Filosofía da saudade

by Ramón Piñeiro

Trátase dunha compilación que ofrece unha achega completa ao tema da saudade na análise dun dos maiores pensadores galegos do século XX. Comprende cinco "A filosofía e o home", "Significado metafísico da saudade", "Para unha filosofía da saudade", "Saudade e sociedade, dimensión do home" e "A saudade en Rosalía".

128 pages, Paperback

First published August 1, 1984

About the author

Ramón Piñeiro López, nado en Armea de Abaixo (Lama, Láncara) o 31 de maio de 1915 e finado en Santiago de Compostela o 27 de agosto de 1990, foi un filósofo, ensaísta e político galego, un dos principais artífices da reconstrución cultural galega na posguerra. Piñeiro vía utópica a formación dun partido político galeguista na situación política e social de entón. Se xa fora un partido minoritario cando as circunstancias eran favorables, e nin sequera conseguira manter a unidade interna, ao seu ver, moitas menos posibilidades ía ter baixo a ditadura. Loitar nesta dirección parecíalle un fracaso seguro. Así foi xurdindo a idea da autodisolución do Partido Galeguista e, por outra banda, en 1950, a fundación da Editorial Galaxia.

Dedicóuselle o Día das Letras Galegas do ano 2009.

Toda a súa vida loitou Piñeiro para conseguir que tódalas forzas políticas, económicas e sociais recoñecesen as señas de identidade de Galicia e reivindicasen os seus dereitos como pobo. E loitou con tal forza, entrega e convencemento que, como tén dito Fole, fixo conciencia da conciencia de Galicia.
(Benxamín Casal: A política como un deber).

https://gl.wikipedia.org/wiki/Ramón_P...

Reviews

[Verico · Rating 4 out of 5]

Son varios escritos breves diseccionando ontológicamente qué es la Saudade. A nivel filosófico, me ha parecido un hallazgo maravilloso: profundo, claro y ordenado (algo poco frecuente).
La pega es que puede ser muy reiterativo en algunos puntos al ser varios ensayos pequeños y quizá hila muy fino, con lo que hay que prestar mucha atención.
Para Piñeiro la Saudade es un sentimiento inherente al ser humano; sentimiento no referido a objeto, sin polo intencional y por tanto inefable. La Saudade es el sentir la soledad ontológica. Lo diferencia de la angustia existencialista, por estar esta referida a la temporalidad.
Es una obra con muchos ecos heiddeggerianos pero también del idealismo alemán e incluso del vitalismo al definir al ser humano.
Al igual que Ortega, pone la mirada sobre lo humano para indagar sobre la metafísica pero su deriva es hacia el sentir como una forma de acceso al conocimiento del ser.
Si os interesa la metafísica, muy recomendable.