Ιστορία της νεώτερης και σύγχρονης Ελλάδας, τόμος Ε΄

Ιστορία της νεώτερης και σύγχρονης Ελλάδας #5

by Τάσος Βουρνάς

Τα γεγονότα της τελευταίας τριακονταετίας (1953-1983) δεν έχουν περάσει, βέβαια, από τα φίλτρα της ιστορίας. Επομένως, κάθε αναδρομή σ' αυτή σήμερα έχει, όπως και άλλοτε τόνισα, το χαρακτήρα της χρονογραφίας και όχι της ιστορικής συγγραφής. Αν αποφασίζω την καταγραφή τους, τούτο γίνεται γιατί υπήρξα, απ' τη μια μεριά, αυτόπτης των όσων συνέβησαν στην πολιτική μας κονίστρα, από τη δημοσιογραφική επαγγελματική μου σκοπιά (αλλά και από τη συμμετοχή μου στη δραστηριότητα της Αριστεράς όλα αυτά τα χρόνια), κι απ' την άλλη, από την αίσθηση χρέους ενός πολιτικοποιημένου επί μισόν αιώνα πνευματικού ανθρώπου να παίρνει θέση σε όσα συνέβησαν, και να διατυπώνει ευθέως και ευθαρσώς την προσωπική του κρίση για καταστάσεις, γεγονότα και πρόσωπα, που καθόρισαν το κοινωνικό και το πολιτικό μέλλον της πατρίδας μας (. . .)

Genres: History

541 pages, Paperback

First published January 1, 1984

About the author

Σπούδασε κι έζησε στην Αθήνα. Το ενδιαφέρον του για τα γράμματα εκδηλώθηκε πολύ νωρίς, επίκεντρο δε των αναζητήσεων και του όλου έργου του ήταν η ελληνολατρία του. Υπηρέτησε σχεδόν όλα τα είδη του γραπτού λόγου.

Εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες, περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες κι έγραψε πλήθος βιβλίων, με κορωνίδα την εξάτομη ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας, έργο διαχρονικής αξίας. Επιμελήθηκε, προλόγισε και σχολίασε μεγάλη σειρά συγγραμμάτων ξένων περιηγητών και συγγραφέων για την Ελλάδα. Επίσης, κατά τη διάρκεια της χούντας, μετέφρασε, σχολίασε και προλόγισε πλήθος αρχαίων ελληνικών κειμένων, με διάφορα ψευδώνυμα, διότι, όπως γράφει ο ίδιος, «το όνομά του ήταν τότε καταραμένο».

Reviews

[Jason · Rating 2 out of 5]

Ο βασικός λόγος για να διαβάσω τον 5ο αυτό τόμο της σειράς ήταν για παράπανω πληροφόρηση για το πώς κινήθηκε η κοινωνία και η πολιτική μετεμφυλιακά. Δεν μπορώ να πω ότι καλύφθηκα. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου μιλάει για το Κυπριακό, ενώ δεν εμβαθύνει σε γεγονότα όπως η δίκη Μπελογιάννη και η δολοφονία Λαμπράκη, ή πολιτική της περιόδου. Για την ακρίβεια, απλά αναφέρεται σε όλα αυτά σαν να είναι ενήμερος ήδη ο αναγνώστης.
Οι δύο προηγούμενοι τόμοι της σειράς ήταν σχετικά υποκειμενικοί όπως δηλώνει και ο Βουρνάς στις εισαγωγές. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και αυτός ο τόμος αλλά με μεγαλύτερη ένταση του χρώματος και υποκειμενικού σχολίου. Επιπλέον αυτός ο τόμος αποτελείται σε μεγάλο βαθμό απλά από παραθέσεις κειμένων ή άρθρων, πράγμα που οδηγεί στο να μην έχει συνοχή αλλά και να παραλείπονται αρκετά ιστορικά στοιχεία.

Bottom-line: Χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον.