What do you think?
Rate this book
Η αμαρτία της ομορφιάς
Η μεγάλη ομορφιά ήταν η μοναδική αμαρτία της Ευγενίας. Ένα δώρο που της δόθηκε ερήμην της κι έμελλε να καθορίσει την πορεία της ύπαρξής της. "Για τον φτωχό ακόμη και η ομορφιά κατάρα είναι", αποφαινόταν συχνά η Μάχη, φαρμακωμένη από τις δυσκολίες της προσφυγικής ζωή της. Όταν, όμως, μπαίνει στη ζωή της κόρης της ο ευκατάστατος Θεόφιλος, αρχίζει να αναθεωρεί τις απόψεις της.
Εκείνος την ερωτεύεται τρελά, απόλυτα. Αυτή τον αγαπά με τη λαχτάρα και το πάθος των δεκαεπτά της χρόνων. Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος, όμως, που ξεσπά πριν προλάβουν να χαρούν την αγάπη τους, θα την αφήσει ξεκρέμαστη στον τόπο του. Εκεί θα μπει στο στόχαστρο των κουνιάδων της, ιδιαίτερα της μεγάλης, της Ευανθίας, και του ισχυρού κομματάρχη της περιοχής, ανέτοιμη για όσα την περιμένουν. Μοναδικό και αναπάντεχο στήριγμα θα βρει στην πεθερά της Άννα.
Κι ενώ στα χρόνια που ακολουθούν τα προστάγματα των καιρών ορίζουν τις ζωές τους, το μίσος και η ζήλια οπλίζουν το χέρι της Μοίρας σπέρνοντας τον όλεθρο. Τρεις αθώες ψυχές παρασέρνονται στον βίαιο άνεμο του και ξεσπούν το λυγμό τους, καθώς σκορπούν σε διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας, στην αγκαλιά της "μητέρας" Φρειδερίκης.
Η ιστορία ενός απόλυτου έρωτα σε ταραγμένα χρόνια. Όταν η ομορφιά θεωρείται αμαρτία κι οι πράξεις και τα λόγια των ανθρώπων συναγωνίζονται σε αγριότητα τα πεδία των μαχών, τότε τα πάντα μπορεί να συμβούν.
Εκείνος την ερωτεύεται τρελά, απόλυτα. Αυτή τον αγαπά με τη λαχτάρα και το πάθος των δεκαεπτά της χρόνων. Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος, όμως, που ξεσπά πριν προλάβουν να χαρούν την αγάπη τους, θα την αφήσει ξεκρέμαστη στον τόπο του. Εκεί θα μπει στο στόχαστρο των κουνιάδων της, ιδιαίτερα της μεγάλης, της Ευανθίας, και του ισχυρού κομματάρχη της περιοχής, ανέτοιμη για όσα την περιμένουν. Μοναδικό και αναπάντεχο στήριγμα θα βρει στην πεθερά της Άννα.
Κι ενώ στα χρόνια που ακολουθούν τα προστάγματα των καιρών ορίζουν τις ζωές τους, το μίσος και η ζήλια οπλίζουν το χέρι της Μοίρας σπέρνοντας τον όλεθρο. Τρεις αθώες ψυχές παρασέρνονται στον βίαιο άνεμο του και ξεσπούν το λυγμό τους, καθώς σκορπούν σε διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας, στην αγκαλιά της "μητέρας" Φρειδερίκης.
Η ιστορία ενός απόλυτου έρωτα σε ταραγμένα χρόνια. Όταν η ομορφιά θεωρείται αμαρτία κι οι πράξεις και τα λόγια των ανθρώπων συναγωνίζονται σε αγριότητα τα πεδία των μαχών, τότε τα πάντα μπορεί να συμβούν.
559 pages, Paperback
First published March 28, 2013
1 person is currently reading
84 people want to read
About the author
Σόφη Θεοδωρίδου
13 books78 followersΗ Σόφη Θεοδωρίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε σ' ένα μικρό χωριό της Αλμωπίας, μιας μικρής επαρχίας του Νομού Πέλλας. Σπούδασε νηπιαγωγός στη Θεσσαλονίκη κι εγκαταστάθηκε κατόπιν στην περιοχή καταγωγής της, όπου διαμένει μέχρι σήμερα με την οικογένειά της. Αγαπημένες της ασχολίες είναι το διάβασμα, η ζωγραφική και εδώ και λίγο καιρό το γράψιμο. Είναι παντρεμένη και έχει δυο γιους.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
June 26, 2015
Η συγγραφέας αναφέρεται στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο μέσα από τη ζωή και τις περιπέτειες μιας οικογένειας της υπαίθρου... Χωρίς πολλές κουραστικές ιστορικές λεπτομέρειες, η Κα Θεοδωρίδου, μας κρατάει πολύ καλή συντροφιά...
