มายานาง

細說四國 #3

by Yu Qing, 于晴, อวี๋ฉิง

หลังจากใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่แต่บนเตียง ไม่ค่อยได้พบเจอผู้ใดเพราะร่างกายแสนจะอ่อนแอ ในที่สุดวาระสุดท้ายก็มาเยือน ‘ซี่ซุ่นหวา’ ทายาทคนสุดท้ายของอดีตตระกูลมหาเศรษฐีชั้นทองแห่งเป่ยถัง

ทว่าเรื่องน่าเหลือเชื่อกลับบังเกิดขึ้น เมื่อสวรรค์ยังไม่เรียกให้นางกลับไปที่นั่น ซ้ำยังมอบโอกาสให้นางได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง...ในร่างของคนอื่น ณ ช่วงเวลาหนึ่งปีก่อนที่วาระสุดท้ายของซี่ซุ่นหวาจะมาเยือน

แต่ทำไมกันหนอ ผู้คนมีเป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่น เหตุไฉนคนที่สวรรค์ส่งให้นางมาอยู่ในร่างกลับเป็น ‘ชุยซุ่นหวา’ โฉมสะคราญผู้เป็นหนึ่งในสี่ประมุขตระกูลใหญ่ คนที่ใครๆ ต่างก็เรียกขานว่า ‘นางมารร้าย’ คนนั้น ทำไม!

Genres: China, Romance, Historical, Novels, Fiction, Romantic, Fantasy

464 pages, Paperback

First published July 1, 2009

About the author

Associated Names:
* Yu Qing (English)
* 于晴 (Chinese)
* อวี๋ฉิง (Thai)

Reviews

[Srisurang]

เนื้อเรื่องแนวหวานนุ่มนวล น่าติดตาม พระเอก พี่อี้ฉือ นิสัยปกตินิ่งๆ เป็นผู้ใหญ่กว่าอายุ แต่อยู่กับนางเอกจะอ่อนโยนอบอุ่น นางเอกสดใสน่ารัก ขี้อ้อน สุขภาพอ่อนแอมาก พอตายแล้ววิญญาณมาเข้าร่างนางร้ายที่ถูกวางยาพิษ นางเอกก็ต้องพยายามทำสีหน้าท่าทางให้ร้ายไปด้วย ทั้งที่ตัวเองไม่เป็นเลย หลุดนิสัยที่แท้จริงออกมาบ่อยๆ ขำๆ ดีค่ะ สิ่งที่แปลกไม่เหมือนสลับวิญญาณทั่วไป คือเธอย้อนเวลามาหนึ่งปี ทำให้นึกถึงเรื่องย้อนเวลาสมัยเก่า ที่จะไปเจอตัวเองในอดีต แต่นางเอกย้อนเวลามาในร่างนางร้าย แล้วมีตัวเองอยู่อีกที่นึง คือตัวเองป่วยอยู่ที่บ้าน ไม่ได้เจอกันแบบจังๆ หน้า เธอก็ต้องพยายามเอาตัวรอดจากเรื่องที่นางร้ายทำไว้ และคนปองร้ายผู้หญิงนิสัยไม่ดีคนนี้ โดยมีพระเอกที่เข้าใจเรื่องราวได้เร็วคอยช่วยปกป้องดูแลทุกอย่าง เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ในร่างนี้ได้นานแค่ไหน แล้ววิญญาณนางร้ายจะกลับมามั้ย ทำให้น่าติดตามไปจนจบเรื่องค่ะ

[M]

