What do you think?
Rate this book
หอมรัก #1
บัวหิมะ
คนหนึ่งไม่พูด ชอบเก้บงำความรู้สึก ส่วนอีกคนก็อ่านคนที่ตนรักไม่ออก หากสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือความรักมั่นที่รอการเเสดงออกทั้งทางวาจาเเละกิริยา เเล้วเมื่อไรวันนั้นจะมาถึง
"วโรบล" ถูกเขาทิ้งร้างไว้อย่าไม่แยแสด้วยคำว่า "ห่างกันสักพัก" ถึงแม้จะทั้งเสียใจ ทั้งคิดถึงเขาทุกคืนวัน แต่ด้วยความเป็นคนหัวอ่อน วโรบลจึงไม่อาจยื้อยุดฉุดเขาเอาไว้ได้ หญิงสาวจึงทำได้เพียงแค่พยายามตัดใจลืมผู้ชายที่ชื่อ "อิศรางค์" ไปซะ แต่มันกลับไม่ง่ายเลย เมื่อเจ้าของวลีเด็ดกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง และไม่ได้เข้ามาอย่างชายหนุ่มอบอุ่นแสนอ่อนโยนเช่นเดิมด้วย "อิศรางค์" ชายหนุ่มรูปงามที่ทิ้งวโรบลไปพร้อมกับคำถามคาใจ เขากลับมาแล้ว แต่มาพร้อมกับความปากร้ายและอารมณ์รุนแรงจนเธอเดาใจไม่ถูก หากสิ่งที่เด่นชัดที่สุดก็คือเขาต้องการ "วโรบล" แต่ไม่คิดจะแสดงออกว่ารักกันสักนิด เขาทำให้เกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ซึ่งหญิงสาวก็หลงเตลิดเปิดเปิงไปกับไฟพิศวาสหวาม กว่าจะรู้ตัวว่าถลำลึกจนสุดกู่ ก็ต่อเมื่อถูกเขามัดทั้งร่างกายและหัวใจเสียจนดิ้นไม่หลุดซะแล้ว...
"วโรบล" ถูกเขาทิ้งร้างไว้อย่าไม่แยแสด้วยคำว่า "ห่างกันสักพัก" ถึงแม้จะทั้งเสียใจ ทั้งคิดถึงเขาทุกคืนวัน แต่ด้วยความเป็นคนหัวอ่อน วโรบลจึงไม่อาจยื้อยุดฉุดเขาเอาไว้ได้ หญิงสาวจึงทำได้เพียงแค่พยายามตัดใจลืมผู้ชายที่ชื่อ "อิศรางค์" ไปซะ แต่มันกลับไม่ง่ายเลย เมื่อเจ้าของวลีเด็ดกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง และไม่ได้เข้ามาอย่างชายหนุ่มอบอุ่นแสนอ่อนโยนเช่นเดิมด้วย "อิศรางค์" ชายหนุ่มรูปงามที่ทิ้งวโรบลไปพร้อมกับคำถามคาใจ เขากลับมาแล้ว แต่มาพร้อมกับความปากร้ายและอารมณ์รุนแรงจนเธอเดาใจไม่ถูก หากสิ่งที่เด่นชัดที่สุดก็คือเขาต้องการ "วโรบล" แต่ไม่คิดจะแสดงออกว่ารักกันสักนิด เขาทำให้เกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ซึ่งหญิงสาวก็หลงเตลิดเปิดเปิงไปกับไฟพิศวาสหวาม กว่าจะรู้ตัวว่าถลำลึกจนสุดกู่ ก็ต่อเมื่อถูกเขามัดทั้งร่างกายและหัวใจเสียจนดิ้นไม่หลุดซะแล้ว...
328 pages
First published August 1, 2012
1 person is currently reading
25 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
July 30, 2020
สนุกดี ส่วนตัวตามมาจากเรื่องหวานกว่ารัก เรื่องนี้ก็ดีสนุก นางเอกคือแบบไร้การสื่อสาร เก็บอารมณ์เก่ง อะไรก็ได้ยังไงก็ได้แล้วแต่อิฐ(พระเอก) คือถ้านางไม่รักกันจิงคือจบไปนานแล้วค่ะ เนื้อเรื่องก็มีอืดๆๆบ้างแต่ก็ไม่ได้ถึงกับน่าเบื่อนะ
May 10, 2017
....อิศพระเอกเรื่องนี้รักหลงนางเอกบลมากกกกกกกกกกกกกจนน่าอิจฉา...อิศหลงใหลในทุกอริยาบททุกสิ่งอย่างของบลรักเดียวใจเดียวแม้จะไม่มีหวังก็ยังหวังเฝ้ารักเฝ้ารอ...
....แม้ตอนอ่านจะมีกดดันอึดอัดแต่เริ่มชินกับอารมณ์นี้เวลาอ่านงานของไรท์เตอร์แล้วค่ะ...รักกันแต่ไม่พูดเก็บกดข่มอารมณ์แกล้งเมินกัน....อ่านแล้วเสริมสร้างภูมิคุ้มกันหัวใจดีชะมัด....เลิฟซีนก็เร่าร้อนวาบหวามsexyดีจริงๆค่ะ♡อิศจัดเต็มแบบว่าอิศฝืนไม่ไหวแล้วอิศจะไม่ทน..^0^
อยากฟินแบบอึดอัดคับใจแต่วาบหวิวมันส์สะใจแนะนำเรื่องนี้ค่ะ....ชอบๆ♡๐♡
....แม้ตอนอ่านจะมีกดดันอึดอัดแต่เริ่มชินกับอารมณ์นี้เวลาอ่านงานของไรท์เตอร์แล้วค่ะ...รักกันแต่ไม่พูดเก็บกดข่มอารมณ์แกล้งเมินกัน....อ่านแล้วเสริมสร้างภูมิคุ้มกันหัวใจดีชะมัด....เลิฟซีนก็เร่าร้อนวาบหวามsexyดีจริงๆค่ะ♡อิศจัดเต็มแบบว่าอิศฝืนไม่ไหวแล้วอิศจะไม่ทน..^0^
อยากฟินแบบอึดอัดคับใจแต่วาบหวิวมันส์สะใจแนะนำเรื่องนี้ค่ะ....ชอบๆ♡๐♡
August 16, 2020
Edited : 16.8.20
ชอบในความรักพระเอก มั่นคง ยอมทุกอย่าง แต่พอเจอคนไม่พูดไม่แสดงออกอย่างนางเอก คนเรารักมากก็หวังการแสดงตอบ พอไม่ได้ คิดแผนมาห่างกันสักพัก เผื่อจะเห็นปฏิกิริยานางเอกบาง ก็ไม่มี เลยกลายเป็นความโกรธ แต่ก็ยังรักษาความสันพันธุ์มาตั้งสี่ปี เป็นคนอดทนมากกกก 55 แต่พอถึงเวลาความอดทนขาดก็นะ
** มาอ่านอีกรอบ คนเรามองแต่ภายนอกแล้วมาตัดสินไม่ได้จริงๆ ครั้งนี้มองในมุมนางเอก ชื่อบัวหิมะ สมชื่อเรื่อง เพราะเป็นคนไม่คิดมาก ไหลตามน้ำ ไม่กล้าทำอะไร ไม่กล้าตัดสินใจ แสดงออกไม่เป็น เรื่องมันเลยบานปลายเพราะการไม่พูด คนนอกที่ได้ยิน เลยเอาไปพูดเป่าหูกันไปหมด พระเอกก็ดูงี่เง่าไปเลย เพราะคบกันอยู่ 2 คน แต่ก็ดันไม่คุยกัน ต่างคนต่างคิด นางเอกนี่คือแล้วใหญ่พื้นฐานนิสัยยังไงก็ไม่ทำอะไรแน่ๆ กว่าจะลงรอย ก็ต้องดึงนิสัยออกมาคุยกันจริงๆจังๆ ดีที่นางเอกเป็นคนยอมรับง่าย ความผิดตัวเองส่วนนึง แล้วก็ยอมแก้ไข ต่อให้โกรธแต่ก็ไม่ดึงเรื่องให้งี่เง่า
~ เนื้อเรื่องดำเนินดี ภาษาดีลื่นไหล แนะนำให้ลองอ่านคะ เพิ่งอ่านนามปากกานี้ครั้งแรกก้อเรื่องนี้ เลยต้องตามเรื่องอื่นๆอีก
ชอบในความรักพระเอก มั่นคง ยอมทุกอย่าง แต่พอเจอคนไม่พูดไม่แสดงออกอย่างนางเอก คนเรารักมากก็หวังการแสดงตอบ พอไม่ได้ คิดแผนมาห่างกันสักพัก เผื่อจะเห็นปฏิกิริยานางเอกบาง ก็ไม่มี เลยกลายเป็นความโกรธ แต่ก็ยังรักษาความสันพันธุ์มาตั้งสี่ปี เป็นคนอดทนมากกกก 55 แต่พอถึงเวลาความอดทนขาดก็นะ
** มาอ่านอีกรอบ คนเรามองแต่ภายนอกแล้วมาตัดสินไม่ได้จริงๆ ครั้งนี้มองในมุมนางเอก ชื่อบัวหิมะ สมชื่อเรื่อง เพราะเป็นคนไม่คิดมาก ไหลตามน้ำ ไม่กล้าทำอะไร ไม่กล้าตัดสินใจ แสดงออกไม่เป็น เรื่องมันเลยบานปลายเพราะการไม่พูด คนนอกที่ได้ยิน เลยเอาไปพูดเป่าหูกันไปหมด พระเอกก็ดูงี่เง่าไปเลย เพราะคบกันอยู่ 2 คน แต่ก็ดันไม่คุยกัน ต่างคนต่างคิด นางเอกนี่คือแล้วใหญ่พื้นฐานนิสัยยังไงก็ไม่ทำอะไรแน่ๆ กว่าจะลงรอย ก็ต้องดึงนิสัยออกมาคุยกันจริงๆจังๆ ดีที่นางเอกเป็นคนยอมรับง่าย ความผิดตัวเองส่วนนึง แล้วก็ยอมแก้ไข ต่อให้โกรธแต่ก็ไม่ดึงเรื่องให้งี่เง่า
~ เนื้อเรื่องดำเนินดี ภาษาดีลื่นไหล แนะนำให้ลองอ่านคะ เพิ่งอ่านนามปากกานี้ครั้งแรกก้อเรื่องนี้ เลยต้องตามเรื่องอื่นๆอีก
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 13, 2017
เรื่องนี้เคยอ่านตั้งแต่ตอนอยู่ในเว็บแล้ว
จำได้ว่าตอนนั้นอ่านก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
พระเอกเหมือนพวกไบโพล่า เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย
แถมฉากชายหาด (ถ้าจำไม่ผิด คือในเว็บแรงกว่านี้)
ก็ดูไม่มีเหตุผล แต่ก็อ่านได้นะ
มาอ่านอีกครั้ง ก็อ่านได้เพลินๆดี
แม้ฉากชายหาดจะดูซอฟต์ลงมาก
แต่ก็ยังไม่ชอบจุดนี้อยู่ดี เลยหักคะแนนไป
แต่ก็อ่านได้เพลิน ๆดี มีจี๊ดๆบ้างบางตอนค่ะ
ปล. อยากอ่านทิวามาก ตอนเว็บล่มครานั้น
แล้วทิวายังไม่จบนี่เศร้ามาก นี่ก็ค้างมาหลายปีแล้ว
หวังว่าจะได้อ่านในเร็วๆนี้นะ
จำได้ว่าตอนนั้นอ่านก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
พระเอกเหมือนพวกไบโพล่า เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย
แถมฉากชายหาด (ถ้าจำไม่ผิด คือในเว็บแรงกว่านี้)
ก็ดูไม่มีเหตุผล แต่ก็อ่านได้นะ
มาอ่านอีกครั้ง ก็อ่านได้เพลินๆดี
แม้ฉากชายหาดจะดูซอฟต์ลงมาก
แต่ก็ยังไม่ชอบจุดนี้อยู่ดี เลยหักคะแนนไป
แต่ก็อ่านได้เพลิน ๆดี มีจี๊ดๆบ้างบางตอนค่ะ
ปล. อยากอ่านทิวามาก ตอนเว็บล่มครานั้น
แล้วทิวายังไม่จบนี่เศร้ามาก นี่ก็ค้างมาหลายปีแล้ว
หวังว่าจะได้อ่านในเร็วๆนี้นะ
June 6, 2018
ความดีความชอบของหนังสือเรื่องนี้ คงต้องยกให้ฝีมือการเล่าเรื่องที่มีเสน่ห์ของผู้เขียนค่ะ เพราะถึงแม้พระเอกเรื่องนี้จะงี่เง่ามากถึงมากที่สุด อันเนื่องมาจากการทิ้งนางเอกไปถึง 4 ปีแม้จะรักนางเอกมากก็ตาม แต่ก็ทำให้เราอ่านเรื่องนี้แบบอินมากเพราะผู้เขียนบรรยายอารมณ์นางเอกได้ชัดเจนเหลือเกิน
