What do you think?
Rate this book
Maria Wern #14
Dans på glödande kol
Eldens mäktiga ande vilade över rummet. Lukten av eld skrämde honom, men var samtidigt fascinerande. Han tappade en brinnande tändsticka bland trassel och terpentin. Det var som om papperskorgen fick liv. I värmen buktade den utåt och blev till ett ansikte som ville tränga igenom den mjuka plasten. Han vågade inte röra sig fast det brann för fullt. Elden hypnotiserade honom. Det knastrade som om ansiktet ville berätta något för honom ... en hemlighet om de döda barnen på mammas tavla.
Elvaårige Leo har förlorat sin mamma i sviterna efter en brand. När han flyttar till Visby med sin pappa uppstår ytterligare bränder i samma bostadsområde. En politiker utsätts för trakasserier och kort där efter avlider hans hustru i en anlagd brand. Det blir Maria Werns uppgift att söka sambanden. De leder till ett gäng som hållit ihop sedan gymnasietiden. Ett gäng där brandmannen Björn, som Maria blivit allvarligt förälskad i, har sina vänner.
Elvaårige Leo har förlorat sin mamma i sviterna efter en brand. När han flyttar till Visby med sin pappa uppstår ytterligare bränder i samma bostadsområde. En politiker utsätts för trakasserier och kort där efter avlider hans hustru i en anlagd brand. Det blir Maria Werns uppgift att söka sambanden. De leder till ett gäng som hållit ihop sedan gymnasietiden. Ett gäng där brandmannen Björn, som Maria blivit allvarligt förälskad i, har sina vänner.
286 pages, Hardcover
First published January 1, 2013
3 people are currently reading
165 people want to read
About the author
Anna Jansson
155 books165 followersAnna Maria Angelika Jansson is a Swedish crime writer and nurse from Visby, Gotland.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
July 17, 2022
Goed verhaal. Spannend. Vlotte lezer 👍🏽
June 17, 2019
Maria Wernin seuraan oli mukava palata pitkän tauon jälkeen. Helppo- ja nopealukuinen perusdekkari, ei mitenkään erityinen, muttei vastenmielistäkään luettavaa.
September 8, 2015
I hated this book. It made me feel bad. It made me angry. I had to put it away in a drawer for a couple of days before I could forse myself to even try to finnish it. I'm sorry, I don't often hate books and if someone else liked it; great, but I hated it.
(Mild and angry spoilers below)
I felt the book was fat shaming me. The main character is tall and thin and have at least three(!) men who like her and wants her. I have no idea what they see in her as I find her boring and a bit arrogant. She likes one of the men back (of course) but no, a relationship wouldn't be good for her children, but no, maybe it could work anyway, but no, here are more reasons to why they shouldn't be togeather, but no, maybe it will be fine anyway... Make up your mind!
Another character who (if I remember right) was quite beautiful once is now fat and plain and she gets sick with blisters which makes her ugly. Her husband (who is cheating on her) calls her and tells her how ugly she is and how he doesn't love her anymore. And then she dies. Yes, she dies. After being told by the man she loves how ugly and fat she is. And it's not treated like something bad. It like... "And now she's dead. Moving on..."
The book takes place in the town I live and though it should be quite fun to read and know all the places, it is not fun. Because the book is written as if there are only 10-15 people living here and everyone knows eachother. E V E R Y O N E ! I understand you want to have a lot of relationships between the characters to create drama, but this is just silly. And boring.
To top it all of, the main character has two children and I feel (not just in this book but in other books about her) that she is heavily favouring one of them. I'm sure some people have a favourite child, but don't make it so obvious! You're gonna give the other poor child problems for life!
I know use this book as scrapbooking material.
(Mild and angry spoilers below)
I felt the book was fat shaming me. The main character is tall and thin and have at least three(!) men who like her and wants her. I have no idea what they see in her as I find her boring and a bit arrogant. She likes one of the men back (of course) but no, a relationship wouldn't be good for her children, but no, maybe it could work anyway, but no, here are more reasons to why they shouldn't be togeather, but no, maybe it will be fine anyway... Make up your mind!
Another character who (if I remember right) was quite beautiful once is now fat and plain and she gets sick with blisters which makes her ugly. Her husband (who is cheating on her) calls her and tells her how ugly she is and how he doesn't love her anymore. And then she dies. Yes, she dies. After being told by the man she loves how ugly and fat she is. And it's not treated like something bad. It like... "And now she's dead. Moving on..."
The book takes place in the town I live and though it should be quite fun to read and know all the places, it is not fun. Because the book is written as if there are only 10-15 people living here and everyone knows eachother. E V E R Y O N E ! I understand you want to have a lot of relationships between the characters to create drama, but this is just silly. And boring.
To top it all of, the main character has two children and I feel (not just in this book but in other books about her) that she is heavily favouring one of them. I'm sure some people have a favourite child, but don't make it so obvious! You're gonna give the other poor child problems for life!
I know use this book as scrapbooking material.
June 30, 2014
Blaah, kuinka väkisinväännetyksi Marian elämä ja kirjan juoni on mennyt. Kunnon dekkari ei käännä koko tutkintalinjaa ja ideaa viimeisen kahdenkymmenen sivun aikana, ja henkilökohtainen elämäkin... Huoh.
September 23, 2017
Er is een brandstichter aan het werk in Visby op een van de eilanden van Zweden. Alles wijst in de richting van de elfjarige Leo. Hij is gefascineerd door vuur. Al snel valt een eerste dode, een tweede volgt. Heeft het gemeenteraadslid Simon er misschien mee te maken? Waar is hij trouwens?
Is hij een slachtoffer of dader?
Veel vragen in een verhaal waar ik helemaal niet in kwam. Het was niet spannend, ik had geen enkele connectie met wie dan ook van de personages, kon me er niets bij voorstellen.
Het einde kwam dan ook nog eens totaal ongeloofwaardig over. Nee, dat was het niet.
Het was mijn eerste boek van Anna Jansson en ik ben dus ergens in de reeks over Maria Wern erin gekomen, misschien is dat de reden dat ik het zo tegenvallend vond.
Is hij een slachtoffer of dader?
Veel vragen in een verhaal waar ik helemaal niet in kwam. Het was niet spannend, ik had geen enkele connectie met wie dan ook van de personages, kon me er niets bij voorstellen.
Het einde kwam dan ook nog eens totaal ongeloofwaardig over. Nee, dat was het niet.
Het was mijn eerste boek van Anna Jansson en ik ben dus ergens in de reeks over Maria Wern erin gekomen, misschien is dat de reden dat ik het zo tegenvallend vond.
May 22, 2019
Väldigt klassisk deckare. Lättläst och man behöver inte koncentrera sig särskilt mycket. Perfekt för stranden eller dylikt. Dock tyckte jag inte riktigt om upplösningen, den kändes på något sätt underdriven (alltså motsats till överdriven).
September 24, 2021
Niet de één van de beste thrillers die ik gelezen heb, maar toch heb ik ervan genoten. Het verhaal zit goed in elkaar en de schrijfstijl is vlot. Ik heb de spanning van een echte thriller gemist en het einde is een beetje voorspelbaar. Ik had ook geen echte connectie met de personages.
November 14, 2022
Perushyvä kirja tässä sarjassa. Ei mitään tajuntaa räjäyttävää, mutta ihan kutkuttava mysteeri silti. Tuttuun tapaan Marian yksityiselämä on solmussa jos toisessakin. Tällä kertaa hoksasin syyllisen aika alkuvaiheessa.
October 23, 2018
En av Anna Janssons bättre böcker! Mycket spännande, men framför allt sorglig och hjärtskärande.
October 28, 2019
Lite fram och tillbaka och överraskande turns!
August 4, 2020
En spännande book, inte bara om Brott men också om Sällskapsproblem i Sverige och i India.
March 21, 2024
är hon gravid????? be fr
Read
November 18, 2025🎧 Jansson Anna, Tuhopolttaja 👍
🎧 Äänikirja 2019
🎧 Äänikirja 2019
August 20, 2015
Het verhaal:
In Zweden is de zomervakantie is voorbij. De toeristen zijn naar het vasteland teruggekeerd en de rust van de herfst daalt neer over Visby, hoofdstad van het eiland Gotland. In een nacht brandt er een huis af. En daarna nog een. Getuigen wijzen Leo als de brandstichter aan, een elfjarige jongen die pas zijn moeder door een brand heeft verloren. Leo wordt op school gepest en hij wil wraak nemen. Maar heeft hij het ook gedaan?
In diezelfde periode wordt een sociaaldemocratisch gemeenteraadslid ernstig bedreigd en kort daarop komt zijn vrouw om het leven bij een brand die blijkt te zijn aangestoken. Het is de taak van inspecteur Maria Wern om het verband tussen deze gebeurtenissen te vinden. Het spoor leidt naar een groep vrienden die al sinds de middelbare school met elkaar omgaan. Een groep waartoe ook Björn behoort, een brandweerman op wie Maria hopeloos verliefd wordt.
De karakters van de hoofdpersonen worden niet uitgebreid verteld op die van Maria en Leo na. Je kan je goed in hun leven. Maria is zakelijk en soms zelfs hard maar heeft aan de andere kant ook wel gevoelens. Al uit ze die niet vaak. Leo is pas elf, door de omschrijving van zijn karakter en zijn denken kan je zo goed voelen wat hij voelt en weet je ook zijn beweegredenen. Bij de andere personen is dat niet duidelijk.
In het begin is het lastig in het verhaal te komen omdat er meerdere verhaallijnen lijken te zijn, maar deze zijn nodig voor de verloop van het verhaal. Het is in chronologische volgorde geschreven, de hoofdstukken zijn niet te lang en het leest snel. Je wil weten waarom er gebeurd wat er gebeurd. Het thema is origineel, maar hierover kan ik niks verklappen in verband met spoilers. Het plot is niet voorspelbaar, je wordt tijdens het lezen steeds op een verkeerd spoor gezet.
Dit is niet het beste boek dat ik van Anna Jansson gelezen hebt, maar het krijgt toch een dikke 3.5 sterren.
In Zweden is de zomervakantie is voorbij. De toeristen zijn naar het vasteland teruggekeerd en de rust van de herfst daalt neer over Visby, hoofdstad van het eiland Gotland. In een nacht brandt er een huis af. En daarna nog een. Getuigen wijzen Leo als de brandstichter aan, een elfjarige jongen die pas zijn moeder door een brand heeft verloren. Leo wordt op school gepest en hij wil wraak nemen. Maar heeft hij het ook gedaan?
In diezelfde periode wordt een sociaaldemocratisch gemeenteraadslid ernstig bedreigd en kort daarop komt zijn vrouw om het leven bij een brand die blijkt te zijn aangestoken. Het is de taak van inspecteur Maria Wern om het verband tussen deze gebeurtenissen te vinden. Het spoor leidt naar een groep vrienden die al sinds de middelbare school met elkaar omgaan. Een groep waartoe ook Björn behoort, een brandweerman op wie Maria hopeloos verliefd wordt.
De karakters van de hoofdpersonen worden niet uitgebreid verteld op die van Maria en Leo na. Je kan je goed in hun leven. Maria is zakelijk en soms zelfs hard maar heeft aan de andere kant ook wel gevoelens. Al uit ze die niet vaak. Leo is pas elf, door de omschrijving van zijn karakter en zijn denken kan je zo goed voelen wat hij voelt en weet je ook zijn beweegredenen. Bij de andere personen is dat niet duidelijk.
In het begin is het lastig in het verhaal te komen omdat er meerdere verhaallijnen lijken te zijn, maar deze zijn nodig voor de verloop van het verhaal. Het is in chronologische volgorde geschreven, de hoofdstukken zijn niet te lang en het leest snel. Je wil weten waarom er gebeurd wat er gebeurd. Het thema is origineel, maar hierover kan ik niks verklappen in verband met spoilers. Het plot is niet voorspelbaar, je wordt tijdens het lezen steeds op een verkeerd spoor gezet.
Dit is niet het beste boek dat ik van Anna Jansson gelezen hebt, maar het krijgt toch een dikke 3.5 sterren.
June 21, 2020
Anna Jansson on onnistunut taas kirjoittamaan hienon dekkarin.
Tuhopolttaja on 14. kirja Maria Wern -sarjassa. Tapahtumat sijoittuvat Gotlantiin. Syyskuussa, kun turistit ovat lähteneet ja jättäneet Visbyn hiljaiseksi alkaa kaupungissa tuhopolttojen sarja. Alkuun paloja uskotaan lasten sytyttämiksi, mutta kun paikallisen poliitikon Simon Fredmanin vaimo kuolee tulipalossa on poliisien alettava miettiä, mikä on tekijän motiivina. Fredmanien autoa oli aiemmin sabotoitu. Voisiko se liittyä jotenkin tulipaloon, vai onko kysymys jostain heidän työhönsä liittyvästä.
Jotenkin tapaukseen liittyy myös lähettyvillä asuu 11-vuotias Leo, jota kiusataan koulussa. Leon äiti on kuollut, eikä muusikkoisällä ole tarpeeksi aikaa huolehtia pojasta. Jotenkin tapaukseen liittyy myös Marian uuden ihastuksen Björnin entinen tyttöystävä.
Janssonin ihmissuhdekuvaukset ovat realistisia ja tapahtumiin ja henkilöihin on helppo samaistua. Henkilöhahmot on rakennettu huolella ja erilaisia konflikteja kuvataan huolella eri näkökulmista. Lopulta osa niistä ei kuitenkaan liity murhaan ja ne hidastavat juonen kulkua. Tämä ei juuri haitannut, mutta vähän enemmän etsivätyötä olisin kaivannut. Juoni on ehjä ja lukijan kiinnostus säilyi loppuun asti. Vahva kokonaisuus.
