Η δύναμη του σκοτεινού θεού

by Takis Theodoropoulos, Τάκης Θεοδωρόπουλος

Παραμονές της τελευταίας παράστασης της ζωής του, ο σκηνοθέτης Λεωνίδας Κ. Ζητά από τον ιδιόμορφο Αλβανό βοηθό του να κάψει τα σκηνικά για να αναβληθεί η πρεμιέρα. Παρ' ότι καταξιωμένος, επίλεκτος πολίτης της καλλιτεχνικής δημοκρατίας των Αθηνών, φοβάται την αποτυχία. Αντιμέτωπος με τα γηρατειά, την αρρώστια, τον θάνατο, αρπαγμένος από τον έρωτά του για την Αννα Μελαχρινού, τη νέα και γοητευτική, πλην ατάλαντη πρωταγωνίστριά του, αισθάνεται να τον συντρίβει το βάρος μιας μετριότητας που κάνει τη συνείδησή του να ασφυκτιά. Στο σπίτι του με θέα την Ακρόπολη, στην Επίδαυρο και στο Ορεστικόν σκέφτεται τους φόβους του και την απελπισία του, ώσπου για να λυτρωθεί αφήνεται να χαθεί σ' έναν χρόνο που θα τον οδηγήσει ως τη μακρινή εκείνη εποχή που ο Ευριπίδης έγραφε τις Βάκχες του.

236 pages, Paperback

First published January 1, 1999

About the author

Takis Theodoropoulos (Greek: Τάκης Θεοδωρόπουλος; French/German: Takis Théodoropoulos) is a journalist and fiction writer.
The primary subject matter of his novels is classical Greek history.
In 1999 his novel Η δύναμη του σκοτεινού θεού (The Power of the Dark God, 2007) was awarded the Ouranis Foundation prize by the Academy of Athens.
In 2004 he was recognized by the Académie Française for his contribution in promoting French literature.
He is the publishing director at Oceanida since 1988.

Reviews

[Dionisis Karachalios]

Δεν νομίζω ότι αν κάποιος συγγραφέας ή κάποιο βιβλίο σου αφηγείται μια ιστορία και κάνει τόσες υπεραναλύσεις ότι θα κρατήσει τον αναγνώστη.(Και εμένα δε με κράτησε,στα μισά του δεύτερου κεφαλαίου το έκλεισα και ησύχασα).

Η γραφή δείχνει ότι θέλει να εντυπωσιάσει με πράγματα που ο αναγνώστης θα αγνοήσει,δεν τον νοιάζουν τα κυανόχρωμα νεφελώματα «όσο τον νοιάζουν οι χαρακτήρες».Η γλώσσα είναι αρκετά φορτωμένη και αυτό ορισμένες φορές την κάνει κάπως δυσνόητη ενώ δε χρειάζεται.Ισως αν δοκίμαζε να την γράψει λίγο πιο απλά,ίσως να ήταν καλύτερο από άποψη σαφήνειας.

Είχα διαβάσει κάτι που έγραψε ο Κίνγκ,συμφώνησα απόλυτα και από τότε το εφαρμόζω όσο μπορώ,ότι ο αναγνώστης όταν πιάνει να διαβάσει κάτι,το κάνει για να μάθει μια ενδιαφέρουσα ιστορία.

[Searchingthemeaningoflife Greece · Rating 5 out of 5]

[...]Τη ζωή τη μετράει η απόσταση που τη χωρίζει απο τον θάνατο. Ζούμε χαροπαλεύοντας μέσα στην άγνοια, κι αυτή η άγνοια είναι που της δίνει νόημα. Όταν όμως μάθουμε, όταν καταλάβουμε πως δεν μας σώζει τίποτε, τότε το νόημα καταρρέει, γίνεται σκόνη, σβήνει σαν το σκοτάδι της νύχτας που το σαρώνουνε τα ξημερώματα

- Ήμουν το ιερογλυφικό της ίδιας της ζωής μου.

- Ο θεός του έχει πεθάνει προ πολλού, το έργο του ωστόσο είναι ακόμα ζωντανό. Γιατί είναι ζωντανό;» «Γιατί;» «Γιατί δεν αναρωτήθηκε ποτέ αν θα πρέπει να είναι αυτό που είναι. Είναι αυτό που είναι από τη στιγμή που γεννήθηκε κι αυτό φτάνει. Δεν αναρωτήθηκε ποτε γιατί υπάρχει. Απλώς υπήρξε».

- Ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε, κι εγώ απλώς το επικύρωνα, συνήθως δια της σιωπής μου.

[...]