Είναι σχεδόν σίγουρο πώς η Ιστορία των ηδονών αρχίζει πριν από αρκετά εκατομμύρια χρόνια, όταν ο υπομονετικός αναγνώστης μου ήταν ακόμα παιδάκι. Σήμερα που κατά γενική ομολογία ξαναζούμε μέσα σε γνήσιους απόηχους της εποχής του Πετρώνιου, οι ηδονές στο σύνολό τους μοιάζουν με μια κληρονομιά που ποτέ της δεν γνώρισε την απειλή του Χρόνου. Βέβαια οι ιδεαλιστές αρνούνται να εξηγήσουν αυτό το γεγονός, γιατί δεν τους ενδιαφέρει, και οι υλιστές αρνούνται να το εξηγήσουν επίσης, γιατί το θεωρούν αυτονόητο. Οι αναρχικοί υπόσχονται με τη σειρά τους έναν επικίνδυνο τρόπο για να ανακαλύψουμε ξανά τις ηδονές -αλλά τούτη η συμβουλή αναπαύεται προς το παρόν μέσα στα βιβλία, ανίκανη να ερεθίσει το μέτριο γούστο των διανοούμενων και τις βιαστικές ανάγκες της πλειοψηφίας.
Ο Ευγένιος Αρανίτσης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1955. Από το 1974 ζει στην Αθήνα. Από το 1978 εργάζεται στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία". Το 1976 ίδρυσε τις εκδόσεις "Άκμων", που διηύθυνε καθ' όλο το μήκος της διαδρομής τους. Έγραψε πολλά δοκίμια και άρθρα για την ελληνική και την ξένη λογοτεχνία, που αργότερα συγκεντρώθηκαν σε τρεις τόμους. Το 1986, σε συνεργασία με τον Οδυσσέα Ελύτη, εξέδωσαν το έργο "Το δωμάτιο με τις εικόνες". Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας το 2000 για το δοκίμιο του "Σε ποιον ανήκει η Κέρκυρα" (1999). Άλλα έργα του είναι: "Αφρική", 1988, "Ποιήματα και πράξεις", 1990, "Λεπτομέρειες για το τέλος του κόσμου", 1993 (στα γαλλικά από τις εκδόσεις Flammarion, 2007), "Ιστορίες που άρεσαν σε μερικούς ανθρώπους που ξέρω", 1995, "Η θάλασσα", 1998, "Orphan Drugs", 1999, "Ιψ ο Τυπογράφος: ο Ελύτης για παιδιά και ερωτευμένους", 2000, "Καλοκαίρι στον σκληρό δίσκο", 2002, "Late Antiquity", 2003.