Suosittelen.
Tuhopolttaja on 14. kirja Maria Wern -sarjassa. Tapahtumat sijoittuvat Gotlantiin. Syyskuussa, kun turistit ovat lähteneet ja jättäneet Visbyn hiljaiseksi alkaa kaupungissa tuhopolttojen sarja. Alkuun paloja uskotaan lasten sytyttämiksi, mutta kun paikallisen poliitikon Simon Fredmanin vaimo kuolee tulipalossa on poliisien alettava miettiä, mikä on tekijän motiivina. Fredmanien autoa oli aiemmin sabotoitu. Voisiko se liittyä jotenkin tulipaloon, vai onko kysymys jostain heidän työhönsä liittyvästä.
Jotenkin tapaukseen liittyy myös lähettyvillä asuu 11-vuotias Leo, jota kiusataan koulussa. Leon äiti on kuollut, eikä muusikkoisällä ole tarpeeksi aikaa huolehtia pojasta. Jotenkin tapaukseen liittyy myös Marian uuden ihastuksen Björnin entinen tyttöystävä.
Janssonin ihmissuhdekuvaukset ovat realistisia ja tapahtumiin ja henkilöihin on helppo samaistua. Henkilöhahmot on rakennettu huolella ja erilaisia konflikteja kuvataan huolella eri näkökulmista. Lopulta osa niistä ei kuitenkaan liity murhaan ja ne hidastavat juonen kulkua. Tämä ei juuri haitannut, mutta vähän enemmän etsivätyötä olisin kaivannut. Juoni on ehjä ja lukijan kiinnostus säilyi loppuun asti. Vahva kokonaisuus.
Suosittelen.
January 12, 2016
Detta är den fjortonde boken i Anna Janssons serie om Gotlandspolisen Maria Wern. Och boken tillhör definitivt den typ av böcker jag gillar starkt. Tror jag läst dem alla och de är oftast fullpoängare. Det som ogillas något är att jag emellanåt ogillar det sätt Maria Wern tänker. Men det är också detta som gör att jag gillar böckerna. De känns verkliga.
Lättläst, oftast vill man bara fortsätta läsa. Korta kapitel som oftast slutar med att man bara måste läsa ett kapitel till. Och då har man som författare lyckats bra.
Gillar du deckare så är detta ett starkt boktips!
Betyg: 4 av 5
Lättläst, oftast vill man bara fortsätta läsa. Korta kapitel som oftast slutar med att man bara måste läsa ett kapitel till. Och då har man som författare lyckats bra.
Gillar du deckare så är detta ett starkt boktips!
Betyg: 4 av 5
July 13, 2014
Samaa tuttua... Aina tulee luettua nämä kunkin perusdekkaristin uusimmat, mutta huomaan pitäväni erityisesti enää vain Mari Jungstedtin ja suomalaisista Outi Pakkasen dekkareista. Ne luen tunnelman takia, en niinkään juonen tai tarinan. Anna Janssonit on jotenkin persoonattomampia, mutta luettava nekin on. Dekkarit on mun hömppää :)
July 2, 2013
En typisk "man vet vad man får"-bok!
Inga riktiga stolpskott, ingen toppnodge, en typisk bok att läsa med ett glas rosévin på sommaren.
Dock tycker jag att man hyfsat lätt listar ut den skyldiga efter drygt halva boken.
Inga riktiga stolpskott, ingen toppnodge, en typisk bok att läsa med ett glas rosévin på sommaren.
Dock tycker jag att man hyfsat lätt listar ut den skyldiga efter drygt halva boken.
May 5, 2015
Jag har följt Anna Jansson sedan debuten med Stum sitter guden. Mina recensioner har svalnat med de senaste årens, utgivna böcker men Skymningens barfotabarn överraskade mig positivt. Handlingen är spännande och intressant framförallt genom att den bitvis berättas ur ett barns perspektiv.
August 15, 2015
Jag kom inte längre än 15 sidor innan jag ville sluta läsa. Trots det fortsatte jag till sidan 100, ville ju ge boken en chans. Det är ju en Ann Janssons! Men nej, den har ointressanta personporträtt och det känns som författaren valt fel vinkel på temat.
Tyvärr kommer jag aldrig läsa ut den här.
Tyvärr kommer jag aldrig läsa ut den här.
September 10, 2015
Tyvärr inte speciellt spännande.
March 9, 2016
eipä ollut kummoinen. Jotenkin liian viihteellinen makuuni, verrattuna vaikka Kate Atkinsonin dekkareihin
Read
June 26, 2018Goede verrassende plot, waarbij je steeds op het verkeerde been gezet wordt.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews