در پایان مطالعهٔ هر داستان، و چه بسا در جریان مطالعه، برای خواننده سؤالهای گوناگونی مطرح میشود: کتاب چه میخواهد بگوید؟ چگونه مطمئن شوم منظور آن را درست دریافتهام؟ قصد نویسنده از انتخاب این سبک خاص چه بوده؟ نسبت به دیدگاه نویسنده چه نظری باید داشت؟
در این کتاب، جان پِک میکوشد مباحث عام و کلیدی مطالعهٔ داستان را بگشاید، شیوههایی برای برخورد آگاهانه و دقیق به کتاب ارائه کند، و بیآنکه دیدگاه و برداشت خاصی را به خواننده القا کند، امکان تجزیه و تحلیل و تفسیر داستان – هر داستانی که مورد نظر خواننده باشد – را فراهم آورد. با این هدف، نمونههای متعددی از آثار مهـم نویسندگان برجسته و شناخته شده، انتخاب و بررسی شده و جوانب مختلف آنها نشان داده شده است. کتاب به گونهای نوشته و تنظیم شده است که در سطح دانشجویی کاربرد عملی داشته باشد.
هرچند فهم یک اثر ادبی و تحلیل اون دو روی یک سکه هستند، اما در بسیاری موارد در عین حال که قادر به درک عمیق یک اثر ادبی هستیم، از نوشتن چند جمله پیرامون اون عاجزیم، چه برسه به تحلیل و نقد ادبی. نتیجه میشه نوشتن زندگینامهی نویسنده، کلیگویی، شخصیگویی یا نقل خلاصهی داستان. نویسنده در این کتاب برای حل این مشکل، تلاش میکنه روش سیستماتیک تحلیل رمان و مقالهنویسی رو آموزش بده و برای این کار، یک روش 7 مرحلهای پیشنهاد میکنه و مثالهای متعددی هم در این زمینه میزنه. این روش در عین کارآمدی، نقصهای خودش رو داره، از جمله اینکه بیشتر در مورد رمانهای کلاسیک و سبکهای جاافتاده کارایی داره و مقابل آثار آوانگارد و پست مدرن کار زیادی از پیش نمیبره. البته بدیهی هست شخصی که توانایی تحلیل یه اثر کلاسیک رو نداره، قطعا از پس تحلیل آثار آوانگارد برنخواهد آمد. در کل، اگر کسی قصد مطالعهی این کتاب رو داره، پیشنهاد میکنم در عوض کتاب روش مطالعه ادبیات و نقدنویسی از همین نویسنده رو بخونه
کتابی بود که از خوندنش لذت خیلی زیادی بردم. بخشی از این لذت به متن رمانهایی بود که به عنوان نمونه تحلیلی ارائه شده بود. من این رمانها رو نخونده بودم و خیلی از معرفیشون خوشم اومد. ولی بخش مهمتر که به خود کتاب ربط داره این بود که کتاب به من شیوه کاملا جدیدی از نگاه کردن به رمان رو یاد داد. اینکه دستهبندی رمانها به واقعگرایی تا درونگرا و برونگرا به چه صورته و چقدر نویسنده در هرکدوم از این ژانرها به شخصیتها نزدیک میشه. همچنین من متوجه شدم که چه جزییات ظریفی در بیان و روایت داستان وجود داره که هر کدوم پیام خاصی رو در از طرف نویسنده به ما میدن. امیدوارم که بعد از این بتونم دست کم مقداری از این ریزبینیها رو موقع مطالعه در نظر بگیرم.
خانم زهرا عبدی عزیز باعث آشنایی من با این کتاب شدن. کتاب جالبی بود و من کلی ازش یاد گرفتم، قبلا یه کتاب رو که میخوندم خیلی به جزئیاتش توجه نمی کردم ولی با مطالعه ی این کتاب فهمیدم رمان ها بخصوص رمان های کلاسیک رو چه جوری تحلیل کنم.
Does what it says on the tin. A guide of how to criticism the novel using different books we get a whole picture of what we should be looking for as we study the novel.
داستان معمولا با توجه به انتقادات زيادى كه ميتوان درباره هر اثر منفردى ارائه كرد، ساختار بسيار پيچيدهاى به شمار ميرود. در نتيجه چنين به نظر ميرسد كه از رمان ميتوان تفسيرها و برداشتهاى تازه و بىشمارى داشت. البته اين امر تا حدودى به خاطر آن است كه هر خوانندهاى، گوشهاى از شخصيت خود را به متن تحميل مىكند اما علاوه بر اين، دليل ديگرش اين است كه در داستان مطالب زيادى نهفته است. خواندن داستان آسان است؛ اما جمع بندى آن به مراتب دشوارتر است.
Chapters on Jane Austin (Mansfield Park) and James Joyce and George Eliot (Middle March) are wonderful, and unique … این کتاب با عنوان “شیوه ی تحلیل رمان" توسط احمد صدارتی ترجمه شده، و نشر مرکز آن را در 1366 منتشر کرده است. ترجمه را ندیده ام تا نظر بدهم اما نگاه جان پک به برخی از آثار کلاسیک ادبیات، خواندنی ست و چون ترجمه را نشر مرکز منتشر کرده، باید ویرایش مرتبی هم داشته باشد.
Prosaic stuff, but suitable for any new student of literature who needs to know how to approach a novel and write about it. Some good, if high handed, advice.