Το παρόν εγχείρημα αποτελεί συλλογική προσπάθεια μιας σύγχρονης απόδοσης του θεμελιακού για τους νεότερους Έλληνες γεγονότος. Είναι η πρώτη, ύστερα από πολλά χρόνια, προσπάθεια συνθετικής προσέγγισης του 1821 και των πρώτων ετών του ελεύθερου κράτους. Στον τόμο που αφορά τα ιδεολογικά ρεύματα της εποχής διασταυρώνεται ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός του Πασχάλη Κιτρομηλίδη με την οθωμανική θεώρηση της χρηστής εξουσίας από τον ελληνομαθή μελετητή των οθωμανικών αρχείων της Κωνσταντινούπολης, Sukru Ilicak. Είναι η πρώτη φορά που οι απόψεις του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και του ανακτοβουλίου του για την Ελληνική Επανάσταση γνωρίζουν το φως της ιστορικής επιστήμης. Η Ελένη Αγγελομάτη-Τσουγκαράκη γράφει για την προεπαναστατική ελληνική κοινωνία, οι Θάνος Βερέμης και Γιάννης Κολιόπουλος ασχολούνται με τους λόγους που οδήγησαν τους Έλληνες στην Επανάσταση, ο Ιάκωβος Μιχαηλίδης περιγράφει τα στρατιωτικά και πολιτικά γεγονότα που έπονται και οι νεότεροι μελετητές, Σωτηρούλα Βασιλείου, Κωνσταντίνος Παπανικολάου και Ρόζη Αγγελάκη, ασχολούνται με τα δάνεια της Ανεξαρτησίας, τη διαχείριση της κρατικής εξουσίας από τον Καποδίστρια και κατά το μεσοδιάστημα από τη δολοφονία του Κυβερνήτη έως την άφιξη του βασιλιά Όθωνα.
Ο Θάνος Βερέμης (en: Thanos Veremis) σπούδασε Ιστορία και Πολιτική Επιστήμη στη Βοστώνη και την Οξφόρδη. Επιμελητής στην Πάντειο ΑΣΠΕ και από το 1983 καθηγητής της Πολιτικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Research Associate στο Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών του Λονδίνου. Επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Πρίνστον και St. Antony's College της Οξφόρδης και πρώτος καθηγητής στην έδρα Κωνσταντίνος Καραμανλής του Fletcher School of Law and Diplomacy, στη Βοστώνη. Είναι μέλος του Δ.Σ. και έχει διατελέσει Πρόεδρος του ΕΛ.Ι.Α.Μ.Ε.Π. Από το 2004 κατέχει τη θέση του προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης. Έχει τιμηθεί με τα διάσημα του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Στο δεύτερο βιβλίο της σειράς παρουσιάζονται οι συνθήκες που διαμόρφωσαν τη συγκρότηση της εξουσίας κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Οι τοπικές "αρχές", οι παραδοσιακές αξιακές πεποιθήσεις, τα κατεστημένα της εποχής, αλλά και οι επιρροές από τη συγκρότηση εξουσίας σε άλλες δυτικές χώρες (Αμερική, Βρετανία, Γαλλία), μαζί με τα νέα φιλοσοφικά και ηθικά κινήματα, διαμόρφωσαν μια ιδεολογία ασαφή και επίπλαστη. Ένα είναι το συμπέρασμα: κανείς δεν γνώριζε τι εξουσία ήθελε, ξεκινώντας μια επανάσταση για την αποτίναξη μιας εξουσίας που δεν ήθελε.
Στον δεύτερο τόμο, η γλώσσα είναι ελαφρώς στρυφνή και η αφήγηση σε κάποια σημεία δύσβατη.