Casta Diva

by Βικτώρια Μακρή

«Αν ήξερα πόσο πόνο έχει η αγάπη, δε θα σε είχα αγαπήσει, Κάλλας». «Εγώ θα σε είχα αγαπήσει, Θεοτόκη μου, ακόμα κι αν ήξερα πως χωρίς εσένα δε θα είχα γνωρίσει τον πόνο ποτέ… Νιώθω πως θα ερχόμουν να σε βρω σαν την ψυχή που ενσαρκώνεται, γνωρίζοντας από πριν πως το σώμα τούτο θα τη βασανίσει…»
Η Μαρία γεννήθηκε τυφλή. Έλεγε η μητέρα της πως, καθώς την κρατούσε στην αγκαλιά της, είδε στα μάτια της την ομορφιά της μουσικής, που την ακούς αλλά δεν τη βλέπεις. Σαν τα τραγούδια που λέει η Κάλλας ήταν˙ σαν την Casta Diva… Τόσο όμορφη! Και τότε αποφάσισε να τη βαφτίσει Μαρία και να τη φωνάζει Κάλλας. Παιδί ακόμα η Κάλλας, γνωρίζεται με τον Θεοτόκη. Μικρός και εκείνος, οχτώ χρόνων. «Θέλεις να είμαι τα μάτια σου; Να σου λέω τι βλέπω;» της προτείνει με αθωότητα ο Θεοτόκης… Αγαπήθηκαν πολύ. Και πόνεσαν πολύ. Όλη τους τη ζωή για τον έρωτα και την αγάπη την έζησαν. Για εκείνη την απρόσμενη στιγμή της ευτυχίας που στέκεται στα χέρια κι ύστερα πάλι ξαφνικά, σαν νεράκι που σκάει στην ακροθαλασσιά, χάνεται στα κύματα.

544 pages, Paperback

First published February 11, 2011

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

3,5 stars
Η αλήθεια είναι ότι καμία κριτική και όσα λόγια και αν ειπωθούν δε θα μπορέσουν να περιγράψουν απόλυτα τα συναισθήματα που προκαλεί στον αναγνώστη του το συγκεκριμένο βιβλίο. Ένα βιβλίο τρυφερό γεμάτο εικόνες, χρώματα το οποίο εστιάζει με γλυκό τρόπο στη ζωή δύο ανθρώπων από τα μικράτα τους μέχρι τα γεράματα. Για την Κάλλας ο Θεοτόκης ήταν τα μάτια της μιας και εκείνη ήταν τυφλή ενώ εκείνη ήταν το βλέμμα του και έβλεπε μέσα από την ψυχή της. Δυο ζωές παράλληλες που συνδέθηκαν μεταξύ τους και που μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αντανακλούν ται τα πιο βαθιά τους συναισθήματα. Μέσα από την πένα της η κυρία Μακρή κάνει ένα μοναδικό σκιαγράφημα δυο ψυχών που αγαπήθηκαν πολύ με τρόπο σχεδόν ειδωλολατρικό όντας όμως και οι δύο ισχυρές προσωπικότητες πολλές φορές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη δίνη των δικών τους αποφάσεων. Η αγάπη καμιά φορά πονάει και δεν είναι λίγες οι φορές που η ψυχή του αναγνώστη θα συννεφιάσει μέσα από τις επώδυνες περιγραφές αλλά την ίδια στιγμή όμορφες μελωδίες έρωτα θα φτασουν στα αυτιά σας και θα σας παρασύρουν σε ένα χορό, ελπίδας, αισιοδοξίας και τρυφερότητας.

[Vaso · Rating 4 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο της που διαβάζω και ομολογώ ότι ήταν υπέροχο! Αγνή, άδολη, δίχως φραγμούς και χωρίς εμπόδια αγάπη! Αγάπη για το φίλο, το γονιό, το παιδί, το συνάνθρωπο, τη φύση. Άραγε μπορεί κανείς να αγαπήσει τόσο βαθιά και δυνατά όπως η Κάλλας; Να αγαπάς χωρίς υστεροβουλία και να τους αγαπάς όλους με τα ελαττώματα και τα προτερήματα τους, αυτό θα πει αληθινή αγάπη. Συγχαρητήρια!!!

[LITSATS · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικο βιβλίο, πραγματεύεται κυρίως δύο έννοιες τον έρωτα και τον θάνατο,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ασχολείται με αλλά κοινωνικά θέματα όπως η αναπηρία(νοητική ή σωματική ή ψυχολογικη) εξαρτήσεις,οικογένεια, θρησκεία,φιλία....ένα σύμπλεγμα αισθημάτων και πράξεων αριστοτεχνικά δοσμένο ώστε να μην κουράζεται ο αναγνώστης!
Ήθελαν μια δεύτερη ανάγνωση συνήθως οι εξομολογήσεις της Κάλλας στον πνευματικό της(και αν δεν είσαι και θρήσκος τότε δυσκολεύεσαι κάπως) αλλά μόνο έτσι η τυφλή Μαρία μπορούσε να βιώσει π.χ τον θάνατο μιας φίλης της μέσα από τη δική της συναίσθηση και "όραση" και να εξομολογηθεί στον Πνευματικό της πώς αντιλαμβάνεται την απώλεια αυτή και συγχρόνως να δοθούν σε μας πολλές απαντήσεις!
Στον έρωτα πάλι οι συζητήσεις με τον Θεοτόκη κυρίως μας οδηγούν να αισθανθούμε πως τον νοιώθει η τυφλή Μαρία,πως νοιώθει το φως με δεδομένο ότι δεν έχει καθόλου εικόνες και να μας οδηγήσει να καταλάβουμε τα βαθιά συναισθήματα τους...
Εν κατακλείδι όλα τα συναισθήματα μου για αυτό το βιβλίο περικλείονται σ αυτή την φράση του τέλους...."Κάποτε Θεοτόκη μου σε ρώτησα τι είναι φως και δεν ήξερες να μου απαντήσει.Τώρα, ξέρω. Φως είναι ο έρωτας, Θεοτόκη μου… Όποιος δεν έχει αγαπήσει, είναι τυφλός…"
Αυτό.....οποίος δεν έχει αγαπήσει είναι τυφλός....

[Καλλιόπη Κρήτη · Rating 5 out of 5]

Από τα λίγα βιβλία που κατάφεραν να μιλήσουν στη ψυχή μου... Συγκλονιστική γραφή.