บ้านตุ๊กตา

บ้านน้อยซอยเดียวกัน #1

by ดวงตะวัน

ศิรัณย์ : นักเขียนนิยายพาฝันที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมบ้านกับยักษ์ --เพื่อนรักซึ่งเป็นนักเขียนสารคดี เช้าวันหนึ่งเขาพบหญิงสาวความจำเสื่อมนอนอยู่ในโรงรถ หล่อนจำอะไรไม่ได้เลย ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเพียงกระเป๋าเสื้อผ้า เงินหนึ่งหมื่นบาท และตุ๊กตาหนึ่งตัว หลังพยายามถามไถ่และหว่านล้อมให้ไปจากบ้านของเขาไม่เป็นผลสำเร็จ ศิรัณย์ใจอ่อนยอมให้หล่อนอยู่ร่วมบ้านด้วยสองวัน เขาเรียกหล่อนว่า...ตุ๊กตา ยุกติ : ชายหนุ่มมองเห็นปัญหาที่จะตามมาหากรับหญิงสาวความจำเสื่อมให้อยู่ร่วมบ้านด้วยไม่ว่าจะกี่วันก็ตาม แต่เขาก็ใจไม่แข็งพอที่จะไล่หล่อนออกไป ทว่าการมีหญิงสาวอีกคนมาอยู่ร่วมบ้านด้วยก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ชีวิตในซอยทองคำสิบเอ็ดมีเรื่องชวนปวดหัวมากพออยู่แล้ว ทั้งอาม่าจอมสอดรู้สอดเห็น เพื่อนบ้านเห็นแก่ตัว แม่บ้านสุดเนี้ยบ ยังจะเรื่องราวของสาวข้างบ้านที่เพื่อนของเขาหลงรัก และไหนจะงานสารคดีที่เขาจะเขียนส่งประกวดอีกล่ะ ตุ๊กตา : สิ่งเดียวที่หญิงสาวจำได้ คือบางข้อความในหนังสือนิยายของศิรัณย์ “การพบกันครั้งแรกของคนสองคนอาจเป็นความบังเอิญ การพบกันครั้งต่อมาอาจเป็นเรื่องของโชคชะตาหรือคนบนฟ้าส่งสัญญาณบางอย่างบอกเรา ให้เราลงมือทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะได้พบเจอใครคนนั้นอีกเป็นครั้งที่สาม ที่สี่ ...ได้พบ ได้รัก และได้อยู่ด้วยกันไปตลอดกาล” 

Genres: Romance, Contemporary

470 pages, Paperback

First published March 1, 2013

About the author

ชื่อจริง ขวัญใจ เอมใจ
นามปากกา ดวงตะวัน (เขียนนิยาย)
ดาราราย , ดาวกระจาย (เมื่อเขียนวรรณกรรมเยาวชน)


การศึกษา
ระดับประถมศึกษา โรงเรียนศรีอุลัย
ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
ระดับอุดมศึกษา คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การทำงาน
ปี 2532-2542 ทำงานเป็นนักเขียนประจำกองบรรณาธิการ นิตยสาร “สารคดี”
ปี 2536-2537 เริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว
ปี 2542 ลาออกจากงานประจำที่นิตยสารสารคดี เพื่อเขียนนิยาย
ปี 2549-ปัจจุบัน ก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตัวเองในชื่อ “สำนักพิมพ์ดวงตะวัน” โดยมีจุดมุ่งหมายหลักคือการจัดพิมพ์นิยาย ทั้งหมดของ “ดวงตะวัน”


รางวัล
ปี 2544 ผลงานนวนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2544 ผลงานวรรณกรรมเยาวชนสองเรื่องแรกที่เขียน คือ “เด็กหญิงนางฟ้า”และ “ส้มสีม่วง” ได้รับรางวัลชนะเลิศ รางวัลนายอินทร์อะวอร์ดทั้งสองเรื่อง
ปี 2545 ผลงานสารคดีเรื่อง “คนเล็กๆ” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “ดินสอสีในหิมพานต์” ได้รับรางวัลดวงดาว (จัดโดย กระทรวง ICT)
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “เด็กหญิงนางฟ้า” ได้รับรางวัลจากมูลนิธิหนังสือเพื่อเด็ก หรือ Thai IBBY

ผลงาน
ผลงาน นิยาย 45 เรื่อง
วรรณกรรมเยาวชน 2 เรื่อง
สารคดี 1 เรื่อง

Reviews

[LookPla · Rating 4 out of 5]

