«Ο ιστορικός που ζει με το στοχασμό πρέπει απαραίτητα να έχει το πάθος της έρευνας, να διεισδύει στην ουσία των γεγονότων και να είναι σε θέση να ξεδιαλύνει το νόημά τους, τις αιτίες που τα προξένησαν, τη ροή τους και τα αποτελέσματά τους. Τα ίδια τα ιστορικά γεγονότα, όπως εξωτερικεύονται, δεν δείχνουν το νόημά τους, γιατί διαφορετικά δεν θα υπήρχε κίνητρο για την έρευνα. Πρέπει ακόμα, μέσα από μια σειρά τυχαία περιστατικά ή συμπτώσεις, να βρει τις αντικειμενικές νομοτέλειες της ιστορίας και να καταλήξει σε κρίσεις και συμπεράσματα. Επομένως, χωρίς τη βαθιά έρευνα, τη σύγκριση και αντιπαραβολή των γεγονότων, δεν μπορούμε να διακινδυνεύουμε τις κρίσεις μας, γιατί θα είναι οπωσδήποτε λαθεμένες. Αυτή τη μέθοδο έρευνας εφαρμόζει ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς».
Σπούδασε κι έζησε στην Αθήνα. Το ενδιαφέρον του για τα γράμματα εκδηλώθηκε πολύ νωρίς, επίκεντρο δε των αναζητήσεων και του όλου έργου του ήταν η ελληνολατρία του. Υπηρέτησε σχεδόν όλα τα είδη του γραπτού λόγου.
Εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες, περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες κι έγραψε πλήθος βιβλίων, με κορωνίδα την εξάτομη ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας, έργο διαχρονικής αξίας. Επιμελήθηκε, προλόγισε και σχολίασε μεγάλη σειρά συγγραμμάτων ξένων περιηγητών και συγγραφέων για την Ελλάδα. Επίσης, κατά τη διάρκεια της χούντας, μετέφρασε, σχολίασε και προλόγισε πλήθος αρχαίων ελληνικών κειμένων, με διάφορα ψευδώνυμα, διότι, όπως γράφει ο ίδιος, «το όνομά του ήταν τότε καταραμένο».
Όπως εξηγεί και ο συγγραφέας στην εισαγωγή, το βιβλίο αυτό δεν είναι ιστορικό με την επιστημονική έννοια, αλλά μια χρονογραφία, καθότι παραθέτει διάφορα κομμάτια, μαρτυρίες και άρθρα της εποχής ενώ λείπει η παράθεση και επιβεβαίωση πηγών όπως και η πλήρης αντικειμενικότητα. Το γεγονός ότι είναι χρονογραφία ναι μεν μετατρέπει το βιβλίο σε ένα όχι και τόσο αντικειμενικό ανάγνωσμα αλλά ταυτόχρονα δίνει μια "αίσθηση πραγματικότητας" στον αναγνώστη. Το αποστειρωμένο ιστορικό κείμενο αδυνατεί συνήθως να μεταφέρει στον αναγνώστη το αίσθημα του απλού ανθρώπου στην εποχή που πραγματεύεται. Αντίθετα το βιβλίο αυτό μου έδωσε όψεις της κατοχής και του αντιναζιστικού αγώνα στην Ελλάδα που δεν είχα ξανασκεφτεί, όπως π.χ. την ύπαρξη θεατρικών θιάσων, τύπου, κλπ. Ταυτόχρονα σου δίνει μια εικόνα του πώς ιστορικά γεγονότα, που είναι ξεκάθαρα όταν εξετάζονται χρόνια μετά, καλύπτονται από ένα πέπλο αβεβαιότητας όταν γίνονται.
Bottom-line: Ένα ωραίο βιβλίο για γενική γνώση γύρω από την περίοδο. Ελαφρά χρωματισμένο.