ผู้เขียนทำให้เรารู้สึกได้ถึงอารมณ์บีบคั้นของนางเอก ผ่านทั้งการบรรยายและบทพูด จนทำให้เรารู้สึกเจ็บไปกับตัวละครได้ง่ายๆ และในขณะเดียวกัน ก็ทำให้เรารู้สึกว่าถึงแม้พระเอกจะทำตัวไม่น่ารักเลย แต่เขาก็รักนางเอกมากจริงๆ อีกทั้งยังมีอารมณ์ขันที่ปล่อยออกมาเรียกรอยยิ้มได้เป็นระยะ และการเรียงลำดับเรื่องราวก็ถือว่าทำได้ดี โดยเฉพาะการค่อยๆปล่อยฉากย้อนหลังมาเป็นช็อตๆ ที่เรามองว่าทำให้เห็นภาพในอดีตได้แบบกลมกลืนไปกับภาพในปัจจุบันได้กระชับและไม่ยืดเยื้อดีค่ะ
ผู้เขียนทำให้เรารู้สึกได้ถึงอารมณ์บีบคั้นของนางเอก ผ่านทั้งการบรรยายและบทพูด จนทำให้เรารู้สึกเจ็บไปกับตัวละครได้ง่ายๆ และในขณะเดียวกัน ก็ทำให้เรารู้สึกว่าถึงแม้พระเอกจะทำตัวไม่น่ารักเลย แต่เขาก็รักนางเอกมากจริงๆ อีกทั้งยังมีอารมณ์ขันที่ปล่อยออกมาเรียกรอยยิ้มได้เป็นระยะ และการเรียงลำดับเรื่องราวก็ถือว่าทำได้ดี โดยเฉพาะการค่อยๆปล่อยฉากย้อนหลังมาเป็นช็อตๆ ที่เรามองว่าทำให้เห็นภาพในอดีตได้แบบกลมกลืนไปกับภาพในปัจจุบันได้กระชับและไม่ยืดเยื้อดีค่ะ
December 14, 2017
ทำไมไม่พูด ไม่ถามกัน งงใจ
พระเอกก็รักนางเอกขนาดนั้น ทนได้ไงห่างกันตั้ง 4ปี
ถ้าเราเป็นบลนะ จะให้ง้อสักปีนึงเลย งอน
พระเอกก็รักนางเอกขนาดนั้น ทนได้ไงห่างกันตั้ง 4ปี
ถ้าเราเป็นบลนะ จะให้ง้อสักปีนึงเลย งอน
February 6, 2017
ความคิดเห็นนี้คิดว่า...มีสปอยล์ ข้ามๆไปได้เลยค่าา
เอาจริงๆเราชอบประเด็นที่คนเขียนจับมาเล่นในเรื่องนี้นะ มันเป็นเรื่องที่อาจเกิดขึ้นง่ายๆกับคนที่เป็นแฟนกัน
โดยนิสัยและการถูกปลูกฝังจากพี่ชาย ด้วยความคิดที่ว่าผู้หญิงที่น่ารักควรทำตัวอย่างไรกับแฟน ทำให้นางเอกเป็นคนพูดน้อย แสดงออกน้อย ขี้เกรงใจมากกจนพระเอกไม่รู้ว่าใจจริงเธอต้องการอะไร รักกันจริงหรือไม่ ที่เธอยอมโอนอ่อนตลอดมาแค่เกรงใจกันเท่านั้นหรือเปล่า เมื่อพระเอกไม่คิดจะถามเพราะกลัวจะได้คำตอบตามใจแบบเดิมๆ จึงเกิดการลองใจกันตามมา...
พระเอกขอถอยห่าง เพื่อรอดูปฏิกิริยาของเธอ...ผลปรากฎว่านางเอกเคารพการตัดสินใจของพระเอก ไม่ยื้อ ไม่ถามตามสไตล์ของนาง จนเกิดภาวะแช่แข็งถึง 4 ปี เป็นที่มาของชื่อเรื่อง 'บัวหิมะ' (นางเอกชื่อวโรบล) แต่เอาเข้าจริงไม่ได้มีแต่นางเอกที่ต้องทนทรมานกับการรอคอย เพราะไม่มีใครเดินออกไปทั้งคู่ ได้แต่ยืนรอกันอยู่ที่ประตู...อย่างนั้น
เสียเวลาแท้...
ถ้าอ่านตามเรื่อยๆ เราจะรู้ว่าผิดทั้งสองคน คนเขียนทำให้เราเข้าใจทั้งฝ้่งนางเอกและพระเอก ให้บทเรียนแก่คนที่คิดจะรักจะอยู่ด้วยกันว่าคำพูดน้้นสำคัญพอๆกับการกระทำ ต้องสื่อสาร ต้องปรับความเข้าใจ ต้องปรับตัว หลังแต่งงานก็ยังมีเรื่องให้ปรับอีกเยอะไม่แพ้กัน
ถึงประเด็นดีแต่...ก็...นะ จะให้พึ่งสัจธรรมว่าอ่านนิยายสไตล์นี้ไม่ควรคิดอะไรมากก็...นะ นิยายที่ควรจะให้ความลึกซึ้งแก่เราได้มากกว่านี้กลับกลายเป็นนิยายที่ให้เราอ่านแบบง่ายๆฉาบฉวยไปน่ะรึ? เสียดายแท้ การดำเนินเรื่องทำให้เราถอนใจเฮือกๆอยู่หลายจุด
ยกตัวอย่างเช่น การที่คุณพระเอกกลับมาใกล้ชิดนางเอกอีกครั้งหลังจากที่ฮีแกเป็นคนถอยห่างออกไปเอง คุณพี่ก็จับนางเอกกินๆๆๆๆอย่างเดียว ไม่ๆๆ ฉันจะไม่สนอะไรทั้งนั้น ตอนนี้ฉันอยากได้ก็ต้องได้ ฉันไม่สนแล้วว่าเธอจะคิดยังไง จะรู้สึกยังไงกับฉัน ฉันไม่แคร์แล้ว!!! ...จ่ะ ==;
คาแรคเตอร์นา���เอกกล่าวไว้ว่าพูดน้อย แสดงออกน้อย หัวอ่อน ยอมคน แต่เอาตรงๆคนอ่านไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่ ในหลายๆฉากเธอค่อยข้างจัดว่าเป็นคนใจกล้า พูดเยอะและยาวเกือบตลอดเรื่อง มีบางฉากที่กล้ายื้อยุดฉุดแขนผู้ชายในที่สาธารณะ (ในบริบทของเรื่องคือเธอต้องการคาดคั้นความจริงบางอย่างจากผชคนน้้น แต่เราว่าการแสดงออกว่าต้องการหาคำตอบ ยังสามารถทำอย่างอื่นได้ เช่นกล่าววาจารั้งไว้แทนการใช้แขนฉุดได้นี่นา) หรือยังมีฉากที่เธอกล้าเถียงฉอดๆแทนให้เพื่อนด้วยงะ เราอ่านแล้วอึ้งๆ ไม่คิดว่านางจะพูดอะไรแบบนั้นได้ด้วย คือถ้าคนเขียนจะคีพลุคให้เธออย่างที่ต้้งใจไว้ อาจะทำให้ดูเป็นคนนิ่งๆกว่านี้สักหน่อย ให้พูดน้อยแต่ต่อยหนัก แบบนั้นน่าจะทำให้เราเชื่อได้มากกว่า
แล้วการดึดตัวละครหลักให้ไปเป็นตัวประกอบของคู่อื่น เป็นอะไรที่แปลกดีๆ จะว่าดีก็ไม่เต็มปาก ถ้าทำออกมาดีเราจะรู้สึกว่าเออมันแนวดีนะ ยังไม่เห็นมีใครทำนะไอ้การดำเนินเรื่องแบบนี้ แต่ถ้าทำไม่ดีก็จะกลายเป็นว่าฉากเหล่านั้นจะเป็นส่วนเกินในทันที สำหรับเราคิดว่ายังก้ำกึ่ง ยังถือว่าไม่เนียน
ส่วนฉากอีโรติกระหว่างพระนาง บรรยายออกมาให้เห็นแค่ผิวๆ ไม่ได้เจาะลึกลงสเต็บแต่อย่างใด ทำเอาผิดคาดอยู่สักหน่อย นึกว่าจะแซบกว่านี้ซะอีก แต่การได้เห็นมุมที่พระเอกอ้อนๆวอนขอบ้างก็น่ารักดี (ถ้าทำเป็นลืมไอ้ฉากที่ฉุดสาวช่วงแรกๆอะนะ) 555+
เอาจริงๆเราชอบประเด็นที่คนเขียนจับมาเล่นในเรื่องนี้นะ มันเป็นเรื่องที่อาจเกิดขึ้นง่ายๆกับคนที่เป็นแฟนกัน
โดยนิสัยและการถูกปลูกฝังจากพี่ชาย ด้วยความคิดที่ว่าผู้หญิงที่น่ารักควรทำตัวอย่างไรกับแฟน ทำให้นางเอกเป็นคนพูดน้อย แสดงออกน้อย ขี้เกรงใจมากกจนพระเอกไม่รู้ว่าใจจริงเธอต้องการอะไร รักกันจริงหรือไม่ ที่เธอยอมโอนอ่อนตลอดมาแค่เกรงใจกันเท่านั้นหรือเปล่า เมื่อพระเอกไม่คิดจะถามเพราะกลัวจะได้คำตอบตามใจแบบเดิมๆ จึงเกิดการลองใจกันตามมา...