ชีวิตของสองหนุ่มนักเขียนเพื่อนรัก
ศิรัณย์ หรือรัณย์ และยุกติ หรือยักษ์
เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากมีหญิงความจำเสื่อมมานอนสลบอยู่ในโรงรถของบ้าน
เธอจำไมได้แม้แต่ชื่อของตัวเองมีเพียงตุ๊กตาตัวนึงที่เธอกอดอยู่
เธอเลยกลายเป็นตุ๊กตาสำหรับรัณย์ และตุ๊กตุ่นสำหรับยักษ์
บรรยากาศในเรื่องดูคุ้นๆ เหมือนบ้านนักเขียนใน "ความรักเจ้าขา"
แต่เป็นบรรยากาศที่เราชอบนี่สิ สรวลเส เฮฮา
ถึงแม้จะมีทะเลาะทุ่มเถียงกันบ้าง แต่ยามสามัคคีก็ดูน่ารักดีเชียว
ตัวละครของดวงตะวันดูมีชีวิตชีวา มีเสน่ห์ในตัวเอง
แม้แต่หนูอึ๋มยังมีคาแรคเตอร์ของตัวเองเลย 5555
เรื่องนี้ดวงตะวันสอดแทรกเรื่องการเขียนนิยายเข้ามาพอเป็นความรู้
พอให้คนอยากเขียนนิยายได้ฉุกคิด และได้แอบเรียนรู้ขั้นตอนการเขียนนิยายไปด้วย
เรื่องนี้ถึงแม้จะไม่ได้มีปมหักหลังล้างแค้น7ชั่วโคตรอะไร
มีแค่เรื่องของหัวใจ และการอยากมีอยากได้ธรรมดา
แต่ก็ยังเป็นนิยายที่อ่านสนุก อ่่านเพลินและมีเสน่ห์อยู่ดี
ดวงตะวันดูมีความสามารถพิเศษกับฉากรัก
ฉากรักที่บางครั้งไม่จำเป็นต้องถึงเนื้อถึงตัว
แต่ก็ทำให้คนอ่านเคลิ้มและสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของตัวละคร
แค่ฉากบอกคิดถึงขณะนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกัน
ยังทำให้คนอ่านแบบเราอมยิ้มขวยเขินได้
หรือแม้จะถึงเนื้อถึงตัว แต่เป็นแบบไม่ได้ตั้งใจหรือเจตนา
อย่างฉากแชมพูสระผม หรือผีปอบผัวเมีย
(คนที่อ่านน่าจะพอรู้ว่ามันน่ารักมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งขนาดไหน)
ยิ่งทำให้เราจิกหมอนถอนขนกันเลยทีเดียว (อย่าถามว่าขนอะไรนะ)

ตอนซื้อนิยายเล่มนี้มา คุณดวงตะวันได้เซ็นต์ชื่อให้ไว้ว่า
"ระวังยักษ์กัดนะคะ"
อยากจะบอกคุณดวงตะวันว่า ถ้าเป็นยักษ์ตนนี้
อิชั้นจะยินยอมพร้อมพลีให้เข้ามากัดเลยค่ะ อิอิ

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของหนังสือชุด "บ้านน้อยซอยเดียวกัน" ที่เป็นเรื่องราวของชาวชุมชนซอยทองคำสิบเอ็ดที่มีบ้านอยู่ในซอยทั้งหมด 8 หลัง และที่ดินเปล่าอีก 2 ผืน โดยบ้านตุ๊กตานี้เป็นการพูดถึงเรื่องราวของบ้านหลังหนึ่ง คือบ้านตุ๊กตา ที่เป็นบ้านเช่าของสองหนุ่มเพื่อนรักที่อยู่ดีๆก็มีสาวความจำเสื่อมมาโผล่ที่โรงรถในบ้านตัวเอง แบบที่นอกจากจะจำอะไรไม่ได้แล้ว ก็ยังไม่มีบัตรอะไรที่จะระบุตัวตนเธอได้เลย แต่กลับมีกระเป๋าเสื้อผ้าที่มีเสื้อนอกเสื้อในครบครัน เงินสดจำนวนหนึ่ง แบบพร้อมจะเดินทางไปอาศัยอยู่ที่ไหนซักที่ และยังแถมด้วยตุ๊กตาอีกหนึ่งตัว

เป็นเรื่องที่บอกเล่าถึงความเป็น "เด็กสมัยนี้" ได้ชัดเจน เป็นรูปธรรม และช่างเปรียบเปรยได้ถูกใจค่ะ ทำให้มองเห็นความเป็น "เด็กสมัยนี้" ได้ในตัวละครหลักเกือบทุกตัว ส่วนพล็อตย่อยๆทั้งหลายก็ไม่หลุดไปจากพล็อตหลักเลย ทำให้เห็นเป้าหมายในการบอกเล่าเรื่องได้ชัดเจนมาก แถมตัวละครก็โดดเด่นไม่น้อยหน้ากัน ไม่ว่าจะเป็นบ้านตัวละครหลักหรือบ้านตัวละครประกอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง..แม่สาวน้อยกลอยใจที่โดดเด่นจนอดขำออกมาไม่ได้กับสำบัดสำนวนและความจัดจ้านของเธอ และอาม่าจอมกวนที่ดูจะชอบสอดรู้สอดเห็นกับเรื่องชาวบ้านแต่โต้คารมได้แบบกวนประสาทไม่น่าเชื่อ (ฮามากตอนอาม่ายืนแอบซุ่มอยู่หน้าเสาไฟฟ้า แล้วพอโดนจับได้ก็ไถๆบอกว่ากำลังคุยกับผู้สมัครผู้ว่ากทม.อยู่) ส่วนพระเอกร่างใหญ่และแสนจะขี้อายนั้น แม้จะไม่ค่อยได้เอื้อนเอ่ยคำหวานออกมาให้นางเอก (และคนอ่าน) ได้เขินอายเท่าไหร่ (เพราะมัวแต่เขินซะเอง) แต่คนอ่านก็ยังรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและอ่อนหวานของคู่พระนางที่ตลบอบอวลอยู่ใน "บ้านตุ๊กตา" ค่ะ นับว่าเป็นเรื่องชัดเจน ใกล้ตัว และอบอุ่นอีกเรื่องหนึ่งของพี่ปุ๊ค่ะ

[Aijou · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เราว่าค่อนข้างพล็อตเบานะคะ ที่ว่าเบาคือไม่มีดราม่าหนักๆ ชีวิตรันทด ปัญหาครอบครัวหรืออะไรทำนองนั้น
ซึ่งเราค่อนข้างชอบสไตล์นี้เชียวแหละ อ่านเพลินๆ ดีค่ะ หนังสือเล่มหนาแต่แป๊บเดียวก็จบแล้ว

พูดถึงคาแรคเตอร์หน่อย
ชอบพระเอกเรื่องนี้มากค่ะ สะบัดสะบิ้ง ใจน้อย แสนงอน 5555 น่าหมั่นไส้ที่สุด
ที่จริงตอนแรกเราชอบคนอื่นมากกว่า พอกลิ่นเริ่มออกว่า อีตานี่พระเอกแน่แล้ว เกือบจะเกิดอาการต่อต้านไม่อยากอ่านแล้วเชียว แต่พออ่านไปเรื่อยๆ นางก็ปล่อยพลังโมเอะ(?)ออกมาเรื่อยๆ ค่ะ เลยโอเค
ฉากหวานมีเยอะเชียว เป็นฉากหวานประมาณนางเอกรุกซะด้วย ดีค่ะ สมัยนี้แล้ว รุกเลยอย่ารอช้า (โอย ขำ)

เราชอบตัวประกอบของคุณดวงตะวันมากนะคะ จากหลายๆ เรื่องที่เคยอ่านมา เป็นสีสันของเรื่องยิ่งกว่าพระเอกนางเอกอีก ถ้าขาดไปนี่อาจจืดชืดได้ เรื่องนี้ก็มีหลายตัวเลยเชีว ทั้งคุณนายเนี้ยบที่โผล่มานิดเดียวแต่เป๊ะเว่อร์ หรือกลอยใจคนขยัน อาม่าปากซอย ฯลฯ อ่านแล้วขำตลอด

[Mancho283 · Rating 3 out of 5]

พระเอกขี้งอนมาก แรกๆเจอกะนางเอกดุเชียว ไม่คิดว่าผู้ชายที่ดุๆ จะมีโมเม้นต์ขี้งอนกะเขาด้วยนะเนี้ย ฉากขนมปังทางช็อกโกแลต แหมม น่ารักเชียวไม่ได้รู้ตัวเลยจริงๆ (มุกนี้น่าเอาไปใช้นะ ฮ่าๆ) มุกที่แทรกเขามาในเรื่องตลกดีอ่ะชอบ ชอบอาม่ากะกลอย กลอยนี่อ่านมาสามเล่มแล้วเธอฮาทุกเล่มเลยนะ แล้วก็หนูอึ๋มตัวสร้างสีสันเล็กๆในเรื่อง

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

นิยาย(น่า)รัก เบาสมอง อ่านแล้วจะตกหลุมรักผู้ชายชื่อยักษ์ที่เวลาอยู่กับหนูอึ๋ม(หมา)แล้วกลายร่างเป็นคนขี้อ้อนทันที...จริงๆก็ไม่ขนาดนั้น 😅 แต่ชอบไทป์พระเอกแบบนี้ คือขี้งอนก็จริง แต่ไม่งี้เง่าอ่ะ ถ้ารู้ว่ารักก็พุ่งเข้าใส่ แม้จะไม่ปรู๊ดปร๊าดเท่านางเอกก็ตาม!
.
พล็อตของเรื่องเบามาก คือก็อยากทำแบบนั้นอ่ะ ดื้อๆเลย ไม่มีดราม่าอะไรให้วุ่นวาย มีแต่เรื่องจุ้นจ้านของคนในซอย เพราะมันไม่ปกติตั้งแต่เปิดตัวตุ๊กตุ่นแล้ว แต่น่าสนใจตรงที่เขียนให้น่าติดตามไปเรื่อยๆว่าเพราะอะไรนางเอกถึงมาความจำเสื่อมเอาหน้าบ้านศิรัณย์ แล้วทั้งยุกติทั้งศิรัณย์จะจัดการยังไงกับเรื่องนี้
.
จริงๆพอเดาความเป็นไปของตัวละครรองๆได้หมดเลย เพราะได้อ่านนิยายเล่ม5 ของซีรีส์ชุดบ้านน้อยซอยเดียวกันไปแล้ว ตัวละครอย่างอาม่า กลอยใจ คุณโชติ ก็ยังคงอยู่ (ต้องบอกว่าอยู่แต่ต้น เพราะบ้านตุ๊กตาเป็นเล่มแรก! 😅) ซึ่งตัวละครรองๆนี่แหละทำให้เรื่องสนุก มีความเป็นชีวิตจริงดี สอดรู้สอดเห็น ��ุ้นจ้าน เห็นแก่ตัว วุ่นวายไปหมดกับชีวิตคนอื่น
.
ส่วนความน่ารักของเรื่องยกให้ฉากพระนางเลย คืออ่านแล้วยิ้มทุกครั้งเวลาตุ๊กต��่นอยู่กับยักษ์ มันคือความรักที่เกิดขึ้นกับคนสองคนแบบไม่รู้ตัว อาจจะเพราะความใกล้ชิด ความบ้าดีเดือดเหมือนกันก็เป็นได้
.
แต่ที่ชอบกว่านั้นก็คือ การดำเนินเรื่องไม่ได้ทำให้รู้สึกเป็นรักสามเส้าสี่เส้า ทั้งที่มีตัวละครมากมายให้เกิดเป็นแบบนั้นได้ ซึ่งดีแล้ว ไม่งี่เง่า แต่อยากรู้อย่างเดียว คือ นักเขียนนิยายรักอย่างศิรัณย์จะมีสาวคนไหนมาดามใจมั้ยนะ เพราะจากอ่านเล่มสุดท้ายของซีรีส์ชุดนี้แล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไรบอกใบ้ไว้เลย อ่ะ แต่อย่างน้อยนายยักษ์กับตุ๊กตาแล้วก็หนูอึ๋ม อ้อ! อาม่าอีกคน ก็ยังอยู่ดีมีสุข ชีวิตน่าจะแฮปปี้เช่นเดิม

[Panjiw Chiw · Rating 5 out of 5]

ปลาบปลื้มยักษ์กับตุ๊กตาตั้งแต่อ่านเรื่องฉากซ่อนรักแล้ว คืออยากอ่านมาก พอมาอ่านแล้วก็ไม่ผิดหวัง น่ารักสมชื่อบ้านตุ๊กตา ยอมรับเลยว่าไม่เคยอ่านงานเขียนของคุณดวงตะวันมาก่อนเลยไม่รู้สึกได้เปรียบเทียบเหมือนคนอื่น เนื้อเรื่องการดำเนินเรื่องอ่านเพลิน คือ อ่านแล้วไม่ได้อยากรู้ตอนต่อไป แต่พออ่านแล้วก็ไม่น่าเบื่อ วางทิ้งไว้แล้วก็อยากกลับมาอ่านอีก จนจบ

[niyada waiyaburi · Rating 3 out of 5]

ไม่ได้อ่านนิยายไทยมานานมาก บางสำนวนมันไม่ถูกจริตเรา บุคลิกตัวละครหลายตัวเราก็ไม่ค่อยชอบ สงสัยไม่ได้อ่านนิยายไทยนานเลยไม่ค่อยชินกับพลอตกับบุคลิกแบบนี้ อ่านไปให้จบๆ รู้มาว่าเป็นซีรีส์แต่ไม่คิดจะหาเล่มต่อๆไปมาอ่าน

