Op hun achttiende verjaardag besluiten drie Jo's, een drieling, dat het belangrijk is om in de wereld iets te betekenen. Ze hebben grote, maar onduidelijke idealen. Ze verlaten het ouderlijk huis en trekken de wijde wereld in. De eerste wordt wereldverbeteraar, de tweede multimiljonair, de derde een gespierde avonturier en womanizer. Hun tochten maken hen niet gelukkig of tevreden. Het lijkt alsof ze met veel omwegen naar huis terugkeren.
De omwegen is een breed geschilderd familieverhaal van een naoorlogs gezin waarin te veel ongezegd is gebleven. Onvergetelijke personages zijn op zoek naar een goed leven, naar zichzelf en naar een manier om zich verbonden te voelen. Met veel gevoel voor menselijkheid beschrijft Jeroen Theunissen hun niet zelden tragikomische lotgevallen, zodat De omwegen uitgroeit tot een kroniek van onze tijd.
Jeroen Theunissen werd in augustus 1977 in Gent geboren, en studeerde Germaanse talen in aan de Universiteit Gent. Hij reisde een beetje. Later werkte hij als leraar Engels en Duits. Tegenwoordig heeft hij een deeltijdse baan als docent cultuurgeschiedenis in de film- en theaterschool RITS.
Het literaire werk van Jeroen Theunissen is een beetje tegendraads, maar wordt toch vaak genoeg geprezen. In januari 2004 debuteerde hij bij uitgeverij Meulenhoff opmerkelijk met de roman De onzichtbare. Hij publiceerde de dichtbundels Thuisverlangen (2005) en Het zit zo (2009), de verhalenbundel Het einde (2006) en de romans Een vorm van vermoeidheid (2008), De stolp (2010),De omwegen (2013) en Onschuld (2014). In 2015 verscheen zijn dichtbundel Hier woon je.. Zijn boeken worden uitgegeven bij uitgeverij De Bezige Bij.
Hij woont met zijn vriendin en hun zoontje in een bos in de Vlaamse Ardennen.
Een tegelijk fascinerend en ergerniswekkend boek. Fascinerend omdat de auteur een brede algemene kennis tentoonspreidt én dit in een vlot verhaal weet te gieten. Ergerniswekkend omdat in bepaalde passages zowel de kennis als delen van het verhaal (zei een groot auteur niet ooit dat een mus nog niet van het dak mag vallen zonder dat het betekenis heeft?) vrijwel betekenisloos zijn en dit zowel binnen de algemene thematiek als de plot als de 'sfeerschepping'. Theunissen zou deze fouten intussen niet meer mogen maken. Al bij al: fijn boek dat de Vlaamse kerktorenmentaliteit overstijgt maar dat dit soms iets te opzichtig probeert te doen.
Jeroen Theunissen schrijft mooi, gevat, meeslepend, wervelend met momenten. Maar jammer genoeg leidt het in dit boek nergens heen: de personages blijven karikaturen. Deze roman doet niks met mij. Ik geraak niet verwonderd of geraakt, het doet me niet stilstaan, nadenken of wankelen. Jammer, na 370 bladzijden omwegen, ben ik alleen maar ontgoocheld.
Zoals de titel al aangeeft is het een roman die een heleboel omwegen maakt. Dat is zowel zijn zwakte als zijn kracht. In negatieve zin had ik steeds het gevoel dat de roman vrijwel geheel uit karakterbeschrijvingen bestaat, die nergens meer toe leiden dan het uiteen zetten welke levensbeschouwelijke positie een beschreven karakter inneemt. Er is wel iets van een plot uit te halen, maar die is duidelijk ondergeschikt aan het uitwerken van de personages. In positieve zin is het een roman die een gevoel van het verstrijken van tijd en de invloed van verschillende tijdsvakken invoelbaar maakt.
Heel Vlaanderen in één boek. Verrassend, meeslepend, en met aanstekelijke humor geschreven. Zeer herkenbare generatieconflicten en innerlijke zoektochten zijn nauwkeurig realistisch uitgewerkt. Qua opbouw zit het boek knap in elkaar. De tijdsprongen zijn veeleer meerwaarde dan plotverstorende factor. Een bont gezelschap personages kruist elkaars pad op een ongedwongen natuurlijke manier. Hun omwegen vormen de rode draad door het verhaal. De roman telt 400 pagina's maar leest als een trein. Een aanrader!
De (ideologie)kritiek komt in deze roman niet helemaal tot zijn recht. De ironische verteller maakt het ook moeilijk om als lezer je te identificeren met de levens van de drie broers. De lezer wordt nergens uitgenodigd om een eigen mening te formuleren. Ik had graag willen verdwalen in de gedachten en ideeën en van de personages, maar daar krijg je dus niet de kans voor. Jammer, maar toch een leuke leeservaring!
Ik heb me nauwelijks verveeld met dit boek, maar ben toch blij dat ik het na 370 pagina's achter me kan laten. 'De omwegen' is te dik, te uitleggerig en het is me ook niet duidelijk geworden waar Theunissen heen wil met zijn verhaal. Dat bijna al zijn personages antipathiek overkomen helpt evenmin. En toch, een mens blijft lezen, want er lijkt ook wel in elk hoofdstuk iets boeiends te kunnen gaan gebeuren. Plots bevinden we ons in Siberië, later gaat het over terrorisme. Het interessantste personage vond ik uiteindelijk Keizertje. Schrijf een sequel over hem, meneer Theunissen.
Meer dan terecht genomineerd voor de Libris. Succes en mislukkingen wisselen elkaar af in een knap geconstrueerd verhaal met onvergetelijke personages.