What do you think?
Rate this book
Anne Verelst #2
Paternoster
Meerdere instanties worden zenuwachtig als de ene na de andere priester dood wordt teruggevonden. Gruwelijk vermoord. Motief en dader blijven lange tijd onbekend. De druk op Anne Verelst en haar team stijgt als het tempo van de moorden wordt opgedreven en de onderliggende drijfveer pijnlijk duidelijk wordt. Komen ze op tijd om meer onheil te voorkomen? Werken alle betrokkenen mee of gebeuren er acties buiten Annes controle? Een complexe race tegen de tijd waarbij persoonlijke trauma’s van mensen dicht bij het onderzoek de voortgang niet bevorderen.
Dit is het tweede deel uit de serie met Anne Verelst en het gaat chronologisch vooraf aan het eerder verschenen Zeven. Ondanks dat zijn beide delen zelfstandig te lezen.
Dit is het tweede deel uit de serie met Anne Verelst en het gaat chronologisch vooraf aan het eerder verschenen Zeven. Ondanks dat zijn beide delen zelfstandig te lezen.
320 pages, Paperback
Published June 13, 2023
5 people are currently reading
38 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
July 21, 2023
Het hele land wordt opgeschrikt wanneer op korte tijd verschillende priesters vermoord worden gevonden. De dader blijft voorlopig uit het vizier want dat hij heel minutieus te werk gaat, blijkt niet alleen door het ontbreken van DNA en andere sporen maar ook de bizarre vertoning van zijn slachtoffers is luguber maar altijd identiek. Anne Verelst en haar team staan voor een moeilijke opgave want ook de druk van bovenaf neemt toe. Wanneer ze echter het motief en de ware toedracht achterhalen, brengt dit alles in een ander daglicht en iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. Het lijkt een onmogelijke strijd want niet alleen lijkt de dader een onzichtbaar spook, maar is iedereen wel even gedreven om deze moordenaar te stoppen?
Het verhaal start bij de vondst van de 11de priester (je leest het goed, geen 7de) in Ichtegem, West-Vlaanderen. Maar geen nood er zullen er nog genoeg volgen. Heel leuk om midden in het onderzoek terecht te komen en al direct de nodige informatie te krijgen van vorige plaats delicten. Afwisselend volgen we het onderzoek van Anne en haar team maar ook de dader komt uitgebreid aan bod. We volgen hem op zijn wrede zoektocht naar nieuwe slachtoffers en vooral de ingenieuze werkwijze hoe hij alles tot in de puntjes verzorgt. Daarnaast krijgen we ook flashbacks over de desastreuze gebeurtenissen tijdens zijn jeugdjaren. Zijn verleden is niet het enige dat komt bovendrijven, er zijn er nog met een miserabele achtergrond. En die herinneringen zijn nog gruwelijker en walgelijker dan de bloederige lijken.
“Naargelang het onderzoek vordert, wordt Martens steeds banger dat ze op de grootste beerput van de laatste tientallen jaren zijn gestuit. Vandaag is de geur die opborrelt nog min of meer te doen, maar Martens voelt dat het maar een kwestie van tijd is voor de stank niet meer te harden zal zijn.”
De schrijfstijl is heel beeldend, ideaal om de scenes voor ogen te zien, daar wordt gelukkig niet te expliciet op ingegaan. Wat wel extra binnenkomt is de impact van het hele gebeuren op de verschillende personages. Op een heel indringende wijze komen we steeds meer te weten over de dader en zijn verleden. Ook het team van Anne komt tot dat besef en dat hakt er diep in, bij sommigen nog meer dan bij anderen. Door de delicate kwestie van het onderzoek en vooral het feit dat de zaak almaar dichter komt bij de persoonlijke ervaringen van iemand uit het korps, groeit ook het wantrouwen tussen de teamleden. Het lijkt niet alleen een kat-en -muisspel met de dader, ook onderling houden de teamleden elkaar scherp in de gaten. Sommigen balanceren op het randje van wat wettelijk toelaatbaar is en dan moet er toch ingegrepen worden voor het faliekant afloopt, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. De auteur kan angstaanjagend goed verwoorden en exact beschrijven wat er zich in hun hoofden afspeelt. De innerlijke conflicten waar ze mee worstelen en de dilemma’s die daaruit voortvloeien bezorgden me meermaals kippenvel. Ijzingwekkend spannend en bovenal verschrikkelijk hartverscheurend. Kun je sympathie krijgen voor een gruwelijke seriemoordenaar of is het verkeerd om zijn daden te begrijpen? Een vraag die niet zou mogen gesteld worden maar onverbiddelijk bij elk teamlid in hun gedachten is opgekomen.
Het plot zit goed in elkaar want ondanks dat de identiteit van de dader gekend is, blijft het een weerzinwekkende en spannende zoektocht waarbij de grens tussen wat aanvaardbaar is en wat niet, flinterdun is. Neem daar de ongezouten meningen bij in de media, een verhoogde druk van hogere instanties waardoor ze de hete adem continu in hun nek voelen en een dader die ondanks zijn wrede moorden sympathie begint te krijgen bij het publiek, een gevaarlijke combinatie waardoor de gemoederen behoorlijk hoog oplopen. De finale is er eentje die ik niet zag aankomen en me efkens beduusd en onthutst achterliet.
Een verhaal die je bij de strot grijpt, gruwelijk, hartverscheurend, weerzinwekkend, maar bovenal verbijsterend goed en bloedstollend spannend.
Het verhaal start bij de vondst van de 11de priester (je leest het goed, geen 7de) in Ichtegem, West-Vlaanderen. Maar geen nood er zullen er nog genoeg volgen. Heel leuk om midden in het onderzoek terecht te komen en al direct de nodige informatie te krijgen van vorige plaats delicten. Afwisselend volgen we het onderzoek van Anne en haar team maar ook de dader komt uitgebreid aan bod. We volgen hem op zijn wrede zoektocht naar nieuwe slachtoffers en vooral de ingenieuze werkwijze hoe hij alles tot in de puntjes verzorgt. Daarnaast krijgen we ook flashbacks over de desastreuze gebeurtenissen tijdens zijn jeugdjaren. Zijn verleden is niet het enige dat komt bovendrijven, er zijn er nog met een miserabele achtergrond. En die herinneringen zijn nog gruwelijker en walgelijker dan de bloederige lijken.
“Naargelang het onderzoek vordert, wordt Martens steeds banger dat ze op de grootste beerput van de laatste tientallen jaren zijn gestuit. Vandaag is de geur die opborrelt nog min of meer te doen, maar Martens voelt dat het maar een kwestie van tijd is voor de stank niet meer te harden zal zijn.”
De schrijfstijl is heel beeldend, ideaal om de scenes voor ogen te zien, daar wordt gelukkig niet te expliciet op ingegaan. Wat wel extra binnenkomt is de impact van het hele gebeuren op de verschillende personages. Op een heel indringende wijze komen we steeds meer te weten over de dader en zijn verleden. Ook het team van Anne komt tot dat besef en dat hakt er diep in, bij sommigen nog meer dan bij anderen. Door de delicate kwestie van het onderzoek en vooral het feit dat de zaak almaar dichter komt bij de persoonlijke ervaringen van iemand uit het korps, groeit ook het wantrouwen tussen de teamleden. Het lijkt niet alleen een kat-en -muisspel met de dader, ook onderling houden de teamleden elkaar scherp in de gaten. Sommigen balanceren op het randje van wat wettelijk toelaatbaar is en dan moet er toch ingegrepen worden voor het faliekant afloopt, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. De auteur kan angstaanjagend goed verwoorden en exact beschrijven wat er zich in hun hoofden afspeelt. De innerlijke conflicten waar ze mee worstelen en de dilemma’s die daaruit voortvloeien bezorgden me meermaals kippenvel. Ijzingwekkend spannend en bovenal verschrikkelijk hartverscheurend. Kun je sympathie krijgen voor een gruwelijke seriemoordenaar of is het verkeerd om zijn daden te begrijpen? Een vraag die niet zou mogen gesteld worden maar onverbiddelijk bij elk teamlid in hun gedachten is opgekomen.
Het plot zit goed in elkaar want ondanks dat de identiteit van de dader gekend is, blijft het een weerzinwekkende en spannende zoektocht waarbij de grens tussen wat aanvaardbaar is en wat niet, flinterdun is. Neem daar de ongezouten meningen bij in de media, een verhoogde druk van hogere instanties waardoor ze de hete adem continu in hun nek voelen en een dader die ondanks zijn wrede moorden sympathie begint te krijgen bij het publiek, een gevaarlijke combinatie waardoor de gemoederen behoorlijk hoog oplopen. De finale is er eentje die ik niet zag aankomen en me efkens beduusd en onthutst achterliet.
Een verhaal die je bij de strot grijpt, gruwelijk, hartverscheurend, weerzinwekkend, maar bovenal verbijsterend goed en bloedstollend spannend.
December 20, 2025
Heel spannend boek, met een beangstigend verhaal.
November 1, 2023
De plot zit goed in mekaar, zelfs wanneer na 100 bladzijden alles al opgelost lijkt en de spanning (even) wegvalt.
Het is wel een erg gevoelig onderwep, pedofilie bij de clerus, dat vooral hier in België enkele jaren geleden de publieke opinie en de pers domineerde. Luc Vos speelt daar op in maar geeft wel enkele originele accenten.
Er zijn eigenlijk drie verhaallijnen. Die wel constant door mekaar lopen en met mekaar interageren. Je hebt het persoonlijke trauma van zowel de moordenaar als de commissaris die in hun jeugd seksueel misbruikt werden - en bovendien nergens met hun verhaal terecht konden.
Dan is er het bijwonen van een aantal executies en de manier waarop de moordenaar onder de radar kan blijven. En ten derde natuurlijk het politieonderzoek waar heel wat persoonlijke gevoelens aan te pas komen.
Moorden en onderzoek worden chronologisch gebracht, de persoonlijk intermezzo's in de vorm van flashbacks.
De eerste 100 bladzijden vormen een standaard thriller met moorden en een onderzoek. Dan is de naam van de moordenaar bekend en valt de spanning van het onderzoek weg. Het lijkt een formaliteit om de moordenaar op te pakken en te berechten.
Nochtans is het boek dan nog meer dan 200 bladzijden langer.
Op dat moment verandert de focus en gaat die veel meer naar persoonlijk trauma ten gevolge van kindermisbruik. In plaats van thriller eerder een Griekse tragedie. De laatste 50 bladzijden ongeveer is er een tweede climax wanneer Anne Verhelst haar beslissing ten opzichte van haar commissaris neemt en de klopjacht op de moordenaar zijn einde nadert.
Zoals Luc Vos zelf vertelt - en iedereen in België enkele jaren geleden meemaakte - is dit gegeven niet uit de lucht gegrepen. Er is een enorm schandaal geweest in verband met misbruik van kinderen (vooral jongens) in de kerk. Frappant detail: bisschop Van Gheluwe die zijn neefje aanrandde staat model voor 1 van de slachtoffers (Van Woluwe) uit het boek (andere naam, rest is identiek). Die werd beschermd door de kerk, vrijgesproken wegens feiten verjaard, leeft nu 'gelukkig' in een klooster in Frankrijk (beschermd door de politie op kosten van de belastingbetaler en mét behoud van groot kerkelijk pensioen).
Hypnose bestaat en wordt o.a. in de geneeskunde gebruikt, maar de techniek uit het boek is te gek voor woorden.
Algemeen heeft Luc Vos zijn best gedaan om de fijne lijn tussen feiten (en dus risico op eerroof en laster) en fictie heel zorgvuldig te respecteren. De gruwelijkheid van de onderliggende feiten, pedofilie, zorgen er wel voor dat de meeste mensen symathie voelen voor de moordenaar.
Een gedufde aanpak.
Een eerste onknoping na 100 bladzijden betekent ogenschijnlijk het einde van het verhaal. Dan komt er een lang relaas waar vooral naar persoonlijke trauma's en hoe er mee om te gaan wordt gekeken. Daarbinnen zitten heel wat gruwelijke feiten maar ook verklaringen van het hoe en waarom vanuit het standpunt van de slachtoffers. Al scheert Luc Vos alle vormen van misbruik gemakshalve over dezelfde kam. Het ogenblik dat er een moord gebeurt in het bijzijn van de beide speurders is een dieptepunt met grote psychologisch impact. En dan het moment dat Anne Verelst haar commissaris verraadt gevolgd door het optreden van de nieuwe commissaris. Uiteraard is de scene bij de aartsbisschop de ultieme climax.
De karakters zijn verschillend uitgewerkt. De beide pedofile-slachtoffers worden in detail geanalyseerd, vanaf het moment van misbruik tot heden, als moordenaar of als commissaris.
Verelst is de hoofdpersoon uit deze reeks (met nog minstens 1 boek onderweg) en leren we ook in detail kennen. De andere karakters heel wat minder. Zeker de plegers van pedofilie, al is het natuurlijk zo dat buiten psychiaters eigenlijk nieand zit te wachten op een verklaring laat staan vergoelijking van hun beweegredenen. De burgemeester, gewone politieagenten en buren zijn eerder stereotiep getekend naar gelang de rol die ze hebben te spelen. De burgemeester vooral is een karikatuur.
In de loop van het verhaal worden de karakters laag per laag opgebouwd, vooral naar het trauma toe en de manier waarop de slachtoffers zelf, maar ook hun omgeving, daar mee omgaan. Het meest schrijnende, en ook bewezen meest gebruikelijke, is dat uiteraard de dader maar ook ouders en de kerk vooral alles willen in de doofpot steken, er over zwijgen en aanvaarden om ten koste van alles een schandaal te vermijden.
De locaties zijn vooral Antwerpen, en daarvan kan ik zelf getuigen dat dat accuraat is, ik woon in de buurt die beschreven wordt, Mechelen, de Kempen, Wallonië en Zeeland. Mechelen uiteraard omdat daar het bisschoppelijk paleis van de aartsbisschop ligt. De link met het nieuws van enkele jaren geleden ligt nog vers in het geheugen, het kindermisbruik en de aanvallen op de Kerk zijn niet meer echt weg geweest. Ook de reactie van Jan Publiek worden accuraat weergegeven.
De eerste honderd bladzijden volgen het verloop van een klassieke thriller met moorden en een speurtocht naar de moordenaar. Dan valt de spanning een tijdje weg en krijgen we vooral achtergrond, tot vervelens toe. Niet echt aangenaam maar wel gebaseerd op de realiteit.
Dan is er wel steeds een opbouw van spanning per moord (en het zijn er in totaal 19). Die spanning valt dan weer weg bij de extra details waarmee de karakters van de moordenaar en de commissaris verrijkt worden. En de reactie en innerlijke strijd van Anne Verelst. Uiteindelijk groeit het dan toe naar een climax met enkele dramatische hoogtepunten. De ontdekking van de identiteit van het laatste beoogde slachtoffer, het verraard van de commissaris door Verelst, de reddingsactie en de arrestatie van de commissaris.
De pure spanning moet vaak wijken voor de walgelijke details, en dan is de beschrijving van de eigenlijke moorden nog het minste. Dat is misschien minder spannend maar het houdt de aandacht vast en stoot af, niemand wil eigenlijk met deze feiten geconfronteerd worden, dit zou niet mogen bestaan. Dat is natuurlijk de bestaansreden van dit boek. Dit is echt en had niet mogen gebeuren en mag nooit meer gebeuren. Ondertussen weten we beter...
Het is erg beeldend geschreven, misschien wel te beeldend om te kunnen verfilmen. Ofwel met veel censuur ofwel als horror. In beide gevallen gaat men dan aan de bedoeling van de schrijver voorbij.
Het taalgebruik is dat van alledag zoals in Vlaanderen bij de beter opgeleiden en ambtenaren gebruikelijk. Herkenbaar en dus ook makkelijk te volgen. Luc Vos is Vlaming en houdt dus automatisch rekening met de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië, ook dat komt natuurlijk over.
Bij de perspektiefwisselingen voel je de overgang van iemand die er psychologisch onderdoor is gegaan, iemand die verscheurd wordt tussen eigen gevoelens en politionele correctheid en bij Verelst het dilemma van verraad van haar "vriend" en collega en de manier hoe ze dat voor zichzelf goedpraat.
Niet voor gevoelige zielen. Luc Vos is een begenadigd schrijver. Maar het onderwerp - pedofilie - is uiteraard schokerend en de beschrijvingen van de executies en de moordscènes zijn dat ook.
Dit komt binnen als een mokerslag. Het is wel een orignele kijk doordat we drie soorten slachtoffers te zien krijgen. De moordenaar die helemaal radicaliseert. De commissaris die dit in zijn dagelijkse werk een plaats moet geven. En de overgrote meerdeheid wiens leven verwoest is maar toch zwijgt.
Ik ga het vorige boek over Verelst, Zeven, ook lezen omdat ik wil weten wat er verder met Verelst maar zeker Martens gebeurt.
Het is wel een erg gevoelig onderwep, pedofilie bij de clerus, dat vooral hier in België enkele jaren geleden de publieke opinie en de pers domineerde. Luc Vos speelt daar op in maar geeft wel enkele originele accenten.
Er zijn eigenlijk drie verhaallijnen. Die wel constant door mekaar lopen en met mekaar interageren. Je hebt het persoonlijke trauma van zowel de moordenaar als de commissaris die in hun jeugd seksueel misbruikt werden - en bovendien nergens met hun verhaal terecht konden.
Dan is er het bijwonen van een aantal executies en de manier waarop de moordenaar onder de radar kan blijven. En ten derde natuurlijk het politieonderzoek waar heel wat persoonlijke gevoelens aan te pas komen.
Moorden en onderzoek worden chronologisch gebracht, de persoonlijk intermezzo's in de vorm van flashbacks.
De eerste 100 bladzijden vormen een standaard thriller met moorden en een onderzoek. Dan is de naam van de moordenaar bekend en valt de spanning van het onderzoek weg. Het lijkt een formaliteit om de moordenaar op te pakken en te berechten.
Nochtans is het boek dan nog meer dan 200 bladzijden langer.
Op dat moment verandert de focus en gaat die veel meer naar persoonlijk trauma ten gevolge van kindermisbruik. In plaats van thriller eerder een Griekse tragedie. De laatste 50 bladzijden ongeveer is er een tweede climax wanneer Anne Verhelst haar beslissing ten opzichte van haar commissaris neemt en de klopjacht op de moordenaar zijn einde nadert.
Zoals Luc Vos zelf vertelt - en iedereen in België enkele jaren geleden meemaakte - is dit gegeven niet uit de lucht gegrepen. Er is een enorm schandaal geweest in verband met misbruik van kinderen (vooral jongens) in de kerk. Frappant detail: bisschop Van Gheluwe die zijn neefje aanrandde staat model voor 1 van de slachtoffers (Van Woluwe) uit het boek (andere naam, rest is identiek). Die werd beschermd door de kerk, vrijgesproken wegens feiten verjaard, leeft nu 'gelukkig' in een klooster in Frankrijk (beschermd door de politie op kosten van de belastingbetaler en mét behoud van groot kerkelijk pensioen).
Hypnose bestaat en wordt o.a. in de geneeskunde gebruikt, maar de techniek uit het boek is te gek voor woorden.
Algemeen heeft Luc Vos zijn best gedaan om de fijne lijn tussen feiten (en dus risico op eerroof en laster) en fictie heel zorgvuldig te respecteren. De gruwelijkheid van de onderliggende feiten, pedofilie, zorgen er wel voor dat de meeste mensen symathie voelen voor de moordenaar.
Een gedufde aanpak.
