What do you think?
Rate this book
بازیگر عزیز من: نمایش به زبان ساده
در این کتاب تلاش شده است تا در قالب نامه و روایت دربارهی نمایش حرف زده شود. ارایهی اطلاعات پایه دربارهی نمایش به زبان ساده هدف نویسنده بوده است.
214 pages, Paperback
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
December 13, 2020
لوس و ابتدایی. نویسنده خواسته نمایش را در دل رمان آموزش دهد اما در هر دو کار شکست خورده. برای ذهنهای ساده شاید خوب باشد.
May 30, 2019
داستانی ساده و دوستداشتنی، که اطلاعات پایهٔ تئاتر را به سادهترین شکل ممکن برای خواننده بیان میکند.
خواندن این کتاب یکی از دلایل اصلی این بود که در دانشگاه رشتهٔ ادبیات نمایشی را انتخاب کردم...
خواندن این کتاب یکی از دلایل اصلی این بود که در دانشگاه رشتهٔ ادبیات نمایشی را انتخاب کردم...
October 1, 2018
من با این کتاب خلاقیت نمایشی رو تو کنکور بالای 70 درصد زدم : )
اون سالها هنوز شبنم طلوعی نرفته بود!
گفت: من دو تا سوال دارم.
- خدا کند جوابشان را بلد باشم!
موش گفت: اول اینکه من نفهمیدم بالاخره قهرمان تراژدی اسیر است یا آزاد است؟ اگر اسیر سرنوشت است، پس چرا باید مسئولیت انتخابش را بپذیرد؟ قاعدتا این سرنوشت است که برای او همه چیز را تعیین کرده. اما اگر آزاد است، پس چرا بر خلاف سرنوشت عمل نمی کند تا این قدر زجر نکشد؟ منظورم این است که چرا از تقدیر فرار نمی کند؟
- سوال جالبی است و جوابش از سوالش جالب تر. انسان در تراژدی هم آزاد است و هم اسیر.
- مگر می شود؟
- حالا که شده! و اصلا عظمت قهرمان تراژدی به همین آزادی است در عین اسارت. گرچه سرنوشت محدوده رفتار او را از پیش تعیین کرده ولی این خود اوست که در این محدوده، با آزادی انتخاب می کند که شریف باشد یا پست و بدبخت. قهرمان تراژدی این حسن را دارد که دست به عمل می زند و آزمایش و تجربه می کند و البته می بازد. اما در عین باخت پیروز است، چون خودش انتخاب کرده و نابود نمی شود.
- قضیه کمی پیچیده شد ولی باشکوه است!
- بله، واقعا باشکوه است. مثلا یکی از مهم ترین تراژدی های حقیقی تاریخ واقعه عاشورا است و قهرمانش حضرت سیدالشهدا (ع). تو فکر می کنی اگر امام حسین (ع) می خواست، نمی توانست خود را از شهادت برهاند؟ یا حضرت مسیح و یا همه بزرگانی که عاشقانه جان می بازند تا حقیقتی را اثبات کنند.
( صفحه 55)
اون سالها هنوز شبنم طلوعی نرفته بود!
گفت: من دو تا سوال دارم.
- خدا کند جوابشان را بلد باشم!
موش گفت: اول اینکه من نفهمیدم بالاخره قهرمان تراژدی اسیر است یا آزاد است؟ اگر اسیر سرنوشت است، پس چرا باید مسئولیت انتخابش را بپذیرد؟ قاعدتا این سرنوشت است که برای او همه چیز را تعیین کرده. اما اگر آزاد است، پس چرا بر خلاف سرنوشت عمل نمی کند تا این قدر زجر نکشد؟ منظورم این است که چرا از تقدیر فرار نمی کند؟
- سوال جالبی است و جوابش از سوالش جالب تر. انسان در تراژدی هم آزاد است و هم اسیر.
- مگر می شود؟
- حالا که شده! و اصلا عظمت قهرمان تراژدی به همین آزادی است در عین اسارت. گرچه سرنوشت محدوده رفتار او را از پیش تعیین کرده ولی این خود اوست که در این محدوده، با آزادی انتخاب می کند که شریف باشد یا پست و بدبخت. قهرمان تراژدی این حسن را دارد که دست به عمل می زند و آزمایش و تجربه می کند و البته می بازد. اما در عین باخت پیروز است، چون خودش انتخاب کرده و نابود نمی شود.
- قضیه کمی پیچیده شد ولی باشکوه است!
- بله، واقعا باشکوه است. مثلا یکی از مهم ترین تراژدی های حقیقی تاریخ واقعه عاشورا است و قهرمانش حضرت سیدالشهدا (ع). تو فکر می کنی اگر امام حسین (ع) می خواست، نمی توانست خود را از شهادت برهاند؟ یا حضرت مسیح و یا همه بزرگانی که عاشقانه جان می بازند تا حقیقتی را اثبات کنند.
( صفحه 55)
Displaying 1 - 3 of 3 reviews