Hadewijch (eerste helft dertiende eeuw) schreef vijfenveertig mystieke liefdesliederen, die het hoogtepunt vormen van de Middelnederlandse lyrische poëzie. Die liederen werden destijds uit het hoofd geleerd en gezongen, waarschijnlijk op melodieën die al bestonden, melodieën met wereldse Franse teksten. In haar gedichten past Hadewijch vormen en beelden uit dergelijke liefdesliedjes toe op het streven van de ziel naar opgang in de goddelijke liefde. De tweespalt die daardoor ontstaat snijdt door de ziel, ook bij de lezer (of toehoorder) van vandaag.
Hadewijch was a 13th-century poet and mystic, probably living in the Duchy of Brabant. Most of her extant writings are in a Brabantian form of Middle Dutch. Her writings include visions, prose letters and poetry. Hadewijch was one of the most important direct influences on John of Ruysbroeck.
"Dentro de poco, de la raíz ascenderá la savia. Así, a lo largo y ancho verdecerán los pastos y las plantas. De esto estamos ciertos: Los pájaros se complacen. El que entra en liza con amor pronto podrá vencer, Si no se equivoca".
Na een slordige 1000 jaar vind ik dit wat over het paard getild. Blijkbaar wordt hier zeer enthousiast gekwoteerd. De teksten zijn nochtans niet voor iedereen even toegankelijk. Ik begrijp dat sommige criticasters liever spreken van een hysterica dan een mystica...