Dertig jaar geleden, in 1962, debuteerde Heere Heeresma met proza in boekvorm. Een prima reden voor deze Feestuitgave! Uit de vele verhalen die hij schreef, die verfilmd werden en in vele talen in vele landen verschenen, kozen we een aantal van zijn schitterend geschreven vrouwenportretten die wel nooit zullen vergelen. Daarvoor zijn ze té echt want uit het leven-zelf gegrepen. Dat leven met zijn ups en downs, zijn humor en verdriet. Over de vereenzaamde Anna of de bittere levensloop van nachtzuster Nolda. Maar ook over het eind goed al goed van Een aanranding in het Vondelpark, de hilariteit ook in Brieven aan Bets. Ach, het is te veel en te rijk om het hier allemaal op te noemen. Is ook niet nodig. Lees zelf maar. Het zal u ademloos stemmen!
Simon Heere Heeresma, was a Dutch author and poet.
Heeresma was born in Amsterdam. His first collection of poetry, published in 1954, was called Children's Room, but his breakthrough came in the 1960s and 1970s in the Provo generation. Especially well received was his publication Melancholic Stories for around the Central Heating of 1973.
A Day at the Beach (1962) was made into a movie twice: first in 1970 by Simon Hesera and in 1984 by Dutch cineast Theo van Gogh.
Damesverband : Zijn allerbeste vrouwenverhalen is a selection of twelve of Heeresma’s best short stories about women, written between 1962 and 1992.
One of the best stories in this book is, in my opinion, Anna, an exceptionally beautiful but at the same time incredibly sad story about a woman suffering from agoraphobia and living on pills and cigarettes.
Recentelijk verscheen de biografie van Heere Heeresma (1932-2011): “Een gat in het hoofd”, door Anton de Goede. Alle aandacht hiervoor in de schrijvende pers bracht mij ertoe opnieuw maar weer eens iets van Heeresma te gaan lezen. Dat werd het in een gratisboekenkastje aangetroffen “Damesverband”, als we de ondertitel van het boekje mogen geloven een bundeling van ‘Zijn allerbeste vrouwenverhalen’. Het gaat hier om een ‘feestuitgave’ uit 1992, van Novella. Elf van de twaalf verhalen in kwestie blijken eerder te zijn opgenomen in een ruim zeshonderd bladzijden tellende bundel die Loeb & van der Velden in 1978 uitgaf onder de titel “Heeresma helemaal”. Het verhaal ‘Een moederhart klopt aan’ werd pas in 1991 gepubliceerd in de bundel “Zingend langs de deuren”. Helaas, Heeresma beviel me wederom slecht, slechter nog dan het geval was met de erotica van zijn hand die ik eerder (terug)las. De tot zijn allerbeste vrouwenverhalen bestempelde teksten kan ik niet anders omschrijven dan als de meligheid ten top (reeds weerspiegeld in de nogal gênante titel van het bundeltje, die ook nog eens nergens op slaat), en als stilistisch ronduit zwak.