Een eerste onknoping na 100 bladzijden betekent ogenschijnlijk het einde van het verhaal. Dan komt er een lang relaas waar vooral naar persoonlijke trauma's en hoe er mee om te gaan wordt gekeken. Daarbinnen zitten heel wat gruwelijke feiten maar ook verklaringen van het hoe en waarom vanuit het standpunt van de slachtoffers. Al scheert Luc Vos alle vormen van misbruik gemakshalve over dezelfde kam. Het ogenblik dat er een moord gebeurt in het bijzijn van de beide speurders is een dieptepunt met grote psychologisch impact. En dan het moment dat Anne Verelst haar commissaris verraadt gevolgd door het optreden van de nieuwe commissaris. Uiteraard is de scene bij de aartsbisschop de ultieme climax.
De karakters zijn verschillend uitgewerkt. De beide pedofile-slachtoffers worden in detail geanalyseerd, vanaf het moment van misbruik tot heden, als moordenaar of als commissaris.
Verelst is de hoofdpersoon uit deze reeks (met nog minstens 1 boek onderweg) en leren we ook in detail kennen. De andere karakters heel wat minder. Zeker de plegers van pedofilie, al is het natuurlijk zo dat buiten psychiaters eigenlijk nieand zit te wachten op een verklaring laat staan vergoelijking van hun beweegredenen. De burgemeester, gewone politieagenten en buren zijn eerder stereotiep getekend naar gelang de rol die ze hebben te spelen. De burgemeester vooral is een karikatuur.
In de loop van het verhaal worden de karakters laag per laag opgebouwd, vooral naar het trauma toe en de manier waarop de slachtoffers zelf, maar ook hun omgeving, daar mee omgaan. Het meest schrijnende, en ook bewezen meest gebruikelijke, is dat uiteraard de dader maar ook ouders en de kerk vooral alles willen in de doofpot steken, er over zwijgen en aanvaarden om ten koste van alles een schandaal te vermijden.
De locaties zijn vooral Antwerpen, en daarvan kan ik zelf getuigen dat dat accuraat is, ik woon in de buurt die beschreven wordt, Mechelen, de Kempen, Wallonië en Zeeland. Mechelen uiteraard omdat daar het bisschoppelijk paleis van de aartsbisschop ligt. De link met het nieuws van enkele jaren geleden ligt nog vers in het geheugen, het kindermisbruik en de aanvallen op de Kerk zijn niet meer echt weg geweest. Ook de reactie van Jan Publiek worden accuraat weergegeven.
De eerste honderd bladzijden volgen het verloop van een klassieke thriller met moorden en een speurtocht naar de moordenaar. Dan valt de spanning een tijdje weg en krijgen we vooral achtergrond, tot vervelens toe. Niet echt aangenaam maar wel gebaseerd op de realiteit.
Dan is er wel steeds een opbouw van spanning per moord (en het zijn er in totaal 19). Die spanning valt dan weer weg bij de extra details waarmee de karakters van de moordenaar en de commissaris verrijkt worden. En de reactie en innerlijke strijd van Anne Verelst. Uiteindelijk groeit het dan toe naar een climax met enkele dramatische hoogtepunten. De ontdekking van de identiteit van het laatste beoogde slachtoffer, het verraard van de commissaris door Verelst, de reddingsactie en de arrestatie van de commissaris.
De pure spanning moet vaak wijken voor de walgelijke details, en dan is de beschrijving van de eigenlijke moorden nog het minste. Dat is misschien minder spannend maar het houdt de aandacht vast en stoot af, niemand wil eigenlijk met deze feiten geconfronteerd worden, dit zou niet mogen bestaan. Dat is natuurlijk de bestaansreden van dit boek. Dit is echt en had niet mogen gebeuren en mag nooit meer gebeuren. Ondertussen weten we beter...
Het is erg beeldend geschreven, misschien wel te beeldend om te kunnen verfilmen. Ofwel met veel censuur ofwel als horror. In beide gevallen gaat men dan aan de bedoeling van de schrijver voorbij.
Het taalgebruik is dat van alledag zoals in Vlaanderen bij de beter opgeleiden en ambtenaren gebruikelijk. Herkenbaar en dus ook makkelijk te volgen. Luc Vos is Vlaming en houdt dus automatisch rekening met de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië, ook dat komt natuurlijk over.
Bij de perspektiefwisselingen voel je de overgang van iemand die er psychologisch onderdoor is gegaan, iemand die verscheurd wordt tussen eigen gevoelens en politionele correctheid en bij Verelst het dilemma van verraad van haar "vriend" en collega en de manier hoe ze dat voor zichzelf goedpraat.
Niet voor gevoelige zielen. Luc Vos is een begenadigd schrijver. Maar het onderwerp - pedofilie - is uiteraard schokerend en de beschrijvingen van de executies en de moordscènes zijn dat ook.
Dit komt binnen als een mokerslag. Het is wel een orignele kijk doordat we drie soorten slachtoffers te zien krijgen. De moordenaar die helemaal radicaliseert. De commissaris die dit in zijn dagelijkse werk een plaats moet geven. En de overgrote meerdeheid wiens leven verwoest is maar toch zwijgt.
Ik ga het vorige boek over Verelst, Zeven, ook lezen omdat ik wil weten wat er verder met Verelst maar zeker Martens gebeurt.
August 2, 2023
De dader laat zich dit keer behoorlijk moeilijk pakken. Want zelfs op het moment dat Anne en haar team weten wie de dader is, blijkt deze een meester in manipulatie te zijn. Met bepaalde trucs weet deze persoon het onderzoek te sturen op een manier die eigenlijk niet zou moeten kunnen.
Een extra complicatie is dat één van de teamleden erg persoonlijk betrokken raakt bij de zaak. Daardoor wankelt de loyaliteit van deze persoon aan het team. Het is de vraag hoeveel schade dat gaat berokkenen. Tot het einde van het boek blijft het spannend wat de gevolgen hiervan zullen zijn.
Er wordt in het boek gespeeld met het concept schuld. Wie is er schuldig, de moordenaar, de slachtoffers of misschien ook wel de politie? De motieven van de moordenaar zijn helaas wel enigszins te begrijpen en daardoor raken zowel de lezer als het politieteam in de war. Ook de publieke opinie wordt erdoor beïnvloed.
Het thema van het boek is vrij heftig. Bij verschillende personen in het boek komen trauma’s uit de kindertijd naar boven door deze zaak. De gebeurtenissen die leidden tot de trauma’s worden nogal uitgebreid omschreven.
Ik vond dit weer een goede thriller. Met name de ongemakkelijkheid die de schuldvraag oproept vond ik mooi omschreven. Ook de worsteling van het teamlid is erg spannend en interessant. En de vraag of het lukt om de dader te pakken blijft deze keer wel heel lang onbeantwoord, wat ook bijdraagt aan de spanning.
Een extra complicatie is dat één van de teamleden erg persoonlijk betrokken raakt bij de zaak. Daardoor wankelt de loyaliteit van deze persoon aan het team. Het is de vraag hoeveel schade dat gaat berokkenen. Tot het einde van het boek blijft het spannend wat de gevolgen hiervan zullen zijn.
Er wordt in het boek gespeeld met het concept schuld. Wie is er schuldig, de moordenaar, de slachtoffers of misschien ook wel de politie? De motieven van de moordenaar zijn helaas wel enigszins te begrijpen en daardoor raken zowel de lezer als het politieteam in de war. Ook de publieke opinie wordt erdoor beïnvloed.
Het thema van het boek is vrij heftig. Bij verschillende personen in het boek komen trauma’s uit de kindertijd naar boven door deze zaak. De gebeurtenissen die leidden tot de trauma’s worden nogal uitgebreid omschreven.
Ik vond dit weer een goede thriller. Met name de ongemakkelijkheid die de schuldvraag oproept vond ik mooi omschreven. Ook de worsteling van het teamlid is erg spannend en interessant. En de vraag of het lukt om de dader te pakken blijft deze keer wel heel lang onbeantwoord, wat ook bijdraagt aan de spanning.
March 8, 2025
Paternoster is een boek dat voor veel mensen gevoelig kan liggen.
Het gaat over het misbruik van geestelijken op kinderen, met tussendoor een verwijzing naar Van Gheluwe.
De meer dan dertien slachtpartijen op de geestelijken zijn bijzonder gruwelijk en toch kan je niet anders dan mededogen hebben met de dader. Het is begrijpelijk dat de psyche van de knapen waar deze monsters zich aan vergrepen hebben compleet naar de knoppen is. Wie is eigenlijk het monster? En wat voor rol speelt de Christelijke kerk die dit allemaal in de doofpot wil stoppen? Terecht merkt Vos op dat dergelijke praktijken niet in het jodendom nog bij de Moslims gebeuren. Ligt het dus toch aan het celibaat of is er iets anders?
Luc Vos heeft een schrijfstijl die je echt helemaal meeneemt in het verhaal en je een soort van geweten schopt. Hij schrijft erg beeldend en weet de lezer in het verhaal mee te zuigen.
De moorden stapelen zich op, je wordt er aan gewend. Misschien had dit minder als een opsomming aangevoeld als de personages wat meer diepgang hadden gekregen, vooral Anne, die blijkbaar geen privéleven heeft.
Het thema echter blijft hangen , hopelijk zijn die wanpraktijken, nu de kinderen mondiger geworden zijn de wereld uit.
Het gaat over het misbruik van geestelijken op kinderen, met tussendoor een verwijzing naar Van Gheluwe.
De meer dan dertien slachtpartijen op de geestelijken zijn bijzonder gruwelijk en toch kan je niet anders dan mededogen hebben met de dader. Het is begrijpelijk dat de psyche van de knapen waar deze monsters zich aan vergrepen hebben compleet naar de knoppen is. Wie is eigenlijk het monster? En wat voor rol speelt de Christelijke kerk die dit allemaal in de doofpot wil stoppen? Terecht merkt Vos op dat dergelijke praktijken niet in het jodendom nog bij de Moslims gebeuren. Ligt het dus toch aan het celibaat of is er iets anders?
Luc Vos heeft een schrijfstijl die je echt helemaal meeneemt in het verhaal en je een soort van geweten schopt. Hij schrijft erg beeldend en weet de lezer in het verhaal mee te zuigen.
De moorden stapelen zich op, je wordt er aan gewend. Misschien had dit minder als een opsomming aangevoeld als de personages wat meer diepgang hadden gekregen, vooral Anne, die blijkbaar geen privéleven heeft.
Het thema echter blijft hangen , hopelijk zijn die wanpraktijken, nu de kinderen mondiger geworden zijn de wereld uit.
December 15, 2023
Zeer duidelijke kaft die past bij het verhaal.
Een duidelijke titel.
Meer dan een thriller.
Luc kan een maatschappelijk probleem mooi verwerken in een thriller.
Zijn personages zijn meer dan personages, maar ook mensen met emoties.
Het boek is verschenen voor de TV uitzending, godvergeten, maar geeft mooi weer wat we in deze uitzending konden zien.
Hierdoor staat Luc hoger dan de andere thrillerschrijvers zoals Aspe, Deflo, alhoewel deze meer gekend zijn.
Zeer spannend tot het einde. Zeer zeker een aanrader.
Een duidelijke titel.
Meer dan een thriller.
Luc kan een maatschappelijk probleem mooi verwerken in een thriller.
Zijn personages zijn meer dan personages, maar ook mensen met emoties.
Het boek is verschenen voor de TV uitzending, godvergeten, maar geeft mooi weer wat we in deze uitzending konden zien.
Hierdoor staat Luc hoger dan de andere thrillerschrijvers zoals Aspe, Deflo, alhoewel deze meer gekend zijn.
Zeer spannend tot het einde. Zeer zeker een aanrader.
June 29, 2023
[RECENSIE} Paternoster van Luc Vos
SPANNEND VERHAAL ROND EEN ALOM BEKEND THEMA…
++ ‘Zijn voeten knarsen zacht op het grind van de oprijlaan, maar niemand wordt wakker als hij naar zijn auto loopt en onder de bescherming van de nieuwe maan naar huis rijdt’ ++
Oorspronkelijke titel: Paternoster
ISBN: 978 94 931 9269 0
Uitgegeven door: Uitgeverij LetterRijn
Pagina’s: 334
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
In september 2022 verscheen het thrillerdebuut van de Vlaamse auteur Luc Vos onder de naam Zeven en oogstte direct al veel succes bij de lezers. Dat succes was niet in de laatste plaats te danken aan zijn protagonist Anne Verelst, rechercheur bij bureau Oudaan in Antwerpen. Daaraan voorafgaand speelde en experimenteerde hij met zijn schrijftalent en dat leverde veel korte verhalen op, al dan niet gebundeld en gelauwerd met diverse prijzen en/of nominaties. In juni 2023 verscheen zijn tweede thriller in de Anne Verelst-serie die als titel Paternoster meekreeg.
Het is pas na een aantal vondsten van vermoorde priesters en steeds op eenzelfde wijze verminkt, door heel België, dat het team van Anne Verelst de zaak krijgt toegewezen. Vanaf het begin is het al een probleem voor het team om het tempo van de moordenaar bij te houden. Bijna dagelijks wordt er ergens in België wel een verminkt lichaam van een priester aangetroffen en langzaam wordt duidelijk wat de moordenaar drijft tot zijn daden. De aanleiding gaat terug in de tijd dat volwassen mannen in hun jeugd op een of andere wijze zijn misbruikt door een priester en daar nog steeds dagelijks last van ondervinden.
++ ‘Even ziet ze niets meer, de verlamming van haar benen valt weg, ze stuikt op de grond. Haar polsen kraken, de pijn vlamt door haar lijf, het licht gaat uit bij haar. Haar oren tuiten als ze overeind probeert te kruipen. Ze heeft geen idee hoelang ze weg was’ ++
De opbouw van de plot begint pas serieus als het team van Anne probeert meer duidelijkheid te krijgen wat er met de priestergemeenschap van België aan de hand is. Maar voorlopig blijven ze achter de feiten aanlopen en kunnen ze alleen constateren dat iemand concrete informatie krijgt over priesters die zich tijdens hun ambt hebben vergrepen aan jonge jongens. Als die bron wordt gevonden worden meerdere pogingen ondernomen om eerder op de plaats des onheils aanwezig te zijn dan de moordenaar maar dat wil nog niet zo lukken. Hoofdcommissaris Jean Martens vertoont volgens Anne en haar collega en vriendin Marie van Lommel in heel de casus een opvallend gedragspatroon dat niet zo snel is te duiden. Ondanks vooruitgang met kleine stapjes in het onderzoek lijkt daar de dader vooralsnog geen last van te hebben…
Met zeer sterke personages in de rol van zowel de protagonist en antagonist heeft Vos een sterk verhaal op papier gezet met een onderwerp dat al tientallen jaren wisselend meer of minder de actualiteit haalt. Door het verhaal over drie lijnen (dader, politie en slachtoffer) aan het papier toe te vertrouwen heeft de auteur een indrukwekkend geheel tot stand gebracht. Met indringend verwoorde traumatische verschijnselen wordt duidelijk dat de slachtoffertjes van destijds tijdens hun verdere leven nooit helemaal los zijn gekomen van hetgeen hun in hun jeugd is aangedaan. Daarmee is Paternoster naast een spannend boek ook een psychologisch beladen verhaal waarin de groeiende woede en machteloosheid de slachtoffers van weleer tot grote razernij brengt. Vos heeft dit met de juiste intonatie en op de goede momenten met de passende emoties in het geheel geïntegreerd. Bij veel lezers zal dit tot begrip leiden van de ‘verantwoording’ die de dader aan zijn slachtoffers vraagt en de, in de ogen van de dader passende ‘afrekening’.
Samengevat is Paternoster een spannend verhaal waarin ook nog een indringend thema is verpakt. Wel moet gezegd zijn dat de auteur met zijn snelle en veelvuldige hypnotiseeracties op het randje van geloofwaardigheid balanceert. Maar voor lezers die een voorkeur hebben voor een spannend boek met een goed verwoord en nog steeds actueel thema is Paternoster zeker een aanrader.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 5 sterren
SPANNEND VERHAAL ROND EEN ALOM BEKEND THEMA…
++ ‘Zijn voeten knarsen zacht op het grind van de oprijlaan, maar niemand wordt wakker als hij naar zijn auto loopt en onder de bescherming van de nieuwe maan naar huis rijdt’ ++
Oorspronkelijke titel: Paternoster
ISBN: 978 94 931 9269 0
Uitgegeven door: Uitgeverij LetterRijn
Pagina’s: 334
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
In september 2022 verscheen het thrillerdebuut van de Vlaamse auteur Luc Vos onder de naam Zeven en oogstte direct al veel succes bij de lezers. Dat succes was niet in de laatste plaats te danken aan zijn protagonist Anne Verelst, rechercheur bij bureau Oudaan in Antwerpen. Daaraan voorafgaand speelde en experimenteerde hij met zijn schrijftalent en dat leverde veel korte verhalen op, al dan niet gebundeld en gelauwerd met diverse prijzen en/of nominaties. In juni 2023 verscheen zijn tweede thriller in de Anne Verelst-serie die als titel Paternoster meekreeg.
Het is pas na een aantal vondsten van vermoorde priesters en steeds op eenzelfde wijze verminkt, door heel België, dat het team van Anne Verelst de zaak krijgt toegewezen. Vanaf het begin is het al een probleem voor het team om het tempo van de moordenaar bij te houden. Bijna dagelijks wordt er ergens in België wel een verminkt lichaam van een priester aangetroffen en langzaam wordt duidelijk wat de moordenaar drijft tot zijn daden. De aanleiding gaat terug in de tijd dat volwassen mannen in hun jeugd op een of andere wijze zijn misbruikt door een priester en daar nog steeds dagelijks last van ondervinden.
++ ‘Even ziet ze niets meer, de verlamming van haar benen valt weg, ze stuikt op de grond. Haar polsen kraken, de pijn vlamt door haar lijf, het licht gaat uit bij haar. Haar oren tuiten als ze overeind probeert te kruipen. Ze heeft geen idee hoelang ze weg was’ ++
De opbouw van de plot begint pas serieus als het team van Anne probeert meer duidelijkheid te krijgen wat er met de priestergemeenschap van België aan de hand is. Maar voorlopig blijven ze achter de feiten aanlopen en kunnen ze alleen constateren dat iemand concrete informatie krijgt over priesters die zich tijdens hun ambt hebben vergrepen aan jonge jongens. Als die bron wordt gevonden worden meerdere pogingen ondernomen om eerder op de plaats des onheils aanwezig te zijn dan de moordenaar maar dat wil nog niet zo lukken. Hoofdcommissaris Jean Martens vertoont volgens Anne en haar collega en vriendin Marie van Lommel in heel de casus een opvallend gedragspatroon dat niet zo snel is te duiden. Ondanks vooruitgang met kleine stapjes in het onderzoek lijkt daar de dader vooralsnog geen last van te hebben…
Met zeer sterke personages in de rol van zowel de protagonist en antagonist heeft Vos een sterk verhaal op papier gezet met een onderwerp dat al tientallen jaren wisselend meer of minder de actualiteit haalt. Door het verhaal over drie lijnen (dader, politie en slachtoffer) aan het papier toe te vertrouwen heeft de auteur een indrukwekkend geheel tot stand gebracht. Met indringend verwoorde traumatische verschijnselen wordt duidelijk dat de slachtoffertjes van destijds tijdens hun verdere leven nooit helemaal los zijn gekomen van hetgeen hun in hun jeugd is aangedaan. Daarmee is Paternoster naast een spannend boek ook een psychologisch beladen verhaal waarin de groeiende woede en machteloosheid de slachtoffers van weleer tot grote razernij brengt. Vos heeft dit met de juiste intonatie en op de goede momenten met de passende emoties in het geheel geïntegreerd. Bij veel lezers zal dit tot begrip leiden van de ‘verantwoording’ die de dader aan zijn slachtoffers vraagt en de, in de ogen van de dader passende ‘afrekening’.
Samengevat is Paternoster een spannend verhaal waarin ook nog een indringend thema is verpakt. Wel moet gezegd zijn dat de auteur met zijn snelle en veelvuldige hypnotiseeracties op het randje van geloofwaardigheid balanceert. Maar voor lezers die een voorkeur hebben voor een spannend boek met een goed verwoord en nog steeds actueel thema is Paternoster zeker een aanrader.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 5 sterren
July 31, 2023
Luc Vos begint een gevestigde naam te worden met zijn spannende thrillers. Met Zeven, deel 1 in de Anne Verelst-serie, brak hij door in 2022 en daarna verscheen Spijt!, een novelle, en in juni 2023 Paternoster (deel 2). Beide delen zijn afzonderlijk van elkaar te lezen. Stuk voor stuk zijn het thrillers die het waard zijn om verfilmd te worden en die de aandacht van de lezer vasthouden.
Wanneer in de omgeving van Antwerpen een op gruwelijke wijze vermoorde priester wordt gevonden, blijkt dit niet de eerste te zijn. Doordat deze moorden door het hele land heen plaatsvinden wordt het team van Anne pas op een vrij laat stadium ingelicht over deze seriemoordenaar. De druk op de politie is enorm hoog en de zoektocht naar de dader wordt bemoeilijkt door de impact die de moorden achterlaat. Jean Martens, de baas van Anne, is compleet van slag als hij erachter komt waarom de dader doet wat hij doet en komt steeds vaker ‘afwezig’ over. Voor Anne en haar team lopen de frustraties enorm op door bemoeienissen van de burgemeester en aartsbisschop. De ergste druk die ze uitvoeren verdwijnt als ze beiden op een plaats delict aanwezig zijn en een slachtoffer zien. Hoeveel priesters gaan er nog vermoord worden nu de beerput open is?
Vos heeft een vlotte beeldende schrijfwijze, waardoor de beschrijvingen van de moorden ‘binnenkomen’. Af en toe moest ik het boek even wegleggen en het verhaal laten bezinken. Dit in de wetenschap dat het verhaal een heftig actueel thema bevat, waarin problemen in de doofpot stoppen door de kerk een hoofdrol speelt. Met afwisselend korte en wat langere hoofdstukken blijf je lezen. Door de verhaallijn van de slimme dader krijgt de lezer inzicht in wat deze drijft. Er is als het ware een inkijkje in zijn gedachten die naar zijn jeugd terugvoeren en schrijnend zijn om te lezen. We leren de dader goed kennen en worden deelgenoot van zijn twijfels en discussies in zijn hoofd. Begrip hebben voor zijn daden komt vanzelf, en is iets wat Martens vanaf het begin heeft. Dan is er de verhaallijn van Anne en het onderzoek, en die van Martens, die ons naar zijn jeugd leidt. Door de wisselende perspectieven en cliffhangers is het een boeiend verhaal om te lezen en is spanning nooit ver weg. Internet is in deze bloederige zaak voor zowel de politie als de dader onmisbaar.
De personages komen pijnlijk realistisch over en worstelen allemaal met hun gevoelens. Sympathie voor de dader neemt toe in de loop van het verhaal, waarvoor zelfs politiemensen gevoelig zijn. Anne is eenzaam, maar gedreven en maakt zich zorgen om Martens. Martens is bang om iemand toe te laten in zijn leven, bang van anderen, en wilde bij de politie om mensen te stoppen die foute dingen deden. Hij heeft nooit kunnen verwerken dat hij zijn ouders niet heeft kunnen vertellen wat hem was overkomen. Richting het einde komen de nodige plotwendingen voor, waarvan sommige aan te zien komen zijn. Het slot is zonder meer spannend en eindigt op een totaal onverwachte wijze. Ik kijk alweer uit naar een volgend boek van Vos.
Paternoster is een verhaal waarin de politie lange tijd op een dood spoor zit, bijna ‘sympathiseert’ met de dader en het fysiek enorm zwaar hebben.
Met dank aan LetterRijn voor mijn recensie exemplaar.
Wanneer in de omgeving van Antwerpen een op gruwelijke wijze vermoorde priester wordt gevonden, blijkt dit niet de eerste te zijn. Doordat deze moorden door het hele land heen plaatsvinden wordt het team van Anne pas op een vrij laat stadium ingelicht over deze seriemoordenaar. De druk op de politie is enorm hoog en de zoektocht naar de dader wordt bemoeilijkt door de impact die de moorden achterlaat. Jean Martens, de baas van Anne, is compleet van slag als hij erachter komt waarom de dader doet wat hij doet en komt steeds vaker ‘afwezig’ over. Voor Anne en haar team lopen de frustraties enorm op door bemoeienissen van de burgemeester en aartsbisschop. De ergste druk die ze uitvoeren verdwijnt als ze beiden op een plaats delict aanwezig zijn en een slachtoffer zien. Hoeveel priesters gaan er nog vermoord worden nu de beerput open is?
Vos heeft een vlotte beeldende schrijfwijze, waardoor de beschrijvingen van de moorden ‘binnenkomen’. Af en toe moest ik het boek even wegleggen en het verhaal laten bezinken. Dit in de wetenschap dat het verhaal een heftig actueel thema bevat, waarin problemen in de doofpot stoppen door de kerk een hoofdrol speelt. Met afwisselend korte en wat langere hoofdstukken blijf je lezen. Door de verhaallijn van de slimme dader krijgt de lezer inzicht in wat deze drijft. Er is als het ware een inkijkje in zijn gedachten die naar zijn jeugd terugvoeren en schrijnend zijn om te lezen. We leren de dader goed kennen en worden deelgenoot van zijn twijfels en discussies in zijn hoofd. Begrip hebben voor zijn daden komt vanzelf, en is iets wat Martens vanaf het begin heeft. Dan is er de verhaallijn van Anne en het onderzoek, en die van Martens, die ons naar zijn jeugd leidt. Door de wisselende perspectieven en cliffhangers is het een boeiend verhaal om te lezen en is spanning nooit ver weg. Internet is in deze bloederige zaak voor zowel de politie als de dader onmisbaar.
De personages komen pijnlijk realistisch over en worstelen allemaal met hun gevoelens. Sympathie voor de dader neemt toe in de loop van het verhaal, waarvoor zelfs politiemensen gevoelig zijn. Anne is eenzaam, maar gedreven en maakt zich zorgen om Martens. Martens is bang om iemand toe te laten in zijn leven, bang van anderen, en wilde bij de politie om mensen te stoppen die foute dingen deden. Hij heeft nooit kunnen verwerken dat hij zijn ouders niet heeft kunnen vertellen wat hem was overkomen. Richting het einde komen de nodige plotwendingen voor, waarvan sommige aan te zien komen zijn. Het slot is zonder meer spannend en eindigt op een totaal onverwachte wijze. Ik kijk alweer uit naar een volgend boek van Vos.
Paternoster is een verhaal waarin de politie lange tijd op een dood spoor zit, bijna ‘sympathiseert’ met de dader en het fysiek enorm zwaar hebben.
Met dank aan LetterRijn voor mijn recensie exemplaar.
April 1, 2024
Deze recensie werd eerder gedeeld op mijn blog GraagGelezen.
‘Paternoster’, geschreven door Luc Vos, neemt je mee op een huiveringwekkende reis naar de duistere kant van de kerk. De gruwelijke moorden op priesters zorgen er voor dat meerdere instanties zenuwachtig worden. Motief en dader blijven lange tijd onbekend.
Rechercheur Anne Verelst en Jean Martens van de politie Antwerpen worden opgeroepen om deze moorden te onderzoeken. De wisselwerking tussen beiden is boeiend en spannend. Ook omdat er nieuwe mensen aan het team worden toegevoegd. Dat zorgt ook voor een bredere kijk op de misdaden. Anne legt aan Pieter, een collega van Nederlandse oorsprong, uit dat een paternoster hetzelfde is als een rozenkrans.
De druk op Anne Verelst en haar team stijgt als het tempo van de moorden wordt opgedreven en de onderliggende drijfveer pijnlijk duidelijk wordt.
Hints die bij de lichamen worden achtergelaten, leiden hen naar een verontrustende waarheid: de moorden lijken te zijn gemotiveerd door wraak voor misdaden uit het verleden.
Vos slaagt erin een meeslepend en spannend verhaal te creëren. De spanning wordt geleidelijk aan opgevoerd tot een climax die je op het puntje van je stoel houdt. De verschillende perspectieven die hij hanteert, geven een dieper inzicht in de motieven van de personages en maken het verhaal des te complexer. Misbruik in de kerk is helaas nog steeds actueel.
De setting van het boek, de katholieke kerk, is een interessante keuze. Vos schetst een beeld van een kerk die geplaagd wordt door schandalen en interne conflicten. De hypocrisie van sommige geestelijken wordt genadeloos blootgelegd.
“Anne loopt door de kamers van de met emeritaat zijnde pater en kan haar weerzin niet meer onder stoelen of banken steken. De woonkamer is smetteloos, maar de slaapkamer van de man is vol met beelden van kinderen. Onschuldig lijkt het, maar met de nieuwe wetenschap in haar achterhoofd krijgen de beelden een andere betekenis. Ze bestudeert snel de grote bibliotheek die de man rijk is en met haar latex handschoenen trekt ze een willekeurig boek uit de rij. Het rode boekje van Mao. Een klassieker, al is het niet direct iets wat ze bij een priester verwacht. Ze schrikt als ze het opent en er foto’s van naakte kinderen tussen de bladeren zitten verscholen. Ze stoot een kreet van afschuw uit en werpt het vol walging in een hoek.”
Een van de sterke punten van ‘Paternoster’ is de psychologische diepgang. Luc Vos schetst een genuanceerd beeld van de dader, waardoor je als lezer zelfs sympathie voor deze kunt gaan voelen. Hij toont aan dat er niet altijd een duidelijke scheiding is tussen goed en kwaad, en dat trauma's mensen tot wanhopige daden kunnen drijven.