พระเอกขอถอยห่าง เพื่อรอดูปฏิกิริยาของเธอ...ผลปรากฎว่านางเอกเคารพการตัดสินใจของพระเอก ไม่ยื้อ ไม่ถามตามสไตล์ของนาง จนเกิดภาวะแช่แข็งถึง 4 ปี เป็นที่มาของชื่อเรื่อง 'บัวหิมะ' (นางเอกชื่อวโรบล) แต่เอาเข้าจริงไม่ได้มีแต่นางเอกที่ต้องทนทรมานกับการรอคอย เพราะไม่มีใครเดินออกไปทั้งคู่ ได้แต่ยืนรอกันอยู่ที่ประตู...อย่างนั้น
เสียเวลาแท้...
ถ้าอ่านตามเรื่อยๆ เราจะรู้ว่าผิดทั้งสองคน คนเขียนทำให้เราเข้าใจทั้งฝ้่งนางเอกและพระเอก ให้บทเรียนแก่คนที่คิดจะรักจะอยู่ด้วยกันว่าคำพูดน้้นสำคัญพอๆกับการกระทำ ต้องสื่อสาร ต้องปรับความเข้าใจ ต้องปรับตัว หลังแต่งงานก็ยังมีเรื่องให้ปรับอีกเยอะไม่แพ้กัน
ถึงประเด็นดีแต่...ก็...นะ จะให้พึ่งสัจธรรมว่าอ่านนิยายสไตล์นี้ไม่ควรคิดอะไรมากก็...นะ นิยายที่ควรจะให้ความลึกซึ้งแก่เราได้มากกว่านี้กลับกลายเป็นนิยายที่ให้เราอ่านแบบง่ายๆฉาบฉวยไปน่ะรึ? เสียดายแท้ การดำเนินเรื่องทำให้เราถอนใจเฮือกๆอยู่หลายจุด
ยกตัวอย่างเช่น การที่คุณพระเอกกลับมาใกล้ชิดนางเอกอีกครั้งหลังจากที่ฮีแกเป็นคนถอยห่างออกไปเอง คุณพี่ก็จับนางเอกกินๆๆๆๆอย่างเดียว ไม่ๆๆ ฉันจะไม่สนอะไรทั้งนั้น ตอนนี้ฉันอยากได้ก็ต้องได้ ฉันไม่สนแล้วว่าเธอจะคิดยังไง จะรู้สึกยังไงกับฉัน ฉันไม่แคร์แล้ว!!! ...จ่ะ ==;
คาแรคเตอร์นา���เอกกล่าวไว้ว่าพูดน้อย แสดงออกน้อย หัวอ่อน ยอมคน แต่เอาตรงๆคนอ่านไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่ ในหลายๆฉากเธอค่อยข้างจัดว่าเป็นคนใจกล้า พูดเยอะและยาวเกือบตลอดเรื่อง มีบางฉากที่กล้ายื้อยุดฉุดแขนผู้ชายในที่สาธารณะ (ในบริบทของเรื่องคือเธอต้องการคาดคั้นความจริงบางอย่างจากผชคนน้้น แต่เราว่าการแสดงออกว่าต้องการหาคำตอบ ยังสามารถทำอย่างอื่นได้ เช่นกล่าววาจารั้งไว้แทนการใช้แขนฉุดได้นี่นา) หรือยังมีฉากที่เธอกล้าเถียงฉอดๆแทนให้เพื่อนด้วยงะ เราอ่านแล้วอึ้งๆ ไม่คิดว่านางจะพูดอะไรแบบนั้นได้ด้วย คือถ้าคนเขียนจะคีพลุคให้เธออย่างที่ต้้งใจไว้ อาจะทำให้ดูเป็นคนนิ่งๆกว่านี้สักหน่อย ให้พูดน้อยแต่ต่อยหนัก แบบนั้นน่าจะทำให้เราเชื่อได้มากกว่า
แล้วการดึดตัวละครหลักให้ไปเป็นตัวประกอบของคู่อื่น เป็นอะไรที่แปลกดีๆ จะว่าดีก็ไม่เต็มปาก ถ้าทำออกมาดีเราจะรู้สึกว่าเออมันแนวดีนะ ยังไม่เห็นมีใครทำนะไอ้การดำเนินเรื่องแบบนี้ แต่ถ้าทำไม่ดีก็จะกลายเป็นว่าฉากเหล่านั้นจะเป็นส่วนเกินในทันที สำหรับเราคิดว่ายังก้ำกึ่ง ยังถือว่าไม่เนียน
ส่วนฉากอีโรติกระหว่างพระนาง บรรยายออกมาให้เห็นแค่ผิวๆ ไม่ได้เจาะลึกลงสเต็บแต่อย่างใด ทำเอาผิดคาดอยู่สักหน่อย นึกว่าจะแซบกว่านี้ซะอีก แต่การได้เห็นมุมที่พระเอกอ้อนๆวอนขอบ้างก็น่ารักดี (ถ้าทำเป็นลืมไอ้ฉากที่ฉุดสาวช่วงแรกๆอะนะ) 555+
August 10, 2021
อยู่ๆก็ไปสกิมอ่าน นึกถึงคอมเม้นนึงในพันทิปที่ว่าโดนลูกพี่ลูกน้องข่มขืนแล้วลงเอยด้วยการแต่งงานทั้งๆที่มันคือ incest
นักเขียนบรรยายความนึกคิดของrapistที่เลือดไม่ไปเลี้ยงสมองแต่ไปเลี้ยงอวัยวะเพศแทนตอนที่กำลังทำร้ายเหยื่อ บรรยายายเหมือนว่าเหยื่อต่างหากที่กระตุ้นทำให้เกิดสถานการณ์นี้ เพราะงั้นเรื่องนี้ไม่ใช่rape fantasy but real rape อยากเห็นพัฒนาการของนักเขียนจัง เลิกเขียนให้นางเอกไม่สามารถแปรความสัมพันธ์toxicเป็นความรักรูปแบบหนึ่ง แต่ถ้าจำไม่ผิดนางเอกเติบโตมากับครอบครัวtoxicอีกนั่นแหละ
เป็นเรื่องที่เคยอยากอ่านนะ แต่พอได้อ่าน ช่วงแรกๆ รำพระเอก
ช่วงหลังๆ รำทั้งพระทั้งนาง แรกๆ ก็อ่านได้แหละ หลังๆ อ่านข้ามๆ จนจบ
อีกอย่าง นี่คือการข่มขืนปนสมยอมจริงหรอ ข่มขืนก็คือข่มขืน
พี่ชายนางเอกก็ไม่ชอบ
สนใจเรื่องของทิวา ? แต่กลับไม่ได้บอกว่าจะหนีจากคู่หมั้นเผด็จการได้รึเปล่า เสียดาย
นักเขียนบรรยายความนึกคิดของrapistที่เลือดไม่ไปเลี้ยงสมองแต่ไปเลี้ยงอวัยวะเพศแทนตอนที่กำลังทำร้ายเหยื่อ บรรยายายเหมือนว่าเหยื่อต่างหากที่กระตุ้นทำให้เกิดสถานการณ์นี้ เพราะงั้นเรื่องนี้ไม่ใช่rape fantasy but real rape อยากเห็นพัฒนาการของนักเขียนจัง เลิกเขียนให้นางเอกไม่สามารถแปรความสัมพันธ์toxicเป็นความรักรูปแบบหนึ่ง แต่ถ้าจำไม่ผิดนางเอกเติบโตมากับครอบครัวtoxicอีกนั่นแหละ
เป็นเรื่องที่เคยอยากอ่านนะ แต่พอได้อ่าน ช่วงแรกๆ รำพระเอก
ช่วงหลังๆ รำทั้งพระทั้งนาง แรกๆ ก็อ่านได้แหละ หลังๆ อ่านข้ามๆ จนจบ
อีกอย่าง นี่คือการข่มขืนปนสมยอมจริงหรอ ข่มขืนก็คือข่มขืน
พี่ชายนางเอกก็ไม่ชอบ
สนใจเรื่องของทิวา ? แต่กลับไม่ได้บอกว่าจะหนีจากคู่หมั้นเผด็จการได้รึเปล่า เสียดาย
February 4, 2016
ไม่รู้ว่าอ่านกี่ครั้งต่อกี่ครั้งอ่ะเรื่องนี้ ชอบมว๊ากกกก คลั่งกะนามปากกานี้ >///<
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกในเซตนี้ (มีทั้งหมด 4 เรื่อง ซึ่งอีก 3 เรื่องยังแต่งไม่จบ ^^; ) เซตนี้เป็นเรื่องความรักของชะนีสี่นางที่มีความอึนในทิศทางที่ต่างกันไป
บัวหิมะ เป็นเรื่องของ วโรบล + อิศรางศ์ >>> ปมของเรื่องอยู่ที่ วโรบล นางเป็นคนไม่พูด + หัวอ่อน แถมมีพี่ชายที่แบบว่า เยอะอ่ะ จะแบบเสี้ยมน้องว่า ผู้หญิงน่ารักต้องไม่งอน ไม่ บลาๆๆๆๆๆๆ น้องก็เชื่อและไม่กล้าแสดงออกอารมณ์ของตัวเองมาก ตะนี้ปมเกิดเพราะพอไม่แสดงออกทำให้พระเอกคิดว่านางไม่รัก งานเข้าสิครับทีนี้ เลยมีเรื่องตามมาอีกมากมาย ลองหาอ่านกันได้รับรองไม่ผิดหวัง
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกในเซตนี้ (มีทั้งหมด 4 เรื่อง ซึ่งอีก 3 เรื่องยังแต่งไม่จบ ^^; ) เซตนี้เป็นเรื่องความรักของชะนีสี่นางที่มีความอึนในทิศทางที่ต่างกันไป
บัวหิมะ เป็นเรื่องของ วโรบล + อิศรางศ์ >>> ปมของเรื่องอยู่ที่ วโรบล นางเป็นคนไม่พูด + หัวอ่อน แถมมีพี่ชายที่แบบว่า เยอะอ่ะ จะแบบเสี้ยมน้องว่า ผู้หญิงน่ารักต้องไม่งอน ไม่ บลาๆๆๆๆๆๆ น้องก็เชื่อและไม่กล้าแสดงออกอารมณ์ของตัวเองมาก ตะนี้ปมเกิดเพราะพอไม่แสดงออกทำให้พระเอกคิดว่านางไม่รัก งานเข้าสิครับทีนี้ เลยมีเรื่องตามมาอีกมากมาย ลองหาอ่านกันได้รับรองไม่ผิดหวัง
January 10, 2023
ไหน ๆ ก็เพิ่งรีวิวพายกับหวายแล้ว มากล่าวถึงอิศกับบลหน่อย
พระเอกเรื่องนี้งี่เง่า (ถ้าไม่งี่เง่าคงไม่มีเรื่อง) แต่ชัดเจน นางเอกเรียบร้อย (แบบแปลก ๆ) อีตาหวายสอนมาดี(?) ทำเอาพระเอกปวดหัวอยู่เรื่อย ๆ
ชอบนะ อ่านหลายรอบอยู่
พระเอกเรื่องนี้งี่เง่า (ถ้าไม่งี่เง่าคงไม่มีเรื่อง) แต่ชัดเจน นางเอกเรียบร้อย (แบบแปลก ๆ) อีตาหวายสอนมาดี(?) ทำเอาพระเอกปวดหัวอยู่เรื่อย ๆ
ชอบนะ อ่านหลายรอบอยู่
April 30, 2013
น่ารักดี ภาษาอ่านง่าย เนื้อหาเบาๆ มีจี๊ดหัวใจเป็นระยะๆ ^^
September 14, 2013
ชอบความรักแท้ที่พระเอกมีให้นางเอก
Displaying 1 - 12 of 12 reviews