Een gebroken gezin runt een kamphuis in de bossen. Vader Remco doet zijn best om de bezoekers hartelijk te ontvangen, maar hij heeft steeds meer moeite om de rekeningen te betalen. Ook tienerzoon Thibo helpt mee, al zit hij eigenlijk niet te wachten op al die scholieren. Wanneer hartsvriendinnen Mien, Alix en Victoria aankomen in het kamphuis en per toeval een geheime kamer ontdekken, beseffen ze al snel dat het gezin heel wat te verbergen heeft.
Een vlotte maar bloedstollende whodunit waarin drie vriendinnen voor elkaar door het vuur gaan. Voor lezers vanaf 12 jaar.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
‘Je speelt met vuur’ van Astrid Sercu is een spannende young adult thriller. Het verhaal volgt Mien, Alix en Victoria, drie hartsvriendinnen die met hun klas op kamp gaan. Voor deze klas tieners breekt de tijd van hun leven aan. Ze gaan op avonturenweek en logeren in een kamphuis in de bossen waar ze op een gruwelijk geheim stuiten.
Dit kamphuis wordt gerund door Remco, die nadat zijn vrouw hem en zijn twee kinderen had achtergelaten, zich tot het uiterste moet inspannen om rond te komen en het kamphuis open te houden. Dit gaat zeker niet zonder slag of stoot. Remco en zijn zoon Thibo zijn dolblij met deze grote klas die voor inkomsten kan zorgen. Thibo heeft het vertrek van zijn moeder nog niet goed kunnen verwerken en het contact met zijn vader is ook niet helemaal top. Zijn zusje Anna spreekt helemaal niet meer sinds haar moeder hen verliet. Maar over één ding zijn Remco en zijn zoon het in ieder geval eens. Hoe is het mogelijk dat er deze week steeds overal brand uitbreekt. Dit is geen toeval, dit moet opzet zijn.
Er blijkt een pyromaan aanwezig te zijn die de bossen in de omgeving in brand steekt. Wanneer de drie hartsvriendinnen een geheime kamer ontdekken, beseffen ze al snel dat dit gezin heel wat te verbergen heeft. De spanning wordt nog verder opgevoerd wanneer Mien een oogje krijgt op Thibo, die misschien meer weet dan hij laat zien.
Sercu weet de spanning goed op te bouwen door de gebeurtenissen vanuit verschillende perspectieven te vertellen. Afwisselend volgen we Mien, Alix, Victoria en de pyromaan, waardoor we als lezer meer informatie hebben dan de personages zelf. Dit zorgt voor een extra dosis spanning en mysterie. Deze pyromaan volg je in cursief gedrukte passages tussen de andere hoofdstukken.
De auteur slaagt erin om een complex plot met verschillende verhaallijnen te creëren zonder dat het verhaal onoverzichtelijk wordt. De korte hoofdstukken en vlotte schrijfstijl zorgen ervoor dat het boek vlot leest.
Naast de spanning is er ook ruimte voor romantiek. De ontluikende liefde tussen Mien en Thibo zorgt voor een extra dimensie in het verhaal. De chemie tussen de twee personages is voelbaar en zorgt voor enkele leuke en ontroerende momenten. Het is ook leuk om te lezen hoe irritant een leraar soms kan zijn.
Conclusie: ‘Je speelt met vuur’ is een spannende, meeslepende en originele young adult thriller die je tot de laatste bladzijde in zijn greep houdt. Astrid Sercu combineert hier spanning, mysterie, romantiek en avontuur op een perfecte manier.
'Je speelt met vuur' is een heel vlot leesbaar boek voor jongeren. Een klas tieners gaat onder begeleiding van meneer Vandaele en mevrouw Mus naar kamp Kroos waar een leuke avonturenweek gepland staat. De drie hartsvriendinnen Mien, Alix en Victoria hebben heel hard uitgekeken naar deze week. Een nachtelijke dropping, kanovaren, een escaperoom en een spetterende fuif zijn dé activiteiten waar ze naar uitkijken. Tussendoor kunnen ze ook nog paardrijden op Sky, het paard van Thibo, de zoon van de eigenaar. Bij elke activiteit ontstaat op één of andere manier een brand, maar telkens weet de groep zich te redden. Wie is die pyromaan? Waarom moet het kamp of alles in de buurt van het kamp wegbranden? En die geheime ruimte? Wat heeft dat te betekenen? Een spannend boek, korte hoofdstukken, steeds geprikkeld om verder te lezen.
Spannend boek, je leest er vlot doorheen. Korte hoofdstukken van max. 5 pagina's. Middeldik boek (195 pagina's). Fun fact: de titel wordt benoemd in het boek 😀
Wel verwijzingen naar eerdere gebeurtenissen, die nogal onrealistisch zijn (klasgenote verdwijnt, en een ontsnapte gevangene dringt de school binnen. Deze worden al in hoofdstuk 1 benoemd en daarna nog enkele keren.), waardoor ik het gevoel kreeg dat dit een volgend deel in een serie is en het wat minder realistisch werd. (Na even checken is het het vervolg op Je zult van me houden (deel 1) en Je kunt geen kant op (deel 2). Als je die boeken niet gelezen hebt, is dit boek alsnog goed te volgen.)