ทางรัก

by โรสลาเรน

วันที่เราพบกัน… ศุลีอดหัวเราะไม่ได้ เมื่อนึกถึงภาพหนุ่มใหญ่เหมือนยักษ์ปักหลั่น หนวดเคราเฟิ้ม ยังกับกัปตันเมโน เรื่องใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์ เวลาที่เรารักกัน… “สำหรับวันนี้…” ศุลีทำท่าเอื้อมไปคว้าอากาศ พลางหันไปบอกว่า “แบมือมาซิคะ ฉันจะให้อะไรคุณสักอย่างหนึ่ง” มือใหญ่นิ้วยาวแข็งแรง ยื่นแบมาตรงหน้าอย่างงงๆ “ความสุขค่ะ…ถ้าคุณไม่สนใจมัน มันก็จะลองผ่านคุณไป ถ้าคุณคว้ามันไว้ คุณจะมีความสุขทุกนาที” ตานองรวบมือศุลีกำไว้แน่น ดวงตาเป็นประกายรื่นรมย์ “ขอบคุณ…ซี้ซี่…ขอบคุณสำหรับความสุขที่คุณไขว่คว้าหามาให้ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้ผมรู้สึกว่า…ความรักแท้จริงเป็น อย่างไร” เวลาที่เราจากกัน… พี่ฉายโอบไหล่ศุลีพาไปสู่ช่องทางขาออกจากเบื้องหลัง…ร่างสูง ดวงหน้าคมสัน ตาเศร้า…ยืนโดดเด่นอยู่ท่ามกลางผู้คนขวักไขว่แต่ผู้เดียว! สายลมเย็นจากภายนอกพัดเข้ามา แต่รอยอุ่นตรงแก้มที่ศุลี ลึกเข้าไปถึงหัวใจ! ศุลีรู้แต่บัดนั้นว่า…มันจะยังคงอบอุ่นอยู่ตลอดกาล! และเวลาที่รอคอย… เวลาที่รอคอยบนเส้นทางรักของศุลีพร ยังรอคุณผู้อ่านใน “สายสัมพันธ์” ของ “โรสลาเรน” มีความรักไว้ให้หัวใจอบอุ่นในทุกเส้นทางของชีวิต

Genres: Travel

837 pages

Reviews

[Misspharaoh · Rating 4 out of 5]

ชยานนท์(นนท์, คุณนอง)
ศุลีพร(ศุลี)

เจอกันครั้งแรกของทั้งคู่ก็มันเลยค่ะ
คุณนอง : “เห็นมากับฝรั่ง คิดว่าเป็นเมียเช่าไปทำงานหมอ
นวด”
ศุลี : “ฉันคิดว่าคุณเป็นแขกขายผ้าหรือฮิปปี้ขนกัญชาระ
หว่างประเทศเสียอีก”

เป็นนิยายที่ดองมายาวนานเกิน 10 ปีค่ะ คราวนี้อารมณ์อ่อนๆหวานๆ น้อยนอยๆ(จีบมือ) จาก ’มนต์ทศทิศ’ ‘จันทราอุษาคเนย์’ กำลังมาได้ที่ ก็เอาล่ะถึงเวลาทลายได้แล้วล่ะเล่มนี้

หากใครเคยอ่าน ’รัตนาวดี’ ‘บทเพลงแห่งคิมหันต์’ หรือ ‘ใต้เงาตะวัน’ เรื่องนี้ให้อารมณ์ความรู้สึกคล้ายๆเลยละค่ะ นั่นคือ 1) เป็นนิยายพาเที่ยว และ 2) กลวิธีการเขียนเป็นการเล่าแบบการเขียนจดหมายโต้ตอบ

