What do you think?
Rate this book
Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες
Στον "Μονόφθαλμο" και στις άλλες πειρατικές ιστορίες αυτού του βιβλίου έρχονται στο φως συγκλονιστικές προσωπικότητες της ελληνικής πειρατείας, άγνωστες μέχρι σήμερα στο ευρύ κοινό: ο καπετάν Τρομάρας, ο Ιωάννης Καψής, ο ιππότης-πειρατής Ουγκώ ντε Κρεβελιέ, ο Σπύρος Φραγκόπουλος από την Κεφαλλονιά, ο Τζιοβάννι Δελοκάβο από την Ανάφη, ο ιππότης κύριος Τερεμώ από τη Νάξο, και πολλοί άλλοι πειρατές και κουρσάροι που πέρασαν στον θρύλο, αλλά παρέμειναν στο περιθώριο της επίσημης Iστορίας· άνθρωποι ακραίοι, κυνηγημένοι, επαναστάτες και ταυτόχρονα κολασμένοι, που έζησαν σε δικές τους αυτόνομες κοινότητες με ιδιαίτερους νόμους και κώδικες ηθικής, ίδρυσαν βασίλεια, κατέλυσαν δυναστείες, και δημιούργησαν ολόκληρη μυθολογία γύρω από τη ζωή και τη δράση τους.
Mια περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου, μια γοητευτική ματιά στο ζήτημα της πειρατείας, όπως αναδύεται από τη λογοτεχνική αφήγηση και τη μελέτη των ιστορικών αρχείων της εποχής.
Κατερίνα Καριζώνη
H Kατερίνα Kαριζώνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε οικονομικά και είναι διδάκτορας των Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Εργάστηκε επί δεκαπέντε χρόνια στην Εθνική Τράπεζα. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικά βιβλία, καθώς και παιδικά.
Μυθιστορήματα: Ο άγγελός μου ήταν έκπτωτος (1997), Βαλς στην ομίχλη (2001), Τσάι με τον Καβάφη (2004), Mεγάλο Aλγέρι (2006).
Ποίηση: Πρωτοβρόχια (1969), Διαστάσεις (1971), Πινόκιο (1973), Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978), Τσάι και μυθολογία (1985), Πανσέληνος στην οδό Φράγκων (1990), Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων (1993), Ο ράφτης Ραντοσλάβ από το 1470 (2001), Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη (ανθολογία, 2006), Ρεσάλτο (2009).
Παιδικά: Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων (1990), Ο Σαίξπηρ σε 7+2 παραμύθια (1990), Η δίκη των παραμυθιών (1992), Το ταξίδι του αυτοκράτορα με το χαμένο πρόσωπο (1993), Παραμύθια από τις όπερες (1997), Το ταξίδι των παραμυθιών (1998), Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα ξέφωτο του δάσους (2005), Ο μαγικός αυλός (2005).
Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύοντας κριτικά σημειώματα, δοκίμια και λογοτεχνικά κείμενα. Έχει τιμηθεί με το Α’ Βραβείο του Κύκλου Παιδικού Βιβλίου το 1992 για το βιβλίο της Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων. Κείμενα και ποιήματά της μεταφράστηκαν στις βαλκανικές γλώσσες, στα γερμανικά, τα αγγλικά και τα πολωνικά. Ποίησή της, επίσης, μελοποιήθηκε από τον Μιχάλη Γρηγορίου και ερμηνεύτηκε από τη Σαββίνα Γιαννάτου. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης
Mια περιπλάνηση στις θρυλικές ρότες του Αιγαίου, μια γοητευτική ματιά στο ζήτημα της πειρατείας, όπως αναδύεται από τη λογοτεχνική αφήγηση και τη μελέτη των ιστορικών αρχείων της εποχής.
Κατερίνα Καριζώνη
H Kατερίνα Kαριζώνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε οικονομικά και είναι διδάκτορας των Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Εργάστηκε επί δεκαπέντε χρόνια στην Εθνική Τράπεζα. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικά βιβλία, καθώς και παιδικά.
Μυθιστορήματα: Ο άγγελός μου ήταν έκπτωτος (1997), Βαλς στην ομίχλη (2001), Τσάι με τον Καβάφη (2004), Mεγάλο Aλγέρι (2006).
Ποίηση: Πρωτοβρόχια (1969), Διαστάσεις (1971), Πινόκιο (1973), Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978), Τσάι και μυθολογία (1985), Πανσέληνος στην οδό Φράγκων (1990), Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων (1993), Ο ράφτης Ραντοσλάβ από το 1470 (2001), Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη (ανθολογία, 2006), Ρεσάλτο (2009).
Παιδικά: Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων (1990), Ο Σαίξπηρ σε 7+2 παραμύθια (1990), Η δίκη των παραμυθιών (1992), Το ταξίδι του αυτοκράτορα με το χαμένο πρόσωπο (1993), Παραμύθια από τις όπερες (1997), Το ταξίδι των παραμυθιών (1998), Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα ξέφωτο του δάσους (2005), Ο μαγικός αυλός (2005).
Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύοντας κριτικά σημειώματα, δοκίμια και λογοτεχνικά κείμενα. Έχει τιμηθεί με το Α’ Βραβείο του Κύκλου Παιδικού Βιβλίου το 1992 για το βιβλίο της Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων. Κείμενα και ποιήματά της μεταφράστηκαν στις βαλκανικές γλώσσες, στα γερμανικά, τα αγγλικά και τα πολωνικά. Ποίησή της, επίσης, μελοποιήθηκε από τον Μιχάλη Γρηγορίου και ερμηνεύτηκε από τη Σαββίνα Γιαννάτου. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης
171 pages, Mass Market Paperback
First published June 22, 2009
11 people want to read
About the author
Κατερίνα Καριζώνη
15 books8 followersH Kατερίνα Kαριζώνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου φοίτησε στη Γερμανική Σχολή. Σπούδασε οικονομικά και είναι διδάκτορας των Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Εργάστηκε επί δεκαπέντε χρόνια στην Εθνική Τράπεζα. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιητικά βιβλία, ιστορικά λευκώματα και βιβλία για παιδιά.
Μυθιστορήματα: "Ο άγγελός μου ήταν έκπτωτος" (1997), "Βαλς στην ομίχλη" (2001), "Τσάι με τον Καβάφη" (2004), "Mεγάλο Aλγέρι" (2006) και "Ο χάρτης των ονείρων" (2011). Διηγήματα: "Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες" (2009). Ποίηση: "Πρωτοβρόχια" (1969), "Διαστάσεις" (1972), "Πινόκιο" (1975), "Αναπάντεχο καλοκαίρι" (1978), "Τσάι και μυθολογία" (1985), "Πανσέληνος στην οδό Φράγκων" (1990), "Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων" (1992), "Ο ράφτης Ραντοσλάβ από το 1470" (2001), "Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη" (ανθολογία, 2006), "Ρεσάλτο" (2009). Ιστορικά λευκώματα (συμμετοχή): "Θεσσαλονίκη και Εθνική Τράπεζα" (1989) και "Πειρατεία στη Μάνη και στη Μεσόγειο" (2010). Βιβλία για παιδιά: "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων" (1989), "Ο Σαίξπηρ σε 7+2 παραμύθια" (1990), "Η δίκη των παραμυθιών" (1992), "Το ταξίδι του αυτοκράτορα με το χαμένο πρόσωπο" (1993), "Παραμύθια από τις όπερες" (1997), "Το ταξίδι των παραμυθιών" (1998), "Μια φορά κι έναν καιρό σ' ένα ξέφωτο του δάσους" (2005), "Ο μαγικός αυλός" (2005).
Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύοντας κριτικά σημειώματα, δοκίμια και λογοτεχνικά κείμενα. Το 1991 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο της "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων". Το 2009 απέσπασε το βραβείο του περιοδικού "Αυλαία" για το σύνολο του έργου της. Κείμενα και ποιήματά της μεταφράστηκαν στις βαλκανικές γλώσσες, στα γερμανικά, τα αγγλικά και τα πολωνικά. Ποιήματά της μελοποιήθηκαν από τον Μιχάλη Γρηγορίου και ερμηνεύτηκαν από τη Σαββίνα Γιαννάτου. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Μυθιστορήματα: "Ο άγγελός μου ήταν έκπτωτος" (1997), "Βαλς στην ομίχλη" (2001), "Τσάι με τον Καβάφη" (2004), "Mεγάλο Aλγέρι" (2006) και "Ο χάρτης των ονείρων" (2011). Διηγήματα: "Ο Μονόφθαλμος και άλλες πειρατικές ιστορίες" (2009). Ποίηση: "Πρωτοβρόχια" (1969), "Διαστάσεις" (1972), "Πινόκιο" (1975), "Αναπάντεχο καλοκαίρι" (1978), "Τσάι και μυθολογία" (1985), "Πανσέληνος στην οδό Φράγκων" (1990), "Τα παγώνια της Μονής Βλατάδων" (1992), "Ο ράφτης Ραντοσλάβ από το 1470" (2001), "Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη" (ανθολογία, 2006), "Ρεσάλτο" (2009). Ιστορικά λευκώματα (συμμετοχή): "Θεσσαλονίκη και Εθνική Τράπεζα" (1989) και "Πειρατεία στη Μάνη και στη Μεσόγειο" (2010). Βιβλία για παιδιά: "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων" (1989), "Ο Σαίξπηρ σε 7+2 παραμύθια" (1990), "Η δίκη των παραμυθιών" (1992), "Το ταξίδι του αυτοκράτορα με το χαμένο πρόσωπο" (1993), "Παραμύθια από τις όπερες" (1997), "Το ταξίδι των παραμυθιών" (1998), "Μια φορά κι έναν καιρό σ' ένα ξέφωτο του δάσους" (2005), "Ο μαγικός αυλός" (2005).
Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύοντας κριτικά σημειώματα, δοκίμια και λογοτεχνικά κείμενα. Το 1991 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο της "Χίλιες και μία νύχτες των Βαλκανίων". Το 2009 απέσπασε το βραβείο του περιοδικού "Αυλαία" για το σύνολο του έργου της. Κείμενα και ποιήματά της μεταφράστηκαν στις βαλκανικές γλώσσες, στα γερμανικά, τα αγγλικά και τα πολωνικά. Ποιήματά της μελοποιήθηκαν από τον Μιχάλη Γρηγορίου και ερμηνεύτηκαν από τη Σαββίνα Γιαννάτου. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
February 13, 2016
Ποια είναι άραγε η συνήθης εικόνα που έχουμε για τους πειρατές; Λίγο άγριους, λίγο απολίτιστους, με κόκκινες μπαντάνες, ξύλινα πόδια και παπαγάλους με ακατάπαυστη φλυαρία στους ώμους. Κάτι σαν τον Jack Sparrow. Να όμως, που η Κατερίνα Καριζώνη, μαζεύει δέκα απ’ αυτούς και μας τους παρουσιάζει μέσα από το δικό της, μοναδικό βλέμμα. Σαφώς και το στερεότυπο του Sparrow δεν απέχει πολύ, αλλά η διαφορά έγκειται στο εξής: είναι αληθινά πρόσωπα, πειρατές μαθημένοι στις θάλασσες του Αιγαίου.
Δέκα μικρές ιστορίες που η κάθε μία τους εξιστορεί το κορύφωμα του καθενός. Δέκα μικρές ιστορίες που τους παρουσιάζουν πολύ περισσότερο σαν ανθρώπους παρά κουρσάρους. Ναι, οι σκηνές είναι αλλεπάλληλες, η βία διάχυτη, το δέος τεράστιο. Η κάθε ιστορία έχει και κάτι να σου πει, κάτι γι’ αυτόν τον πειρατή μπαίνοντας λίγο πιο βαθιά στην ψυχή του, αρκεί να την προσέξεις, να την διαβάσεις «λίγο παραπάνω». Τους παρουσιάζει να ερωτεύονται και να κουρσεύουν με τον ίδιο συναρπαστικό τρόπο, χωρίς περιορισμούς, χωρίς τους συγκρατεί τίποτα. Τους απογυμνώνει με κάθε πληγωμένο τέλος, με κάθε μύχια σκέψη που δεν είναι μεν γραμμένη, αλλά φωνάζει μέσα από τις λέξεις.
