Nesta obra, o leitor descobre a memória histórica e encontra uma apresentacao da história da Europa desde a definição conceitual do que a Europa é, passando pelos aspectos geográficos, políticos, culturais e sociais, pelas heranças das civilizações grega e romana, pelas transformações destas heranças na Idade Média, com as influências do cristianismo, das ciências e das artes, para constituir o que se pode definir como sendo a Europa, e fornecendo, por fim, elementos para a discussão sobre a União Europeia, com suas múltiplas implicações de ordem histórica, econômica e política.
A prolific medievalist of international renown, Le Goff is sometimes considered the principal heir and continuator of the movement known as Annales School (École des Annales), founded by his intellectual mentor Marc Bloch. Le Goff succeeded Fernand Braudel in 1972 at the head of the École des hautes études en sciences sociales (EHESS) and was succeeded by François Furet in 1977. Along with Pierre Nora, he was one of the leading figure of New History (Nouvelle histoire) in the 1970s.
Since then, he has dedicated himself to studies on the historical anthropology of Western Europe during medieval times. He is well-known for contesting the very name of "Middle Ages" and its chronology, highlighting achievements of this period and variations inside it, in particular by attracting attention to the Renaissance of the 12th century.
Жак ле Гоф (1924-2014.) је био француски историчар, средњовековац, стручњак за XII и XIII век. Дао је велики допринос светској историографији.
Само привидно, raconté aux jeunes, ова књига представља озбиљну анализу политичких прилика на европском тлу, сагледаних кроз више временских слојева, и тешко се може назвати „дечјим штивом“. Ле Гоф је на, делимично, поједностављен начин дотакао питање религијске шизме, крсташких ратова, политичких идеологија, културних праваца, и покушао је да разјасни појам европске идеје и њеног функционисања унутар саме Европе. У овој монографији нећете наћи много одговора, јер ова књига има за циљ, према моме мишљењу, да покрене нова питања и омогући будућим генерацијама боље схватање Европе и начина на који она функционише. На који начин да се преброди разлика између Истока и Запада? Како да се изгради нова, велика Европа? То је нешто што велики средњовековац оставља нама.
Уистину бриљантна монографија о (не)разумевању Европе. Немогуће је да након читања не останемо, макар мало, запитани о судбини најважнијег континента.
Prieš dovanodama šeštokui pusbroliui nusprendžiau įvertinti pati - kaip gaila, kad ši knyga į mano rankas nebuvo patekusi, kai pati buvau šeštokė. Sklandžios, ne pavienius įvykius, o jų sąsajas aiškinančios ir apie tuos dėsningus įvykius pamąstyti leidžiančios istorijos ir trūko mokykloje, ne tik šeštoje klasėje.
Um livro rápido de ler. Bem escrito. Muito informativo. Com uma certa reflexão. Um viés elogioso ao Socialismo. Um ponto fraco é que os mapas não sejam coloridos.
Estava maravilhoso - condensado, engajante e dinâmico - até os últimos capítulos, onde o Le Goff faz uma propaganda forte da União Européia. O livro é de 2007 mas o entusiasmo dele com a unificação européia já é datada.
Uno puede hacer el ejercicio de imaginarse a Jacques Le Goff rodeado de sus nietos, tratando de explicarles, de manera sencilla, de qué va su breve ensayo La vieja Europa y el mundo moderno, mientras estos asienten serios, como si les hubieran dado una misión importante. Bueno, el fondo, lo hicieron: el abuelo les acaba de aterrizar un texto complejo de manera que entiendan la importancia de lo que se están jugando. Desde el punto de vista hermenéutico, tanto La vieja Europa... como Europa contada a los jóvenes se nos presentan bajo la misma lupa, el contenido es el mismo, de dónde, qué y hacia dónde van los europeos. Ambos libros tienen un relato mítico, épico, ambos utilizan el espacio. Ambos textos son un llamado de atención, dan pautas, pistas, como una búsqueda del tesoro desesperada por salvar a millones. Pero resulta evidente la diferencia en lo heurístico, en la forma en que se maneja el contenido. Si bien es cierto la voz del narrador más epistemológico puede ser más fría, no por eso no tendrá momentos poéticos; pero es evidente la voz del investigador, riguroso, que ve la naturaleza de las largas duraciones, de las súper estructuras que regulan el quehacer humano. Por otro lado, está el narrador cuentista, el que toma la voz de la confianza, el tono de lo coloquial, de la anécdota, del que intenta, como sea, ayudar a mejorar la vida de los que vienen. No es un habilidad menor para alguien a quien se le reconoce más bien por sus logros académicos, puesto que efectivamente hay un cambio notorio en la voz de la narración. Habrá que ver si Europa, y el mundo, están dispuestos a poner atención a las palabras, independiente del tono que se utilice, el idioma en que se diga, o las veces que se repita. El mensaje es bastante claro.
Non sono mai stata un’amante della geografia. A dirla tutta, l’ho sempre odiata e trovata inutile, insensata, noiosa, insopportabile. Con questo libro, mi sono completamente ricreduta. È profondamente interessante ed il linguaggio e lo stile sono medio-normali, ho 16 anni ed un’educazione buona, alcune parole le capivo, altre vuoto totale. Inoltre, ha in se molteplici collegamenti: parla di storia, letteratura, filosofia, fisica, chimica, matematica, sociologia, antropologia con una semplicità disarmante. Adoro come inizi parlando di come nessuno sappia cosa sia l’Europa poiché semplicemente con un aereo o treno passiamo in luoghi che sono Europa, Asia, Euroasia.. e, come dopo, parli dell’Europa e del suo sviluppo nel corso degli anni partendo dal paleolitico arrivando ai tempi moderni (termina attorno al 2010 la storia moderna). Davvero, davvero bello ed interessante!! Fortemente consigliato, specialmente a chi ha sempre detestato la geografia. ⭐️⭐️⭐️⭐️/5
Le Goff, com sempre, esplèndid explicant la història. Caldria un capítol molt detallat per explicar l'Europa de les darreres guerres, la crisi i l'allau d'immigrants i refugiats. També com afronta la crisis mediambiental.