อ่านง่าย สบายๆ
แต่ไม่น่าเบื่อเลย น่าสนใจ
ถึงจะแอบงงตอนแรกเล็กน้อย แต่ก็ยิ่งทำให้น่าสนใจ
แม้พลอตไม่ซับซ้อน ไม่มีการชิงดีชิงเด่นอะไรมาก
แต่แค่นางเอกต้องมาอยู่ในร่างนางมารนี่ก็สร้างความลำบากให้มากแล้ว
ตัวนางเอกเป็นคนใสๆ มองโลกในแง่ดี เลยลำบากที่ต้องพยายามใส่ความ ไสย ไสย ที่เจ้าของร่างเดิมมีลงไป
ก็ทำให้เราขำได้เป็นระยะๆ เป็นนางเอกที่น่ารักดี ไม่มองโลกในแง่ดีจนโลกสวย แค่ซื่อๆ เล็กน้อย

ตัวพระเอกน่ารักดี ถึงจะตึงๆ แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นน้ำแข็งเดินได้อย่างที่คิดไว้ตอนแรก
เสียดายไปนิดที่พลอตมันได้แค่นี้ (ก็เล่มเดียวจบอ่ะเนอะ)
แต่แค่นี้ก็สนุกละ วางไม่ลงเหมือนกัน

[Nessy Bunny]

นางเอกของอวี๋ฉิงทุกคนจะให้ความรู้สึกของความเป็น “ยอดหญิง” แม้ว่าชุ่นหวาจะไม่ได้เก่งกล้าสามารถ เสลียวฉลาด ดุจดั่งวีรสตรีผู้ปกป้องแว่นแคว้นเหมือนเรื่องอื่นๆ แต่หากว่า หัวใจของนางสวยมาก มีความโดดเด่นดีงามที่ถูกจริตเป็นอันมาก สามารถดึงความรู้สึกร่วมของผู้อ่านออกมาได้เป็นอย่างดี ดำเนินเรื่องเรียบง่าย เหมือนจะเบา แต่ความพวใจที่ได้รับกลับมาไม่เบาเลย 👍🏻👍🏻👍🏻

[Vane]

พร็อตธรรมดาก็จริงแต่อ่านเกินสองครั้งก็ยังสนุก
บางทีมากกว่าครั้งแรกก็ได้ น่ารัก ฟิน

อวิ่ฉิงกายเป็นนักเขียนในดวงใจเลยทีเดียว

[Smile D]

ให้เป็นนิยายมากกว่ารักในดวงใจ
ให้เป็นพระนางในดวงใจ
รักมาก ถูกชะตา

[Lala]

เรื่องนี้สนุกดี ตัวพล็อตช่วงแรกเข้มข้นมาก ลุ้นระทึกไปกับนางเอกที่วิญญาณหลุดมาอยู่ในร่างนางมารร้าย
แต่ประทับใจ หลงเงานาง มากกว่า
ในส่วนของความรักรู้สึกว่าเรื่องนี้รักกันง่ายไปนิด และนางเอกก็นัวเนียกับพระเอกเร็วไปหน่อย ยังไม่ทันซาบซึ้งเลย 555
แอบเห็นใจพี่ชายต่างแซ่ของนางเอกเหมือนกัน ถ้านางยอมบอกเขาไปแต่แรก คิดว่าพระเอกคงไมได้ใกล้ชิดนางเอกแน่ๆ

ช่วงท้ายๆ ออกแนวสัพเพเหระหน่อยๆ ทำให้อืดๆ ไปนิด แต่ก็อ่านได้เรื่อยๆ จัดว่าเป็นนิยายที่ชอบเล่มหนึ่ง

[桂英 吴]

ชอบมากที่สุด ใน สี่เรื่องของ สี่แคว้นตระกูลสี

นางเอกออกใสซื่อ แต่แอบเกรียนแบบเด็กน้อย เล็กๆ เป็นคนดี ที่ไม่โง่

เทียบกับ จารจำนาง แล้ว เรื่องนั้น งงกับนางเอกมาก ตกลง นางฉลาด หรือ โง่ หรือ อะไรไม่รู้ บุคลิกภาพแปลกประหลาด

