Het boek vol emoties
Razend – Carry slee
Als je in staat bent om een boek te lezen vol emoties dan wil ik je zeker Razend van Carry slee aanraden. Het verhaal speelt zich voornamelijk af bij de hoofdpersoon thuis en op de middelbare school, dit behoort tot de leef- en belevingswereld van hedendaagse kinderen en jongeren. De emoties laten de mentaliteit van verschillende hoofd- en bijpersonen van het verhaal naar voren komen. Met deze kenmerken behoort het verhaal van Carry Slee tot het genre hier-en-nuverhalen.
Het verhaal
Het is duidelijk dat er veel emoties voorkomen in het verhaal, maar hoe komen deze emoties tot stand? En hoe vormen de emoties een samenhangend geheel wat leidt tot een verhaal?
Het verhaal razend gaat over een jongen Sven. Hij wordt regelmatig geslagen door zijn vader; Sven is niet zoals zijn broer Lennart. Sven probeert zijn verwondingen te verbergen en zijn gedachtes op een andere tour te brengen. Dit lukt, hij wordt verliefd op Roosmarijn. In tegenstelling tot Sven verbergt Roosmarijn haar problemen niet, zij wordt misbruikt door een wiskundeleraar van de middelbare school. Er gaat steeds meer mis in het leven van Sven en Roosmarijn, tot hij een oplossing bedankt waar hij zelf erg van schrikt.
Ervaring
Als ik het boek in één woord zou moeten omschrijven dan zou ik dit doen met het woord ‘heftig’. Niet alleen de emoties van de personen zijn heftig, ook het samenhangend geheel. Het wordt duidelijk dat Sven wordt geslagen door zijn vader, deze momenten worden heftig en realistisch beschreven. De lezer krijgt na ieder moment te weten wat er tijdens die momenten gebeurd zijn.
“Svens hoofd doet zo’n pijn dat hij de rest van de klappen niet voelt.
Als zijn vader eindelijk wegloopt, gaat Sven met zijn hand langs zijn achterhoofd. Er zit bloed. Hij gaat de trap op en loopt de badkamer in.”
“De klap komt hard aan. Sven voelt dat zijn neus heel warm wordt. Als hij zijn hand ertegen houdt, komt er bloed op. Voordat zijn vader weer kan uithalen, rent hij de kamer uit naar boven.”
Kenmerken
Er worden weinig tot geen moeilijke woorden in het verhaal genoemd. Je leest makkelijk weg in het verhaal en de hoofstukken sluiten mooi op elkaar aan. Ik vind het erg belangrijk dat je mee wordt genomen in een verhaal, dat zit bij dit verhaal wel goed. Je hoeft niet na te denken over betekenissen van bijvoorbeeld woorden, hierdoor wordt het inlevingsvormen vergroot.
De situaties die zich opspelen in het verhaal worden zo realistisch mogelijk verteld dat er geen gebruik hoeft worden gemaakt van illustraties. Illustraties zullen in dit geval niet meer duidelijkheid bieden.
De personages zijn herkenbaar voor iedere lezer, zowel jong als oud. Iedereen kan zich identificeren met de personages, maar ook met de ruimte. Wie heeft nou niet op de middelbare school gezeten?
De spanningsopbouw vind in ieder hoofdstuk plaats; aan het einde van ieder hoofdstuk begint er een nieuwe onderwerp die in de volgende hoofdstukken wordt vervolgd.
“Sorry, we moeten stoppen, tikt Bart. Vanavond zijn we er weer, om acht uur. Jullie hopelijk ook. Dag Lotte en Dieke, tot dan. En ze verdwijnen uit de chatbox.
‘Een topper!’ Ze slaan de palm van hun rechterhand tegen elkaar. ‘We hebben ze te pakken.’
De les
Er kunnen meerdere lessen uit dit verhaal getrokken worden. Ten eerste moet je niemand voortrekken, zoals dit bij Sven en zijn broer Lennart gebeurde in het verhaal. Iedereen is gelijkwaardig, ook al zijn er grote verschillen te merken tussen personen.
Ook moet je niet je problemen verschuilen en verschuiven. Probeer, hoe moeilijk het is, te praten over je problemen. Niemand kan zien hoe iemand zich van binnen voelt.
Tot slot is er niemand beter te vertrouwen dan jij zelf. Als er iets niet duidelijk is, probeer dan duidelijk te creëren met concrete antwoorden die jij zelf krijgt. Neem niet zomaar iets aan van iemand.