Το φετίχ

by Ευγένιος Αρανίτσης

Το Φετίχ, όπως κάθε τι που δεν σκοπεύει να υπηρετήσει την Αλήθεια, αλλά την Τέρψη, θέλει να είναι ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά πράγματα, κι έτσι προτείνει με τον τρόπο του μια σύγχυση των ειδών: είναι ένα δοκίμιο, ένας λίβελος, μια ιστορική αναδρομή, μια εξομολόγηση, μια περίληψη θεατρικού έργου, και μια μικρή ερωτική φιλοσοφία, πολύ πιο εύκολη στην εφαρμογή της απ’ αυτές που έγραψαν ο Οβίδιος, ο Σεΐχης της Τύνιδας και ο Μαρκήσιος Ντε Σάντ, αλλά πολύ πιο απρόθυμη να μας εμπιστευτεί το κλειδί όλων των μικρών αόρατων λεπτομερειών των οποίων αποτελεί το άθροισμα. Το Φετίχ περιγράφει έναν κόσμο βυθισμένο στα αρώματα και στο ημίφως. Εδώ τα εγκλήματα δεν γίνονται στο όνομα του Κακού, αλλά στο όνομα του Μυστηρίου. Εδώ η τιμωρία δεν απονέμεται στο όνομα της Δικαιοσύνης, αλλά στο όνομα της Διασκέδασης. Στον κόσμο των φετίχ δεν υπάρχουν ειλικρινή συναισθήματα και γεναίες πράξεις· υπάρχουν μόνον οφθαλμαπάτες, παιγνίδια, παγίδες και τρύκ. Απ' αυτή την άποψη, ο φετιχισμός είναι η παιδική ηλικία του έρωτα: γι' αυτό δεν του λείπει ούτε η ομορφιά, ούτε η χάρη, ούτε εκείνη η νοσηρή προσήλωση στο Κακό, που χαρακτηρίζει κάθε μιά από τις ασχολίες των ανήλικων. Αν λοιπόν η σεμνοτυφία αντικατασταθεί εγκαίρως από την περιέργεια και η λογική απ' την ευθυμία που αρμόζει στη περίπτωση, τότε ο προσκεκλημένος αναγνώστης θα αντιληφθεί ότι αυτή η σύντομη ξενάγηση στη χώρα των άνανδρων απολαύσεων, άξιζε τον κόπο. Αλλιώς θα κλείσει το βιβλίο με αποστροφή, για την οποία μπορεί να ανταμοιφθεί μόλις οι δυνάμεις του Καλού και της Αρετής πάψουν να παραμελούν τα καθήκοντά τους, αλλά θα τιμωρηθεί σίγουρα απ' τους πιο εφήμερους νόμους του καλού γούστου και του εύκολου κέρδους.

238 pages, Paperback

First published December 1, 1982

About the author

Ο Ευγένιος Αρανίτσης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1955. Από το 1974 ζει στην Αθήνα. Από το 1978 εργάζεται στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία". Το 1976 ίδρυσε τις εκδόσεις "Άκμων", που διηύθυνε καθ' όλο το μήκος της διαδρομής τους. Έγραψε πολλά δοκίμια και άρθρα για την ελληνική και την ξένη λογοτεχνία, που αργότερα συγκεντρώθηκαν σε τρεις τόμους. Το 1986, σε συνεργασία με τον Οδυσσέα Ελύτη, εξέδωσαν το έργο "Το δωμάτιο με τις εικόνες". Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας το 2000 για το δοκίμιο του "Σε ποιον ανήκει η Κέρκυρα" (1999). Άλλα έργα του είναι: "Αφρική", 1988, "Ποιήματα και πράξεις", 1990, "Λεπτομέρειες για το τέλος του κόσμου", 1993 (στα γαλλικά από τις εκδόσεις Flammarion, 2007), "Ιστορίες που άρεσαν σε μερικούς ανθρώπους που ξέρω", 1995, "Η θάλασσα", 1998, "Orphan Drugs", 1999, "Ιψ ο Τυπογράφος: ο Ελύτης για παιδιά και ερωτευμένους", 2000, "Καλοκαίρι στον σκληρό δίσκο", 2002, "Late Antiquity", 2003.