Μπράβο!!
Μπράβο!!
May 27, 2015
Δεν μου άρεσε πολυ η πλοκή...Στο τελος κατι έγινε αλλα οχι κατι τοσο μεγάλο ώστε να με κανει να βαλω 5 στα 5.Καλογραμμενο βιβλιο σε γενικές γραμμές!Σε ταξιδεύει σε μια παλιά εποχή με τα δικά της δεδομένα..Δύσκολοι καιροί και βίαιοι...Το μονο αρνητικό ειναι η πλοκή που σε εμενα δεν άρεσε.Την θεώρησα αταίριαστη και πολλές φορές απρόσμενη σε σημείο που με απογοήτευε απο αυτα που περίμενα απο το βιβλιο,απο τον τίτλο....Γενικα δεν με τραβούσε να το διαβάσω εξαιτίας της πλοκής..
July 18, 2014
Ένα εκπληκτικό βιβλίο, καλογραμμένο και πλούσιο σε συναισθήματα και χαρακτήρες. 560 σελίδες γεμάτες πάθος, μοίρα, ανατροπές, τραγικότητα, πόνο, ελπιδα, όνειρα, αισιοδοξία. Πυκνό, μεστό, ξεχειλίζει από ιστορίες και περιγραφές. Μια αρκετά εκτεταμένη ιστορία, τυλιγμένη σε ατμόσφαιρα πολέμου και αίματος, ντυμένη με καλολογικά στοιχεία, μεταφορές και παρομοιώσεις, με λίγα λόγια μια πένα που σε καλωσορίζει στη σκέψη της και πίνετε καφεδάκι μαζί.
Η Ευγενία ζει στην Παναγία με την αδελφή της, την ανάπηρη Καιτούλα και τους γονείς της, τη σκληρή και καμπουριασμένη από τη ζωή Μάχη και τον πατέρα της, Γιάννη. Άνθρωποι διωγμένοι από τον τόπο τους, τουρκοσπορίτες για τους ντόπιους, αγωνίζονται για την επιβίωση. Βερεσέδια στον μπακάλη, μπερντές να χωρίζει τα δωμάτια, τα ρούχα να πλένονται στο ποτάμι. Ώσπου περνά από το χωριό τους ο Χάμπος, με το φίλο του τον Θεόφιλο. Ο Θεόφιλος ερωτεύεται αμέσως την Ευγενία και τη ζητά σε γάμο. Η Μάχη δεν πιστεύει στην τύχη τους. Το ζευγάρι αρραβωνιάζεται μια βδομάδα πριν την 28η Οκτωβρίου 1940 κι έτσι, με το ξέσπασμα του πολέμου, ο γάμος επισπεύδεται κι η Ευγενία μετακομίζει στη Λυκόβρυση και στο σπιτικό του Θεόφιλου.
Στη Λυκόβρυση, η ζωή είναι σχετικά καλή: η πεθερά της, η Άννα, την εκτιμά και την αγαπά σαν κόρη της, μαζί κάνουν τις δουλειές του νοικοκυριού, μαζί κεντάνε και ράβουν, μαζί καρδιοχτυπούν. Κακιά σκιά η νύφη της Ευγενίας, Ευανθία, φαρμακόγλωσση, κουτσομπόλα και παθολογικά ζηλιάρα. Στη σκιά της οικογένειας η μικρότερη Μερόπη. Και οι δυο με τις δικές τους οικογένειες.
Έτσι ξεκινά η ιστορία του έρωτα της Ευγενίας και του Θεόφιλου, μια ιστορία που κρατά ως τη δεκαετία του 1950, με απογόνους τρία υπέροχα παιδιά, την Άννα, τον Μιχάλη και την Άννα. Αντίζηλος αυτής της αγάπης ο ισχυρός κοινοτάρχης Γιάγκος, που ποθεί την Ευγενία από την πρώτη στιγμή που την είδε. Η νικηφόρα προέλαση του στρατού στην Αλβανία, η Κατοχή, το αντάρτικο, όλα αυτά είναι κακουχίες που δυσκολεύουν τον γάμο Θεόφιλου και Ευγενίας, αδυνατίζουν το μυαλό του συζύγου και γεμίζουν πίκρα και αγωνία την καρδιά της Ευγενίας και της Άννας.
