdend effect en je moet er je hoofd goed bijhouden om het verhaal van een personage te kunnen plaatsen in het grotere geheel van het verhaal van Lioba. Lioba zelf blijft eigenlijk een van de minst ontwikkelde personages in het boek, we weten amper iets over haar verleden, haar huidige toestand is er een van slaap en over haar toekomst wordt niet gesproken nadat haar dromen in duigen zijn gevallen. De enige bewoner uit Oudering die nog enigszins zicht heeft op een toekomst buiten het dorp is Ramses en hij helpt Lioba te bevrijden uit dit uitzichtloze leven.
Ineke Riem weet met haar debuutroman Zeven pogingen om een geliefde te wekken toch een zeer geslaagd werk neer te zetten. De roman zet aan tot nadenken en ondanks de verwarrende perspectiefwisselingen wordt de lezer toch voldoende geprikkeld om door te blijven lezen. De nieuwsgierigheid overwint en bezorgt de lezer een zeer interessant verweven verhaal over dromen en geheimen binnen een klein dorp in Nederland.
July 21, 2014
Ik heb Zeven pogingen om een geliefde te wekken puur en alleen voor de voorkant gekocht. De titel sprak me totaal niet aan, een beetje te cheesy. Ook de flaptekst vond ik veel te sprookjesachtig. Gelukkig was deze weer geschreven door een tweedehands oelewapper. Hopelijk krijg ik ooit de kans dit beter te doen, dit is echt een pet peeve aan het worden. Volgens de flaptekst ging dit boek over een hysterische zoektocht met pogingen een slapend meisje te wekken, à la doornroosje. Niet helemaal onwaar, maar dit was slechts de rode draad. Ineke Riem heeft een prachtige soort dorpskroniek van een klein kustplekje geschreven met bewoners die allen eenzaam zijn en iets missen. Klein minpuntje was het eind goed-al goed einde, maar poeh wat mooi geschreven. Staan een heleboel citeerbare passages in. Laat je dus vooral niet misleiden door de dozige titel en dito flaptekst.
September 8, 2014
Een prachtig boek! Wat mij betreft de ultieme winnaar van de debutantenprijs. Een roman in verhalen, dat is de beste omschrijving. Een sfeer van een bekrompen dorp, waar je op een gegeven moment maar het beste je ogen kunt sluiten om eruit te raken. Verschillende dorpsbewoners hebben een eigen verhaal in een eigen hoofdstuk, de namen van andere dorpsbewoners keren telkens terug in de verhalen. Het is alsof je het hele dorp leert kennen. Alle verhalen zijn prachtig vervlochten tot een roman.
January 3, 2014
Een aanrader!
May 2, 2014
prachtig!
July 23, 2014
Die titel! Ja, ik had hoge verwachtingen. En ik vond het eigenlijk niks...
July 30, 2015
In een woord, simpelweg: prachtig!!
Displaying 1 - 18 of 18 reviews