Το γάλα

by Βασίλης Κατσικονούρης, Vasilis Katsikonouris

Η τραγική ιστορία τριών ηρώων, της Ρήνας (45 ετών) και των δύο γιων της, Αντώνη (25 ετών) και Λευτέρη (23 ετών). Έχοντας μεταναστεύσει εδώ και χρόνια από την Τιφλίδα, ο Αντώνης, φιλόδοξος και πρόθυμος να ανελιχθεί κοινωνικά και να γυρίσει την πλάτη στις ρίζες του, διατηρεί σχέση με την κόρη του αφεντικού του, την οποία και ετοιμάζεται να παντρευτεί. Ο Λευτέρης, από την άλλη, αρνείται να ζήσει στο σήμερα, παραμένει αδύναμος και αφελής, ενώ η συμπεριφορά του γίνεται όλο και πιο περίεργη.

Genres: Plays, Theatre

40 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 2006

About the author

Ο Βασίλης Κατσικονούρης γεννήθηκε το 1960 στο Κιλκίς. Στην Αθήνα ζει από δώδεκα ετών. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάζεται ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Το 1990 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο, το "Εντελώς Αναξιοπρεπές", το οποίο δέκα περίπου χρόνια αργότερα, το 2001, βραβεύτηκε στο Διεθνή Διαγωνισμό του ιδρύματος Ωνάση και το 2004 παρουσιάστηκε στο θέατρο Στοά σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη (Π. Ορκόπουλος, Εύα Καμινάρη, Θ. Παπαγεωργίου, Ευδ. Σουβατζή, Π. Πολυκάρπου, Ηλ. Κατέβας, Ειρ. Χέλιου, Δ. Θεοδώρου, Αλ. Κούρος). Την ίδια χρονιά παρουσιάζεται και στο Εθνικό θέατρο στην Πειραματική Σκηνή το έργο "Καλιφόρνια νρίμιν" (Α΄ Κρατικό Βραβείο θεατρικού έργου 2002) σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, με τους Δημοσθένη Ελευθεριάδη, Στάθη Μαντζώρο, Εύη Σαουλίδου, Κατερίνα Φωτιάδη. Πιο πριν, το 1999 και το 2002, είχαν παρουσιαστεί, αντίστοιχα, τα έργα "Λεπτή γραμμή" και "Μπάμπουσκα" από την Ομάδα Κουάντα. Το 2006 λαμβάνει το Γ΄ Κρατικό Βραβείο θεατρικού έργου για τη "Φανέλα" και το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς ξεκινάει, σε σκηνοθεσία Ν. Μαστοράκη, τις παραστάσεις του "Το γάλα" στο Εθνικό θέατρο (Νέα Σκηνή - Θέατρο Χώρα), όπου και συνεχίζεται για την επόμενη περίοδο. Έργα του παρουσιάστηκαν στη Γερμανία (2006, Φεστιβάλ Ευρωπαίων Δραματουργών, Βισμπάντεν, Φρανκφούρτη), στο Βελιγράδι (2008-09-10, Belgrade Drama Theatre), στη Βαρσοβία (2009-10, Θέατρο Kamienica) και στην Κύπρο (2007-2009 Ανοιχτό Θέατρο, Θέατρο Διόνυσος και 2009-10 Θέατρο Επίγονοι). Το 2011 προβλήθηκε η ταινία "Το Γάλα" βασισμένη στο ομώνυμο έργο (Κέδρος, 2006) και σε σενάριο του συγγραφέα (Σκηνοθεσία: Γιώργος Σιούγας). Το 2013 σκηνοθέτησε το μονόλογο "Το θέαμα", του Τζον Κλάνσυ, στο θέατρο Σημείο και το 2015 τους μονολόγους του Ιαάκωβου Καμπανέλλη "Ένας πανηγυρικός και ένας Επικήδειος" στο θέατρο "Σταθμός" και το 2018 την παράσταση "ΞΑΝΑ λέγοντας τις ιστορίες", με έφηβους μαθητές, τους γονείς τους και τους καθηγητές τους. Άλλες δραστηριότητες του είναι η μουσική σύνθεση και στιχουργία. Μεταξύ άλλων έγραψε τη μουσική για την παράσταση "Λεπτή γραμμή", ενώ συμμετείχε και στη μουσική της παράστασης "Μπάμπουσκα". Συνεργάζεται επίσης κατά καιρούς με το περιοδικό "Μανδραγόρας".

Reviews

[PastelKos · Rating 5 out of 5]

+1 asteri giati exw paiksei se ayto xixi :3

[Nikoletta · Rating 5 out of 5]

Βαθιά συγκινητικό και σοκαριστικό.

[George Tsonis · Rating 5 out of 5]

Συγκλονιστικο έργο. Δύσκολο και με αλλεπάλληλα συναισθήματα. Δικαιως θεωρείται από τα κορυφαία σύγχρονα ελληνικά έργα

[George · Rating 5 out of 5]

A very bold, both violent and touching play that when published and performed managed to restore the public interest towards modern greek plays.

[TheAuntie · Rating 1 out of 5]

αντίστροφο αποτέλεσμα

δεν με κέρδισε. όχι, δεν μιλάει για την μετανάστευση, μιλάει με υπερβολικά δραματικούς τόνους για μια αρρώστια, την σχιζοφρενία, που δεν έχει πολύ να κάνει με την μετανάστευση. Ναι, οκ, βλέπεις και ζεις το δράμα μιας οικογένειας, και μετά; τίποτα! δεν σου μένει τίποτα από αυτό το έργο.

Αν κάποιοι λένε ότι δεν πρόκειται για μετανάστευση αλλά για "προσαρμογή" και "ενσωμάτωση" σε ένα ξένο περιβάλλον, ακόμα χειρότερα!! εκεί μου φαίνεται ότι ο "έλληνας" είναι σαν να πει: κάτσε, εσύ δεν προσαρμόζεσαι γιατί είσαι άρρωστος, δεν είμαστε εμείς που δεν σε δεχόμαστε!! να, δες τον αδελφό σου που δεν έχει παθήσεις, εκείνος προσαρμόστηκε μια χαρά, βρήκε φίλους, δουλειά, αρραβωνιαστικιά "νορμάλ"! δεν είναι η κοινωνία μας που σε απωθεί, εσύ φταις για την δική σου αποξένωση" να, αυτό μου φαίνεται ότι είναι το μήνυμα του έργου!! αποτυχία, πλήρης!!!