Urodziłam się dziewczynką

by Tim Butcher, Xiaolu Guo, Joanne Harris

Urodziły się dziewczynkami w nieodpowiednich krajach. Tam, gdzie bycie kobietą skazuje na cierpienie, głód, odrzucenie, poniewierkę. Są bite, poniżane, gwałcone i okaleczane. Nie kończą szkół, bo muszą pracować, trafiają do domów publicznych, bo muszą zarobić na utrzymanie rodziny. Siedmiu znanych autorów odwiedziło siedem państw leżących na różnych kontynentach: Togo, Sierra Leone, Ghanę, Brazylię, Kambodżę, Ugandę i Dominikanę. Efektem ich podróży jest poruszająca opowieść o codziennym życiu i dramatycznej sytuacji kobiet i dziewcząt, żyjących w krajach, w których panuje bieda, trwa wojna, a o ludzkim losie decydują uprzedzenia, fanatyzm i źle pojęta tradycja.

Genres: Feminism, Nonfiction, Africa, Short Stories, Abuse

176 pages, Paperback

First published January 21, 2010

About the author

Tim Butcher is a best-selling British author, journalist and broadcaster. Born in 1967, he was on the staff of The Daily Telegraph from 1990 to 2009, covering conflicts across the Balkans, Middle East and Africa. Recognised in 2010 with an honorary doctorate for services to writing and awarded the Mungo Park Medal for exploration by the Royal Scottish Geographical Society, he is based with his family in Cape Town, South Africa.

Reviews

[Tahmina]

Every human being needs to read this book. I don't need to say anything else but you go Plan UK and Vintage

[Antonina Kozłowska]

Zmarnowany pomysł - ważny temat zasługiwał na znacznie lepsze wykonanie.

[Poonam]

It is a compilation of nine stories related to girls and women in developing countries. The book is a fundraising effort for Plan, an organization that covers this. Stories are filled with sadness since they are based on reality of rape, genital mutilation, sexual abuse, prostitution and general sexism and poverty. There is a story by Marie Phillips called 'Change' that paints a pretty grim picture and somehow deprecating of Plan's efforts in Uganda. Plan's Uganda head has also responded to it that in a country rife with such corruption and without any government support, it makes sense that they do not keep giving everything (which is stolen by corrupt people and consumed quick dinner demand is more than supply) rather create communities that can sustain.

For me, Irvine Walsh's story was best - storytelling that combined hope and pathos is right measure. Xiaolu Guo's 'Ballad of a Cambodian Man' was a good story though I don't know how it was related to the theme.

[Marla]

This book is beautifully written and definitely a binge read. I was so inspired and motivated to keep learning and understanding this project and hope to take part in events run by the GC "Because I am a Girl." This book allowed me to form a better understanding of how girls in a lot of underdeveloped countries are being treated, which will help me with my action project in BTC.

[Szaarotka]

4,5 ⭐️

[SWZIE]

Seven authors have contributed towards ‘Because I am a Girl’. Their stories of gender inequality, abuse and dire poverty span seven different countries. The book states that proceeds from sales of the books go to PLAN (one of the world’s largest child-centred community organisations) to help improve the lives of women and children. It includes building construction e.g. schools, text books, boreholes, clinics, medication and making changes within the challenging culture where women don’t have a voice. It’s also about creating the conditions where the people will be independent and not have to rely on aid. I found the book educational; it was an eye-opener. I was already cognizant of poverty in the countries mentioned and that women are treated inferiorly compared to men, but not to the extent highlighted in the book. These are the issues that stood out for me:

•The correlation between poverty and rape in Uganda. One instance is that the poorer people live in remote areas from where children have a two hour walk to school, putting them at high risk from sexual opportunists and many are raped.

•The chart in one school was to mark the attendance of teachers, not pupils, because the pittance wages didn’t motivate the teachers to turn up. There was no toilet in one school so the students only went to school for half a day.

•Domestic abuse is common and there’s a culture of submissiveness.

•I was horrified to read the circumstances surrounding child prostitution in Brazil.

•It saddened me to hear of the pregnancies involving young girls, such as the girl who’d had three children by the time she was 16 – and her eldest, only 10 years old, had to prostitute herself to make money for food for her family. The men shirk their responsibilities.

