Arizani

by Ivan Ivanović

Kroz "Arizane" je ispričane priča tri generacije. Najstariji Toza Arizan je oličenje najboljeg što je Srbija imala, a to su solunci. Druga generacija su njegovi sinovi Sanda i Minda. Prvi, Sanda će ostati u Doljevcu, međutim, Srbija nije nastavila putem Sande Arizana, već drugog Tozinog sina, Minde, milicajca, koji napušta svoj kraj, odlazi u Beograd i kod kojeg je sve degenerisano. Naslednik Arizana, Mićko, Sandin sin, na kraju završava u Nemačkoj, čime je put Arizanske porodice završen u ćorsokaku. Najbolja kuća u Doljevcu propada. Roman se završava jednom lepom nostalgičnom rečenicom, koja vraća u sećanje stare dane, u kojoj Sanda Arizan kaže: „Jerbo jedno pitanje me strašno muči i na njega n umem da odgovorim: mogu li se od Arizansko drvo - koje je bilo jedno od najbolja drvlja u Moravu - i dalje pravu kašike?“.

267 pages, Paperback

First published January 1, 1982

About the author

Ivan Ivanović rođen je 1936. godine u Nišu. Osnovnu školu je završio u Žitnom Potoku, Gimnaziju u Prokuplju, Filološki fakultet (Opšta književnost) u Beogradu. Radio je kao srednjoškolski profesor književnosti, kao novinar, kao samostalni umetnik, kao pomoćnik ministra kulture. Osuđivan je u komunističkom režimu, a knjige su mu zabranjivane. Po objavljivanju prvog romana, Crveni kralj, otpušten je s posla gimnazijskog profesora 1972. godine kao moralno-politički nepodoban da vaspitava omladinu. Sudski je rehabilitovan 2009. godine.

Reviews

[Ivan Savić · Rating 5 out of 5]

Odličo opisan život na selu od drugog svetskog rata na ovamo. Pisana je na dijalektu, pa je nekom ko nije sa područja možda teže za čitanje. Sve je pisano u komičnom tonu kako ljudu obično i razgovaraju međusobno.

[Ljiljana Popovic · Rating 5 out of 5]

Najsmesnija knjiga na svetu!

[Faustian Talos · Rating 5 out of 5]

Iako je vrhunac popularnosti dozivela krajem proslog veka danas ce jezik kojim nam se knjiga obraca odbiti vecinu citalaca. Stereotipi prema juznom delu nase zemlje moraju da ne treba da odvrate od citanja.
Kako je juznomoravsko selo prezivelo i nadzivelo sve *nase* drzave nakon balkanskih ratova. Poseban osvrt na progresivni rezim posle drugog svetskog rata, kolektivizaciju i seljaka sa par grla stoke koji je protivnik *progresa* i *besklasnog drustva*.
Ako nekog mrzi da cita ceo roman, preporucujem razgovor dva rodjena brata na samom kraju knjige o sudbini zemlje, sela i njihovih pojedinacnih uspeha u zivotu. Jedan je penzionisani oficir UDBE, novopeceni Beogradjanin, vise puta zenjen, nezadovoljan sto mu je sestric otisao u Nemacku stomakom za hlebom kad je zemlja izgradjena. Drugi je *narodnih neprijatelj* koji je ostao na selu da bi nastavio zivot seljaka i tradiciju porodice..