Μια υπέροχη, ρομαντική ιστορία, αληθοφανέστατη, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες, άμεση, συγκινητική, τρυφερή, παρασύρεσαι σε κάθε σελίδα και διαβάζεις μετά μανίας τις περιπέτειες που μοιράζεται μαζί μας η συγγραφέας. Μετά την κορυφαία ανατροπή που φέρνει τα πάνω κάτω στην πλοκή το βιβλίο εξελίσσεται σε άλλο επίπεδο, εξίσου ενδιαφέρον. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 η ιστορία ολοκληρώνεται με έναν υπέροχο και δίκαιο κύκλο: η Άννα ερωτεύεται τον γιο του Άγγελου κι έτσι η μοίρα απλώνει το χέρι της για συγχώρεση από την οικογένεια της Ευγενίας.
Όσο καλογραμμένο κι αν είναι, όσο σφιχτοδεμένο κι αν είναι, εξακολουθώ να πιστεύω ότι θα μπορούσε είτε να ολοκληρωθεί ως βιβλίο νωρίτερα, χωρίς να μάθουμε τα πάντα για τις Παιδοπόλεις της Φρειδερίκης με τα μάτια των παιδιών του ζευγαριού μας είτε να χωριστεί σε δύο βιβλία, οπότε οι ζωές των παιδιών να αναπτυχθούν όμορφα, ομαλά και χωρίς ο αναγνώστης να κουραστεί. Γιατί όμολογώ ότι το τελευταίο μέρος σχεδόν το ξεφύλλιζα, στενοχωρημένος που έχανα την υπέροχη γλώσσα της συγγραφέως, αλλά ήθελα να δω πού το πάει και γιατί πρέπει να τα μαθουμε όλα αυτά. Θα συμφωνήσω ότι το βιβλίο κλείνει ωραία και ότι ο κύκλος ήταν πολύ καλή ιδέα αλλά νομίζω ότι ο αναγνώστης θα κουραστεί, αν και η γραφή συναρπάζει και παρασέρνει χωρίς να το καταλάβεις. Υπέροχες, σχετικά μικρές, παράλληλες ιστορίες εξυφαίνονται σε έναν καμβά ζωγραφισμένο με τα ωραιότερα χρώματα της ελληνικής γλώσσας.
Επίσης, αν και μάλλον αυτό δείχνει την καλή γνώση ψυχολογίας της συγγραφέως, ο Θεόφιλος, παρασυρμένος από τη ζήλεια, ακολουθεί πιστά τη γλωσσοφαγιά της Ευανθίας και παρασύρεται πάντα μα πάντα και κατσαδιάζει τη γυναίκα του. Πότε θα του γίνει το πάθημα μάθημα δηλαδή και θα καταλάβει ποια πραγματικά είναι η αδελφή του; Έπρεπε δηλαδή να φτάσουμε στην ανατροπή για να καταλάβει το λάθος του; Και σιγά μην το κατάλαβε δηλαδή. Επικροτώ πάντως. Από την άλλη, δεν επικροτώ που ο Γιάγκος, παρ' όλο που σα χαμαιλέοντας πήγε με τους Γερμανούς, μετά με τους δεξιούς κατά του ΚΚΕ, μετά έχτισε περιουσία, συκοφάντησε την Ευγενία και γλύτωσε και πέθανε από γεράματα. Εδώ είμαι αντίθετος, έπρεπε να ζήσει μια Θεία Δίκη για να φχαριστηθεί κι ο αναγνώστης ότι το κακό δε βρίσκει δικαίωση.
Στα συν του βιβλίου το υπέροχο εξώφυλλο κι αναρωτιέμαι αν η κοπέλα είναι αληθινή ή σκίτσο. Φοράει πάντως το υπέροχο νυφιάτικο γαλάζιο παλτό της πρωταγωνίστριας και στα μάτια της ξετυλίγεται όλη η ιστορία της Ευγενίας.
Απολαύστε μοναδικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
"Πάνε το στο γιατρό, λέει ο δάσκαλος. Γιατρό; Με τι, κυρ δάσκαλε; Με το φτύμα δε σε γιατροπορεύουν οι επιστήμονες. Αν δεν πιάσουν χρυσές, δεν έχει τίποτα. Δε σε είδαν, δε σε γνώρισαν, που λέει ο λόγος" (σελ. 17).
"Λίγο πριν διαβούν το κατώφλι, έσκυψε κι έκλεψε απ' τα χείλη της λιγο νερό σα διψασμένος κι εκείνη τον άφησε να πιεί γεμάτη προθυμία" (σελ. 44).
"Να, λοιπόν, τι είναι πατρίδα, συλλογίστηκε..Είναι αυτή στην οποία στέλενεις τους αγαπημένους σου να δώσουν τη ζωή τους για χάρη της, δίχως να προφέρουν τη λέξη "μη" τα χείλη σου. Κι ας σπαράζει το μέσα σου κι ας κλαίει η καρδιά σου..." (σελ. 99).
"Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει να γράφει στα κιτάπια του βουτώντας τον κοντυλοφόρο του στο αίμα των ανθρώπων κι εκείνοι έσπευδαν να προλάβουν, μην τύχει και ξεμείνει από μελάνι" (σελ. 104).
"Πού να 'ξερε ο καημένος πως η καρδιά της μάνας σαν μαυρίσει μια, δεν ξέρει από αποχρώσεις" (σελ. 157).
"Εκείνο που χάρηκα πιο πολύ, τη λέω την αμαρτία μου, είναι η φάτσα του Γιάγκου και του Άγγελου σαν το' μαθαν. Το χιόνι απ' έξω να 'φερνες να το σύγκρινες με κείνους, μαύρο θα 'δειχνε" (σελ. 168).
"Πώς σε γυμνώνει το ένστικτο απ' τα περιττά που σε φορτώνει ο πολιτισμός..." (σελ. 243).
"Δεξιά το επίσημο κράτος. Αριστερά οι κομμουνιστές. Και στη μέση ο λαός. Ο λαός που το μόνο που ποθούσε ήταν να ζήσει τις μέρες του πάνω στη γη δουλεύοντας, τρώγοντας το πικρόγλυκο ψωμί των κόπων του, γευόμενος συνάμα τις λιγοστές, όμως τόσο όμορφες, χαρές της φτηνής ζωής του. Που τον αποτελούσαν άνθρωποι απλοί, δίχως μεγάλα οράματα" (σελ. 339).
"Χάνονται από τη ζωή σου ξαφνικά. Έτσι, από τη μια στιγμή στην άλλη, σα να μην υπήρξανε ποτέ. Κι εσύ κλειδώνεις τις μνήμες και πετάς το κλειδί, για να μην έρχονται και ξύνουν τις πληγές που αιμορραγούν, ελπίζοντας σε μια επούλωση αμφίβολη, που σίγουρα θ' αργήσει" (σελ. 422).
Η Ευγενία ζει στην Παναγία με την αδελφή της, την ανάπηρη Καιτούλα και τους γονείς της, τη σκληρή και καμπουριασμένη από τη ζωή Μάχη και τον πατέρα της, Γιάννη. Άνθρωποι διωγμένοι από τον τόπο τους, τουρκοσπορίτες για τους ντόπιους, αγωνίζονται για την επιβίωση. Βερεσέδια στον μπακάλη, μπερντές να χωρίζει τα δωμάτια, τα ρούχα να πλένονται στο ποτάμι. Ώσπου περνά από το χωριό τους ο Χάμπος, με το φίλο του τον Θεόφιλο. Ο Θεόφιλος ερωτεύεται αμέσως την Ευγενία και τη ζητά σε γάμο. Η Μάχη δεν πιστεύει στην τύχη τους. Το ζευγάρι αρραβωνιάζεται μια βδομάδα πριν την 28η Οκτωβρίου 1940 κι έτσι, με το ξέσπασμα του πολέμου, ο γάμος επισπεύδεται κι η Ευγενία μετακομίζει στη Λυκόβρυση και στο σπιτικό του Θεόφιλου.
Στη Λυκόβρυση, η ζωή είναι σχετικά καλή: η πεθερά της, η Άννα, την εκτιμά και την αγαπά σαν κόρη της, μαζί κάνουν τις δουλειές του νοικοκυριού, μαζί κεντάνε και ράβουν, μαζί καρδιοχτυπούν. Κακιά σκιά η νύφη της Ευγενίας, Ευανθία, φαρμακόγλωσση, κουτσομπόλα και παθολογικά ζηλιάρα. Στη σκιά της οικογένειας η μικρότερη Μερόπη. Και οι δυο με τις δικές τους οικογένειες.
Έτσι ξεκινά η ιστορία του έρωτα της Ευγενίας και του Θεόφιλου, μια ιστορία που κρατά ως τη δεκαετία του 1950, με απογόνους τρία υπέροχα παιδιά, την Άννα, τον Μιχάλη και την Άννα. Αντίζηλος αυτής της αγάπης ο ισχυρός κοινοτάρχης Γιάγκος, που ποθεί την Ευγενία από την πρώτη στιγμή που την είδε. Η νικηφόρα προέλαση του στρατού στην Αλβανία, η Κατοχή, το αντάρτικο, όλα αυτά είναι κακουχίες που δυσκολεύουν τον γάμο Θεόφιλου και Ευγενίας, αδυνατίζουν το μυαλό του συζύγου και γεμίζουν πίκρα και αγωνία την καρδιά της Ευγενίας και της Άννας.
Μια υπέροχη, ρομαντική ιστορία, αληθοφανέστατη, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες, άμεση, συγκινητική, τρυφερή, παρασύρεσαι σε κάθε σελίδα και διαβάζεις μετά μανίας τις περιπέτειες που μοιράζεται μαζί μας η συγγραφέας. Μετά την κορυφαία ανατροπή που φέρνει τα πάνω κάτω στην πλοκή το βιβλίο εξελίσσεται σε άλλο επίπεδο, εξίσου ενδιαφέρον. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 η ιστορία ολοκληρώνεται με έναν υπέροχο και δίκαιο κύκλο: η Άννα ερωτεύεται τον γιο του Άγγελου κι έτσι η μοίρα απλώνει το χέρι της για συγχώρεση από την οικογένεια της Ευγενίας.
Όσο καλογραμμένο κι αν είναι, όσο σφιχτοδεμένο κι αν είναι, εξακολουθώ να πιστεύω ότι θα μπορούσε είτε να ολοκληρωθεί ως βιβλίο νωρίτερα, χωρίς να μάθουμε τα πάντα για τις Παιδοπόλεις της Φρειδερίκης με τα μάτια των παιδιών του ζευγαριού μας είτε να χωριστεί σε δύο βιβλία, οπότε οι ζωές των παιδιών να αναπτυχθούν όμορφα, ομαλά και χωρίς ο αναγνώστης να κουραστεί. Γιατί όμολογώ ότι το τελευταίο μέρος σχεδόν το ξεφύλλιζα, στενοχωρημένος που έχανα την υπέροχη γλώσσα της συγγραφέως, αλλά ήθελα να δω πού το πάει και γιατί πρέπει να τα μαθουμε όλα αυτά. Θα συμφωνήσω ότι το βιβλίο κλείνει ωραία και ότι ο κύκλος ήταν πολύ καλή ιδέα αλλά νομίζω ότι ο αναγνώστης θα κουραστεί, αν και η γραφή συναρπάζει και παρασέρνει χωρίς να το καταλάβεις. Υπέροχες, σχετικά μικρές, παράλληλες ιστορίες εξυφαίνονται σε έναν καμβά ζωγραφισμένο με τα ωραιότερα χρώματα της ελληνικής γλώσσας.
Επίσης, αν και μάλλον αυτό δείχνει την καλή γνώση ψυχολογίας της συγγραφέως, ο Θεόφιλος, παρασυρμένος από τη ζήλεια, ακολουθεί πιστά τη γλωσσοφαγιά της Ευανθίας και παρασύρεται πάντα μα πάντα και κατσαδιάζει τη γυναίκα του. Πότε θα του γίνει το πάθημα μάθημα δηλαδή και θα καταλάβει ποια πραγματικά είναι η αδελφή του; Έπρεπε δηλαδή να φτάσουμε στην ανατροπή για να καταλάβει το λάθος του; Και σιγά μην το κατάλαβε δηλαδή. Επικροτώ πάντως. Από την άλλη, δεν επικροτώ που ο Γιάγκος, παρ' όλο που σα χαμαιλέοντας πήγε με τους Γερμανούς, μετά με τους δεξιούς κατά του ΚΚΕ, μετά έχτισε περιουσία, συκοφάντησε την Ευγενία και γλύτωσε και πέθανε από γεράματα. Εδώ είμαι αντίθετος, έπρεπε να ζήσει μια Θεία Δίκη για να φχαριστηθεί κι ο αναγνώστης ότι το κακό δε βρίσκει δικαίωση.
Στα συν του βιβλίου το υπέροχο εξώφυλλο κι αναρωτιέμαι αν η κοπέλα είναι αληθινή ή σκίτσο. Φοράει πάντως το υπέροχο νυφιάτικο γαλάζιο παλτό της πρωταγωνίστριας και στα μάτια της ξετυλίγεται όλη η ιστορία της Ευγενίας.
Απολαύστε μοναδικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
"Πάνε το στο γιατρό, λέει ο δάσκαλος. Γιατρό; Με τι, κυρ δάσκαλε; Με το φτύμα δε σε γιατροπορεύουν οι επιστήμονες. Αν δεν πιάσουν χρυσές, δεν έχει τίποτα. Δε σε είδαν, δε σε γνώρισαν, που λέει ο λόγος" (σελ. 17).
"Λίγο πριν διαβούν το κατώφλι, έσκυψε κι έκλεψε απ' τα χείλη της λιγο νερό σα διψασμένος κι εκείνη τον άφησε να πιεί γεμάτη προθυμία" (σελ. 44).
"Να, λοιπόν, τι είναι πατρίδα, συλλογίστηκε..Είναι αυτή στην οποία στέλενεις τους αγαπημένους σου να δώσουν τη ζωή τους για χάρη της, δίχως να προφέρουν τη λέξη "μη" τα χείλη σου. Κι ας σπαράζει το μέσα σου κι ας κλαίει η καρδιά σου..." (σελ. 99).
"Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει να γράφει στα κιτάπια του βουτώντας τον κοντυλοφόρο του στο αίμα των ανθρώπων κι εκείνοι έσπευδαν να προλάβουν, μην τύχει και ξεμείνει από μελάνι" (σελ. 104).
"Πού να 'ξερε ο καημένος πως η καρδιά της μάνας σαν μαυρίσει μια, δεν ξέρει από αποχρώσεις" (σελ. 157).
"Εκείνο που χάρηκα πιο πολύ, τη λέω την αμαρτία μου, είναι η φάτσα του Γιάγκου και του Άγγελου σαν το' μαθαν. Το χιόνι απ' έξω να 'φερνες να το σύγκρινες με κείνους, μαύρο θα 'δειχνε" (σελ. 168).
"Πώς σε γυμνώνει το ένστικτο απ' τα περιττά που σε φορτώνει ο πολιτισμός..." (σελ. 243).
"Δεξιά το επίσημο κράτος. Αριστερά οι κομμουνιστές. Και στη μέση ο λαός. Ο λαός που το μόνο που ποθούσε ήταν να ζήσει τις μέρες του πάνω στη γη δουλεύοντας, τρώγοντας το πικρόγλυκο ψωμί των κόπων του, γευόμενος συνάμα τις λιγοστές, όμως τόσο όμορφες, χαρές της φτηνής ζωής του. Που τον αποτελούσαν άνθρωποι απλοί, δίχως μεγάλα οράματα" (σελ. 339).
"Χάνονται από τη ζωή σου ξαφνικά. Έτσι, από τη μια στιγμή στην άλλη, σα να μην υπήρξανε ποτέ. Κι εσύ κλειδώνεις τις μνήμες και πετάς το κλειδί, για να μην έρχονται και ξύνουν τις πληγές που αιμορραγούν, ελπίζοντας σε μια επούλωση αμφίβολη, που σίγουρα θ' αργήσει" (σελ. 422).
September 8, 2020
Αυτή η απλή κι ωστόσο τόσο λυπητερη ιστορία θα μπορούσε να είναι αληθινή. Πολλά από τα γεγονότα μου θύμισαν τις ιστορίες που μου έλεγε η γιαγιά μου για τη ζωή της στο χωριό, για τον πόλεμο, για το αντάρτικο, για την πείνα και τη φτώχεια που έζησαν οι άνθρωποι αυτοί στα μαύρα αυτά χρόνια , αλλά κάτι έλειπε από την ιστορία της συγγραφέως. Ένιωσα πως ουσιαστική υπόθεση δεν υπήρξε στο έργο. Εκεί που ο αναγνώστης πιστεύει πως θα παρακολουθήσει ως το τέλος του βιβλιου τη ζωή της Ευγενίας, ξαφνικά βρίσκεται αντιμετώπος με τη ζωή των παιδιών της. Λες και η συγγραφέας ξεκίναγε να μας εξιστόρησει κάτι συγκλονιστικο και αυτό να μην ολοκληρωνοταν ποτέ. Λίγο η Ευγενία, λίγο ο Θεόφιλος, λίγο η Άννα, λίγο ο Μιχάλης, λίγο ο Χάρης. Όλα από λιγο και ουσία λίγη, όσο ρεαλιστικό κι αν είναι το θέμα του βιβλιου. Μου θύμισε κάτι μελό ταινίες με τον Ξανθοπουλο και τη Βουρτση. Πολύ δράμα και όχι δεν με χαλάει αυτό καθεαυτό, αλλά το μελόδραμα με το οποίο "στόλισε" το βιβλίο η συγγραφέας. Η γραφή πολύ απλή, σχεδόν σαν εξιστόρηση γεγονότων δεν με συγκλόνισε, ωστόσο η συγγραφέ��ς έκανε ενδελεχή έρευνα για τα ιστορικά γεγονότα της εποχής και αυτό είναι προς τιμήν της. Ένα μέτριο μυθιστόρημα, ανάμεσα στα τόσα άλλα αυτού του είδους, πολύ αληθινό, όμως, τόσο που ξύνει παλιές πληγές και φέρνει στιγμές στιγμές ένα κόμπο στο λαιμό. Τρία αστεράκια από εμένα!!!
November 25, 2013
Η ιστορία αγάπης της πανέμορφης Ευγενίας και του Θεόφιλου εκτυλίσσεται στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου. Τότε που όλα ήταν τόσο άγρια και τόσο επικίνδυνα που το μυαλό σάλευε και γιγάντωνε τα γεγονότα. Αν δε, προσθέσει κανείς και την αδυναμία του ανθρώπου να πράξει το σωστό, τότε μπορούμε να καταλάβουμε πόσο άσχημα μπορεί να ήταν. Μέσα στη δίνη του πολέμου θα ερωτευτούν και θα κάνουν οικογένεια.Θα υπηρετήσουν τον έρωτα αλλά και την πατρίδα. Θα βγουν όμως νικητές ή ηττημένοι από αυτή τους την πορεία; Ένα μοναδικό βιβλίο με υπέροχη αφήγηση.
January 5, 2020
Δεν είναι ότι δεν μου άρεσε,μα ήταν θλιβερό... μου πλάκωσε την ψυχή...κατά τα άλλα,το ιστορικό πλαίσιο είναι ενδιαφέρον,η γραφή της Θεοδωρίδου όπως πάντα κρατά μια ισορροπία στο μελό και στην υπερβολή και οι ήρωες της συμπαθέστατοι κ ολοζώντανοι...
March 7, 2014
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!!Είναι από τα λίγα βιβλία που με άγγιξαν βαθιά και που κατά την ανάγνωσή του πόνεσα,συγκινήθηκα,έκλαψα.Ένα μυθιστόρημα γεμάτο από πάμπολλα συναισθήματα.Συκλονιστικό ξεπερνώντας κάθε προσδοκία μου.Η συγγραφέας θίγει πολλά θέματα με όμορφη γραφή,ωραίους διαλόγους,ζωντανές περιγραφές κάνοντας αναφορές στον έρωτα,στην αγάπη,στην ζήλια,σε ιστορικά στοιχεία όμορφα δοσμένα,στην οικογένεια,αμφισβήτηση,εμπιστοσύνη και πολλά άλλα.Συγχαρητήρια στην κυρία Θεοδωρίδου για το όμορφο ταξείδι που έκανα,
August 30, 2013
!!! Καταπληκτικο!!!!!
March 10, 2014
Ένα βιβλίο πολύ δυνατό..με πολύ πόνο στα χρόνια της Κατοχής αλλά και στου Εμφυλίου..Τότε που αδέρφια έγιναν αντίπαλοι και σκοτώθηκαν μεταξύ τους..γεμάτο βάσανα,πείνα,κακουχίες,κρύο αλλά και τόσο γεμάτο έρωτα .. πολύ ωραίοι χαρακτήρες με αποκορύφωμα για μένα την πεθερά της Ευγενίας που ήταν δίπλα της πιο πολύ κι από μάνα σε αυτήν αλλά και στα παιδιά της..
πολύ συγκινητικό,γεμάτο συναισθήματα..φτώχεια,ζήλια,απόγνωση,ανθρωπιά,κατανόηση,απαγορευμένες αγάπες..τα είχε όλα!
Αξίζει να διαβαστεί!!
πολύ συγκινητικό,γεμάτο συναισθήματα..φτώχεια,ζήλια,απόγνωση,ανθρωπιά,κατανόηση,απαγορευμένες αγάπες..τα είχε όλα!
Αξίζει να διαβαστεί!!
July 13, 2025
Ένα μυθιστόρημα που αφηγείται την ιστορία της Ευγενίας, μιας όμορφης κοπέλας που μεγαλώνει μέσα στη φτώχεια και την προσφυγιά, κουβαλώντας το «βάρος» της μεγάλης ομορφιάς της, σε μια εποχή που αυτή μπορεί να γίνει άλλοθι για μίσος, φθόνο και κακοποίηση.
Η γραφή είναι απλή και στρωτή, χωρίς ιδιαίτερες λογοτεχνικές αξιώσεις, αλλά με μια αλήθεια που συγκινεί. Η ιστορία είναι γνώριμη, σχεδόν κλισέ, και δεν ξεχωρίζει από άλλα μυθιστορήματα αυτού του είδους· παρ’ όλα αυτά, η συναισθηματική της δύναμη είναι υπαρκτή. Σε σημεία σε φέρνει αντιμέτωπο με παλιές πληγές, με την αγριότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και τη σκληρότητα της εποχής, και σου αφήνει έναν κόμπο στον λαιμό.