[Satu]

..could have been done better.

[Emilie]

This book left me with mixed feelings. I struggled with the premise - inviting Western writers without any particular expertise (except, it seemed, a fairly brief induction visit to their country, organised by Plan) to write about the lives of girls in developing countries. What a shame not to use the opportunity to raise up the voices of brilliant young women writers from those very countries. Because of the gulf between the authors and the lives of their story subjects, I most trusted and relaxed into the stories not told in imagined first-person perspective: Deborah Moggach's Woman Who Carried a Shop on her Head, and Xiaolu Guo's almost dreamlike Ballad of a Cambodian Man. For me, the anthology reached its high point with Marie Phillips' scathing piece -- perhaps more compelling because it was wholly her own experience; and reflecting the angst, confusion and frustration so many of us share when we face the realities of aid and development, their complications and limitations, for the first time. It was brave of Plan to include it, and I admired that. I felt it was a mistake to include the response from Plan Uganda's director, who was a much more heavy-handed story teller -- that would have been better dealt with in the introduction, and would have made Phillips' story seem less like a dangerous thing that needs to be contained. The Irvine Welsh story - bloodless, with over-wrought language and a difficult, scarcely likeable protagonist - was an unfortunate choice on which to end the book. Cynically, I suspect the book's biggest impact is on the lives of its seven guest authors -- although well-intentioned, I'd recommend other books, particularly those written by local authors, to better understand the lives of women and girls in the context of their own country.

[L.L.]

Ważny temat, a potraktowany po łebkach, nie wiem, może taka była koncepcja (choć bardziej myślę, że to miała być oszczędność), ale mi nie pasuje. Historie są krótkie, jakby urywki, niewiele się dowiadujemy. I bardzo bym chciał coś więcej napisać, ale naprawdę nie ma tu czego napisać - to jest tak krótka książka, że zajmie 2 godziny, nie tylko że treści jest mało, to jeszcze uważam, że nie mamy dość czasu by ją naprawdę "poczuć" - jeśli to miało poruszyć, to zupełnie nie wyszło. Szkoda, naprawdę bardzo.

Jeden drobiazg mnie nawet rozbawił:

"Sklepy z komórkami wyrosły jak grzyby po deszczu – dwanaście lat temu nikt tu nie miał telefonu komórkowego; podczas tego pobytu mój telefon działa lepiej w najdalszych afrykańskich wioskach niż w większości południowych hrabstw w Anglii."

- rozbawił mnie ten niespotykany zbieg okoliczności - słuchałem tej książki właśnie dokładnie wracając z południowego hrabstwa Anglii i tak, to prawda w tej podróży, pierwszy raz od lat zdarzyło mi się mieć zero zasięgu na obu kartach, ja nie wiem jak ludzie tam żyją ;)

(przczytana/wysłuchana: 3.06.2023)
3/5 [6/10]

[Wojciech]

„Urodziłam się dziewczynką” to antologia reportaży i opowiadań poświęconych losom kobiet w różnych częściach świata. Temat jest ważny i ambitny. Miał wzruszać, uświadamiać i inspirować do refleksji. Niestety, wykonanie rozczarowuje. Różnorodność autorów, zamiast wnieść bogactwo spojrzeń, przynosi chaotyczny, nierówny jakościowo zbiór, w którym brakuje spójności. Teksty są krótkie i powierzchowne. Zamiast pogłębionych historii otrzymujemy jedynie ich szkic, pozostawiający poczucie niedosytu. Szczególnie rażące jest wplecenie opowiadania o policjancie szukającym córki, dramatyczne, ale tematycznie oderwane od reszty. W efekcie książka przypomina misz-masz, w którym potencjał silnego przesłania gubi się w braku konsekwencji i redakcyjnej dyscypliny. Choć nie żałuję lektury, żałuję, że tak dobry pomysł został zrealizowany w sposób tak fragmentaryczny.

[papierowelatawce]

Wypożyczając tę książkę spodziewałam się czegoś lepszego, pragnęłam poruszających i pełnych uczuć historii dyskryminowanych kobiet, niestety strasznie sie zawiodłam. Temat został calkowicie olany, niektóre historie faktycznie byly ciekawe, jednak moim zdaniem myśl przewodnia nie została rozwinięta i zgłębiona.
Cóż mogę rzec, na pewno są lepsze książki o tej tematyce.

