What do you think?
Rate this book
Πλανητική πολιτική μετά τον Ψυχρό Πόλεμο
One of the fundamental insights Kondylis shares with his readers in Planetary Politics after the Cold War is that all societies, including our own, justify, beautify or propagandise concrete power relations by means of ideological embellishment, lies and deceit. A descriptive and analytical or explanatory (i.e. value-free) consideration of the way international affairs have taken place, do take place and will possibly take place as a broad outline of what has occurred, is occurring and what might occur as form (or structure) and possibility (not as content and event), is what Kondylis's short book provides, inter alia, to its readers.
Mass Market Paperback
First published January 1, 1992
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
March 2, 2022
Από τις φορές που η βαθμολογία (ακόμα και η μέγιστη) περισσότερο τσουβαλιάζει παρά επαινεί το έργο.
Το γεγονός ότι το βιβλίο ολοκληρώθηκε το 1992, μετά και το τυπικό τέλος του Ψυχρού Πολέμου, θα καθιστούσε εύλογη την απορία για το κατά πόσο παρωχημένο και προσπερασμένο από τις εξελίξεις θα είχε καταστεί το σύγγραμμα ύστερα από τις κυματώδεις αλλαγές που έχουν λάβει χώρα σε κοινωνικο-γεωπολιτικό επίπεδο στην Ευρώπη και στον πλανήτη γενικότερα, από τότε μέχρι και το 2017. Τέτοιες απορίες, όμως, διαλύονται αυτοστιγμεί μόλις ο αναγνώστης ξεκινήσει το βιβλίο κι αυτή είναι μια σημαντική απόδειξη της σπουδαιότητας του Κονδύλη. Η ασύγκριτα αναλυτική σκέψη του ακτινογραφεί την πλανητική πολιτική και τα κοινωνικοπολιτικά συστήματα διαχρονικά αλλά δε σταματάει στο τότε παρόν, μόνο προβάλλει και τις πιθανότητες των μελλοντικών εξελίξεων με την ψύχραιμη προσέγγιση που μόνο ο νους ενός πολιτικού φιλόσοφου μεγάλου διαμετρήματος μπορεί να προσφέρει.
Το δε επίμετρο της ελληνικής έκδοσης που αφορά την Ελλάδα, αγγίζει τα όρια της (τραγικής) προφητείας. Βεβαίως, δεν πρόκειται για προφήτη ή ενοραματιστή, με τη μεταφυσική έννοια των όρων, αλλά για έναν βαθύ γνώστη του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι που (προ)βλέπει τα τεκταινόμενα βάσει διεξοδικής ανάλυσης των σχετικών γνώσεων και πληροφοριών που είναι διαθέσιμες. Εξάλλου, στο συγκεκριμένο κεφάλαιο μπορεί να παρατηρήσει κανείς και την εμφάνιση μιας κάποιας συναισθηματικής φόρτισης του συγγραφέα κατά την αναφορά της ζοφερής κατάστασης αλλά και της προοπτικής της χώρας μας, όσον αφορά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και τα ζητήματα σχέσεων με τους εταίρους της ευρωπαϊκής κοινότητας. Έχοντας υπόψη αυτήν την εκδήλωση, σε συνδυασμό με τη σχεδόν παντελή απουσία τέτοιας φόρτισης σε όλο το προηγούμενο έργο του, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το μοναδικό θετικό του πρόωρου χαμού του ήταν ότι δεν πρόλαβε να δει τους φόβους του να επαληθεύονται μέχρι κεραίας στις μέρες μας.
Το γεγονός ότι το βιβλίο ολοκληρώθηκε το 1992, μετά και το τυπικό τέλος του Ψυχρού Πολέμου, θα καθιστούσε εύλογη την απορία για το κατά πόσο παρωχημένο και προσπερασμένο από τις εξελίξεις θα είχε καταστεί το σύγγραμμα ύστερα από τις κυματώδεις αλλαγές που έχουν λάβει χώρα σε κοινωνικο-γεωπολιτικό επίπεδο στην Ευρώπη και στον πλανήτη γενικότερα, από τότε μέχρι και το 2017. Τέτοιες απορίες, όμως, διαλύονται αυτοστιγμεί μόλις ο αναγνώστης ξεκινήσει το βιβλίο κι αυτή είναι μια σημαντική απόδειξη της σπουδαιότητας του Κονδύλη. Η ασύγκριτα αναλυτική σκέψη του ακτινογραφεί την πλανητική πολιτική και τα κοινωνικοπολιτικά συστήματα διαχρονικά αλλά δε σταματάει στο τότε παρόν, μόνο προβάλλει και τις πιθανότητες των μελλοντικών εξελίξεων με την ψύχραιμη προσέγγιση που μόνο ο νους ενός πολιτικού φιλόσοφου μεγάλου διαμετρήματος μπορεί να προσφέρει.
Το δε επίμετρο της ελληνικής έκδοσης που αφορά την Ελλάδα, αγγίζει τα όρια της (τραγικής) προφητείας. Βεβαίως, δεν πρόκειται για προφήτη ή ενοραματιστή, με τη μεταφυσική έννοια των όρων, αλλά για έναν βαθύ γνώστη του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι που (προ)βλέπει τα τεκταινόμενα βάσει διεξοδικής ανάλυσης των σχετικών γνώσεων και πληροφοριών που είναι διαθέσιμες. Εξάλλου, στο συγκεκριμένο κεφάλαιο μπορεί να παρατηρήσει κανείς και την εμφάνιση μιας κάποιας συναισθηματικής φόρτισης του συγγραφέα κατά την αναφορά της ζοφερής κατάστασης αλλά και της προοπτικής της χώρας μας, όσον αφορά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και τα ζητήματα σχέσεων με τους εταίρους της ευρωπαϊκής κοινότητας. Έχοντας υπόψη αυτήν την εκδήλωση, σε συνδυασμό με τη σχεδόν παντελή απουσία τέτοιας φόρτισης σε όλο το προηγούμενο έργο του, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το μοναδικό θετικό του πρόωρου χαμού του ήταν ότι δεν πρόλαβε να δει τους φόβους του να επαληθεύονται μέχρι κεραίας στις μέρες μας.
August 14, 2026
5/5- Wieder mal ein exzellentes Buch gewesen. Auch diesmal konnte man gut die jeweiligen Vorhersagen Kondylis‘ mit der derzeitigen Situation in der Welt abgleichen und, siehe da, er hatte mal wieder mit dem meisten recht. Meine Highlights waren in diesem Werk zum einen das I. Kapitel, dort besonders die Ökonomisierung des Politischen, welche im VI. Kapitel über den Kommunismus nochmal sehr nett aufgegriffen wurde und wo er aufgezeigt hat, dass das Politische, trotz der immer größeren Relevanz des Ökonomischen, der souveräne Bereich bleibt.
Außerdem waren seine ganzen terminologischen sowie Kritiken an der westlichen Massendemokratie fantastisch. Der Anspruch des Universalismus und der Gleichheit der Menschen, welcher jedoch immer wieder gebrochen wird und durch die falsch geglaubte Ideologie immer mehr in Kritik geraten wird, war sehr lesenswert, genauso dann die Fortsetzung - oder teils Wiederholung zum Politischen im 20. JH - zu den Menschenrechten, welche doch deutlich eher Bürgerrechte seien.
Die bereits erwähnte terminologische Kritik an der Antiquitiertheit politischer Begriffe (Liberalismus, Konservatismus, Kommunismus (Sozialismus)) waren fantastisch, die Obsoletheit dieser aufgrund der kompletten Verwässerung ebenjener, hat auf jeden Fall den Kern getroffen.
Er hat ebenfalls das Aufkommen einer neuen Multipolarität vorhergesagt, das Ende des kalten Krieges sei also nicht das Ende der „Geschichte“ gewesen.
Zuletzt noch, drückt er aus, es gebe keine „Systemkonflikte“ mehr, sondern die modernen „warmen“ Kriege werden v.a. aus Verteilungskämpfen bestehen und dies zwischen - teils sehr asymmetrischen - Mächten, die entweder bereits den Anspruch einer planetarischen Macht haben oder denjenigen, die sich diesen Status einverleiben wollen (oder denjenigen, die einfach überleben müssen).
Allgemein sehr gut und komprimiert geschrieben, kann es jedem empfehlen.
Außerdem waren seine ganzen terminologischen sowie Kritiken an der westlichen Massendemokratie fantastisch. Der Anspruch des Universalismus und der Gleichheit der Menschen, welcher jedoch immer wieder gebrochen wird und durch die falsch geglaubte Ideologie immer mehr in Kritik geraten wird, war sehr lesenswert, genauso dann die Fortsetzung - oder teils Wiederholung zum Politischen im 20. JH - zu den Menschenrechten, welche doch deutlich eher Bürgerrechte seien.
Die bereits erwähnte terminologische Kritik an der Antiquitiertheit politischer Begriffe (Liberalismus, Konservatismus, Kommunismus (Sozialismus)) waren fantastisch, die Obsoletheit dieser aufgrund der kompletten Verwässerung ebenjener, hat auf jeden Fall den Kern getroffen.
Er hat ebenfalls das Aufkommen einer neuen Multipolarität vorhergesagt, das Ende des kalten Krieges sei also nicht das Ende der „Geschichte“ gewesen.
Zuletzt noch, drückt er aus, es gebe keine „Systemkonflikte“ mehr, sondern die modernen „warmen“ Kriege werden v.a. aus Verteilungskämpfen bestehen und dies zwischen - teils sehr asymmetrischen - Mächten, die entweder bereits den Anspruch einer planetarischen Macht haben oder denjenigen, die sich diesen Status einverleiben wollen (oder denjenigen, die einfach überleben müssen).
Allgemein sehr gut und komprimiert geschrieben, kann es jedem empfehlen.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews