„O trzynastej Czekański mi powiedział, że mnie kocha. O dwudziestej Ciszewski pocałował mnie, o dwudziestej zero jeden widział ten fakt Andrzej Kowalik, więc nawet nie zapamiętałam, czy przyjemnie całować się z Ciszewskim. Przerażona jestem tym wszystkim. Bo sumując sprawę, kocha mnie Czekański, pocałował mnie Ciszewski i widział to Kowalik. Trzech jest więc mężczyzn zaplątanych w moim życiu. Tylko że jakoś dziwnie śni mi się czwarty, który rozwiązałby sytuację…”
Polska powieściopisarka, tłumaczka, autorka powieści dla młodzieży.
Okres okupacji spędziła na Kielecczyźnie, w latach 1948 – 1951 mieszkała w Zawierciu, potem w Warszawie. Studia odbyła na Akademii Medycznej w Warszawie. Zadebiutowała w 1962 roku jako tłumaczka literatury greckiej, wydała wtedy powieść Słoneczniki, poruszającą tematykę rozwoju psychologicznego młodzieży. W 1966 i 67 opublikowała powieści Drzwi do lasu i Tabliczka marzenia, poświęcone podobnym zagadnieniom.
Halina Snopkiewicz uznawana jest za pisarkę tzw. powieści dla dziewcząt, omawiających problemy życia wewnętrznego, szkolnego i społecznego. W swoich książkach opisuje najczęściej tematy związane z pierwszą miłością i budzeniem się zainteresowań erotycznych. Jej utwory oparte są często na materiale autobiograficznym, osadzone są w latach 60. XX wieku.