Ιστορία της νεώτερης και σύγχρονης Ελλάδας, τόμος Δ΄

Ιστορία της νεώτερης και σύγχρονης Ελλάδας #4

by Τάσος Βουρνάς

«Στην εξάτομη "Ιστορία της νεότερης και Σύγχρονης Ελλάδας 1821-1974", ο Τάσος Βουρνάς κατάφερε να βρει την άκρη του σχοινιού από το μπερδεμένο κουβάρι των ιστορικών γεγονότων και να το ξεδιπλώσει και έτσι να δώσει ένα έργο πνοής, ανθεκτικό στο χρόνο, που αναδείχνει το συγγραφέα στις κορυφές της ελληνικής ιστορικής επιστήμης. Στο έργο αυτό αποκαλύπτεται το πλούσιο ιστορικό, ιστοριοδιφικό και στοχαστικό ταλέντο του συγγραφέα. Ο Τάσος Βουρνάς σαν βαθύς ερευνητής, ανεπηρέαστα, με θάρρος και συνέπεια, ανέτρεψε καθιερωμένες θέσεις και συμπεράσματα, έβαλε βαθιά το νυστέρι της κριτικής του, είπε τα πράγματα με το πραγματικό τους όνομα».

Genres: History

581 pages, Paperback

First published August 1, 1981

About the author

Σπούδασε κι έζησε στην Αθήνα. Το ενδιαφέρον του για τα γράμματα εκδηλώθηκε πολύ νωρίς, επίκεντρο δε των αναζητήσεων και του όλου έργου του ήταν η ελληνολατρία του. Υπηρέτησε σχεδόν όλα τα είδη του γραπτού λόγου.

Εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες, περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες κι έγραψε πλήθος βιβλίων, με κορωνίδα την εξάτομη ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας, έργο διαχρονικής αξίας. Επιμελήθηκε, προλόγισε και σχολίασε μεγάλη σειρά συγγραμμάτων ξένων περιηγητών και συγγραφέων για την Ελλάδα. Επίσης, κατά τη διάρκεια της χούντας, μετέφρασε, σχολίασε και προλόγισε πλήθος αρχαίων ελληνικών κειμένων, με διάφορα ψευδώνυμα, διότι, όπως γράφει ο ίδιος, «το όνομά του ήταν τότε καταραμένο».

Reviews

[Jason · Rating 4 out of 5]

Όπως γράφει και ο ίδιος ο Βουρνάς το συγκεκριμένο βιβλίο δεν μπορεί να θεωρηθεί ιστορικό με την επιστημονική έννοια αφού δεν πληροί τα 2 κριτήρια: Α. να περάσει αρκετός καιρός από τα γεγονότα Β. να ελεγχθούν και δοθούν πηγές. Καθαρά χρωματισμένο και με απλή αλληλουχία γεγονότων και μαρτυριών, πολλές φορές με αλληλεπικαλύψεις. Ωστόσο δε κουράζει και διαβάζεται εύκολα. Απλά θέλει και μια εξακρίβωση στο ίντερνετ κάθε τόσο γιατί, όπως είπα και πριν, είναι ξεκάθαρα από την αριστερή σκοπιά. Αρκετά μεγάλη έμφαση δίνεται στο Ν. Ζαχαριάδη, με πολύ κριτική ιδίως προς το τέλος.