Dauw

by Harry Oltheten

Erger dan een vijandelijke kogel of handgranaat, ja bijna nog gruwelijker dan het verstikkende goorgele gas dat de longen verschroeide, waren de eigen kogels die insloegen in het lichaam van de mannen die wegens vermeende lafheid of andere vergrijpen tijdens de Eerste Wereldoorlog in de ochtendstond werden geëxecuteerd. Soms waren deze ongelukkigen inderdaad schuldig, maar veel vaker waren ze het slachtoffer van bizarre omstandigheden waaraan ze niets konden doen. Ze stierven geblinddoekt, ver van huis, als afschrikwekkend voorbeeld. ‘Shot at dawn’ kreeg hun familie te horen, die de schande verder mocht dragen. In Dauw zien we hoe zo’n gebeurtenis zich in het verdere leven kerft van enkele direct betrokkenen. Het is een verhaal van schuld en boete, liefde en vriendschap. En het is een verhaal over de dood die aan het front nooit ver is. Omdat Nederland in de Eerste Wereldoorlog neutraal was, is de neerslag ervan in de literatuur veel en veel kleiner dan in bijvoorbeeld Engeland, Frankrijk en Duitsland. Dauw maakt dus geen deel uit van een lange traditie. Toch is het niet alleen daarom een opvallend boek. Zelden zijn de dilemma’s waarvoor de frontsoldaat zich geplaatst ziet scherper verbeeld dan hier. Dat moed en lafheid woorden zijn waarvan de lading soms bijna identiek is, wordt in dit boek pijnlijk duidelijk.

160 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[Kiki Bakker]

Prachtig boek, jammer van laatste hoofdstuk zowel in briefperspectief als in vervelend leesbaar lettertype. Daarvoor echter écht een aanrader!