Δεν είναι ένα βιβλίο που θα έλεγα πως με ενθουσίασε, αλλά το διάβασα με σεβασμό για τις αλήθειες που μεταφέρει και για τη συγκίνηση που καταφέρνει να προκαλέσει, έστω στιγμιαία. Ένα τίμιο, απλό μυθιστόρημα, για όσους αγαπούν τις ανθρώπινες ιστορίες και δεν περιμένουν να διαβάσουν κάτι πρωτότυπο.
Η γραφή είναι απλή και στρωτή, χωρίς ιδιαίτερες λογοτεχνικές αξιώσεις, αλλά με μια αλήθεια που συγκινεί. Η ιστορία είναι γνώριμη, σχεδόν κλισέ, και δεν ξεχωρίζει από άλλα μυθιστορήματα αυτού του είδους· παρ’ όλα αυτά, η συναισθηματική της δύναμη είναι υπαρκτή. Σε σημεία σε φέρνει αντιμέτωπο με παλιές πληγές, με την αγριότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και τη σκληρότητα της εποχής, και σου αφήνει έναν κόμπο στον λαιμό.
Δεν είναι ένα βιβλίο που θα έλεγα πως με ενθουσίασε, αλλά το διάβασα με σεβασμό για τις αλήθειες που μεταφέρει και για τη συγκίνηση που καταφέρνει να προκαλέσει, έστω στιγμιαία. Ένα τίμιο, απλό μυθιστόρημα, για όσους αγαπούν τις ανθρώπινες ιστορίες και δεν περιμένουν να διαβάσουν κάτι πρωτότυπο.
December 8, 2018
Δεν έχω αρκετά καλά λόγια για να περιγράψω το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν υπέροχο. Αν και ήταν μεγάλο σε έκταση ήταν πάρα πολύ "γρήγορο", με πολύ ωραία ροή και πολύ ωραίες ανατροπές. Στο βιβλίο βλέπουμε να εκτυλίσσεται η ζωή της πρωταγωνίστριας μέσα από τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα που συνέβαιναν στην Ελλάδα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή (την κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο). Αυτό που μου άρεσε πολύ είναι ότι η συγγραφέας χωρίς υπερβολές, υστερίες και μεγάλες ιστορίες αγάπης μας περιέγραψε πως το βίωσαν οι απλοί άνθρωποι. Ήταν το πρώτο βιβλίο το οποίο διάβασα από την αγαπημένη μου πλέον συγγραφέα και έχω διαβάσει και άλλα πολλά δικά της, τα οποία κανένα έως τώρα δεν με απογοήτευσε. Το βιβλίο ήταν πολύ δυνατό και με έκανε πραγματικά να κλάψω και αν και ξέρω την ιστορία του πλέον θα το διάβαζα ξανά με μεγάλη ευχαρίστηση.
December 18, 2018
Δεν υπάρχουν αρκετά καλά λόγια για το συγκεκριμένο βιβλίο. Μια πολύ ωραία ιστορία αγάπης που διαδραματίζεται την εποχή της κατοχής και του εμφυλίου. Μια υπέροχη πλοκή χωρίς περιττές περιγραφές και επαναλήψεις που κουράζουν. Είχε μέσα αρκετά ιστορικά κομμάτια οποία εμένα προσωπικά δεν με ενόχλησαν. Ένα πραγματικά δυνατό βιβλίο με εξελίξεις που δεν τις περιμένεις και σου προσφέρει αρκετές συγκινήσεις ( το πρώτο βιβλίο που με έκανε και έκλαψα). Αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα τη συγκεκριμένης συγγραφέας και ενθουσιάστηκα το συστήνω σε όλους. Εννοείται διάβασα και άλλα δικά της και δεν με απογοήτευσε κανένα.
December 28, 2020
Παρολο που λατρευω τα ιστορικα μυθηστορηματα σε αυτο βρηκα μια υπερβολη στην πλοκη και ψυχοπλακωθηκα. Γνωριζω οτι η εποχη ηταν πολυ σκληρη..Μ αρεσε πιο πολυ στην αρχη η ζωη της ευγενιας στο χωριο..Ο χαρακτηρας της αννιας ηταν πιο δυνατος.Απογοητευτηκα και με τη σκληρη πραξη του θεοφιλου.
May 7, 2020
Εξαιρετικό! Συγκινητικό και προσγειωμένο ταυτόχρονα, απόλαυσα την κάθε σελίδα του.
June 26, 2022
Καταπληκτικό
November 6, 2023
Υπέροχο βιβλίο
September 8, 2018
Πολύ καλογραμμένο και ζωντανό, όπως σχεδόν όλα τα βιβλία της κυρίας Θεοδωρίδου.
May 26, 2017
Όπως πάντα... υπέροχο! Μέχρι την τελευταία του σελίδα!
Displaying 1 - 18 of 18 reviews