‘Paternoster’ is een meeslepende thriller die je tot nadenken stemt. Het is een ijzingwekkend verhaal dat je niet snel zult vergeten. De spanning is ook deze keer weer continue aanwezig. Luc Vos hanteert een fijne schrijfstijl en gebruikt lekker korte hoofdstukken.
De spanning, de psychologische diepgang en de kritische blik op de kerk maken van ‘Paternoster’ een absolute aanrader voor liefhebbers van sterke thrillers.
‘Paternoster’, geschreven door Luc Vos, neemt je mee op een huiveringwekkende reis naar de duistere kant van de kerk. De gruwelijke moorden op priesters zorgen er voor dat meerdere instanties zenuwachtig worden. Motief en dader blijven lange tijd onbekend.
Rechercheur Anne Verelst en Jean Martens van de politie Antwerpen worden opgeroepen om deze moorden te onderzoeken. De wisselwerking tussen beiden is boeiend en spannend. Ook omdat er nieuwe mensen aan het team worden toegevoegd. Dat zorgt ook voor een bredere kijk op de misdaden. Anne legt aan Pieter, een collega van Nederlandse oorsprong, uit dat een paternoster hetzelfde is als een rozenkrans.
De druk op Anne Verelst en haar team stijgt als het tempo van de moorden wordt opgedreven en de onderliggende drijfveer pijnlijk duidelijk wordt.
Hints die bij de lichamen worden achtergelaten, leiden hen naar een verontrustende waarheid: de moorden lijken te zijn gemotiveerd door wraak voor misdaden uit het verleden.
Vos slaagt erin een meeslepend en spannend verhaal te creëren. De spanning wordt geleidelijk aan opgevoerd tot een climax die je op het puntje van je stoel houdt. De verschillende perspectieven die hij hanteert, geven een dieper inzicht in de motieven van de personages en maken het verhaal des te complexer. Misbruik in de kerk is helaas nog steeds actueel.
De setting van het boek, de katholieke kerk, is een interessante keuze. Vos schetst een beeld van een kerk die geplaagd wordt door schandalen en interne conflicten. De hypocrisie van sommige geestelijken wordt genadeloos blootgelegd.
“Anne loopt door de kamers van de met emeritaat zijnde pater en kan haar weerzin niet meer onder stoelen of banken steken. De woonkamer is smetteloos, maar de slaapkamer van de man is vol met beelden van kinderen. Onschuldig lijkt het, maar met de nieuwe wetenschap in haar achterhoofd krijgen de beelden een andere betekenis. Ze bestudeert snel de grote bibliotheek die de man rijk is en met haar latex handschoenen trekt ze een willekeurig boek uit de rij. Het rode boekje van Mao. Een klassieker, al is het niet direct iets wat ze bij een priester verwacht. Ze schrikt als ze het opent en er foto’s van naakte kinderen tussen de bladeren zitten verscholen. Ze stoot een kreet van afschuw uit en werpt het vol walging in een hoek.”
Een van de sterke punten van ‘Paternoster’ is de psychologische diepgang. Luc Vos schetst een genuanceerd beeld van de dader, waardoor je als lezer zelfs sympathie voor deze kunt gaan voelen. Hij toont aan dat er niet altijd een duidelijke scheiding is tussen goed en kwaad, en dat trauma's mensen tot wanhopige daden kunnen drijven.
‘Paternoster’ is een meeslepende thriller die je tot nadenken stemt. Het is een ijzingwekkend verhaal dat je niet snel zult vergeten. De spanning is ook deze keer weer continue aanwezig. Luc Vos hanteert een fijne schrijfstijl en gebruikt lekker korte hoofdstukken.
De spanning, de psychologische diepgang en de kritische blik op de kerk maken van ‘Paternoster’ een absolute aanrader voor liefhebbers van sterke thrillers.
July 9, 2024
Een Meeslepende Thriller vol Mysterie en Spanning. Je hebt er een dan bij 🥰
Paternoster van Luc Vos ❤️
LetterRijn ❤️
Luc Vos heeft met Paternoster een zenuwslopende thriller afgeleverd die de lezer vanaf de eerste pagina bij de keel grijpt en niet meer loslaat. De roman draait om een reeks gruwelijke moorden op priesters, waarbij de motieven en de dader lange tijd een mysterie blijven. Meerdere instanties raken in paniek naarmate het aantal slachtoffers toeneemt, wat resulteert in een complexe en meeslepende race tegen de klok.
Het verhaal volgt Anne Verelst en haar team terwijl ze proberen de moordenaar te stoppen voordat er meer slachtoffers vallen. De druk op hen neemt toe als het tempo van de moorden wordt opgevoerd en de onderliggende drijfveer achter deze moorden steeds duidelijker wordt. Vos slaagt erin om de spanning op een meesterlijke manier op te bouwen, waardoor de lezer constant op het puntje van zijn stoel zit.
Wat Paternoster echt bijzonder maakt, is de diepgang van de personages en de manier waarop hun persoonlijke trauma's en uitdagingen invloed hebben op het onderzoek. Anne Verelst is een boeiende hoofdpersoon wiens vastberadenheid en doorzettingsvermogen haar tot een overtuigende en sympathieke heldin maken. De interacties binnen haar team zijn realistisch en voegen een extra laag van complexiteit en intrige toe aan het verhaal.
De plot van Paternoster is zorgvuldig opgebouwd en zit vol verrassende wendingen en onthullingen die de lezer constant laten raden. Vos weet de balans te vinden tussen actie en karakterontwikkeling, wat resulteert in een rijk en gelaagd verhaal. De onthulling van het motief achter de moorden is zowel schokkend als meeslepend, en de climax van het boek is een adembenemende race tegen de tijd die de lezer tot de laatste pagina in zijn greep houdt.
Luc Vos's schrijfstijl is vlot en meeslepend, met een oog voor detail dat de scènes levendig en intens maakt. De sfeer van het boek is donker en beklemmend, wat perfect past bij het thema van de priesterlijke moorden en de race tegen de klok om de dader te stoppen.
Paternoster is een must-read voor liefhebbers van spannende thrillers en mysterieverhalen. Het boek biedt niet alleen een boeiende en goed uitgewerkte plot, maar ook diepgaande karakterstudies en een intrigerend kijkje in de menselijke psyche. Luc Vos heeft met dit boek een indrukwekkend werk afgeleverd dat lang blijft nazinderen nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen.
Paternoster van Luc Vos ❤️
LetterRijn ❤️
Luc Vos heeft met Paternoster een zenuwslopende thriller afgeleverd die de lezer vanaf de eerste pagina bij de keel grijpt en niet meer loslaat. De roman draait om een reeks gruwelijke moorden op priesters, waarbij de motieven en de dader lange tijd een mysterie blijven. Meerdere instanties raken in paniek naarmate het aantal slachtoffers toeneemt, wat resulteert in een complexe en meeslepende race tegen de klok.
Het verhaal volgt Anne Verelst en haar team terwijl ze proberen de moordenaar te stoppen voordat er meer slachtoffers vallen. De druk op hen neemt toe als het tempo van de moorden wordt opgevoerd en de onderliggende drijfveer achter deze moorden steeds duidelijker wordt. Vos slaagt erin om de spanning op een meesterlijke manier op te bouwen, waardoor de lezer constant op het puntje van zijn stoel zit.
Wat Paternoster echt bijzonder maakt, is de diepgang van de personages en de manier waarop hun persoonlijke trauma's en uitdagingen invloed hebben op het onderzoek. Anne Verelst is een boeiende hoofdpersoon wiens vastberadenheid en doorzettingsvermogen haar tot een overtuigende en sympathieke heldin maken. De interacties binnen haar team zijn realistisch en voegen een extra laag van complexiteit en intrige toe aan het verhaal.
De plot van Paternoster is zorgvuldig opgebouwd en zit vol verrassende wendingen en onthullingen die de lezer constant laten raden. Vos weet de balans te vinden tussen actie en karakterontwikkeling, wat resulteert in een rijk en gelaagd verhaal. De onthulling van het motief achter de moorden is zowel schokkend als meeslepend, en de climax van het boek is een adembenemende race tegen de tijd die de lezer tot de laatste pagina in zijn greep houdt.
Luc Vos's schrijfstijl is vlot en meeslepend, met een oog voor detail dat de scènes levendig en intens maakt. De sfeer van het boek is donker en beklemmend, wat perfect past bij het thema van de priesterlijke moorden en de race tegen de klok om de dader te stoppen.
Paternoster is een must-read voor liefhebbers van spannende thrillers en mysterieverhalen. Het boek biedt niet alleen een boeiende en goed uitgewerkte plot, maar ook diepgaande karakterstudies en een intrigerend kijkje in de menselijke psyche. Luc Vos heeft met dit boek een indrukwekkend werk afgeleverd dat lang blijft nazinderen nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen.
August 5, 2023
“Luc Vos legt de lat hoog, zijn thrillers zijn sterk, onheilspellend en maken meer los dan de lezer zou willen. Een dikke Mustread”
Het is goed mis, wanneer er al meerdere priesters op gruwelijke wijze dood worden aan getroffen. Anne Verelst en haar team doen er alles aan om de dader voor te zijn, maar of dit gaat lukken dat is de vraag want de dader heeft een wel heel ongebruikelijke manier om zijn slachtoffers te benaderen. Ze hebben het zwaar te verduren, zeker wanneer er gevoelens bij het team van Verelst loskomen die de zaak geen goed doen.
Na zijn debuutthriller “Zeven” komt de Vlaamse Luc vos met een tweede deel van de Anne Verelst-serie, genaamd “Paternoster”, welke al snel net zo meeslepend is als het eerste boek blijkt te zijn. Het verhaal dat de lezer meteen grijpt en vol vaart begint, maakt het des te interessanter. Het feit dat “Paternoster” een langdurige problematiek betreft die jarenlang niet openlijk besproken mocht worden en zelfs onder het tapijt werd geveegd, toont de moed van de auteur. Het is duidelijk dat Luc Vos bereid is om deze moeilijke thematiek op een indrukwekkende manier aan te pakken, en dat laat een diepe indruk achter bij de lezers. Paternoster is als tweede deel een aanvulling op zeven maar ook heel goed los leesbaar.
Vos weet een gevoelige snaar te raken waardoor dit deel voor de lezer een strijd zal zijn, gevoelens van gerechtigheid en het naleven van het rechtssysteem komen in conflict, en de vraag is al snel wat wint er, empathie of je gezonde verstand? Paternoster is een thriller welke men niet snel zal vergeten, het leest als een trein en laat een intrigerende indruk achter.
Luc Vos blijkt een auteur waarvan de echte thrillerlezer niet anders dan fan van kan worden. Zijn doortastende schrijfstijl, indrukwekkende karakters en de verhaallijn die echt nog wel even bij nazinderen staan garant voor menig spannende leesuren en leggen de lat hoog voor nog een Anne Verelst thriller, waar Vos hopelijk nog even mee door zal gaan. Dit smaakt naar meer, ik ben fan en mocht je houden van een stevige thriller welke niet zo snel uit je geheugen gewist zal worden dan is Luc Vos een auteur die niet mag ontbreken op je nog te lezen lijst.
Kortom, Deze wil je echt niet missen!
Het is goed mis, wanneer er al meerdere priesters op gruwelijke wijze dood worden aan getroffen. Anne Verelst en haar team doen er alles aan om de dader voor te zijn, maar of dit gaat lukken dat is de vraag want de dader heeft een wel heel ongebruikelijke manier om zijn slachtoffers te benaderen. Ze hebben het zwaar te verduren, zeker wanneer er gevoelens bij het team van Verelst loskomen die de zaak geen goed doen.
Na zijn debuutthriller “Zeven” komt de Vlaamse Luc vos met een tweede deel van de Anne Verelst-serie, genaamd “Paternoster”, welke al snel net zo meeslepend is als het eerste boek blijkt te zijn. Het verhaal dat de lezer meteen grijpt en vol vaart begint, maakt het des te interessanter. Het feit dat “Paternoster” een langdurige problematiek betreft die jarenlang niet openlijk besproken mocht worden en zelfs onder het tapijt werd geveegd, toont de moed van de auteur. Het is duidelijk dat Luc Vos bereid is om deze moeilijke thematiek op een indrukwekkende manier aan te pakken, en dat laat een diepe indruk achter bij de lezers. Paternoster is als tweede deel een aanvulling op zeven maar ook heel goed los leesbaar.
Vos weet een gevoelige snaar te raken waardoor dit deel voor de lezer een strijd zal zijn, gevoelens van gerechtigheid en het naleven van het rechtssysteem komen in conflict, en de vraag is al snel wat wint er, empathie of je gezonde verstand? Paternoster is een thriller welke men niet snel zal vergeten, het leest als een trein en laat een intrigerende indruk achter.
Luc Vos blijkt een auteur waarvan de echte thrillerlezer niet anders dan fan van kan worden. Zijn doortastende schrijfstijl, indrukwekkende karakters en de verhaallijn die echt nog wel even bij nazinderen staan garant voor menig spannende leesuren en leggen de lat hoog voor nog een Anne Verelst thriller, waar Vos hopelijk nog even mee door zal gaan. Dit smaakt naar meer, ik ben fan en mocht je houden van een stevige thriller welke niet zo snel uit je geheugen gewist zal worden dan is Luc Vos een auteur die niet mag ontbreken op je nog te lezen lijst.
Kortom, Deze wil je echt niet missen!
July 23, 2023
'Paternoster' is de tweede thriller van Luc Vos met Anne Verelst in de hoofdrol. Met het eerste deel 'Zeven' won Luc Vos de Thrillzone award 2022 en behaalde hij de derde plaats bij de VN Publieksfavorieten van de 44ste Detective en Thrillergids. Ik was dus razend benieuwd of Paternoster het niveau van Zeven zou halen want de lat lag voor Luc toch wel heel hoog.
In Paternoster worden verschillende geestelijken op dezelfde gruwelijk wijze vermoord. Anne Verelst en haar team staan voor een raadsel. Iedere keer als ze denken dat ze de dader kunnen vangen, komen ze net te laat. Wanneer haar baas Jean Martens dan ook de pedalen kwijt geraakt, wordt het voor haar en haar team er niet gemakkelijker op.
De tijd dringt...
De cover is donker en duister. Een man die aanvalt met een mes in de hand. Zijn gezicht zie je niet, hij heeft een kap aan. Hij wil niet herkend worden.
De titel paternoster is kort maar krachtig. Gegarandeerd dat ik wanneer ik een paternoster nog zal zien, ik steevast aan het boek zal denken
Op de cover staat pater noster van elkaar geschreven. Misschien is dit niet de bedoeling omdat het zonder - mooier oogt.
Maar toch misstaat het niet want pater noster = Onze Vader en dit past ook perfect bij het verhaal.
Luc is met Paternoster er opnieuw in geslaagd om een schitterende thriller uit te brengen.
Hij heeft een vlotte pen en schrijft heel beeldend.
De karakters worden sterk uitgewerkt. Je leeft met hen mee.
Hij kan de lezer boeien, hij schrijft zo spannend dat hij in staat is om de lezer vast te houden tot wanneer het boek uit is.
Toen ik paternoster dichtsloeg, maakte ik de bedenking welk boek ik nu het best vond deze laatste of Zeven. Eerst vond ik Zeven wel beter want de moorden waren echt doordacht, terwijl in paternoster iedereen op dezelfde manier vermoord wordt. Maar nu ik paternoster heb laten bezinken, besef ik dat er geen enkele thriller is, die ik al gelezen heb, die me zo liet twijfelen of ik al of niet sympathie voor de moordenaar had. Ben er trouwens nog niet aan uit. Ik vond het alleszins weer een kanjer van een thriller. Laat het volgend boek maar komen, ik kijk er al naar uit
In Paternoster worden verschillende geestelijken op dezelfde gruwelijk wijze vermoord. Anne Verelst en haar team staan voor een raadsel. Iedere keer als ze denken dat ze de dader kunnen vangen, komen ze net te laat. Wanneer haar baas Jean Martens dan ook de pedalen kwijt geraakt, wordt het voor haar en haar team er niet gemakkelijker op.
De tijd dringt...
De cover is donker en duister. Een man die aanvalt met een mes in de hand. Zijn gezicht zie je niet, hij heeft een kap aan. Hij wil niet herkend worden.
De titel paternoster is kort maar krachtig. Gegarandeerd dat ik wanneer ik een paternoster nog zal zien, ik steevast aan het boek zal denken
Op de cover staat pater noster van elkaar geschreven. Misschien is dit niet de bedoeling omdat het zonder - mooier oogt.
Maar toch misstaat het niet want pater noster = Onze Vader en dit past ook perfect bij het verhaal.
Luc is met Paternoster er opnieuw in geslaagd om een schitterende thriller uit te brengen.
Hij heeft een vlotte pen en schrijft heel beeldend.
De karakters worden sterk uitgewerkt. Je leeft met hen mee.
Hij kan de lezer boeien, hij schrijft zo spannend dat hij in staat is om de lezer vast te houden tot wanneer het boek uit is.
Toen ik paternoster dichtsloeg, maakte ik de bedenking welk boek ik nu het best vond deze laatste of Zeven. Eerst vond ik Zeven wel beter want de moorden waren echt doordacht, terwijl in paternoster iedereen op dezelfde manier vermoord wordt. Maar nu ik paternoster heb laten bezinken, besef ik dat er geen enkele thriller is, die ik al gelezen heb, die me zo liet twijfelen of ik al of niet sympathie voor de moordenaar had. Ben er trouwens nog niet aan uit. Ik vond het alleszins weer een kanjer van een thriller. Laat het volgend boek maar komen, ik kijk er al naar uit
September 26, 2023
Het thema sprak me aan en ik heb het aangeschaft.
Het verhaal is goed, de plotwendingen interessant, alhoewel ik me er soms wel vragen bij stel. Ik weet hoe politiedatabanken werken en normaal weten ze direct wanneer een slachtoffer familie is van iemand die op de zaak werkt.
Het plot is dus erg goed. Het enige wat me in dit boek tegenstak en waarom ik dus een ster aftrek, is dat de redactie te wensen over liet naar mijn mening.
Zo vond ik werk heel herhalend geschreven, echt van "Het is erg" en dan herhaalt de rest een hele bladzijde hetzelfde.
Mijn gevoel en dat heb ik al meer gehad bij deze uitgever, is dat de word count om een dikker boek te hebben ervoor zorgt dat de redactie niet durft te snoeien. Dat herhalen herken ik en is iets dat veel auteurs hebben. Helaas haalt het de vaart uit het leestempo en ik geef toe dat het bij mij soms de spanningsboog bijna deed afgaan.
Ik vond het heel goed gevonden dat je ook in het hoofd van de dader kruipt. Die is subliem neergezet en je zou er bijna sympathie voor krijgen. De grens tussen dader en slachtoffer is ook heel klein in deze thriller.
Het is een Anne Verelst thriller, maar ik vond haar eigenlijk niet echt het hoofdpersonage. Dat was in mijn ogen meer een subtiele dans tussen hoofdcommissaris Jean Martens en dader Steve Van Aelst. Anne Verelst zelf vond ik meer de achtgrondfiguur. Ik heb het vorige boek waar ze in voorkwam niet gelezen, maar gezien het einde van dit werk, vermoed ik haar rol in verdere thrillers van deze auteur belangrijker gaat worden.
Ik vond het jammer dat de wat herhalende, soms wat passief geschreven tekst niet grondiger was aangepakt door een redacteur die dit boek zeker 100 bladzijden dunner had kunnen maken en dit verhaal nog sterker had tot zijn recht kunnen laten komen, maar ik vrees dat ik als schrijver soms zelf teveel met die materie bezig ben om een neutrale lezer te zijn op dat punt. Daarom geef ik toch 4 sterren.
Het verhaal is goed, de plotwendingen interessant, alhoewel ik me er soms wel vragen bij stel. Ik weet hoe politiedatabanken werken en normaal weten ze direct wanneer een slachtoffer familie is van iemand die op de zaak werkt.
Het plot is dus erg goed. Het enige wat me in dit boek tegenstak en waarom ik dus een ster aftrek, is dat de redactie te wensen over liet naar mijn mening.
Zo vond ik werk heel herhalend geschreven, echt van "Het is erg" en dan herhaalt de rest een hele bladzijde hetzelfde.
Mijn gevoel en dat heb ik al meer gehad bij deze uitgever, is dat de word count om een dikker boek te hebben ervoor zorgt dat de redactie niet durft te snoeien. Dat herhalen herken ik en is iets dat veel auteurs hebben. Helaas haalt het de vaart uit het leestempo en ik geef toe dat het bij mij soms de spanningsboog bijna deed afgaan.
Ik vond het heel goed gevonden dat je ook in het hoofd van de dader kruipt. Die is subliem neergezet en je zou er bijna sympathie voor krijgen. De grens tussen dader en slachtoffer is ook heel klein in deze thriller.
Het is een Anne Verelst thriller, maar ik vond haar eigenlijk niet echt het hoofdpersonage. Dat was in mijn ogen meer een subtiele dans tussen hoofdcommissaris Jean Martens en dader Steve Van Aelst. Anne Verelst zelf vond ik meer de achtgrondfiguur. Ik heb het vorige boek waar ze in voorkwam niet gelezen, maar gezien het einde van dit werk, vermoed ik haar rol in verdere thrillers van deze auteur belangrijker gaat worden.
Ik vond het jammer dat de wat herhalende, soms wat passief geschreven tekst niet grondiger was aangepakt door een redacteur die dit boek zeker 100 bladzijden dunner had kunnen maken en dit verhaal nog sterker had tot zijn recht kunnen laten komen, maar ik vrees dat ik als schrijver soms zelf teveel met die materie bezig ben om een neutrale lezer te zijn op dat punt. Daarom geef ik toch 4 sterren.
November 17, 2025
Tja, waar te beginnen... Het boek begon enorm sterk en hield me meteen de eerste hoofdstukken volledig geboeid, maar naarmate het boek vorderde, zwakte die interesse af door de herhalingen van zowel de handelingen van de dader als van de agenten.
In het begin voelde ik wel compassie voor de hoofdcommissaris en de dader. Ik kon me volledig vinden in het motief van de dader om de priesters te doden. Of dit de juiste manier is om zo'n mensen te straffen, laat ik maar in het midden...
Anyway, terug naar het boek. Ik vond de agenten, met name Anne, behoorlijk incompetent overkomen. Buiten wat heen en weer rijden naar de plaats delicten, wat commanderen en vooral veel zelfmedelijden hebben, werd er niet veel gedaan.
Heel het verhaal omtrent het hypnotiseren kwam voor mij ook niet geloofwaardig over. Ik weet dat het een boek is, ik weet dat het fictie is, maar hij weet allemaal wel heel gemakkelijk aan zijn 19 slachtoffers te geraken op deze manier.
En dan de teleurstellende ontknoping van het boek, wat totaal niet logisch overkwam voor mij. Waarom zou je voor iemand springen die je wilde doden? Dat het motief was dat de hoofdcommissaris minder gestraft zou worden trek ik zeer in twijfel, moord is moord zou ik denken, of dit nu op de dader of op het slachtoffer is.
Ook jammer dat er ondanks dat dit een herdruk is zo veel grammaticale fouten in het boek te vinden zijn.
Om de review toch op een positieve noot te laten eindigen wil ik wel aangeven dat ik enorm veel respect heb voor de schrijver om dit delicaat onderwerp aan te halen en niet al te voorzichtig te zijn met de verwoording, van zowel de dader, de agenten als de "slachtoffers". De tweestrijd van de hoofdcommissaris kwam in tegenstelling tot andere aspecten van het boek vrij geloofwaardig over.
Ik ben niet zeker of ik de andere 2 boeken ga lezen, gezien dit boek vrij teleurstellend voor mij was.
In het begin voelde ik wel compassie voor de hoofdcommissaris en de dader. Ik kon me volledig vinden in het motief van de dader om de priesters te doden. Of dit de juiste manier is om zo'n mensen te straffen, laat ik maar in het midden...
Anyway, terug naar het boek. Ik vond de agenten, met name Anne, behoorlijk incompetent overkomen. Buiten wat heen en weer rijden naar de plaats delicten, wat commanderen en vooral veel zelfmedelijden hebben, werd er niet veel gedaan.
Heel het verhaal omtrent het hypnotiseren kwam voor mij ook niet geloofwaardig over. Ik weet dat het een boek is, ik weet dat het fictie is, maar hij weet allemaal wel heel gemakkelijk aan zijn 19 slachtoffers te geraken op deze manier.
En dan de teleurstellende ontknoping van het boek, wat totaal niet logisch overkwam voor mij. Waarom zou je voor iemand springen die je wilde doden? Dat het motief was dat de hoofdcommissaris minder gestraft zou worden trek ik zeer in twijfel, moord is moord zou ik denken, of dit nu op de dader of op het slachtoffer is.
Ook jammer dat er ondanks dat dit een herdruk is zo veel grammaticale fouten in het boek te vinden zijn.
Om de review toch op een positieve noot te laten eindigen wil ik wel aangeven dat ik enorm veel respect heb voor de schrijver om dit delicaat onderwerp aan te halen en niet al te voorzichtig te zijn met de verwoording, van zowel de dader, de agenten als de "slachtoffers". De tweestrijd van de hoofdcommissaris kwam in tegenstelling tot andere aspecten van het boek vrij geloofwaardig over.
Ik ben niet zeker of ik de andere 2 boeken ga lezen, gezien dit boek vrij teleurstellend voor mij was.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 22, 2023
Ik mocht dit boek lezen voor de boekenreizigersclub. Dit boek is het vervolg op Zeven, echter je kan het ook zelfstandig lezen. We gaan verder met de personages van Jean Martens de politie commissaris en Anne Verelst de rechercheur. Daarbij is er ook aandacht voor mede collega Marie en John.
Het verhaal start als er inmiddels 11 priesters zijn vermoord, allen op dezelfde bizarre wijze vermoord. De priesters hebben een paternoster met hun handen en geslachtsdelen in een doorzichtige zak om hun nek hangen. Het verhaal komt wat langzaam op gang, mede omdat bij het begin van een hoofdstuk niet altijd duidelijk is waar je je in het verhaal bevindt, bij de dader of bij het onderzoeksteam. Neemt niet weg dat het verhaal helder, duidelijk en zelfs zeer luguber geschreven is. Vooral de tweestrijd in de hoofden van Jean Martens en Anne Verelst wordt goed in een schuin gedrukte tekst weergegeven, mooi gedaan. Als lezer wordt je meegenomen in de zoektocht naar de dader, die ze uiteindelijk een naam kunnen geven echter nog niet kunnen vinden om op te pakken. Het thema van dit boek is zeker zeer actueel gezien de huidige maatschappij en wat er inmiddels met de kerken aan het gebeuren is. Daar heeft Luc goed op ingespeeld. Als de 18e moord is gepleegd zonder dat het team vooruitgang boekt, wordt het iets te langdradig. Gelukkig komt er een zeer goed gevonden twist in het verhaal, wat zeker door Luc goed is uitgewerkt en uitgedacht. Hierdoor wordt het verhaal nog geloofwaardiger en bijzonder. Enige minpunt is dat het stukje Franse tekst in het verhaal niet vertaalt is. Hierdoor moest ik het opzoeken en ben je niet meer in het verhaal. Het einde is verrassend en ik kijk uit naar een derde deel, zodat ik de levens van de bovenstaande personages kan blijven volgen.
Het verhaal start als er inmiddels 11 priesters zijn vermoord, allen op dezelfde bizarre wijze vermoord. De priesters hebben een paternoster met hun handen en geslachtsdelen in een doorzichtige zak om hun nek hangen. Het verhaal komt wat langzaam op gang, mede omdat bij het begin van een hoofdstuk niet altijd duidelijk is waar je je in het verhaal bevindt, bij de dader of bij het onderzoeksteam. Neemt niet weg dat het verhaal helder, duidelijk en zelfs zeer luguber geschreven is. Vooral de tweestrijd in de hoofden van Jean Martens en Anne Verelst wordt goed in een schuin gedrukte tekst weergegeven, mooi gedaan. Als lezer wordt je meegenomen in de zoektocht naar de dader, die ze uiteindelijk een naam kunnen geven echter nog niet kunnen vinden om op te pakken. Het thema van dit boek is zeker zeer actueel gezien de huidige maatschappij en wat er inmiddels met de kerken aan het gebeuren is. Daar heeft Luc goed op ingespeeld. Als de 18e moord is gepleegd zonder dat het team vooruitgang boekt, wordt het iets te langdradig. Gelukkig komt er een zeer goed gevonden twist in het verhaal, wat zeker door Luc goed is uitgewerkt en uitgedacht. Hierdoor wordt het verhaal nog geloofwaardiger en bijzonder. Enige minpunt is dat het stukje Franse tekst in het verhaal niet vertaalt is. Hierdoor moest ik het opzoeken en ben je niet meer in het verhaal. Het einde is verrassend en ik kijk uit naar een derde deel, zodat ik de levens van de bovenstaande personages kan blijven volgen.
December 27, 2023
Ik verwacht van een politiethriller dat die min of meer realistisch zou kunnen zijn. Maar het ganse hypnose gedoe in dit boek is echt wel bij het haar getrokken. Bovendien wordt dezelfde problematiek, alhoewel zeer prangend en actueel, tot vervelends toe herhaald.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 30, 2024
5* voor dit toppertje.
https://www.hebban.nl/recensie/dini-v...
https://www.hebban.nl/recensie/dini-v...
March 1, 2025
Ik heb mij er echt moeten doorworstelen. Ik vond veel zaken/reacties/acties van mensen zó ongeloofwaardig.
April 13, 2025
veel zeer ongeloofwaardige elementen
Displaying 1 - 19 of 19 reviews