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ορολογία ναυτική, δίνει πλήρη και ακριβή εικόνα των καταστάσεων και των γεγονότων, καταφέρνοντας κάτι που σπανίζει: δεν γίνεται κουραστική. Η γλώσσα της, όμως, είναι το κάτι άλλο. Ακούς την συζήτηση, ακούς την διαταγή, βλέπεις την στάση του σώματος του πρωταγωνιστή την ώρα που σκέφτεται, που εξομολογείται, που παίρνει την απόφαση.
Είναι προφανής από τις πρώτες γραμμές του βιβλίου ότι η έρευνα της Καριζώνη υπήρξε τεράστια και εκτενής. Διαπιστώνεται μάλιστα στο τέλους του βιβλίου όπου παραθέτει την βιβλιογραφία και τις πηγές που συμβουλεύτηκε. Η λογοτεχνική της αφήγηση δίνει άλλο χρώμα σε ιστορίες που θα περούσαν, κατά τ’ άλλα απαρατήρητες; Η συγγραφέας μέσα σε 171 σελίδες σπέρνει στον αναγνώστη τον σπόρο της περιέργειας.
Η επιλογή του τίτλου δεν μου ήταν προφανής. Η ιστορία του Μονόφθαλμου είναι από τις τελευταίες, και μέχρι να φτάσω εκεί, είχα αγαπήσει τον καθένα τους ξεχωριστά, και θα μπορούσαν να έχουν κερδίσει την θέση τους στον τίτλο. Μόνο όταν διαβάσεις την ιστορία του, καταλαβαίνεις. Μόνο όταν διαπιστώσεις το τέλος του, βλέπεις τι είναι αυτό που τον κάνει ξεχωριστό. Όσο ξεχωριστός είναι και ο Κόμης Τερεμώ ή ο Φραγκόπουλος. Ήταν οι γυναίκες από πίσω τους που τους έδιναν την ζωή, την υπόσταση που τους έκανε διαφορετικούς.
Αυτές οι γυναίκες δεν ήταν πάντα εκεί. Δεν ήταν πάντα πριγκηπέσες με λάφυρα και πλούτη απ’ τα κουρσέματα. Αυτές οι γυναίκες πόνεσαν, ευτύχισαν, θυσιάστηκαν και αγαπηθήκαν. Οι γυναίκες πίσω απ’ τους κουρσάρους προσδιόρισαν τον χαρακτήρα τους και την πορεία της ζωής τους. Άλλωστε μια παροιμία λέει ότι ο χαρακτήρας σου είναι η μοίρα σου. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο παράδειγμα απ’ αυτούς τους δέκα άντρες.
Το βιβλίο κλείνει με το «Ταξίδι στο Λεβάντε». Μια πειρατική ιστορία πιο διαφορετική από τις άλλες. Το «Ταξίδι στο Λεβάντε» δεν είναι εύκολο ανάγνωσμα. Ούτε ευχάριστο. Είναι μια αληθινή ιστορία που κλείνει το βιβλίο με ουσιαστικό προβληματισμό για την φύση του ανθρώπου και τα όριά της. Τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο κτήνος; Πόσο οι κουρσάροι αυτοί, τρομεροί και φοβεροί όπως έχουν μείνει στην ιστορία, είναι περισσότερο τρομεροί και φοβεροί απ’ ό,τι πρέπει; Μήπως όταν προκύπτει η ανάγκη, πειρατής ή κόμης, οι σκέψεις του μυαλού είναι ίδιες; Γιατί αν το επιτάσσουν οι καταστάσεις, το κοινωνικό status, τα πλούτη και η ευγένεια καταλύονται. Το μόνο που επικρατεί είναι το ένστικτο. Ακόμα και αυτή η περιβόητη λογική του ανθρώπου καταρρέει. Και τότε μένει ένα ζώο πολύ πιο επικίνδυνο από τ’ άλλα.