ส่วน หลงเงานาง มีดรามา เล็ก ๆ แต่ถ้าให้ชอบ ระหว่าง สีต๋า กับ สีจื่อ ชอบ สีจื๋อมากกว่า เพราะนางเป็น เนิร์ด ตัวแม่ของแท้ ไม่สนใจใครเขาเลยจริง ๆ มีบุคลิกเฉพาะตัวมาก ๆ สมกับให้นาง ชี่ชุนหวา เรื่องมายานาง ด่าว่า สีจื่อบ้าบอ จริง ๆ

[รำพึง ลำพัง]

เกือบจะชมว่าดีอยู่แล้วเชียว มีจุดที่งงๆ อย่างบทนำเหมือนเขียนมางั้นๆ
ตอนท้ายๆ อะไรก็ไม่รู้ มันเลยเฉยๆ
ที่ให้สามเพราะทำให้ร้องไห้
อ่านไปนี่นึกถึงเจ้าอัคคีหวงรัก
เห้อออ คนดีย์ที่ถวกรังแก แฟนตาซีนข ถถถถถถถถถ

[หลังอ่านของน้ำฝน]

เรื่องราวของสาวคนสุดท้ายของสกุลที่ร่างกายอ่อนแอ โชคชะตานำพาให้ตายแล้วตื่นมาในร่างของสาวงามที่แสนร้ายกาจ ยังดีที่มีคนเย็นชาแต่แอบรักครอบครัวมาคอยช่วยเหลือ
ปิดชุดสี่แคว้น ชอบและทับใจมาก

หลังอ่านของน้ำฝน → https://wp.me/p6yYEv-2sN

[Pupa Wattanathong]

เป็นเรื่องที่ประทับใจในความน่ารัก มีความลงตัว พระเอก นางเอก น่ารักมากค่ะ แนะนำ

[Gigi W]

สนุกแบบอ่านได้เรื่อยๆ ไม่หวือหวามาก แต่พล็อตเรื่องค่อนข้างในสนใจ ถึงแม้มันจะไม่ต้องอาศัยการคาดเดาสืบสวนอะไรมาก เพราะทุกอย่างมันเฉลยตัวมันเองแบบง่ายดายรวดเร็วซะเหลือเกิน แต่ก็รู้สึกสนุกที่ได้อ่าน

เสียดายที่เรารู้สึกว่าบทพระเอกเหมือนจะน้อยเกินไปนิด ยังไม่ทันได้ทำอะไรมากมายเลย จู่ๆ พระนางก็รักกันแบบไม่ต้องพูดมาก ให้อ้อมกอดแทนคำว่ารัก เราคิดว่าการขยี้ปมความรักพระนางน่าจะไปได้สุดกว่านี้ อาจจะเพราะเราชอบแบบบีบคั้นหัวใจนิดๆ ปวดใจหน่อยๆ แต่เรื่องนี้พระนางจะเน้นไปที่ความหวานมดขึ้นตา อิงแอบรักใคร่กันหวานชื่นจริงๆ

[KawaiiSusu]

4.5 ดาว

อ่านแล้วชอบมาก เนื้อเรื่องละเอียดและวางโครงเรื่องได้ดี มีความซับซ้อนและบีบคั้นอารมณ์อยู่พอประมาณ ชวนให้อยากกลับไปอ่านเก็บรายละเอียดอีกรอบ ชอบพระเอกกับนางเอกมาก แอบสงสารพระรองหน่อยๆ เพราะรู้ตัวช้าไปหน่อยเลยถูก NTR ตัดหน้าซะ ทั้งที่รักและดูแลนางเอกมานานมากแล้ว หัก 0.5 ดาวเพราะช่วงไคลแมกซ์บิ๊วไม่ขึ้นเท่าไหร่ แล้วก็บทสรุปยาวไปหน่อยสำหรับนิยายความยาวประมาณนี้ (ไม่รวมตอนพิเศษ) เห็นหลายคนบอกว่าหลงเงานางสนุกกว่า คงต้องไปหามาอ่านบ้างแล้ว >w

