Jump to ratings and reviews
Rate this book

Poco Pech

Rate this book
"In elke man schuilt de vrouw die hij graag aan zijn zijde heeft."

Wat als de wereld waarin je leeft op een dag niet meer de jouwe lijkt?
Wat als je je als een eenzame spoorzoeker voelt in een bevreemdende wereld, speurend naar aanknopingspunten met de realiteit?
Ben, een hardwerkende veertiger, komt in zo’n zoektocht terecht. Hij ontmoet vreemde mensen, verzeilt in gênante situaties, veroorzaakt idiote ongelukken en belandt op heel bijzondere plekken zoals schuilkerken en de planeet Zonder Ondergoed. Hierdoor komen zijn huwelijk en zijn succesvolle bestaan onder hoge druk te staan.
Maar bovenal, wie is Jonas die het pad van Ben voortdurend lijkt te kruisen op zijn vreemde speurtocht? En zal Ben hem op tijd vinden? Heeft Jonas de antwoorden die Ben zo graag wil horen?

"Poco Pech" is een spannend verhaal over een vader en zijn zoon, over afscheid en ongedane zaken, werkelijkheid en verbeelding. Over gemaakte en niet-gemaakte keuzes. Leven en dood. Over de vrouw in elke man en de man in elke vrouw.
"Poco Pech" is vooral ook een ontroerend verhaal waarin iedere lezer wel iets van zichzelf zal herkennen. En tegelijkertijd is een glimlach nooit ver weg.

311 pages, Paperback

First published June 10, 2013

6 people want to read

About the author

Ignace Dermaux

3 books8 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
4 (33%)
4 stars
4 (33%)
3 stars
4 (33%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
Profile Image for Ingrid Verschelling.
483 reviews30 followers
October 25, 2013
Van Ignace Dermaux had ik zijn twee thrillers Cœur de Bœuf en De Nabucco-moorden gewonnen in de thrillergroep op Facebook en heb daar een recensie over geschreven op Crimezone. Toen kreeg ik zijn eerste roman zomaar opgestuurd. Het boek heeft even moeten wachten tot ik meer tijd had om weer een recensie te schrijven.
Poco Pech gaat over een veertiger, Ben, die zich niet meer thuis voelt in de wereld na het overlijden van zijn vader. Het was of er tegelijkertijd een stuk zelfvertrouwen was begraven. Hij gaat over alles nadenken. Hij vind zijn baan niet leuk. Tussen zijn vrouw en hem gaat het ook niet best. Ze klaagt, dat ze buitengesloten wordt. Hij heeft nachtmerries over sociale netwerken, alles verandert zo snel. Hij voelt zich eenzaam. Het is geen midlifecrisis. Waar het om ging, was dat hij twijfelde over de keuzes, die hij tot dan toe had gemaakt. Hij gaat op zoek naar het verleden. Bij zijn moeder op zolder rommelt hij in oude spullen, die daar opgeslagen liggen. Het was vroeger de speelkamer geweest van hem en zijn broers. Daar voelt hij zich goed. Die zolder was als een tijdmachine voor hem. Hij vindt oude schoolrapporten terug. Zijn gedachten gaan terug naar vroeger. Zijn broer was gaan tekenen, maar Ben niet. Blijkbaar vond hij tekenen toch niet leuk genoeg, of heeft hij zich laten leiden door keuzes van anderen? Oude foto ‘s, oude brieven. Dan vindt hij een oude brief van een collegaatje, Ella uit Pulderbos. Na een ongeluk, blijft Ben een week thuis van het werk. Dan besluit hij om Ella na zevenentwintig jaar weer op te zoeken.
Hij ontmoet bij zijn zoektocht vreemde mensen, hij veroorzaakt idiote ongelukken. Ook Jonas duikt overal op. Ben denkt, dat Jonas de antwoorden weet op al zijn vragen.
Poco Pech is een roman en heel anders dan zijn thrillers. Poco Pech is zijn manier om afscheid te nemen van zijn vader, zegt Ignace Dermaux. Deze overleed in 2007. Toch is het verhaal niet autobiografisch, zegt hij. Ik denk, dat er gedeeltes in zitten, die wel autobiografisch zijn. Ignace Dermaux schrijft soms in mooie zinnen, maar ik vond de planeet zonder ondergoed een beetje te veel van het goede. De eerste helft van het boek vond ik wel intrigerend, de tweede helft vond ik minder. Ik heb bijna tegelijkertijd "Het tweede leven van meneer Roos"gelezen van Hakan Nesser. Ik zag wel vergelijkende overdenkingen in beide boeken. Soms moest ik wel lachen om het gefilosofeer, soms ergerde ik me eraan. Vandaar dat ik het boek waardeer met 3,5 ster.
Profile Image for Hans Devriendt.
36 reviews13 followers
September 13, 2013
Wees bly... dat zo'n goeie auteurs bestaan!
Een van de beste boeken die ik dit jaar gelezen heb!

Nog van dat!
2 reviews
September 17, 2013
Totaal andere stijl dan de twee eerder verschenen trillers van deze auteur. Minder moeilijk maar daarom niet minder mooi. Heb genoten van zowel de schrijfstijl als de inhoud!
Displaying 1 - 3 of 3 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.