Αντίο, μοναδική μου-Αβελάρδος και Ελοΐζα

by Antoine Audouard, Γιώργος Κ. Καλαμαντής (Translator)

Γιατί η καρδιά μου δεν είναι μαζί μου, αλλά με σένα, κι όταν δεν είναι μαζί σου δε βρίσκεται πουθενά στον κόσμο...
Η ιστορία του Αβελάρδου και της Ελοΐζας, ενός πάθους που έγινε μύθος, φωτίζει τους αιώνες με τη μοναδικότητα του μεγαλύτερου από τους μεγάλους έρωτες, αποτελώντας πρότυπο αισθηματικό για όλους τους ανθρώπους· για τους ερωτευμένους άντρες ο Αβελάρδος, για τις γυναίκες η Ελοΐζα. Υπήρξαν οι δυό τους πολύ πριν από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα, οι οποίοι άλλωστε είναι μόνο πλάσματα της φαντασίας του Σαίξπηρ. Αγάπησαν κι αγαπήθηκαν περισσότερο από κείνους κι έζησαν έπειτα χωρισμένοι τη μοναδικά φρικτή τιμωρία του απαγορευμένου τους έρωτα επί δεκαετίες, εκφράζοντας τη διαρκή αγάπη τους ο ένας στον άλλον μονάχα με κάποιες αριστουργηματικές επιστολές, που αποτέλεσαν τη βάση αυτού του βιβλίου.
Ο Αντουάν Οντουάρ ανιχνεύει και παρουσιάζει στο έργο του τους δύο αιώνιους εραστές, τον πιο φημισμένο δάσκαλο φιλοσοφίας του 12ου αιώνα και την πλέον χαρισματική μαθήτριά του, με τρόπο ποιητικό, τρυφερό και ρεαλιστικό· διεισδύει ως τα βαθύτερα σημεία των ψυχών τους, ζωγραφίζει τις κινήσεις, τα λόγια και τα έργα τους μέχρι την τελευταία στιγμή, όταν με χείλη μόλις κινούμενα ο Αβελάρδος χαιρετάει τελειωτικά την αγαπημένη του λέγοντας, "Αντίο μαναδική μου".

Genres: Historical Fiction, Fiction, Historical, France

397 pages, Paperback

First published January 1, 2001

Reviews

[emmarps · Rating 4 out of 5]

Je suis peu familière des fictions historiques et ce roman fut une belle surprise. J'ai apprécié ce style très soigné, d'une grande qualité et qui a su rendre la "voix" du Moyen-Age. Le travail très référencé de l'auteur y a sûrement aidé.
La présence d'une tierce personne (autre que Abélard ou Héloïse) comme narrateur m'a semblé un choix très judicieux. La distance, le recul avec l'histoire d'amour et en même temps la fascination (allant jusqu'à la fusion) étaient des postures nécessaires pour saisir les couleurs de cette relation devenue légendaire.

[Fanny · Rating 4 out of 5]

"Faire de la terre entière un lieu pour son exil, être chez soi partout."

[Danny · Rating 2 out of 5]

toch effe lezen voor het volgend bezoek aan pére lachaise.

[Callianthe · Rating 5 out of 5]

après cette lecture on regarde les pierres d’un autre œil, on lit l’histoire qu’elles racontent

[Lucas Paul · Rating 5 out of 5]

C’est du satin

[Thayer Berlyn · Rating 5 out of 5]

Review for the English Translation: Farewell, My Only One

This book is actually a story within a story...as much William of Oxford's as it is the often strained friendship he has with Peter Abélard, and his (William's) own soul stirring love for Héloïse. The feel of time and place is fulfilled in this book, not with over-illustration, but with subtlety. The narrator does not attempt to analyze his era, but to breathe through the space it has afforded him...hence, the reader does as well. The characters and environment often become kaleidoscopic; fluid and at times bordering on the grotesque. Although there are some clear liberties taken with known historical documentation, all is forgiven because the book brings an intriguing dimension to the ill fated lovers who are each tended to in the story as once living beings in their own right. Perhaps it is through the intimacy and introspection of friendship that any story, even fictionalized, becomes more clear, at least in its parts.

To have some comprehension of Medieval cosmology (where heaven and its adversary are intimately and continuously entwined), a realistic familiarity with Abélard and Héloïse, and an appreciation for fine writing will all bring out the best of what this book has to offer.

[Jacqueline · Rating 4 out of 5]

Through the voice of William of Oxford, Antoine Audouard tells about the life of the philosopher and theologian Pierre Abélard, and about the legendary love between Abélard and Héloïse. Abélard is a famous and admired man. His audacious talks attract a crowd of students and arouse passion and hate. Much more than being the conquest of Abélard, Héloïse is a talented and educated woman. Abélard seduces her, Heloise reveals love. William of Oxford, loyal disciple of Abélard and Héloïse's silent lover, describes their insatiable love whose ardor is cruelly shattered by Héloïse's uncle. This novel brings the reader into the twelfth-century atmosphere in France, in Paris's rumors and in the convents' silence. The novel is beautifully written.

[Sal]

Read a short piece by this author in an old Granta or maybe somewhere else-- the magazine I left in Trieste, the article I took with me, having, ah yes but I mean it, fallen in love.

[Barbara Pearce · Rating 2 out of 5]

I am not sure the translation is as good as it should be.It seems choppy in places.

[Marloes · Rating 3 out of 5]

Translated in Dutch as "Afscheid van Heloise".