[พอลลี่ · Rating 4 out of 5]

สนุกดี อ่านนานมากแล้ว จำได้ว่าชอบกลอยมาก กะยายข้างบ้าน ดูมีตัวตนจริงๆ พระเอกก็น่ารักดีแต่นางเอกงุงิไปหน่อย มุขเน่านิดๆ

[Dew · Rating 3 out of 5]

ถ้าพูดถึงบุคลิกของสองนักเขียนหนุ่มที่มาอยู่ร่วมบ้านกันอย่าง ศิรัณย์ กับ ยุกติ อ่านช่วงแรกๆ ก็เข้าใจได้อยู่ว่าทำไมตุลยาถึงชอบศิรัณย์ แต่พออ่านต่อไปเรื่อยๆ ฉันกลับชอบยุกติมากกว่า ยิ่งพอรู้ว่านี่แหละพระเอก โอ๊ย ดีใจที่ลงเรือไม่ผิดลำ

ข้างตุ๊กตา-ตุลยานี่ก็ไม่ผิดหรอกนะที่จะชอบศิรัณย์ตั้งแต่แรกพบหน้า แต่ไอ้วิธีที่เจ้าหล่อนเอาตัวไปใกล้ชิดเขานี่สิ มันช่างปัญญาอ่อนสิ้นดี เหมือนที่อาม่าพูดไว้ว่า 'เด็กสมัยนี้มันเล่นอะไรกันง่ายๆ' แต่ก็ยังดีกว่าปลอมตัวเป็นผู้ชายแหละเนอะ เพราะถ้าสองหนุ่มนักเขียนนั่นเชื่อก็อย่ากินเลยข้าวน่ะ ไปกินหญ้าแทนเถอะ

ส่วนยัยคุณพราว สาวข้างบ้านที่ศิรัณย์แอบชอบอยู่นี่ แค่นางโผล่มาไม่กี่หน้าฉันก็รู้สึกแล้วว่ายัยนี่แรดเงียบ แล้วไงล่ะ พอศิรัณย์ไม่อยู่บ้าน นางก็มาอ่อยยุกติซะงั้น แต่พอศิรัณย์กลับมาก็ไปชวนเขาเที่ยวหลายวันติดๆ กัน หลอกใช้หลอกให้ความหวังพ่อนักเขียนคนซื่อ ทั้งๆ ที่เจ้าหล่อนคั่วกับหนุ่มรุ่นพ่ออยู่อีกคน และที่สำคัญหนุ่มคราวพ่อคนนั้นเป็นเพื่อนของพ่อตัวเองและเป็นพ่อของยัยตุ๊กตา!

ตัวละครที่เป็น supporting role แต่สร้างสีสันให้กับเรื่องได้ดีเหลือเกินคงหนีไม่พ้นกลอยใจ แม่บ้านสาวที่สองหนุ่มนักเขียนจ้างให้มาช่วยทำงานบ้านแทนคุณนายเนี้ยบ แม่กลอยใจนี่ฮาได้ใจมาก

[Kamons · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องไม่ได้มีอะไรมาก ไม่ได้ซับซ้อนหรือน่าค้นหาอะไรเลย อ่านๆ ไปก็พอจะเดาเนื้อหาได้ เรื่องราวกว่าครึ่งเล่มก็ประกอบไปด้วยฉากกุ๊กกิ๊กระหว่างตัวละคร ไม่ได้มีเนื้อหาซับซ้อนกว่านั้น ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆ

[Natt · Rating 4 out of 5]

อ่านจบด้วยความอิ่มเอม ตามสไตล์สาวกดวงตะวัน เรื่องนี้มีบทสนทนาชวนฮาหลายตอน ก็เลยอ่านไปได้อย่างต่อเนื่อง ไม่ต้องหยุดเพื่อขบคิดอะไรมากมาย ...ยังคงเนื้อหาเกี่ยวกับความผูกพันในครอบครัวตามสไตล์ดวงตะวัน

อ่านความเห็น >> http://www.bloggang.com/mainblog.php?...

[Elizabeth · Rating 4 out of 5]

พล็อตใสๆไม่มีอะไรมากนะ แต่เราชอบคุณยักษ์,หนูอึ๋มกับอาม่ามาก

[B&p · Rating 5 out of 5]

"���������������"���������������������������

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เบาๆตามสไตล์ดวงตะวันค่ะ
น่ารักดีค่ะ