Βραδυές μπαλέτου

by Alexis Panselinos, Αλέξης Πανσέληνος

Ο Κρις Καλλίτσης και η Κάτια Γεροδήμου, δυο μάλλον άσημοι χορευτές μπαλέτου, βρίσκονται ξαφνικά μπλεγμένοι στα δίχτυα μιας πλεκτάνης που σκοπεύει να αναδείξει την Κάτια από το κορ-ντε-μπαλέ σαν σολίστα. Η πλεκτάνη αποτυχαίνοντας ξετυλίγει ένα κουβάρι από αλυσιδωτές αντιδράσεις, που φτάνει ίσαμε τα Δεκεμβριανά κι από κει, πίσω πάλι στη δεκαετία του 50, στην εποχή της Χούντας και στη σύγχρονη Ελλάδα. Η αδυναμία των νεότερων γενιών να συνδέσουν τα σημερινά προβλήματα τους με την προϊστορία του τόπου στις δεκαετίες που πέρασαν , αποτελεί το κύριο θέμα του βιβλίου. Δυο παλιοί αριστεροί ανακαλύπτουν την άσχημη αλήθεια για τον εαυτό τους σο πρόσωπο ενός δεξιού, κοινού τους φίλου, κι εκείνος τη δική του ομορφιά στα πρόσωπα των παλιών συντρόφων της νεότητάς του. Οι δυο χορευτές χορευτές συμβιβάζονται με την πραγματικότητα, ενώ ένα νέο αστέρι γεννιέται στο χώρο του ελληνικού Θεάτρου. Κέρδη και ζημιές από την όλη ιστορία, μένει να εκτιμηθούν στο τέλος του βιβλίου, καθώς ο αναγνώστης μια μουσκεύει στο βυθό της θάλασσας και μια στεγνώνει κάτω από τις ακτίνες του ήλιου.

448 pages, Paperback

First published January 1, 1991

About the author

Alexis Panselinos (Greek: Αλέξης Πανσέληνος) is a novelist and translator (of English and German literature into Greek).

Reviews

[Georgina Koutrouditsou · Rating 4 out of 5]

Μόλις το δεύτερο μυθιστόρημα του Πανσέληνου γραμμένο το 1991!Το ανακάλυψα τυχαία σε ένα μπαζάρ βιβλίου,καθώς έχω ως στόχο τελευταία να διαβάζω έργα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.
Εξαιρετικό,εριστικό και φυσικά πάνω απ'όλα πολιτικό,γιατί κάθε επιλογή των ηρώων κρύβει μια πολιτική σκοπιά αλλά ταυτόχρονα και μια ματαιοπονία για τις ιδεολογικές προεκτάσεις αυτής...
Αδύναμοι ήρωες,όχι τόσο απαραιτήτως θύματα της Ιστορίας αλλά πιόνια της!Και αυτό είναι δύσκολο να το δεχτείς,ειδικά αν είσαι ένας αδύναμος χαρακτήρας με πολλά τρωτά σημεία (κυριολεκτικά και μεταφορικά).
Πρέπει να αφεθεί ο αναγνώστης να εμβαθύνει στο βιβλίο καθώς δεν είναι αυτό που μοιάζει από τις πρώτες σελίδες.Βρισκόμαστε στη δεκαετία του '80 (και ό,τι αυτό σημαίνει) ωστόσο με αφορμή έναν θάνατο η ιστορία μας θα φτάσει πίσω στα Δεκεμβριανά του '44,το ξέσπασμα του Εμφυλίου,τα χρόνια της Δικτατορίας με προεκτάσεις στο σήμερα(και όμως ο λόγος του είναι τόσο διαχρονικός).Μπορεί σε κάποια σημεία να κουράσει,όμως είναι ένα δυνατό μυθιστόρημα που αξίζει να διαβάσει κανείς αν θέλει να έρθει σε επαφή με τον συγγραφέα.Φυσικά το αναγνωστικό μου ταξίδι στην εργογραφία του Πανσέληνου δεν θα σταματήσει εδώ!