[Martyna Wieczorek]

Bardzo smutna książka.

[hania.book]

3,5/5

[Devanshi Bhatt]

Powerful and insightful into the lives of those girls who are usually silenced

[Booka]

Książka ta jest zbiorem siedmiu opowiadań napisanych przez znane autorki i znanych autorów, którzy przeprowadzali wywiady z afrykańskimi kobietami będąc w podróży oraz obserwowali ich życie.

1) "Pieśń drogi" - opowiadanie napisane przez Joanne Harris. Główną bohaterką opowiadania napisanego przez znaną Joanne Harris jest Adjo. Dziewczyna pochodzi z Afryki, ma szesnaście lat i jest najstarszą z pięciorga rodzeństwa. Autorka opisuje codzienne zajęcia młodej kobiety, m.in. noszenie na głowie ciężkich belek drwa na opał, pracę jej i jej matki na straganie. O tym, że Adjo wcześnie skończyła naukę bo książki nie wyżywią rodziny, a także o handlu żywym towarem. Momentami miałam wrażenie, że autorkę poniosło z ilością przenośni.
Moja ocena: 4/10 (może być)

2) "Sen Bendu" - opowieść o młodej dziewczynie Bendu pochodzącej z Sierra Leone, która doznała wielu nieprzyjemności z racji wojny w swoim państwie. Bendu wspomina swoje dzieciństwo, trudne czasy dla swojego państwa, ciężką pracę fizyczną. Opowiadanie to zawiera również temat okaleczania kobiet poprzez obrzezanie (to zagadnienie zostało pobieżnie przekazane).
Moja ocena: 5/10 (przeciętne)

3) "O kobiecie, która miała sklep na głowie - historia idealnego małżeństwa z Ghany: Ernestynie i jej mężu Kwesim. Opowiada o pewnej "zdradzie", wątpliwościach i nadziejach. Niewiele wnosi do zbioru. Pod koniec (pomimo zaskakujących wydarzeń) sprawia wrażenie niedosytu.
Moja ocena: 5/10 (przeciętne)

4) "Hormonalna ruletka" - opowiadanie porusza trudny temat sytuacji w Brazylii - kraju, w którym kwitnie w najlepsze prostytucja nieletnich, ciąże nastoletnich dziewcząt (a także dziewczynek w wieku lat 9-ciu), istnieje podziemie aborcyjne, dzieci są narażone na pedofilię i gwałt. Opowiadanie momentami straszne - bo strasznym jest to, kiedy uzmysłowimy sobie, że takie rzeczy się dzieją naprawdę...
Moja ocena: 7/10 (dobre)

5) "Ballada o człowieku z Kambodży" - opowieść o Dary'm: policjancie, któremu wiele lat temu zaginęła ukochana córka. Opowiadanie różni się od reszty w tym zbiorze. Nie jest złe, ale też niewiele wnosi. Jest zdecydowanie za krótkie. przynajmniej takie odniosłam wrażenie: że coś zostało niedopowiedziane. Pod koniec poczułam niedosyt.
Moja ocena: 3/10 (słabe)

6) "Zmiana" - W tym opowiadaniu autorka opisuje swoje obserwacje z podróży do Ugandy. Opowiadanie porusza więc temat prostytucji, ciąż u nieletnich, gwałtów, a także temat niskiego wykształcenia młodzieży, która za wcześnie kończy edukację. Opowiadanie nie jest złe, chociaż poruszone tu tematy potraktowane są nieco po macoszemu.
Moja ocena: 5/10 (przeciętne)

7) "Należności" - Elena Rosa Rodriguez opowiada autorowi swoją historię. Jest córką Jose i Christiny, wychowała się na Dominikanie. Opowiadanie opisuje jej przyjście na świat, przeprowadzkę z Santo Domingo do Cocoseco, a co za tym idzie: życie w gorszych warunkach. Oprócz tego poznajemy jej trudne relacje z matką, rodzinną tragedię, późniejsze życie, relacje Eleny z siostrą. Najdłuższe opowiadanie i drugie po "Hormonalnej ruletce" , które mogę nazwać interesującym.
Moja ocena: 7/10 (dobre)

8) "Odpowiedź" - ósmy rozdział nie jest opowiadaniem. Nazwałabym go raczej relacją dyrektorki organizacji Plan w Ugandzie. Obejmuje zasady działania organizacji, sposoby realizacji działań i tym podobne. Jednak jak na zakończenie całości książki nie jest zbyt wyczerpująca według mnie.
Moja ocena: 4/10 (może być)

Ogólnie książka jest na pewno ważna z uwagi na poruszane w niej trudne tematy dotyczące kobiet oraz z uwagi na organizację Plan, mającą pomagać kobietom i dzieciom. Jednak z punktu widzenia czytelnika: według mnie poszczególne rozdziały tylko zahaczają o temat, nie w pełni wykorzystując ich potencjał. Z całej książki jedynie dwa opowiadania można nazwać dobrymi. Są interesujące. Szczególnie "Hormonalna ruletka" - chyba jako jedyne - w pełni wykorzystuje temat, o którym opowiada. Jest momentami skandaliczne, ale za to porusza i daje do myślenia. A chyba to miała [między innymi] na celu ta książka: zwrócenie uwagi na problem. Jak na całą książkę jedno (w porywach dwa) opowiadanie to trochę za mało.

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogsp...

[O]

Po tytule i opisie spodziewałam się czegoś, co mogłoby mną wstrząsnąć. Czatowałam na tę książkę, dlatego, gdy tylko zobaczyłam ją w Biedronce, od razu ją kupiłam.
Po przeczytaniu przedostatniego opowiadania byłam nieco rozczarowana, bo wydawało mi się, że książka jest za krótka, żeby poczuć te emocje, klimat... Pomyślałam, że pewnie w dobie internetu dopadła mnie ta wszechobecna znieczulica wobec ludzkich nieszczęść, lecz kiedy przeczytałam ostatnie opowiadanie, zmieniłam zdanie. Zdecydowanie część, którą napisał Irvine Welsh, podobała mi się najbardziej, ale uważam, że to za mało, żeby dać tej książce ocenę dobrą (jednakże nie żałuję zakupu, gdyż ta ładnie wydana pozycja w grubej oprawie kosztowała mnie bodajże 12 zł).

(edit)
Przypomniało mi się, że jeszcze znalazłam tam literówki, ale niewiele, więc to aż tak nie przeszkadza.

[Lisa Brown]

I came across this book as part of my ongoing quest to read everything that Irvine Welsh has ever written. Although much of the factual information contained in the book was old news for me (female genital mutilation, sexual abuse, HIV/AIDS exposure, second-class citizenship, &c, &c), yet the intimate perspective derived from retellings of what are essentially first-person accounts was a refreshing change of pace. Definitely a valuable read for anyone interested in learning more about the struggles of women in developing nations.

[Janet]

A collection of writing commissioned by Plan, a child-centred community development organistation to highlight the ongoing difficulties faced by young women and girls in a selction of countries including Brazil and Uganda.

Some of the stories were more successful than others. I particularly liked Kathy Lette's use of humour in her depiction of "Ovarian Roulette" in a Brazilian favela where young girls lives are tied to poverty by unwanted pregnancy and the males are "U.F.Os - Unidentified Fleeing Objects".

[Merrie]

Such an interesting book about the lives of girls around the world. I loved that it had both fiction and nonfiction stories, and that there was even one story that was slightly critical of PLAN International's work -- a really valid way to give critics a voice, but also to answer that criticism. I just stumbled across the book at the library, but will certainly be giving my attention to PLAN a lot more in the future.

[Sharrie]

A compilation of stories by by authors exposing how the women and young girls in a few countries are severely mistreated. It is put together somewhat as an advertisement and fundraising effort for the organization, Plan. I don't think the real stories of abuse can be rated. :(

[Gitti]

Si todas las historias tuvieran la misma calidad y el mismo impacto, fuera una compilación excepcional. Pero algunos relatos son realmente mediocres, sobre todo el correspondiente a RD.

[Caroline Mcphail-Lambert]

Not quite what I expected, regardless, some very sad stories of lives of grls & womyn!