Πρωταγωνίστρια όμως, και κυρά είναι η θάλασσα. Η θάλασσα είναι αυτή που τους σώνει ή τους κρατά για εκείνη. Η θάλασσα είναι η πραγματική αιτία που γίνονται όλα. Μάγισσα πιο δυνατή απ’ όποια κι αν γνωρίζουμε. Η θάλασσα τους κάνει να παρατάνε παιδιά και γυναίκες, και η θάλασσα είναι αυτή που τους δίνει το δικό τους, προσωπικό οξυγόνο. Χωρίς την θάλασσα είναι χαμένοι, είναι, ειρωνικώς, «έξω από τα νερά τους». Στη θάλασσα ξέρει να λειτουργεί ο νους τους και στην ξηρά να τρελαίνεται. Κι αυτοί που με δικοί τους απόφαση βγήκαν μια για πάντα, κουβάλησαν αρκετή στη ψυχή τους.
Είναι απίθανος ο τρόπος που η Κατερίνα Καριζώνη έχει γράψει ένα τόσο ενδιαφέρον βιβλίο. Ένα βιβλίο με αλήθειες και ιστορικά πρόσωπα, που ταυτόχρονα, μου θύμισε τον παππού μου –καπετάνιος μεν, ουδέποτε κουρσάρος- και τις ιστορίες που εξακολουθεί να λέει. Η θάλασσα δεν τον έχει αφήσει. Φουρτουνιάζει ακόμα την ψυχή του, κι ας έχει να τη δει χρόνια. Έτσι και αυτό το βιβλίο: φουρτουνιάζει την ψυχή του αναγνώστη και δεν τον αφήνει να ησυχάσει μέχρι να τον κάνει δικό του, να τον κερδίσει, να τον μαγέψει.
Η κριτική δημοσιεύτηκε στο: http://www.critique.gr/index.php?&...
Δέκα μικρές ιστορίες που η κάθε μία τους εξιστορεί το κορύφωμα του καθενός. Δέκα μικρές ιστορίες που τους παρουσιάζουν πολύ περισσότερο σαν ανθρώπους παρά κουρσάρους. Ναι, οι σκηνές είναι αλλεπάλληλες, η βία διάχυτη, το δέος τεράστιο. Η κάθε ιστορία έχει και κάτι να σου πει, κάτι γι’ αυτόν τον πειρατή μπαίνοντας λίγο πιο βαθιά στην ψυχή του, αρκεί να την προσέξεις, να την διαβάσεις «λίγο παραπάνω». Τους παρουσιάζει να ερωτεύονται και να κουρσεύουν με τον ίδιο συναρπαστικό τρόπο, χωρίς περιορισμούς, χωρίς τους συγκρατεί τίποτα. Τους απογυμνώνει με κάθε πληγωμένο τέλος, με κάθε μύχια σκέψη που δεν είναι μεν γραμμένη, αλλά φωνάζει μέσα από τις λέξεις.
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ορολογία ναυτική, δίνει πλήρη και ακριβή εικόνα των καταστάσεων και των γεγονότων, καταφέρνοντας κάτι που σπανίζει: δεν γίνεται κουραστική. Η γλώσσα της, όμως, είναι το κάτι άλλο. Ακούς την συζήτηση, ακούς την διαταγή, βλέπεις την στάση του σώματος του πρωταγωνιστή την ώρα που σκέφτεται, που εξομολογείται, που παίρνει την απόφαση.
Είναι προφανής από τις πρώτες γραμμές του βιβλίου ότι η έρευνα της Καριζώνη υπήρξε τεράστια και εκτενής. Διαπιστώνεται μάλιστα στο τέλους του βιβλίου όπου παραθέτει την βιβλιογραφία και τις πηγές που συμβουλεύτηκε. Η λογοτεχνική της αφήγηση δίνει άλλο χρώμα σε ιστορίες που θα περούσαν, κατά τ’ άλλα απαρατήρητες; Η συγγραφέας μέσα σε 171 σελίδες σπέρνει στον αναγνώστη τον σπόρο της περιέργειας.
Η επιλογή του τίτλου δεν μου ήταν προφανής. Η ιστορία του Μονόφθαλμου είναι από τις τελευταίες, και μέχρι να φτάσω εκεί, είχα αγαπήσει τον καθένα τους ξεχωριστά, και θα μπορούσαν να έχουν κερδίσει την θέση τους στον τίτλο. Μόνο όταν διαβάσεις την ιστορία του, καταλαβαίνεις. Μόνο όταν διαπιστώσεις το τέλος του, βλέπεις τι είναι αυτό που τον κάνει ξεχωριστό. Όσο ξεχωριστός είναι και ο Κόμης Τερεμώ ή ο Φραγκόπουλος. Ήταν οι γυναίκες από πίσω τους που τους έδιναν την ζωή, την υπόσταση που τους έκανε διαφορετικούς.
Αυτές οι γυναίκες δεν ήταν πάντα εκεί. Δεν ήταν πάντα πριγκηπέσες με λάφυρα και πλούτη απ’ τα κουρσέματα. Αυτές οι γυναίκες πόνεσαν, ευτύχισαν, θυσιάστηκαν και αγαπηθήκαν. Οι γυναίκες πίσω απ’ τους κουρσάρους προσδιόρισαν τον χαρακτήρα τους και την πορεία της ζωής τους. Άλλωστε μια παροιμία λέει ότι ο χαρακτήρας σου είναι η μοίρα σου. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο παράδειγμα απ’ αυτούς τους δέκα άντρες.
Το βιβλίο κλείνει με το «Ταξίδι στο Λεβάντε». Μια πειρατική ιστορία πιο διαφορετική από τις άλλες. Το «Ταξίδι στο Λεβάντε» δεν είναι εύκολο ανάγνωσμα. Ούτε ευχάριστο. Είναι μια αληθινή ιστορία που κλείνει το βιβλίο με ουσιαστικό προβληματισμό για την φύση του ανθρώπου και τα όριά της. Τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο κτήνος; Πόσο οι κουρσάροι αυτοί, τρομεροί και φοβεροί όπως έχουν μείνει στην ιστορία, είναι περισσότερο τρομεροί και φοβεροί απ’ ό,τι πρέπει; Μήπως όταν προκύπτει η ανάγκη, πειρατής ή κόμης, οι σκέψεις του μυαλού είναι ίδιες; Γιατί αν το επιτάσσουν οι καταστάσεις, το κοινωνικό status, τα πλούτη και η ευγένεια καταλύονται. Το μόνο που επικρατεί είναι το ένστικτο. Ακόμα και αυτή η περιβόητη λογική του ανθρώπου καταρρέει. Και τότε μένει ένα ζώο πολύ πιο επικίνδυνο από τ’ άλλα.
Πρωταγωνίστρια όμως, και κυρά είναι η θάλασσα. Η θάλασσα είναι αυτή που τους σώνει ή τους κρατά για εκείνη. Η θάλασσα είναι η πραγματική αιτία που γίνονται όλα. Μάγισσα πιο δυνατή απ’ όποια κι αν γνωρίζουμε. Η θάλασσα τους κάνει να παρατάνε παιδιά και γυναίκες, και η θάλασσα είναι αυτή που τους δίνει το δικό τους, προσωπικό οξυγόνο. Χωρίς την θάλασσα είναι χαμένοι, είναι, ειρωνικώς, «έξω από τα νερά τους». Στη θάλασσα ξέρει να λειτουργεί ο νους τους και στην ξηρά να τρελαίνεται. Κι αυτοί που με δικοί τους απόφαση βγήκαν μια για πάντα, κουβάλησαν αρκετή στη ψυχή τους.
Είναι απίθανος ο τρόπος που η Κατερίνα Καριζώνη έχει γράψει ένα τόσο ενδιαφέρον βιβλίο. Ένα βιβλίο με αλήθειες και ιστορικά πρόσωπα, που ταυτόχρονα, μου θύμισε τον παππού μου –καπετάνιος μεν, ουδέποτε κουρσάρος- και τις ιστορίες που εξακολουθεί να λέει. Η θάλασσα δεν τον έχει αφήσει. Φουρτουνιάζει ακόμα την ψυχή του, κι ας έχει να τη δει χρόνια. Έτσι και αυτό το βιβλίο: φουρτουνιάζει την ψυχή του αναγνώστη και δεν τον αφήνει να ησυχάσει μέχρι να τον κάνει δικό του, να τον κερδίσει, να τον μαγέψει.
Η κριτική δημοσιεύτηκε στο: http://www.critique.gr/index.php?&...
August 13, 2014
Είναι ότι ακριβώς λέει ο τίτλος του, δραματοποιημένες σύντομες ιστορίες (των δέκα σελίδων η κάθε μια) που κάθε μία μιλάει για έναν σπουδαίο πειρατή που έδρασε στη Μεσόγειο την εποχή από τη Φραγκοκρατία έως και την Απελευθέρωση. Τα καλά νέα είναι ότι οι ιστορίες, καθότι πραγματικές, έχουν φοβερό ενδιαφέρον. Πέρα από τον κάπτεν Τζακ Σπάροου, σου δίνουν την αίσθηση του πραγματικού κούρσου, την ακριβή διάσταση των γεγονότων, χωρίς να εξωραΐζουν τίποτε. Ή μάλλον σχεδόν τίποτε. Όλες οι ερωτικές περιπέτειες των πειρατών ανήκουν στα κακά νέα του βιβλίου. Οι έρωτες παρουσιάζονται αρκετά εξιδανικευμένοι κι αυτό πολλαπλασιασμένο επί δέκα ανεβάζει κάπως το ζάχαρο. Το δεύτερο κακό νέο είναι ότι η γραφή κατά καιρούς "γλιστράει" στην ιστορική αναφορά, ξερή και χρησιμοποιώντας γλώσσα ακαδημαϊκή. Θεωρώ ότι θα έπρεπε να έχει ένα ομοιόμορφο ύφος και μάλιστα επειδή το καθαρά λογοτεχνικό κομμάτι είναι αρκετά καλό, τολμώ να πω το δυνατό σημείο της συγγραφέως, πιστεύω ότι θα έπρεπε να δώσει περισσότερο βάρος εκεί.
Αν και είναι βιβλίο για ενήλικες, πιστεύω ότι θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει πρώτη επαφή με την πειρατική πραγματικότητα για έναν έφηβο. Αν μπορούν να διαβάζουν για τη Σφαγή της Χίου, μπορούν να διαβάσουν και για άλλες σφαγές (οι οποίες σημειωτέον δίνουν την εντύπωση ότι είναι πολύ προσεκτικά γραμμένες, ώστε να μην ενοχλούν με gore καταστάσεις).
Αν και είναι βιβλίο για ενήλικες, πιστεύω ότι θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει πρώτη επαφή με την πειρατική πραγματικότητα για έναν έφηβο. Αν μπορούν να διαβάζουν για τη Σφαγή της Χίου, μπορούν να διαβάσουν και για άλλες σφαγές (οι οποίες σημειωτέον δίνουν την εντύπωση ότι είναι πολύ προσεκτικά γραμμένες, ώστε να μην ενοχλούν με gore καταστάσεις).
March 7, 2021
Πειρατές δεν είναι μόνο ότι βλέπουμε στο σινεμά...
Είναι και αυτοί που ήταν αληθινοί και έδρασαν εδώ, στις κοντινές μας θάλασσες της Μεσογείου...
Άγνωστες ιστορίες που έρχονται στο φως για κάποιους απίστευτους ανθρώπους που άφησαν το πειρατικό τους στίγμα στην περιοχή μας....
Είναι και αυτοί που ήταν αληθινοί και έδρασαν εδώ, στις κοντινές μας θάλασσες της Μεσογείου...
Άγνωστες ιστορίες που έρχονται στο φως για κάποιους απίστευτους ανθρώπους που άφησαν το πειρατικό τους στίγμα στην περιοχή μας....
Read
August 22, 2020Δεν είν' κακό αλλά καθόλου του γούστου μου, άρα άνευ βαθμολογίας.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews