Wolfgang, voormalig hoofdcommissaris bij de Berlijnse Mordkommission, heeft zojuist een gecompliceerde moordzaak in de Spaanse Extremadura opgelost en kan nu eindelijk aan zijn nieuwe leven beginnen. Een huis kopen aan de Spaanse noordwestkust. Zijn verleden achter zich laten. Vergeten. Maar weer worden zijn plannen gedwarsboomd. De Spanjaard die zijn huis in Berlijn zou kopen wordt vermoord aangetroffen in een volkstuinencomplex en Wolfgang keert terug naar zijn stad. Hij raakt ervan overtuigd dat er een verband moet zijn met andere onopgeloste moorden van de afgelopen jaren. In zijn speurtocht naar de moordenaar wordt hij bijgestaan door de no-nonsense café-uitbaatster Gitta, de wat vreemde uit zijn functie ontheven patholoog-anatoom Siegfried en de Turkse journalist annex taxichauffeur Arhan. Het onderzoek voert hen door heel Berlijn, een stad die net als Wolfgang getekend is door een verleden dat niet vergeten kan worden. Als de Spaanse Julia onverwacht opduikt, begint de romance waar Wolfgang op had gehoopt. Maar dan slaat de moordenaar op ongenadige wijze toe en begint de nachtmerrie pas echt. En langzamerhand rijst de vraag wie eigenlijk op wie jaagt.
Soms, dan zijn er van die boeken, die liggen dan al heel lang op je NTL stapel. Dan ga je ze lezen en dan denk je : Waarom ben ik hier niet eerder in begonnen! Aan de andere kant ook wel weer fijn, want dan heb je het nog tegoed. Nu is dit zo'n boek wat al sinds eind oktober vorig jaar op mijn NTL lag. WOW!!! Gelukkig ben ik nog maar halverwege, maar kan nu al zeggen dat dit boek FANTASTISCH is! Wat kan die Ellen schrijven! Je wordt vanaf de eerste bladzijde het boek ingezogen, door Ellen haar bijzonder goede en fijne schrijfstijl, diepgang, enorm goed uitgewerkte karakters, je waant je op de plaatsen in het boek alsof je er zelf bij bent! Ellen, ik ben nu al razend enthousiast en je hebt er een hele grote fan bij! Ik ga snel verder in de tweede helft van Schaduwspel en kan ik Bloedbruiloft en Verdorven bij je bestellen?? Zoveel uren later : Helaas, hij is uit! Af en toe nog even een pauze ingelast vandaag om hem toch niet te snel uit te hebben, maar eigenlijk wil je alleen maar doorlezen in dit boek! Wat een vooruitzicht dat ik nog 2 boeken tegoed heb van Ellen, die inmiddels besteld zijn! (Bloedbruiloft en Verdorven) Zoals ik al eerder zei : Wat een ontzettend goed en gaaf boek! Woorden schieten eigenlijk tekort! Wat ik me afvraag : Waar is die Gouden Strop (nominatie) voor Ellen, want die had ze met dit boek moeten winnen! Nou misschien dat dat dan komt met Verdorven of het 4e boek! En wat een geweldige, overtuigende karakters zitten er in dit boek! Wolfgang, Gitta, Julia en de rest, stuk voor stuk levensecht. Hjorth Rosenfeldt en Nele Neuhaus behoren tot mijn topthrillerauteurs, maar vanaf vandaag kan ik daar Ellen G. ook bij noteren!!! P.S. Ben ook helemaal enthousiast geworden van Berlijn, hoe je dat allemaal beschrijft!
Voor iemand als ik die momenteel meestal young adult boeken leest was dit boek toch een uitdaging. Maar ik heb ervan genoten en heb intussen het eerste boek bloedbruiloft uitgeleend.
Mijn eerste indruk was " nee toch, 450 blz. Wat als ik het boek niet goed vind". Ik ben wat ongerust begonnen en heb ik toch regelmatig gezucht bij de duitse woorden en sommige (voor mij) moeilijke woorden.
Maar 'k zat al vlug in het verhaal ('k heb zelfs mijn ander boek laten liggen om eerst dit uit te lezen) en werd er door meegesleept.
De personages in het boek worden heel goed beschreven, je merk ook dat de schrijfster thuis is in Berlijn. Af en toe kan je een blik werpen op de gedachten van de moordenaar maar dit verraad niet wie hij/zij is. Tot bijna op het laatst wordt je in spanning gehouden en de moordenaar is iemand die je totaal niet verwacht.
Voor mij een aangename kennismaking met de schrijfster en ik kijk uit naar een volgend boek.
Wat een goed vervolg op Bloedbruiloft. Heeft Wolfgang eerder in Spanje een gecompliceerde moordzaak opgelost, mag hij terug in Berlijn ook daar weer een zeer gecompliceerde moord oplossen van een seriemoordenaar. Zijn vrienden helpen hem hierbij weer en wederom is het een gruwelijk verhaal vol spanning! Natuurlijk komen ook zijn vrienden uit Spanje weer in dit verhaal voor en zou er dan toch romantiek voor Wolfgang in het spel zitten? Een verhaal eenmaal begonnen met lezen, blijf je lezen. Snel op naar deel 3, Verdorven
I was a bit sceptic after having read her first book which was ok but not great, but this one is a lot more exciting. It's fast, more characters, plot twists, the whole shebang.
Ik moet het zeggen zoals het is : dit verhaal vond ik een pak interessanter dan dat uit boek 1. Alleen was ik een beetje teleurgesteld in het einde. Niet het plot zelf maar in dat waar het draait om het privé leven van Wolfgang. Iemand die jarenlang hoofdcommissaris geweest is, moet anders kunnen omgaan met de gebeurtenissen of misschien was het omdat hij te nauw betrokken was hier? Misschien doet zoiets dat met een mens? Toch vind ik dat je jezelf af en toe een schop onder je kont moet geven en dingen achter je moet laten, zeker als volwassen mens. Het viel het mij een beetje tegen hoe hij zich gedroeg, maar dat is natuurlijk persoonlijk. smile-emoticon Wolfgang zal nooit mijn favoriete persoon worden. wink-emoticon
Een hele verbetering vond ik ook dat, uitgezonderd een tweetal keer, de beschrijvingen minder uitgebreid waren. Ze waren net voldoende om de sfeer te scheppen zonder dat het verhaal erdoor gebroken werd. In ieder hoofdstuk kwamen meerdere aspecten van het verhaal voor en die werden dan van elkaar gescheiden door een witte regel, waardoor je goed kon volgen. Op pagina 159 werd er wel eentje vergeten. smile-emoticon Soms echter begon een ander stuk pas op de volgende bladzijde waardoor je soms even moest terugbladeren om te kijken of je iets gemist had. Dat kan misschien opgelost worden door een bepaald symbooltje op de nieuwe bladzijde plaatsen? Verder viel het mij ook op dat hier geen komma's stonden tussen twee werkwoorden. Ik weet dat dat een moeilijk leesteken is om te gebruiken maar moet dat niet gecorrigeerd worden door de redactie of behoort dat niet tot hun taken? Ik denk dat er ook een tweetal typfoutjes in stonden : een bop kapsel is, dacht ik, een bob kapsel (afkorting van boblijn of bobline) en 'als een blinde mot' moet 'als een blinde mol', zijn? Een grappig deel van een dialoog vond ik ook wel dit : 'Het moet een kort gesprek geweest zijn want ze bleef lang weg.' Ik vermoed dat dit niet helemaal correct is? smile-emoticon
Ik heb ook geen probleem met vreemde talen in een boek en positief vond ik de voetnoten met verklaringen. Ik stel mij wel de vraag waarom ze niet allemaal werden vertaald? Of zelfs eentje, naar mijn mening, verkeerd vertaald? ('glatt' was 'glad' terwijl de betekenis eerder vlotjes of zonder problemen moest zijn). De cover is mooi maar geeft, voor mij, niet de essentie weer en de titel is dan wel goed gekozen.
Conclusie
Ik ben blij dat ik het boek las. Het verhaal is spannend en zet je voortdurend aan het twijfelen. Waar ik bij het eerste boek moeite had om mezelf er toe aan te zetten verder te lezen, moest ik nu mezelf nu juist af en toe verplichten om te stoppen. Laat jullie dus niet afschrikken door mijn opmerkingen. De meesten slaan uitsluitend op taal en leestekens, maar ik vind dat ik ook die moet vermelden. Met plezier zal ik ook de rest van de reeks lezen. smile-emoticon 3 sterren.
'Schaduwspel', Wolfgang #2, is een complex verhaal, dat je met aandacht moet lezen om het overzicht niet kwijt te raken en de personages uit elkaar te houden. Ellen G. zet een intelligente thriller neer, waarin zowel het Berlijn van vóór de Muur als de huidige neonaziproblematiek een plaats heeft gekregen. Prettig en stoer taalgebruik, gelardeerd met humor en cynisme, maar evenals in 'Bloedbruiloft', Wolfgang #1, zijn de beschrijvingen en toelichtingen aan de uitvoerige kant. Op een gegeven moment weet je wel dat de auteur Berlijn goed kent, dat hoeft niet steeds opnieuw benadrukt te worden. De karakters van de hoofdrolspelers zijn zwaar aangezet, bij het onechte af. 'Schaduwspel' is wat ik een druk boek noem: veel personages, de ene gebeurtenis na de andere, drama op drama. Boeiend en vermoeiend tegelijkertijd. Eerlijk gezegd had ik van dit tweede deel in de Wolfgangreeks meer verwacht, wellicht worden mijn verwachtingen in #3, 'Verdorven', wél ingelost.
Na een ietwat rommelig begin dat zich in Spanje afspeelt, verhuist het verhaal naar Berlijn. De spanjaard Francesco die het huis van Wolfgang wilde kopen, wordt vermoord teruggevonden. Al snel volgen er meerdere moorden. Wolfgang is zelf ex-rechercheur maar is na een dramatisch voorval in zijn persoonlijk leven naar spanje vertrokken. Zijn contacten met zijn ex-collega's en zijn speurdercapaciteiten helpen heb aardig op weg. Toch blijft hij de cliché rechercheur, persoonlijk drama, alcohol. Het einde was wel spannend al had ik het wel zien aankomen.