โดยเรื่องนี้จะเป็นการเขียนจดหมายถึงคุณแม่ของศุลีระหว่างทริปที่ท่องเทียวอยู่ในเยอรมัน ฝรั่งเศส (อะไรอีกหว่า) และจากสำนวนสรุปได้ว่า ศุลีเป็นคนที่มีอารมณ์ขัน ตลก น่ารักเลยละค่ะ อ่านไปยิ้มไป สบายๆตลอดเล่ม ไม่มีอราม่าให้ปวดตับปวดใจใดๆทั้งสิ้น

และส่วนที่จะไม่พูดถึงเลยไม่ได้เป็นอันขาด คือ คุณนอง นายนอง หรือ ตานอง พระเอกของศุลีนั่นเอง อ่านไปยิ้มไปกับความน่ารักของคุณนองเลยค่ะ

รวมความน่ารักของคุณนอง
▪️เห็นสาวเยอร์ฯแก้ผ้า พ่อรีบลากแขนศุลีออกมาทันที เพราะกลัวน้องใจแตก (ศุลีบอกอยากดูต่อ)
▪️โดนเพื่อนเผาเรื่องแฟนเก่าต่อหน้าสาว ปฏิเสธรัวๆพร้อมเขิน
▪️ตานองถอดรูปมาลุคใหม่ไม่ฮิปปี้ แต่สาวจำไม่ได้ เลยหน้าง้ำงอนเป็นสาวน้อยเลย
▪️แอบเอาขนมปังใส่เสื้อไว้ “เผื่อคุณจะหิว”
▪️สาวอยากได้ตุ๊กตาไม้ “เดี๋ยวผมซื้อให้”
▪️แตะหน้าผากวัดไข้สาว แต่ตัวเองหน้าแดงหูแดงซะเอง
▪️เอ็นดูคุณนองตอนจะให้คุณหมอศุลีรักษาหวัดให้ ตอนเฉลยว่าศุลีเป็นหมอทางไหนนี่ขำก๊ากเลยค่ะ
▪️อันนี้กรี๊ดสุด “Sussi, Ich liebed dich.” ได้ความว่า ”Honey, I love you.”😊
▪️ว่างๆคุณนองก็จะ Sussiๆ อร๊าย อยากเป็นศุลี😊

สรุป
เป็นเรื่องราวที่อ่านไปยิ้มไป อารมณ์ดีไปเลยค่ะ อ่อนหวานเพลิดเพลินไปกับทริปของคณะนี้ และขำกับมุกตลกของศุลีจนหัวเราะดังๆได้เลยค่ะ

ปล. สถานีต่อไป สายสัมพันธ์

[Ning · Rating 3 out of 5]

ถ้าพูดถึงตัวเรื่องเลยนะคะ ชอบมากค่ะ ทั้งตัวพระ-นาง และพี่ชาย
ในส่วนไพรัชนิยาย ก็ชอบค่ะ พาเที่ยวไปที่ต่าง ๆ

แต่จริงๆ อยากจะจัดให้หนังสือเล่มนี้อยู่ในหมวดนิยายเสียดสีสังคมนะคะ ฮาาาา
เป็นนิยายที่เก่าแล้วล่ะล่ะ แต่ยังคงความทันสมัยอยู่เลย แม้ว่าจะผ่านไปแล้ว เกือบ 30 ปี
อะไรที่เป็นปัญหาในสมัยโน้น ก็พัฒนาเป็นปัญหาที่ใหญ่ขึ้นในปัจจุบัน
คือถ้า เอามือถือยัดใส่ตัวละคร นางเอกส่งไลน์หาแม่แทน มันก็ยังทันสมัยได้อยู่นะ

แต่ขอหักคะแนนนิดหน่อย เพราะในขณะที่อ่าน จะรู้สึกได้ถึงความเหยียด เล็กน้อย-ปานกลาง
ไอ้ยุ่น ไอ้มัน ไอ้กัน .. ไอ้เจ๊ก ไอ้บัง อะไรเนี่ย อาจจะเป็นเรื่องปกติของ 20-30 ปีที่แล้ว
แต่พอเอามาอ่านตอนช่วงอายุนี้ มันก็จะรู้สึกไม่เพลินไปนิดนึงเนอะ
รวมทั้งทฤษฎีเหมารวม ทั้งหลาย สมัยนี้มันปัจเจกสูงอ่ะ
ยอมรับเลยว่า พออ่านเจอบ่อย ๆ ก็อ่านข้ามในช่วงของความคิดเห็นต่อคน หรือ ชาติไปเลย

สรุปง่าย ๆ ว่า ในส่วนของตัวเรื่องนั้น สนุกมาก ตัวละครน่ารัก พระเอกงานดี พาเที่ยวสนุก
แต่ไม่เพลินเพราะ ความไม่ชอบบางอย่าง ที่เป็นความรู้สึกส่วนตัวมาก ๆ ค่ะ

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง - ทางรัก
ผู้แต่ง - โรสลาเรน

ตัวละคร
ศุลีพร (ศุลี, พร) ==> ซึสซี่ของตานอง
ชยานนท์ (นนท์, นอง)

รีวิวหลังอ่าน

4/2546

เหมือนเรื่องจะเอื่อยๆ ใช่ไหม เขียนจดหมายตลอดเรื่องเลยด้วยซ้ำ น่าจะชวนหลับใช่ป่ะ แต่ไม่เลย เรารักเรื่องนี้มากๆ ชอบมากๆ พระนางน่ารักสุดๆ อ่ะ หลงรักตานอง อยากเป็นซึสซี่ของตานองอ่ะ อร๊ายยยยย ถึงบทพระนางจะไม่ค่อยมี เพราะเป็นการเขียนจดหมายของศุลีพรส่งหาพี่ชายตัวเอง เหมือนเน้นท่องเที่ยวซะเยอะ แต่อ่านไปแล้วมันละมุนละไมหัวใจ อยากไปเยอรมันในทันทีเลยอ่ะ ตกหลุมรักตานองจริงจัง และต้องรีบคว้า "สายสัมพันธ์" มาอ่านต่อทันที

Review Date แบบคร่าวๆ 23.59 น. Sat 21 May 2016

[Pairash Pleanmalai · Rating 3 out of 5]

ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องแนวไหนมาก่อน ซื้อมาจากร้านหนังสือมือสอง เห็นว่าได้คะแนนเยอะด้วย
ถึงแม้นจะเก่าหลายเรื่องก็ยังเป็นจริง

อ่านจบ บอกตรงๆเลยไม่คุ้นกับแนวนี้สักเท่าไหร เป็นไพรัชนิยาย ที่แปลก เพราะมีการใส่ความรู้ ความเห็น เกร็ดเรื่องเล่า
โยงไปเรื่องโน้นเรื่องนี้ เต็มไปหมด ถ้าจะแบ่งเนื้อหา 30%บรรยายต่างประเทศ 30%เสนอความเห็นเรื่องราว
15%ประชดประชันเสียดสีสังคม 25% เดินเรื่องตัวละคร

เป็นสไตล์เขียนจม.เล่าถึงแม่ ขณะต้องไปเที่ยวเยอรมัน เมืองที่พี่ชายเรียนจบกำลังจะกลับบ้านเลยชวนที่บ้านไปเที่ยว

ทำไมความรู้สึกของตัวเอก คำบรรยายต่างๆ ของ ศุลีพร เหมือนคุณหญิงวิมล(ทมยันตรี) มาเล่าเองสะมากกว่า
สำบัดสำนวนจะเยอะมากๆ กระทบกระเทียบเปรียบเปรย อ่านแล้วสะดุดติดขัดตลอดทาง

สรุปจบ เลยไม่ค่อยอินกับตัวเนื้อเรื่อง รักกันยังไงหว่า...
มีเล่มต่อด้วย สายสัมพันธ์ พอไปเปิดดู น่าจะสไตล์คล้ายกัน

[APAPANNEE S. · Rating 5 out of 5]

อ่านรอบที่… เท่าไหร่ไม่แน่ใจ นับไม่ไหวค่ะ
รู้แต่คิดถึงเยอรมัน(ที่ไม่เคยไป)หรือคิดถึงคุณนองเมื่อไหร่ก็อยากหยิบมาอ่าน
รอบนี้เกิดอยากเขียนรีวิวไว้บ้าง แต่ก็เป็นแค่รีวิวเพ้อพก ไม่ได้ให้ข้อมูลหนังสือเท่าไหร่นะคะ แหะๆๆ

ศุลีพร นางเอกและตัวหลักของเรื่อง เป็นตัวของตัวเอง น่ารัก สดใส รวยอารมณ์ขัน เหมือนทั้งชีวิตไม่เคยต้องเครียดกับอะไร ทั้งๆที่แอบจิกกัดนั่นนี่อยู่ตลอด 55555 แต่ก็อ่านเอาขำๆนะคะ แอบเห็นด้วยด้วยซ้ำ เป็นความเห็นในมุมมองของคนคนนึง ไม่ใช่การตีค่าหรือลดเพิ่มคุณค่าอะไร …ชอบนิสัยศุลีพรค่ะ ดูไม่กล้าเกิน และไม่ขลาดเกิน

คุณนอง ชยานนท์ ผู้ชายในฝัน แบบบ้าบอ อยากได้ 5555 โดยเฉพาะบุคลิกที่ศุลีพรบรรยายนะ หนุ่มไทยหน้าตาดีสูงใหญ่เหมือนฝรั่ง โอ้โห สาวสายฝอที่ยังอนุรักษ์นิยมก็ใจย้วยกันไป แต่นายคนนี้แรกๆมีปมค่ะ ปมที่ศุลีพรต้องคลายให้ แล้วคุณนองแกก็หายเซ่อไปเลย 5555 ถ้าเป็นเราเจอใครมาเล่าปมให้ฟังก็คงได้แต่ยิ้มให้แต่ในใจอิหยังวะ ไร้สาระชิบ 5555 หยอกๆ (เป็นนางเอกกับเขาไม่ได้ด้วยประการนี้)

ยังจะย้ำเหมือนเดิมว่ารักเรื่องนี้มาก และหยิบ��าอ่านซ้ำได้ไม่เบื่อ อ่านได้เรื่อยๆ เพราะเนื้อเรื่องก็เรื่อยๆ เที่ยวไปบ่นไป อ่านรอบหลังๆก็ข้ามๆตรงที่บ่นๆไปบ้าง 5555 ชอบเวลามีโมเมนท์พระนาง ได้เขินแทนศุลีพรทุกที เพราะศุลีพรเขาค่อนข้างตายด้านค่ะ (จริงๆนางเก๊ก) 5555 โอ้ย เล่าไม่ถูกว่ารักขนาดไหน ไว้อ่านรอบหน้าอาจจะมาเพ้อเพิ่มค่ะ

[Elle · Rating 5 out of 5]

11/01/2015
นี่ฉันต้องรักคุณมากนะ คุณทั้งคู่ ไม่งั้นไม่ยอมลงทุนลงแรงขนาดนี้แน่
อุปสรรคผุดขึ้นมาตลอดทางเลย แค่จะไปเรียนภาษาเยอรมันเนี่ยยยย บ่นๆๆ
"จะไป" นะ ยังไม่ได้ไป เกอเธ่ก็ไกลบ้านเหลือแสน ถ้าไม่รักจริง ไม่บ้าจริง ไม่ลงทุนขนาดนี้หรอก =3=

07/04/2015
ท่อง abc ได้แล้ววววว แต่ก็ยังออกเสียงไม่ถูกอยู่ดี55555

[daoluvftcat · Rating 4 out of 5]

เป็นการหยิบนิยายเรื่องนี้มาอ่านเป็นครั้งที่ 2 หลังจากการอ่านครั้งแรกเมื่อ10ปีก่อนสมัยเนียนมหาวิทยาลัย ครั้งนั้นจำได้ว่าอ่านแล้วประทับใจ อยากไปเที่ยวตามรอยดูสักครั้ง หลงรักตานองผู้ชายพูดน้อยแต่มั่นคง แต่รำคาญศุลีนิดหน่อยตรงชอบพาคนอ่านออกนอกทะเลอยู่เรื่อย

มาอ่านรอบนี้ หลังจากที่ได้มีโอกาสไปเที่ยวบางหลายๆเมืองที่ถูกกล่าวถึงในนิยาย ก็พบว่ายิ่งประทับใจกว่าเดิม อาจเพราะอ่านไปก็เห็นภาพที่ชัดเจนยิ่งขึ้นได้ ตานองยังคงเป็นผู้ชายคนเดิมที่ทำให้เราหลงรักได้ ส่วนศุลีก็มีความน่ารักมากกว่าครั้งแรกที่เคยอ่าน แต่ก็ยังรำคาญความเฉไฉออกนอกเรื่องของนางเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้เรื่องต่างๆที่นางพาเฉไฉ กลับเป็นเรื่องที่เราอ่านแล้วเข้าใจมากกว่าตอนสมัยมหาวิทยาลัย ทั้งเรื่องบ้านเมืองเราเอย ผู้คนนักการเมืองเอย แสดงให้เห็นว่าไม่ว่าจะผ่านมากี่สิบปี ปัญหาของประเทศเราก็ยังคงเป็นปัญหาเดิม ไม่ได้เป็นปัญหาพัฒนาแล้วบ้างเลย

[Wanderer On MInd · Rating 5 out of 5]

ศุลีพร(ศุลี,พร(ของนายฉาย),ซื้ดซี่(ของนายนอง) - ชยานนท์(นนท์,นอง)
คงเหมือนกับหลายๆคนที่อ่านแล้วอยากไปเยอรมัน ความคิด ความเห็นต่อคนและสังคมรอบข้างของนางเอก ส่งผ่านตัวอักษรในจดหมายที่ส่งถึงแม่ที่กรุงเทพ ความน่ารัก ความรักที่เป็นธรรมชาติถูกส่งให้คนอ่านไปเรื่อยๆ นนท์เป็นพระเอกคนนึงที่เราเขินใส่ แทบจะเป็นพระเอกตลอดการในใจไปแล้ว รอๆดูกันไปก่อน เพื่อว่าต่อไปจะมีใครมาทำคะแนนแซงไปได้ และสุดท้ายก็คงเหมือนกับใครอีกหลายๆคนที่รักเยอรมันเพราะนิยายเรื่องนี้

[Yuparate · Rating 5 out of 5]

จำได้ว่าชอบอ่านเรื่องนี้มาก วางไม่ลง นางเอกน่ารัก ได้ความรู้เกี่ยวกับเยอรมันเยอะเลย อยากอ่านอีก

[Sulee_BT · Rating 4 out of 5]

"สำหรับคุณ...คือความทรงจำอันสดใสของผม
ตั้งแต่ผมพบคุณ ไม่เคยมีเวลาใดที่ผมไม่มีความสุข"

ตอนที่อ่านเรื่องนี้ครั้งแรกอ่านไม่จบ คิดว่าเป็นเพราะเนื้อเรื่องเป็นแนวท่องเที่ยว พระเอกนางเอกก็รู้จักกันแบบหวานๆไปเรื่อยๆ ไม่มีเหตุการณ์ให้ตื่นเต้น แต่พอผ่านไปหลายปีลองกลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง พออ่านจบรู้สึกว่าเรื่องนี้โรแมนติกมาก โดยเฉพาะคำโปรยบนปกประโยคข้างบน ทำให้รู้สึกรักคุณนองมากมาย

[จันทร์กวี · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่น่ารักมาก ๆ อ่านสนุก เหมือนได้ไปเที่ยวเยอรมันด้วย