[Ning]

เป็นเรื่ิองยาวๆ อีกเรื่องของมากกว่ารัก
แต่มีความรู้สึกแค่เกือบๆ ทั้งเล่ม
เกือบซึ้ง เกือบหวาน เกือบลุ้น

แต่อย่างไรก็ยังอ่านได้สนุก
แต่หลงเงานางสนุกกว่ามากเลย

พล็อตน่าสนใจ แปลกๆ ดี
อยากจะงง แต่ตัดใจ ไม่งงดีกว่า
นางเอก พระเอก น่ารัก
ชอบความคิดแปลก ๆ ของตัวละคร
ชอบมาตั้งแต่เรื่องหลงเงาฯละ
แปลกแต่ไม่ชวนให้หงุดหงิด
อ่านแล้วทำให้อยากรู้จักผู้แต่ง
คงเป็นคนที่มีความคิดน่าสนใจมากเลยทีเดียว

สรุปว่าอ่านได้เพลิน สนุกดีค่ะ

[Brookllet★]

ช่วงแรกสนุกชวนติดตามมาก ตอนหลังเป็นนิยายรักฟุ้งๆ
คือแบบปูเรื่องมาดีมาก แต่พีคไม่สุดดด (ช่วยเอาน้ำตาความซึ้งตอนต้นเรื่องคืนมาที ฮาา)
ปมมันน่าจะเล่นอะไรได้เยอะกว่านี้นะ แก้แบบงงๆ ว่าต้องเฉลยแลัวอ้ะะ จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งธรรมดา
ภาพรวมถือว่าทำได้ดี อ่านสนุก เพลินๆ อ่านไปอมยิ้มไปกับความน่ารักของนางเอก

ปล. ชอบเหลียนปี้มากก เป็นตัวละครที่ค่อนข้างมีความสำคัญนะ
แต่บทตัวประกอบยังไงไม่รู้วววว ความประทับใจเรื่องนี้เลยครึ่งๆกลางๆ 5555

[Pimsmmy Jitrawishwesh]

อ่านคำโปรยปกหลังก็น่าสนใจแล้ว นางเอกที่แสนไร้เดียงสาไปอยู่ในร่างหญิงที่เคยชั่วร้าย สนุกตรงที่นางเอกแก้ปัญหาต่างๆ อย่างไรนี่แหล่ะ

แม้บางช่วงอาจจะอ่านไปแล้วงงๆ ไม่เข้าใจที่มาที่ไปของตระกูลซี่ ก็อาจเป็นเพราะเราไม่เคยอ่านหลงเงานางมาก่อนก็เป็นได้

พระเอก-นางเอก ก็ไม่ได้หวานกันมากซะจนหยาดเยิ้ม แต่ก็มีฉากกุ๊กกิ๊ก เบาๆ ค่ะ

[I'm not the moon]

เป็นเรื่องหนึ่งที่เราชอบมากๆของอวี้ฉิง นางเอกคือสายอ้อน น่ารักมาก พระเอกก็จะดีเฉพาะกับคนที่ตัวเองชอบเท่านั้น ฉากหวานเราก็เขินตัวบิด อยากมีพี่อี้ฉือเป็นของตัวเองบ้าง

[Noo]

เริ่มเรื่องจนเลยกลางๆ สนุกตื่นเต้น ไปกับการที่นางเอก (ร่างนางมาร) ถูกตามฆ่า และปมการเข้าร่างใหม่ และอยากรู้เรื่องราวต่อๆ ไป แต่พอเลยมาทางท้ายเล่มเริ่มน่าเบื่อและไม่ค่อยสนุกและ แผ่วไปมากๆ เลย

[Jidapa]

ต้องใช้ความพยามยามในการอ่าน ไม่รู้เป็นอะไร อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง