دست تو اگر بود
دست من در جیبم نبود
***********
تنهایی
خطی نامرئی ست
از نوک کفشت آغاز می شود
زمین را دور می زند
و به پاشنه ات می رسد
***********
جایی که معیار پرنده
طعم کباب اوست
پرواز
نقش لعاب است
بر کاسه های خورش
***********
جاده در حرکت
من نگاهم به کوه
کوه نگاهش به من
من التماس می کنم که بیا
کوه فریاد می کشد که نرو
راه به ریش ما می خندد