Sohrab Sepehri: A selection of poems from The Eight Books

by Sohrab Sepehri, Bahiyeh Afnan Shahid (translator)

" The Iranian poet and painter Sohrab Sepehri (1928–1980) is revered today for many of the things he was criticized for during his lifetime. Born and raised in the ancient city of Kashan, he was educated in Tehran and travelled widely. A gentle introvert by nature, he was accused of escapism when his reaction to the world around him was to go back to nature, mysticism and mythology, poetry and painting. This mystic of the twentieth century seeks a light that radiates from the individual soul and ultimately affects its relationship with others and the world around it. While Rumi, the mystic of the thirteenth century, dances, sings, and chants out loud that he comes from the world of spirit and is a stranger in the world of matter, Sepehri, quietly aware of humanity in a milieu alien to its physical, psychological, and spiritual needs, in poetry and painting, appeared to stroke human consciousness into a tranquility, almost a state of beatitude, which nevertheless is never quite free of the ongoing struggle for “awareness, understanding and illumination.”

Sepehri had a free and sometimes convoluted approach to the verities of life, insisting that the book of everyday “illusions” must be closed and …

… one must rise

And walk along the stretch of time,

Look at the flowers, hear the enigma.

One must run until the end of being …

One must sit close to the unfolding,

Some place between rapture and illumination.

(Both Line and Space. Bk.8)

In this fresh translation, Bahiyeh Afnan Shahid successfully conveys the meaning, feelings, and sensitivity of the Persian original allowing the reader to appreciate the pertinence of Sepehri to the twenty-first century.

Genres: Poetry, Iran, Literature

166 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2008

About the author

Sohrâb Sepehrî (Persian: سهراب سپهری‎) (October 7, 1928 - April 21, 1980) was a notable modern Persian poet and a painter.

He was born in Kashan in Isfahan province. He is considered to be one of the five most famous modern Persian (Iranian) poets who have practised "New Poetry" (a kind of poetry that often has neither meter nor rhyme).

Sohrab Sepehri was also one of Iran's foremost modernist painters.

Sepehri died in Pars hospital in Tehran of leukemia. His poetry is full of humanity and concern for human values. He loved nature and refers to it frequently. The poetry of Sohrab Sepehri bears great resemblance to that of E.E. Cummings.

Well-versed in Buddhism, mysticism and Western traditions, he mingled the Western concepts with Eastern ones, thereby creating a kind of poetry unsurpassed in the history of Persian literature. To him, new forms were new means to express his thoughts and feelings.

http://en.wikipedia.org/wiki/Sohrab_S...


سهراب سپهری (۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان – ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران) شاعر و نقاش ایرانی بود. او از مهم‌ترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبان‌های بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده‌است. ستایش طبیعت و روستا و همچنین توجه به عرفان و نگرش توحیدی از مهم ترین مضامین شعری او بودند. وی پس از ابتلا به بیماری سرطان خون در بیمارستان پارس تهران درگذشت.

دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (شهید مدرّس فعلی) (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان خرداد ۱۳۲۲ گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی در دورهٔ دوسالهٔ دانشسرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد.در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و نشان درجه اول علمی را دریافت کرد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ شعر خود را با عنوان زندگی خواب‌ها منتشر کرد. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزه‌ها شروع به کار کرد و در هنرستان‌های هنرهای زیبا نیز به تدریس می‌پرداخت

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D...


http://www.sohrabsepehri.com

http://www.goodreads.com/group/show/8...

see also Sohrab Sepehri
https://www.goodreads.com/author/show...

Reviews

[Edita · Rating 5 out of 5]

My eyes grew old peering into the distance,
Till finally they believed me that life
Was an imaginary colour upon the face of a dream.

[Lotus Lien · Rating 5 out of 5]

sound of the footsteps of water

[Nevcihan Oktar · Rating 5 out of 5]

BAŞLANGiCIN SESI
Ayakkabılarım nerede?
Kim beni çağırdı: Sohrab!
Tanıdık bir sesti, havanın yaprağı tanıdığı gibi.
Annem uykuda,
Menuçehr Pervane; belki de tüm şehir uykuda.
Haziran gecesi, bir ağıt gibi, usulca
Saniyelerin üzerinden geçiyor.
Ve soğuk bir esinti
battaniyenin yeşil kenarından uykumu yıkamakta.
Ayrılık kokusu var havada;
Yastığım sığırcık kanatlarının şarkısıyla dolu.
Yeniden sabah olacak ve
Su ile dolu bu kabrin üzerine
gökyüzü gelecek
Gitmeliyim bu gece
Ben bütün açık pencerelerden bu bölgenin
insanları ile konuştum,
ama Zamana benzer, tek kelime bile duymadım.
Hiç kimse aşk dolu gözlerle toprağa bakmadı.
Hiç kimse bahçenin görünümüne tutkun olmadı.
Hiç kimse bahçedeki küçük kargayı ciddiye almadı.
Kederliyim; bir bulut gibi.
Gitmeliyim bu gece.
Sadece yalnızlık gömleğimin sığacağı valizi
alıp gitmeliyim, bu gece.
Yaşlı çınarların olduğu bir yere gitmeliyim.
Yine birisi beni çağırdı: Sohrab!
Ayakkabılarım nerede?

[Staffan Lingärde · Rating 4 out of 5]

Spännande. Engelsk översättning av Sepehris samlingsvolym. Målerisk verkligen i stilen.
Till svenska finns endast ett fåtal dikter översatta i tidskrifter. Av Bo Utas.

[Ghazal sarabi · Rating 4 out of 5]

دم غروب میان حضور خسته ی اشیا

نگاه منتظری حجم وقت را می دید

و روی میز هیاهوی چند میوه نوبر

به سمت مبهم ادراک مرگ جاری بود

و بوی باغچه را باد روی فرش فراغت

نثار حاشیه صاف زندگی میکرد

و مثل بادبزن ذهن، سطح روشن گل را گرفته بود و باد میزد خودرا

مسافر از اتوبوس پیاده شد

عجب هوای تمییزی

و امتداد جاده غربت اورا برد

دم غرب بود

صدای هوش گیاهان به گوش می آمد

مسافر آمده بود

و روی صندلی راحتی کنار چمن نشسته بود

دلم گرفته

دلم عجیب گرفته

تمام راه به یک چیز فکر میکردم و

رنگ دامنه ها هوش از سرم میبرد

خطوط جاده در اندوه دشت ها گم بود

چه دره های عجیبی

و اسب یادت هست

سپید بود و مثل واژه پاکی، سکوت سبز چمن زار را درو میکرد

دلم گرفته

دلم عجیب گرفته است

و هیچ چیز

نه این دقایق خوشبو که روی شاخه نارنج می شود خاموش

نه این صداقت حرفی که در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست

نه هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف نمی رهاند و فکر میکنم که این صدای محزون تا به ابد شنیده خواهد شد

نگاه مسافر بروی میز افتاد

چه میوه های قشنگی

حیات نشئه تنهایست

ومیزبان پرسید:

قشنگ یعنی چه؟

قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال


...

چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهایی"

چقدر هم تنها

"خیال می کنم دچار آن رگ پنهان رنگها هستی

دچار یعنی عاشق

"و فکر کن که چه تنهاست اگرکه ماهی کوچک دچار آبی دریای بیکران باشد"

چه فکر نازک غمناکی

و غم تبسم پوشیده نگاه گیاست

و غم اشاره محوی به رد وحدت اشیاست

خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور بروی شانه آنهاست

نه وصل ممکن نیست

همیشه فاصله ای است

اگرچه منحنی آب بالش خوبیست برای خواب دلاویز و ترد نیلوفر

همیشه فاصله ای هست

...

هوای حرف تو آدم را

عبور می دهد از کوچه باغهای حکایات

و در عروق چنین لحن

چه خون تازه محزونی...

چه خون تازه محزونی...

[Jennifer Medina · Rating 5 out of 5]

I wish this book was more than just a selection of poems!

[Crying Airplane Baby · Rating 5 out of 5]

"A pigeon/gazing at the fountains of human intelligence"